+ Reageer
Pagina 2 van 10 EersteEerste 1 2 3 4 ... LaatsteLaatste
16 tot 30 van 147
  1. #16
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Citaat Geplaatst door Moslima98 Bekijk reactie
    In Shaa Allah
    Voor jou

    Chapitre 4

    ~Nourhane~

    De volgende ochtend stond ik als beloofd vroeg op om Naoual's haar in te vlechten, maar eigenlijk stond ik tegenwoordig altijd vroeg op voor het fadjrgebed. Na mijn dagelijkse ochtendroutine en Naoual's haar te hebben gedaan, gingen we samen met z'n tweeën naar beneden om te ontbijten. Dit deed me altijd denken aan vroeger. Ook mijn ouders probeerden de dag altijd samen te starten door gezamenlijk te ontbijten. Snel probeerde ik weer aan iets anders te denken voor ik weer moest huilen.

    De spanning was om te snijden tijdens het ontbijt. Mijn oom en tante wisselden geen woord met elkaar, Samir keek nors voor zich uit en Naoual en ik zaten daar maar wat ongemakkelijk bij. Alleen Soufiane trok zich niks aan van de gespannen sfeer en zat rustig te eten. 'Yemma?' zei hij ineens en verbrak zo ook de stilte. 'Ja, wat is er?' vroeg mijn tante. 'Wat zou je ervan vinden als ik met een Nederlandse ofzo thuis zou komen?' vroeg hij bloedserieus. Ik zag mijn oom hem meteen aankijken met doordringende ogen. Thuiskomen met iemand van een ander afkomst was uit den boze. Ik begreep daarom ook niet waarom hij op dit moment met zo'n vraag kwam. 'Nederlandse? Nee nee ik wil geen Nederlandse. Jij alleen komen met goede Marokkaans meisje,' zei mijn tante in gebrekkig Nederlands. 'Waarom deze vraag? 3andek dat je dit in je hoofd haalt, ik trap je gewoon het huis uit hoor je me?' zei mijn oom boos. 'Rustig a beba het was maar een vraag. Het ziet er dus naar uit dat ik het maar met een kroeskopje moet doen,' zei Soufiane grinnikend. 'Nouja zeg,' zei ik beledigend. 'Niet jij Nourhane, voel je niet aangesproken. Ik zou niet zeggen dat je een Marokkaanse was met dat haar. 'Ja Nourhane heeft heel mooi haar mashaAllah,' zei mijn tante. 'Shokran tante,' bedankte ik haar. 'Het is genoeg geweest, ik ga even naar boven,' zei mijn oom en hij leek niet al te blij.

    Na het ontbijt gingen Samir, Naoual en Soufiane naar school. Mijn tante werkt niet en mijn oom was net als ik, vrij vandaag. Ik moest pas in de namiddag een paar uurtjes werken, dus besteedde ik de ochtend en middag nuttig door te studeren. Ik was al best wel flink een tijdje bezig, toen ik merkte dat ik echt even toe was aan pauze. Ik ging de trap op naar beneden om een glas water te pakken uit de keuken. Ik hoorde dat mijn oom en tante druk in gesprek waren. Het leek niet op een ruzie en daar was ik blij mee. Verder wilde ik er geen aandacht aan besteden, want wilde ze natuurlijk niet afluisteren. Maar toen ik op de laatste trede van de trap stond hoorde ik ineens mijn oom in het berbers 'Geloof me Souad, dit is het beste voor Nourhane' zeggen. Waar ging dit in hemelsnaam over? Ik bleef op de laatste trede staan en hoe erg ik ook afluisteren verafschuw, ik kon het niet laten. 'Ja maar als ze dat nou nog niet wil meskiena. Ze heeft nooit iets gedaan, alleen school en werk,' zei mijn tante. 'Nog niet ja. Op dit moment is er inderdaad nog niks aan de hand maar denk je dat dit voor altijd zal blijven? Voor je het weet leert ze iemand kennen en wie weet wat ze dan gaat doen. Liever voorkomen dan genezen,' zei mijn oom terug. 'Zij is niet zo en ik geloof niet dat zij ons te schande zal zetten,' zei mijn tante zelfverzekerd. 'A tam3at(vrouw) jeugd van tegenwoordig geloven allemaal in liefde en gaan daar heel ver in. Ze is nu 21 goede leeftijd om te trouwen op de juiste manier. Heb ik iets verkeerds gezegd?' riep mijn oom. 'Nee, je hebt niks verkeerds gezegd. Maar er is niet eens een geschikt iemand voor haar.' 'Dat regel ik wel,' zei mijn oom, 'begrijp je het wel? Je hebt nog drie andere kinderen. De een is het spoor helemaal kwijt geraakt op zijn 14de, de ander heeft het over een of andere Nederlandse wie weet wat voor fdi7a dit wordt en ook nog een meisje in de puberteit waar je ook mee moet oppassen. Ik wil alvast een last van mijn schouder. Nourhane is nu een vrouw die nu zelf een gezin moet gaan stichten. Ik wil niet meer verantwoordelijk voor haar zijn, dit wordt mij teveel.'
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  2. #17
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    En wat vinden jullie er tot nu toe van?
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  3. #18
    Verbannen

    Reacties
    1.587
    06-07-2016

    Ga kuise ofzo

  4. #19
    where is the love

    Reacties
    1.628
    26-11-2003

    Mooi begin
    Wie denkt een betere vriend dan Allah {swt} te hebben, kent zijn Schepper niet goed.
    Wie denkt een grotere vijand te hebben dan zichzelf, kent zichzelf niet goed.~

  5. #20
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Citaat Geplaatst door missarabier Bekijk reactie
    Mooi begin
    Dankjewel
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  6. #21
    MVC Lid

    Reacties
    896
    04-12-2012

    Uuuup

  7. #22
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Citaat Geplaatst door Moslima98 Bekijk reactie
    Uuuup
    Deze dagen heb ik het helaas weer druk. Ik hoop dat ik vandaag toch nog wat kan plaatsen. Tegen woensdag InshaAllah is t wat rustiger en zal ik weer actiever zijn
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  8. #23
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Chapitre 5

    ~Nourhane~

    Overspoeld door emoties slenterde ik doelloos door de straten. Ik had tegen mijn tante gezegd dat ik zou gaan werken, maar ik heb me ziek gemeld. Ik kon het nog steeds niet geloven, mijn oom wilde mij gewoon uithuwelijken en weg hebben. Nu pas besef ik goed dat niemand zoveel van je kan houden als je bloedeigen ouders doen. Zij zouden mij dit nooit aandoen.. Ik voelde me alleen op dit wereldje. Voor wat of wie leefde ik nou?Door deze gedachtes kon ik mijn tranen niet meer bedwingen en liet ik ze maar vallen. Huilend versnelde ik mijn passen. Ik kwam aan bij een leeg parkje. Het parkje was leeg en dat was precies waar ik behoefte aan had. Ik ging op het gras zitten tegen een boom aan. Waarom overkwam mij dit nou allemaal? Waar had ik dit aan verdiend? De tranen bleven maar stromen. Wat miste ik toch mijn familie. Kon ik maar nog heel even met ze praten, zeggen hoe vreselijk ik ze mis, tegen ze aanleunen en natuurlijk zeggen hoeveel ik wel niet van hun hield. Maar ze zijn er niet meer. Wat deed dit toch pijn.

    Ik zat na een tijdje nog steeds in mijn kwellende gedachtes op het gras toen mijn telefoon ging. Het was Nisrine. Zij was mijn beste vriendin. Ik kende haar van de middelbare school en sindsdien waren we hartsvriendinnen. We vertelden elkaar altijd alles. De laatste tijd zagen we elkaar minder, doordat ieder het druk had met zijn eigen studie. Mijn oom mocht haar niet, omdat ze sinds een tijdje op zichzelf woonde. Iets wat je bij ons als vrouwzijnde niet kon maken. Maar op dit moment was de mening van mijn oom wel het laatste wat me boeide. Ik twijfelde of ik wel op moest nemen, want ik had even geen zin in iemand. Maar aan de andere kant zou het misschien opluchten als ik haar alles vertelde, dus nam ik op. 'Heey schat, da's een tijdje geleden he,' zei Nisrine vrolijk, 'wanneer zullen wij eens weer afspreken?' 'Ah Nisrine je moest eens weten,' zei ik huilend. 'Nourhane, wat is er? Waarom huil je?' vroeg Nisrine bezorgd. 'Kun je even naar me toe komen? Dan leg ik het je uit,' zei ik. 'Kom beter naar mij toe dan kunnen we rustig praten,' zei Nisrine, 'ik ben gewoon thuis. 'Isgoed,' zei ik en daarna hing ik op. Ik ging recht op staan en ik probeerde zo goed als het kon sterk te blijven. Ik begon het parkje uit te lopen, terwijl mijn gedachte weer weg dwaalde tot ik tegen iemand aanliep. Ik kon mijn evenwicht niet bewaren en viel op de grond. 'Kijk eens uit dom wicht,' snauwde hij. Ik keek naar boven. Het was een knappe jonge man. Volgens mij was hij ook Marokkaans. Maar de arrogantie spatte er vanaf wat hem een stuk minder aantrekkelijk maakte. 'Sorry hoor ik deed het niet express. Nergens voor nodig om meteen zo uit te vliegen,' zei ik kalm terwijl ik weer op stond. Hij zuchtte geërgerd, keek me nog vies aan en liep weg. Wat een gozer zeg dacht ik bij mezelf. Die had zeker zijn dag niet, maar dat had hij niet op mij hoeven af te reageren. Geïrriteerd liep ik verder het parkje uit.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  9. #24
    MVC Lid

    Reacties
    896
    04-12-2012

    Uuup

  10. #25
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Chapitre 6

    ~Younes~


    Ik was dit land nou al zat, terwijl ik er pas weer een week ben. Twee jaar lang heb ik in Engeland gewerkt. Een paar maanden voor ik daarnaartoe vertrok, ontmoette ik een meisje, Selma. Het klikte heel goed tussen ons en we hadden dagelijks contact met elkaar. Voor ik er erg in had, kon ik niet meer zonder haar en zij ook niet meer zonder mij. Tenminste dat dacht ik.. Voor ik vertrok naar Engeland hebben we samen gehuild. We zouden elkaar twee jaar lang niet zien. Hoe zouden we dit volhouden? Ik beloofde haar dat ik d'r nooit zou vergeten en dat zodra ik terug zou komen, ik haar hand zou komen vragen om vervolgens te trouwen. Ook zij beloofde mij trouw te blijven en op mij te wachten. Toen ik vertrok ging het de eerste maanden goed. We appten en belden elkaar heel vaak. We vertelden elkaar alles en zo voelde het alsof ze toch nog dichtbij mij is. Maar naarmate de tijd verstreek, werd het contact steeds minder. Ze reageerde minder vaak op mijn telefoontjes en deed ook kortaf op mijn berichtjes. Ik dacht dat ze het gewoon even druk had en ik liet d'r ook een tijdje met rust. Maar het was niet slechts een periode. Voor ik er erg in had verwaterde het contact en toen zij een nieuw nummer had, was er helemaal geen contact meer. Ik moest die twee jaar vol op werken en had daarom geen vakantie om even terug te gaan. Dus zat er niks anders op dan geduldig af te wachten tot ik weer naar Nederland kon. In al die tijd was ik haar niet vergeten en bleef ik me afvragen wat er nou gebeurd was dat ze zo uit het niets het contact verbrak. Eenmaal in Nederland aangekomen, was het eerste wat ik gedaan heb haar zoeken. Al gauw kwam ik erachter dat ze getrouwd was. Ze heeft zich niet aan haar woord gehouden en mij gewoon bespeeld. Nu ik er weer aan terug denk, voel ik een gevoel van woede. Ik kwam bij een parkje die er leeg uitzag en liep naar binnen. Ik zat eraan te denken om alles gewoon aan haar man te gaan vertellen zodat hij weet wat voor vrouw hij heeft. Maar uiteindelijk heb ik dit niet doorgezet, het voelde niet goed. Plotseling botste een vrouw tegen me aan en zo werd ik van mijn gedachte gehaald. Ze verloor haar evenwicht en belandde op de grond. 'Kijk eens uit dom wicht,' snauwde ik haar af. Ze keek omhoog. Het was een mooi meisje en ze zag er ook zo onschuldig en kwetsbaar uit. Aan haar ogen kon ik zien dat ze gehuild had. Heel even voelde ik een gevoel van medelijden, maar al snel was dat gevoel weer weg. Ik moest op dit moment niks meer weten van al die wijven. 'Sorry hoor, ik deed het niet express. Nergens voor nodig om meteen zo uit te vliegen,' zei ze. Ik zuchtte geërgerd, het was erg duidelijk dat ze zich maar groot probeerde te houden, haar ogen stonden op huilen. Maar dat boeide me niet. Ik keek d'r nog een keer aan om daarna vervolgens mijn weg weer te volgen. Ik vroeg me af waar ze zo verdrietig om was. Was het ook liefdesverdriet? Die vrouwen ook altijd, of ze vallen op de verkeerde types of ze treffen wel iemand die echt serieus met ze is, maar laten die uiteindelijk vallen. Ik dacht meer dat het eerste geval bij haar van toepassing is, aangezien ze mij echt een niya weha lijkt.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  11. #26
    Verbannen

    Reacties
    1.587
    06-07-2016

    Ga eens koken ofzo

  12. #27
    MVC Lid

    Reacties
    134
    08-01-2014

    Up nieuwe fan

  13. #28
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Citaat Geplaatst door lalayasmin Bekijk reactie
    Up nieuwe fan
    Welkom
    Morgen zal ik een nieuw vervolgje plaatsen InshaAllah.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  14. #29
    Verbannen

    Reacties
    1.587
    06-07-2016

    Ga eens koken ofzo. Heel de dag op je kamer opgeslote.

  15. #30
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Chapitre 7

    ~Nourhane~

    'Wat moet ik nou?' vroeg ik huilend aan Nisrine nadat ik alles verteld had. 'Ah nee dit kan hij niet maken, uithuwelijken? Kom op zeg. Ik zou hier echt niet akkoord mee gaan hoor,' zei Nisrine boos, 'Wat denkt hij wel niet?!' 'Ik denk niet dat ik zo makkelijk kan weigeren en want moet ik nou nog in een huis waar ze me eigenlijk niet meer willen?' vroeg ik. 'Ja hallo het is jouw leven. Helemaal mooi dit, als je zelfs deze beslissing niet zelf mag maken. En willen ze je niet meer, moeten ze het je toch gewoon eerlijk zeggen. Dan kom je maar gezellig bij mij wonen,' zei Nisrine. 'Je weet toch dat dat niet kan,' zei ik, 'Het gaat er bij ons nou eenmaal anders aan toe.' Zo bleven we nog een tijdje in gesprek tot ik echt naar huis moest. 'Weet dat wat er ook zal gebeuren, ik altijd achter je sta ja?' zei Nisrine geruststellend, 'je bent niet alleen.' 'Dankjewel schat wat zou ik toch zonder je moeten?' zei ik dankbaar. Ze omhelsde me nog stevig en daarna werd het echt tijd om naar huis gaan.

    Thuis aangekomen verwelkomde mijn tante mij weer meteen alsof er niks aan de hand was. Wist zij veel dat ik alles gehoord had. 'Gaat het hbiba, je ziet een beetje bleek?' vroeg ze bezorgd. 'Ja het gaat goed hoor hamdoelilah,' zei ik. 'Heb je morgen tijd om weer die cake te maken van vorige keer?' vroeg ze me, 'Naïma komt morgen en ze vond die vorige keer zo lekker.' 'Ja hoor, ik ben morgen vroeg vrij dan kan ik het wel snel maken,' zei ik. Mijn tante heeft Naïma leren kennen tijdens een lezing. Sindsdien kwam ze hier regelmatig over de vloer. 'Maar ik ga naar boven, ik moet nog studeren,' zei ik. 'Wil je niet eerst wat eten?' vroeg mijn tante. 'Nee dankje,' zei ik. Ik kon op dit moment geen hap door mijn keel krijgen.

    De volgende dag stond ik na school als beloofd in de keuken. Ik was dol op bakken. Ik begon er eerst mee op aandringen van mijn tante. Ze vond dat het tijd werd om ook wat handiger te worden in de keuken. Wat ik eerst meer als een verplichting zag, begon ik steeds leuker te vinden. Toen ik klaar was en de cake in de oven lag, belde er iemand aan. Het was Naïma. Mijn tante begroette haar en daarna kwam Naïma naar mij toe. 'Salaam hbiba, hoe is het?' vroeg ze lief terwijl ze me de gebruikelijke vier kusjes gaf. 'Gaat goed hamdoelilah en met jou?' vroeg ik. 'Ook goed hamdoelilah. Het ruikt hier heerlijk, alweer iets gebakken?' zei ze. 'Ja dat klopt,' zei ik, 'tante, over een kwartiertje mag je de cake uit de oven halen.' 'Blijf je niet nog een beetje bij ons dan?' vroeg Naïma. 'Nee, ik moet echt nog gaan studeren,' zei ik. In feite had ik gewoon even geen zin in iemand. Ik ging een paar uurtjes geconcentreerd aan de bak tot ik werd geroepen door mijn tante. 'Nourhane, Naïma wil nog afscheid van je nemen voor ze gaat,' riep ze. Toen ik naar beneden ging, kwam Naïma meteen naar me toe. 'Ik hoopte dat je nog even naar ons toe kwam, maar begrijp wel dat je het druk hebt hoor,' zei ze, 'Helaas kan ik niet wat langer blijven, mijn zoon staat al op mij te wachten buiten. Andere keer weer InshaAllah.' Ik weet niet waarom ik dat dacht, maar iets in mij zei dat ze wat van plan was. De manier waarop ze vandaag naar me keek, verraadde dat ze wat aan het plannen was..

    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.