Bekijk volle/desktop versie : het leven van ...



30-06-2002, 17:39
Er zijn hier echt heel erg goede schrijvers, ik heb nig niet alle verhalen gelezen maar tot nu toe vind ik ze allemaal geweldig. Maar ze zijn allemaal geschreven vanuit een vrouwlijke perspectief daarom wil ik nu een verhaal schrijven met eenmannelijk perspectief, ik ben niet echt een goede schrijfster, het zijn alleen maar opstellen en werkstukken voor school ,maar ja ik ga het gewoon proberen.


'waar ben ik, halooooo', zenuachtig keek ik om mij heen , alles was heel vaag, opeens zag ik een figuur voor mijn ogen , was het mijn moeder?
mijn lieve moeder? was ik dood? was het zo als je dood ging?
ik wreef in mijn ogen zag dat het.. dat het marjam was van school.' wat , wat " huilde ik bijna, ik kreeg niets anders uit. Mijn gezichtsveld werd groter en zag dat er zo'n tien andere mensen om mij heen waren gebogen. Het leek als of ze boven mijn hoofd zweefden. Ze schreeuwden nee ze fluisterden, en weg was ik weer.
een paar minuten later werd ik weer wakker,of was het meer dan een paar minuten, het voelde alsof ik een week had geslapen.Ik zag nu veel beter maar ik lag nog steeds maar nu niet op een harde ondergrond nee ik lag op een bed, mijn bed? het was een bed van iemand anders. maar wiens? en waar ben ik?honderden vragen dansten in mijn hoofd waar ik geen antwoord op kon geven.Ik keek om mij heen , maar zag niemand. 'okee , okee' zei ik tegen mezelf als een troost
' ik heet brahim en ik ben 21 jaar, ik studeer rechten en ik woon...' die zin kon ik niet afmaken. 'Waar woon ik?'.Ik begon te huilen. 'nee nee ik kan niet gaan huilen, kom op '. ik probeerde op te staan maar het lukte niet, ik had zoveel pijn.

het vervolg komt nog als jullie dat willen.

30-06-2002, 17:51


Tuurlijk willen we het vervolg!! Datr je je dat nog afvraagt.
Je moet gewoon doorgaan met je verhaal, en niet twijfelen om verder te schrijven.
De reacties zie je later wel.

Laterzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

01-07-2002, 14:17
nou ik ga gewoon verder


ik lag daar en de tranen stroomden door. Er kwam een vrouw voor me staan maar ik wist niet wie ze was. 'brahim, brahim , hoor je me?'zei ze
ik wilde antwoorden maar deed het maar niet, ik wist niet waarom. ze vertelde me dat ik in het ziekenhuis lag nadat ik in een gevecht terecht was gekomen. waarom had ik gevochten? en waaom was marjam bij me?. na een paar uur kon ik wat bewegen en toen kwamen de eerste bezoekers, 2 mensen kon ik niet. en de derde was mijn moeder, ik begon te huilen. Waarom was mijn vader er niet bij?
Later op de dag kwam een arts die me vertelde dat ik aan een korte geheugenverlies leed.Dus daarom wist ik niet meer waar ik woonde en waar ik was en...maar waarom vocht ik?
De volgende dag kwam marjam, zij kon me uitleggen waarom ik vocht want zij was erbij. Ze kwam binnen en gaf me een kus en ze noemde me haar schatje. haar schatje? ze was toch alleen mijn klasgenoot, of was ze meer dan dat? was zij de rede dat mijn vader er niet was?

vervolg komt nog

01-07-2002, 16:12
'morgen word je ontslagen uit het zieken huis" zei marjam met tranen in haar ogen. Ik wist niet wat ik moest zeggen, waar moest ik naar toe?
'hmm mag ik je wat vragen?' 'ja mnatuurlijk schat'. waarom lig ik hier en waarom is mijn vader niet gekomen?'. Ze keek opeens heel verdrietig. Weet je het dan niet meer , brahim? je vader heeft je het huis uitgezet omdat ... omdat je met mij...'

02-07-2002, 13:58


nou dank je wel voor je mening, ik vond het ook al shit. Ik kan niet schrijven wist ik , maar ik wilde het toch proberen, nou nu weet ik dat ik het echt niet kan.

doei

ps you thuk moet you suck zijn.

02-07-2002, 15:31
GEEF DE MOED NIET OP
IEDEREEN KAN SCHRIJVEN EN JIJ WAS GOED BEZIG GA VERDER AUB
DOE HET VOOR MIJ

21-09-2003, 13:32
hey kom op ga verder het begint goed!