Bekijk volle/desktop versie : Vrijheid Maakt Je Kapot!!!!!!!



Pagina's : [1] 2

07-07-2002, 22:27
HET BEGON ZO!!!

SAIDA WAS OPGEGROEID IN EEN GEZIN WAAR ALLEEN MAAR PROBLEMEN WAREN, ZE HAD 2 BROERS, EN ZIJ WAS DE ENIGSTE MEISJE! VERDER WAS ER WEL ALTIJD GELD IN HET GEZIN, WANT HAAR BEIDE OUDERS WERKTEN HARD, MAAR DE LIEFDE ONTBRAK BINNEN HUN GEZIN......

Na het schooljaar ging Saida werken als administratief medewerkster bij een bedrijf niet ver van hun woonplaats. Ze had een scooter, dus het was niet zo heel erg ver. Ze wist niet of ze dat schooljaar over was gegaan of was blijven zitten. Ze had al een xxxjaar achter de rug, want haar ouders waren gescheiden, tenminste haar vader had op een dag de koffers gepakt en was weg gegaan. En omdat ze heel erg van uitgaan hield in die tijd was ze er zeker van, dat ze was blijven zitten.

Op het werk aangekomen zou ze een bericht krijgen van haar decaan of ze over was, met moeite nam ze de telefoon op, ' ja hallo'...... ja, je bent helaas blijven zitten' oh....., de hele dag kon ze zich niet meer concentereren, meteen belde ze haar moeder op, met de medeling dat ze was blijven zitten. haar moeder reageerde heel koel.

Thuis aangekomen kon ik (Saida), de sfeer aanvoelen, mijn broers praten niet tegen me, en ma zegt dat ik naar boven moet en een boterham moet smeren voor mezelf en dat ze mijn gezicht niet wilde zien. Ik voelde me zo xxxxx, en ik kreeg niet eens steun van hen, dacht ik bij mezelf..

Op mijn kamer, dacht ik bij mezelf dat ik zo niet verder kon gaan, ik moest en zo iets doen, mijn leven is toch al verpest, ik had geen vader meer, mjn broer haat me en mijn moeder had het moeilijk met zichzelf... Dus ik besloot om weg te gaan, voorgoed, het maakte me niet uit waar naartoe, als ik maar hier niet bleef....

In Rotterdam aangekomen, belde ik mijn vriendje op, ik had al een half jaar met hem, maar hij had me nooit aangeraakt. ' waar ben je, mo?' ..' ik ben iets aan het doen, hoezo?' .... ' ja, ik ben in Rotterdam'... ' je moet komen, mo...' Ik legde de situatie uit aan hem, en hij bracht mij de volgende dag naar huis. Hij waarschuwde me, dat ik een bent a nass ben en dat deze leven niet goed was en dat ik spijt zou krijgen...

Hij zette me op de trein en op de bus om weer terug naar huis te gaan. thuis aangekomen praatte mijn moedre niet met me, en ik ging naar boven. Daar heb ik 3 dagen lang gezeten, om na te denken. Op een geven moment ging de telefoon over, ' ja hallo'... ' ja, met Rachid, ik heb een kamer voor je meid'.. ' maar het is bij een jongen' ..... ' daar kan je voorlopig terrecht'... is goed, ik sprak met Rachid af, en die jongen kwam me halen op Centraal Station, ik werd verliefd op die jongen (Morad, genaamd). Ikwerd verliefd op hem, nog nooit had ik zo'n mooie jongen gezien, waarom doet hij al die moeite voor mij, dacht ik bij mezelf...

In Utrecht aangekomen (daar woonde Morad), gingen we gelijk naar die kamer van hem, ik had een paar spulletjes meegenomen, en ik was moe van de treinreis, dus ik ging even op het bed liggen.....

07-07-2002, 22:52


P.S ALS JULLIE WILLEN DAT IK HET AFMAAK, MOET JE HET ZEGGEN.....

07-07-2002, 22:57
Ja tuurlijk moet je doorgaan!!! Ik hoop dat je een groot stuk schrijft. Maar meid je moet gewoon doorgaan.

Beslammaaaa

08-07-2002, 17:16
ja maak het verder af!!! ben benieuwd

08-07-2002, 18:15


Begint goed wassila gewoon doorgaan.

ma3a salama,

Khadija

08-07-2002, 21:07
Ik was zo moe van die terinreis!! Morad ging wat te eten halen en vroeg aan mij of ik ook wat wilde eten. Ik antwoordde hem, dat ik niets hoefde. Het enigste wat ik deed was roken, en rookte me te pletter, nog nooit voelde ik me zo eenzaam. Het drong tot me door, dat ik weggelopen was, en het deed me eigenlijk niets... ik was een nieuw leven begonnen en ik was trots op mezelf, daarentegen voelde ik een soort leegte...

Mijn broer was op vakantie in de tijd dat ik weg was gegaan, dus het maakte niets uit, hij kon me niets doen.. Het enigste wat de hele tijd over ging, was mijn mobieltje.. Ik had geen zin om op te nemen, en Morad kwam terug en de hele avond hadden we gepraat.. Ik vroeg aan hem of hij werk voor me kon regelen en dat ik maar tijdelijk bij hem zou blijven, totdat ik iets voor mezelf had, hij was zo lief voor me, echt waar.....

' Je hebt zulke mooie ogen, Saida'.... ' Ja, dank je..' We vielen in slaap, de volgende morgen keek hij mij diep in mijn ogen aan, en toen gebeurde het.............

Zomaar, zonder gevoel of enig verstand, had ik het gedaan.........

08-07-2002, 22:26
Wil je aub verder gaan of was dit het einde?

12-07-2002, 16:55
leuk verhaal joh
nou ga verder zou ik zege

16-07-2002, 22:53
ga alsjeblieft door met het verhaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
het is echt een mooi verhaal

31-08-2002, 22:07
ewa zid vertel verder, leuk geschreven

bousat fatmake

27-12-2003, 23:04
ga nou verder

27-12-2003, 23:07
huhhhhhhhhh

hahaa

ik vin m wel interresant

gaaa dooor je heb fantasie meid;-)

28-12-2003, 01:26


Ey luister nou je moeder is vast zo dood-ongelukig omdat je vader er vandoor is maar jij maakt het erger voor je moeder...
het is vast beter als je terug gaat om en nieuw leven te beginen.
Als je van je moeder houd...moet wel.
als je ziendat je moeder ongelukkig is moet je haar stuunen niet vluchten van je problemen dat is slechtste wat je kan doen..
Ik spreek uit er vaaring om dat ik het zelf ook heb meegemaakt.

28-12-2003, 13:26
Gaa verderr het is zo spannend !!

01-01-2004, 23:05
je begint goed


vervolgje please :blauwkus:

Pagina's : [1] 2