Bekijk volle/desktop versie : Verdriet Eeuwig huilend...



Pagina's : [1] 2

05-07-2002, 19:53
Eeuwige tranen
Stromend door mijn ziel
Ik toon het niet
Mijn verborgen verdriet

Eeuwige tranen
Ik voel ze diep in mij
Ik ben er aan gewend
In mijn leven horen ze erbij

Eeuwige tranen
Nu nog als in een rustig dal
Eens zullen ze gaan stromen
Als een waterval

Tot die tijd
Blijven mijn tranen verstopt in mij
Schuilend.....
En blijf ik diep van binnen

Eeuwig Huilend

05-07-2002, 19:53




weer zo een...you aree gooddzzz

05-07-2002, 20:04
niets is er dat eeuwig duurt
pak mijn hand liefje
ik leid je uit deze uitzichtloze buurt

laat me langzaam in je hart zakken
heel langzaam, heel langzaam
en ik zal je pijn verzachten

ik zal je geen eeuwige trouw beloven
dat wil ik niet, kan ik niet
maar laat me je hand vasthouden
en laten we samen in iets beters geloven

je waterval van tranen heb ik ook gekend
was er zelfs al een beetje aan gewend
s nachts voor me uit staren
rondlopen en over lege straten dwalen

je bent bang om iemand tot je hart
toe te laten
bang voor het niet eeuwige
voor het verlaten

probeer het met mij
leun tegen mij, steun op mij
laat je tranen los, laat ze vrij

huil nog maar voor deze keer,
huil maar
ik ben bij je vandaag en morgen weer

05-07-2002, 20:07
Ik huil.
Diep vanbinnen weergalmt een
hartverscheurende schreeuw
van onmacht.

Ik huil,
en niemand ziet het.
Maar ik,
ik voel het wel.

Tranen vloeien,
over mijn bloedend hart,
dat hunkert,
om een helende omhelzing,
een troostende omarming
van iemand die me liefheeft.

Alsjeblieft,
is er iemand, die,
mijn tranen wegvegen kan?
Nee, niet met een doekje,
maar met warmte en genegenheid...
met Liefde.

05-07-2002, 20:08


Ik huil zoete tranen
nu ik liefdevol een knuffel krijg
Ik huil intense warme tranen
telkens je mijn hartje streelt
Niet langer huil ik bittere tranen
om misbruik dat mij werd gepleegd
Ik huil geen zure prikkende tranen
van onmacht dat ik niet bevechten kon

En nu, nu wil ik huilen, of toch niet
ik weet het niet......


Het gevoel vanbinnen omschrijven kan ik niet
Dat gevoel dat in je kruipt
als een vriend je vraagt
wat is er nu eigenlijk met je aan de hand...
Het gevoel dat overal zit als je niet antwoorden kan
Wat over je stroomt telkens je nee zegt
op al die vragen wat het dan misschien wel is geweest

Hoe je je voelt achteraf
als die vriend zegt: Tot morgen
Morgen kom ik er misschien achter
Morgen praten we weer


Zeg me welk gevoel dat geeft
want ik weet het niet te benoemen
Ik weet niet of ik huilen wil
of welke traan ik kiezen moet.... ?

05-07-2002, 20:22
jouw tranen zou ik willen proeven
je niet alleen wilen kussen als je lacht
zou willen weten wat de groeven
in jouw hart heeft bracht

ik vraag geen uitleg, geen redenen
voor je verdriet voor je tranen
laat me ze slechts proeven
en mezelf in de hemel wanen

antwoorden kan ik je niet geven
op al je vragen tot mij gericht
ik was ook zwak
en ben ook voor de zware druk gezwicht

antwoorden wou ik ook krijgen
schreeuwde het uit, de hele nacht
huilde, tot de ochtend weer
begon te dagen

maar antwoorden kwamen niet
het enigen wat bleef
was mijn verdriet

antwoorden, antwoorden,
kreeg ik niet

ik kan je niets geven
geen pil of iets in die zin
het enige wat ik je oprecht geef
dat ben ik

05-07-2002, 20:34
mijn lippen zijn verzegeld
als je mij
om antwoorden vraagt
waarvan je
net als ik
wel weet
dat ze er niet zijn


er is geen antwoord
op dat eindeloze
waarom
voel maar gewoon
als het niet goed voelt
is er niks
en zal er ook nooit
wat zijn


huil je tranen maar
ik bied je mijn schouder
en ook nog wel een arm
maar
ik bied je geen liefde
want zoiets als dat
is er tussen ons niet


en zal er ook niet zijn..................

05-07-2002, 20:36
WOW , waar halen jullie het vandaan?!!! Hooda, deze hierboven van die antwoord is prachtig!!

05-07-2002, 20:43
oeff dat vertelde ik ze al...

allebei zijn julli top..

echt top gewoon

05-07-2002, 20:43
ik zal je niet vragen waarom
dat was al iets waar ik in verstrengeld raakte
ik zal niet antwoorden: daarom
dat was iets waar ik ook bij haar voor waakte

ik zal je niet vragen waarom
je je lippen hebt verzegeld
dat gebeured mij ook
geregeld

ik zal je gewoon niet vragen,
je gewoon mijn gedachten geven
hoe ik me voel
hoe ik verder wil in dit leven

05-07-2002, 20:46
Vraag maar niets

verwacht geen woord
van waarheid
wanneer werkelijkheid
al rond hoeken
verdwenen is


geef geen geluid
aan bittere klachten
dove leugens
slapen slecht


neem geen plaats
in diep denken
er valt niets te zien
leegtes overheersen


stel geen vragen
antwoorden stromen
tegen kale kanten
oevers zonder weerschijn....

06-07-2002, 09:15
vaak ben ik
de afgrond in gerold
bedolven onder
een berg van
leege woorden

vaak ben ik
weer opgestaan
mijn rug gerecht
en weer doorgegaan

vaak heb ik
vruchtloze beloftes
gehoord
ontdaan van alle
emotie

vaak is mij
de mond gesnoerd
dat ik niets
zeggen mocht

vaak heb ik
bevelen gehoord
dat ik niet reageren mocht

vaak was ik
stom gemaakt
had teveel adem
maar geen inhoud
in mij woorden

vaak is me
verteld dat ik
niet kijken mag
en dus niet zal zien

vaak is me
de werkelijkheid
ontzegd of
verboden te ervaren

vaak, te vaak
ben ik overdonderd
door anderen,
kon slechts mijn ziel
behouden

vaak en misschien
nog vaker zal men het
weer proberen
maar mijn hart en ziel
zal nooit iemand
kunnen breken

jij wilt het ook
proberen, me monddood
te maken,
te laten geloven
in de leegte van het leven

vaak zal ik mijn twijfels
hebben over mijn volgende
keuze,
maar ik blijf mezelf

de leegte vlakte
zal ik negeren
slechts zoekend
naar de werkelijke
inhoud van het bestaan

06-07-2002, 17:28


Vaak rust mijn zware ziel
op jouw bleke schouders,
wanneer ik gebukt ga
onder't logge van't leven.

Emoties wisselen de wacht,
bij de poorten van mijn hart.
Ik lach, al heb ik verdriet
en jij lacht met me mee.

We vormen een nooit geziene duo
van sterkte en zwakheid,
zo nu en dan zweven we
in de perfecte oplossing;

van puur geluk en misselijkheid.

06-07-2002, 19:09
geef je twijfels over
geef ze aan mij
geef je hart over
en je pijn
geef lief,
geef het over aan mij

hoewel gebroken
en fragiel
heb ik, mijn lief,
een zeer sterke wil

zal niet beamen
geen verdriet meer te hebben,
maar met jou onder mijn huid,
red ik het wel,
met hart en ziel

laten we samen lachen, huilen
van gedachten ruilen
laten we uithongeren
het kwaad
dat in ons bestaat

laten we het samen proberen
en de oplossing
aldoende leren

laten we, laten we

06-07-2002, 19:44
:tranen:

smeltende ben&jerry!

Pagina's : [1] 2