Ik ben het leven zat,
maar het leven mij niet.
het ;leven tergt mij,\het leven rekt mijn pijn.
Doelloos zwerf ik rond op deze aardbol,
ik heb geen beginpunt,
ik verlang naar mijn eindpunt.
Mijn ziel heeft me allang verlaten,
mijn hart is een woestijn.
mijn gevoel wacht eenpijnlijke dood.
Ik leef, maar ik leef ook niet,
ik sta hier, maar ik sta hier ook niet,
Je ziet mij, maar je kijkt door me heen,
Een leeg lichaam,
een lege geest.
Alleen sta ik hier,
alleen sta ik voor de keuze,
Te bang om verder te gaan,
Te laf om terug te keren.
Enkel verwaaring en pijn zijn mijn vrienden.
maar ook zij zijn me zat.
eenzamer dan ooit vraag ik me af ,
waarom ben ik geboren?
verward kijk ik om me heen,
zie ieders leven verder gaan,
de mijne is nooit begonnen.
Ik Accepteer Allahs Wil..
mijn geloof fluistert mij een belofte,
In deze wereld heb ik geen geluk,
In het hienamaals zal ik gelukkig zijn...
Allah is rechtvaardig...
