+ Reageer
Pagina 8 van 20 EersteEerste ... 6 7 8 9 10 18 ... LaatsteLaatste
106 tot 120 van 298
  1. #106
    MVC Lid

    Reacties
    2.858
    06-07-2016

    Haha up voor .....

  2. #107
    MVC Lid

    Reacties
    8.561
    12-03-2016

    Chapitre 11

    ~Younes~



    Het was inmiddels een paar dagen later. Ik begon weer met werken. Ondanks de vele verantwoordelijkheden die ik had binnen het bedrijf die ook stress meebrachten, deed het me goed om weer bezig te zijn. Het was vandaag geen gewone zaterdag. Vandaag was namelijk de handvraging. Zowel mijn ouders als haar oom en tante wilden dit zo snel mogelijk en ik vond alles best. Wel begon ik de zenuwen te voelen. Ik had niet eens een idee van hoe ze eruit zag en hoe ze is. Ik had mijn moeder al gevraagd om een foto, maar die had ze niet en ze bleef herhalen dat ik haar moest vertrouwen. Dat deed ik, maar nu denk ik wel van stel dat ik haar echt niks vind.. Ik zal het vandaag zien. Na mij training ging ik douchen en daarna kleedde ik me aan in een spijkerbroek en nette overhemd. Ik deed nog wat gel in mijn haar. Ik hoefde nooit echt moeite te doen om er goed uit te zien. Toen ik klaar was, reed ik richting mijn ouderlijk huis. Ik wist eigenlijk niet eens hoe zo'n handvraging te werk ging. Op aanraden van mijn moeder stopte ik onderweg even om een bos bloemen te kopen. Ah Selma wat doe je me aan, dit had jij kunnen zijn als je mij trouw bleef dacht ik bij mezelf. Door jou ging ik nu dit onbekende pad op. Eenmaal aangekomen kon ik meteen door. Mijn ouders en zus reden met mij mee en achter me reden nog twee auto's met mijn twee broers, andere zus en nog hun vrouwen en man. Hun kinderen hebben ze tot mijn opluchting bij hun schoonfamilie gelaten. Ik vond het best ongemakkelijk dat we met zoveel zijn en als er nog kinderen bij zouden zijn, zou het er niet makkelijk op worden.

    Niet eens een half uurtje later zaten we met z'n allen in de woonkamer. Ik had net kennisgemaakt met haar tante, oom en de twee neven en nicht. Ze waren allemaal aardig en gastvrij, waardoor ik ook wat meer op mijn gemak was. Wel hoopte ik vurig dat Nourhane niet op haar nicht Naoual leek. Te mollig voor mij en dat haar was ook niet om aan te zien. Ik was misschien wel te gericht op uiterlijk, maar het oog wil ook wat. Ik geloofde niet in die onzinpraatjes van je moet alleen naar innerlijk kijken. Ongeduldig zat ik te wachten terwijl haar tante Souad van alles op tafel legde. Alsof ik een hap door mijn keel zou kunnen krijgen op dit moment. Na voor mijn gevoel een eeuwigheid was ze eindelijk klaar en zei ze het zinnetje die ik graag wilde horen: 'Nu komt Nourhane met de thee.' Ik ging recht op zitten en voelde dat mijn hart bonkte als een gek. En op dat moment kwam ze naar binnen. Ik kon mijn ogen niet geloven, het was dat huilende meisje die ik zo afgesnauwd had in dat parkje. Nou Younes, goede eerste indruk heb je achtergelaten dacht ik bij mezelf. Ook zij schrok, het scheelde niet veel of ze had dat dienblad laten vallen. Heel even hadden we oogcontact, maar ze sloeg d'r blik al gauw af. Haar tante nam het van haar over en ze kon gaan zitten op een stoel. Mijn moeder had geen woord gelogen, ze was zeker niet lelijk. Ik viel normaal gesproken op meiden met een lichtere oogkleur, maar haar grote donkerbruine ogen vond ik ook wat hebben. Het was vooral het totaal plaatje, ze zag er zo onschuldig uit en ze had een lieve uitstraling. Maar wat haar zo bijzonder maakte, was toch wel dat ze er niet zo bij liep als die barbiepoppen van tegenwoordig. Netjes gekleed en overdreef niet met de make up. Wel vroeg ik me af waar ze zo om huilde die dag. Misschien was dat wel de reden waarom ze zo snel mogelijk moest trouwen.. Al kan ik me niet voorstellen dat zo'n type wat slechts zou doen, maar je weet het maar nooit tegenwoordig.

    De families konden het goed met elkaar vinden. Enthousiast was iedereen druk in gesprek. Maar alles ging langs me heen, ik kon alleen aan die ene ontmoeting met Nourhane in dat parkje denken. 'Het lijkt mij een goed idee om Younes en Nourhane even samen te laten praten alleen. Het gaat ten slotte om hun. Na hun gesprek kunnen we de rest bespreken,' zei mijn moeder opeens. Ik keek Nourhane stiekem aan. Ze keek voor zich uit en ik kon zien dat ze mijn moeders voorstel niet zag zitten. 'Ja Naïma heeft gelijk,' stemde haar tante Souad mee, 'jullie kunnen even naar de keuken daar is plek genoeg.' Wat was dit ongemakkelijk zeg. Ik kon niks anders dan opstaan. Ook Nourhane stond tegen d'r zin in op. Ze liep voor me de keuken in en ging aan de keukentafel zitten. Ik deed de deur achter me dicht en ging tegenover haar zitten. En daar zaten we dan. Ik moest het initiatief nemen, maar de vlotte babbel die ik normaal gesproken altijd had, was er op dat moment opeens niet meer.

  3. #108
    MVC Lid

    Reacties
    2.858
    06-07-2016

    Wauw wat spannend. Ik kan niet wachten tot de volgende deel er is

  4. #109
    MVC Lid

    Reacties
    8.561
    12-03-2016

    Ik vind het meer wauw dat je d'r altijd zo snel bij bent. Waar maak je je druk om gozer?

  5. #110
    MVC Lid

    Reacties
    2.858
    06-07-2016

    Ik vind je verhaal gwn wauw. Wrm zo snel boos.. ik ken je niet zo ze

  6. #111
    MVC Lid

    Reacties
    8.561
    12-03-2016

    Omdat je mijn topic vervuilt met je sarcastische opmerkingen die je maar blijft herhalen. Als het je niet aanstaat, wat logisch is het is meer een verhaal voor de dames, dan klik je toch gewoon weg. Laat me eens met rust en verlaat de topic.

  7. #112
    MVC Lid

    Reacties
    2.858
    06-07-2016

    Ik vind het gewoon wauw
    Ik zeg tog nergens dat ik sarcastisch reageer. Gwn wauw wat een verhaaltje. Ik wil meer.

  8. #113
    MVC Lid

    Reacties
    169
    04-02-2005

    He he ik zou hem gewoon negeren zolang jij reageert blijft hij bezig
    Ik begrijp sowieso niet wat een man te zoeken heeft om verhalen te lezen van dames haha
    Dan moet je echt een mietje zijn en gestoord

    WAT JE MOET DOEN MET DIT SOORT MENSEN IS NEGEREN EN NOGMAALS NEGEREN

  9. #114
    MVC Lid

    Reacties
    8.561
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Citaat Geplaatst door hhv Bekijk reactie
    He he ik zou hem gewoon negeren zolang jij reageert blijft hij bezig
    Ik begrijp sowieso niet wat een man te zoeken heeft om verhalen te lezen van dames haha
    Dan moet je echt een mietje zijn en gestoord

    WAT JE MOET DOEN MET DIT SOORT MENSEN IS NEGEREN EN NOGMAALS NEGEREN
    Ja ga ik vanaf nu ook doen. Vind t alleen jammer dat hij hier zo de topic probeert te verzieken.
    Snap je, begrijp ik ook niet hahaha

    Ja komen inderdaad aandachttekort en vrije tijd teveel.

  10. #115
    MVC Lid

    Reacties
    163
    17-08-2010

    Upp

  11. #116
    MVC Lid

    Reacties
    72
    01-04-2015

    Mooii!
    Ga snel verder

  12. #117
    MVC Lid

    Reacties
    4.451
    25-01-2016

    Up
    He cαllѕ yoυ ѕo He cαɴ ғorɢιve yoυ ғor yoυr ѕιɴѕ.

  13. #118
    MVC Lid

    Reacties
    901
    04-12-2012

    Uup

  14. #119
    MVC Lid

    Reacties
    8.561
    12-03-2016

    Bedankt voor de uppjes dames

  15. #120
    MVC Lid

    Reacties
    8.561
    12-03-2016

    Chapitre 12

    ~Nourhane~



    Vandaag zou de handvraging al zijn. Het ging mij echt veel te snel allemaal. Ze wilden mij wel heel snel weg hebben zeg.. Ik besloot om alles maar op me af te laten komen. Nadat ik klaar was met de hapjes, ging ik lekker douchen om te ontspannen. Daarna kleedde ik me gewoon simpel aan in een lange lichtroze rok met een wit bloesje. Een lichtroze hoofddoek en wat sieraden maakten de outfit af. Ook met de make up heb ik het simpel gehouden. Wat mascara, poeder, lippenstift en klaar was ik. Ik zou niet weten voor wie ik moeite zou moeten doen.

    Eenmaal beneden ging ik meteen de keuken in. Ik wist eigenlijk niet eens wat er nou van mij verwacht werd, maar dat zou mijn tante wel zeggen. 'Knapperd mashaAllah 3lik al hoewel je het wel heel simpel hebt gehouden,' zei mijn tante. Ik bedankte haar en zei dat het slechts een handvraging was. Daar gaf ze me gelijk in en zei dat ik dat inderdaad moest bewaren voor de verloving en bruiloft. Eerlijk gezegd had ik totaal geen zin in een bruiloft. Als ik toch moest trouwen dan liever een simpel etentje thuis zonder al dat gedoe. Maar het was helaas gebruikelijk binnen de familie om het zo groot mogelijk te houden en ik kon nu al raden dat ook mijn oom en tante zich hieraan wilden houden. Pech voor mij, ik had ook niks in te brengen leek het wel. Alsof het niet over mij ging. Ik werd uit mijn gedachte gehaald door de voorbel. 'Volgens mij zijn zij het,' zei mijn tante enthousiast, 'jij blijft nog in de keuken ja? Dan ga ik open doen.' En weg was ze. Ik was minder enthousiast en vooral opgelucht dat ik me nog even in de keuken kon verschuilen. Ik hoopte heel erg dat hij op z'n minst redelijk zou zijn en we enigszins op dezelfde lijn zitten qua denkwijze. Maar daar moet je maar geluk mee hebben. Iets wat ik al jaren niet meer gevoeld heb.

    De gasten zaten al een tijdje met z'n allen in de woonkamer terwijl ik nog bezig was met van alles netjes op de borden leggen die mijn tante vervolgens daar op tafel zette. Na de laatste bord aan mijn tante gegeven te hebben, moest ik eraan geloven dat ik nu ook de keuken zal moeten verlaten. Ergens was ik wel benieuwd naar die man, maar ik zou vandaag niet meer weten dan hoe hij eruit ziet. Wat heb ik daar nou aan? Uiterlijk zegt niks, het is het innerlijk wat telt. Met tegenzin pakte ik de dienblad met thee en liep met lood in de schoenen achter mijn tante aan. 'Nu komt Nourhane met de thee,' zei mijn tante nog voor ik naar binnen ging. Ik voelde dat alle ogen op mij gericht waren, maar ik keek niemand aan. Nonchalant probeerde ik Naïma te vinden, want mijn tante zei dat hij naast zijn moeder zat. Toen ik haar gevonden had, zag ik inderdaad een jonge man naast haar. Ik keek op en van schrik liet ik bijna dat dienblad vallen toen ik hem zag. Mijn tante merkte dit en nam het van mij over. Ik keek weer weg en ging op een stoel zitten zoals mijn tante mij verteld had. Ik was nog steeds niet bijgekomen. Dit had ik dus echt totaal niet verwacht. Het was gewoon die ene man van dat parkje.. Dit zal 'm echt niet worden. Dit was vast een type die alle ellende die hij meemaakte op jou zou gaan afreageren. Leuke vooruitzicht zeg dacht ik bedroefd. Hij was wel knap, misschien zelfs te en daar was hij zich van bewust, dat kon je zo zien. Maar geef mij maar een wat minder knappe man die wel lief en bescheiden was. Uiterlijk zal toch naarmate de jaren verstrijken vergaan. Dan moet je het wel met de karaktereigenschappen doen. Er werd luidruchtig met elkaar gepraat, iedereen leek blij. Maar ik liet alles maar langs me heen gaan, het boeide me totaal niet hoe alles nog zal verlopen. 'Het lijkt mij een goed idee om Younes en Nourhane even samen te laten praten alleen. Het gaat ten slotte om hun. Na hun gesprek kunnen we de rest bespreken,' zei Naïma tot mijn schrik opeens. Ik had echt geen behoefte om hem nu onder vier ogen te spreken. 'Ja Naïma heeft gelijk,' zei ook mijn tante, 'jullie kunnen even naar de keuken daar is plek genoeg.' Ik kon er echt niet onderuit en stond dus daarom moeizaam op richting de keuken. Ik ging daar meteen aan de keukentafel zitten. Hij kwam ook naar binnen en deed de deur achter hem dicht. Vervolgens ging hij tegenover me zitten en viel er een ongemakkelijke stilte. Hij wist blijkbaar niet hoe hij het gesprek moest beginnen en ik was niet van plan om het initiatief te nemen. Hij leek ook geschrokken toen hij me voor het eerst zag. Zeker om het feit dat ik zijn ware aard al ken. Hij vroeg niet eens of het ging toen ik op de grond belandde. Dat hij schrok toen hij mij zag betekende dat hij mij nog nooit eerder gezien had. En dit kon ik niet begrijpen. Waarom zou hij in vredesnaam zomaar de hand komen vragen van een meid die hij nog nooit eerder gezien heeft? Hij leek mij echt niet zo'n type die zich door zijn moeder liet koppelen. Mijn gevoel zei dat hier meer achter schuilde..