+ Reageer
Pagina 1 van 10 1 2 3 ... LaatsteLaatste
1 tot 15 van 147
  1. #1
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Salaam oe aleikoem allemaal,

    Ik ga voor het eerst beginnen aan een verhaal. Ik hoop dat jullie dit verhaal leuk zullen vinden en het met plezier zullen lezen!
    Hoe vaak ik een vervolgje kan plaatsen zal verschillen. Ik zal proberen om minimaal drie vervolgjes per week te plaatsen in drukkere weken. In de vakanties of wat rustigere weken kan het zo zijn dat ik wel dagelijks wat plaats. In ieder geval zal ik wel altijd wat van me laten horen, ik neem hier dagelijks een kijkje.
    Ik zou het erg waarderen als lezers een berichtje plaatsen. Niks mis mee met stille lezers, maar zo weet ik niet of er wel lezers zijn. Ook is het gewoon leuk om te weten wat jullie vinden van mijn verhaal.
    Ik sta open voor feedback. Daar word ik alleen maar beter van.

    Ik wens jullie veel leesplezier, enjoy!

    Liefs,

    BeYoutiful-




    Maybe everything was meant to be this way...
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  2. #2
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Proloog

    ´Nourhane, opstaan je komt te laat,´ riep mijn moeder beneden vanuit de gang. Ik kreunde en draaide me om. Ik kon echt niet opstaan. Niet veel later riep mijn moeder weer, dit keer waarschuwend: ´Nourhane safi kom eruit, wollah als je nu niet op staat kom ik je het bed uitsleuren.´ Zuchtend stond ik op en riep ik terug: ´Ik ben al opgestaan.´ Daarna vielen mijn ogen op de klok. Shit het was inderdaad al heel laat. Ik kreeg het gelukkig voor elkaar om alles binnen een kwartiertje te doen. Ik griste mijn schooltas van de grond en ging naar beneden. Mijn ouders, zus en broertje waren al aan het ontbijten. ´Ewa 3la slemtek,´ zei mijn moeder, ´ik heb je brood gesmeerd hier doe maar in je tas. Je hebt nu ook geen tijd om te ontbijten. Ik geef je wel een pakje crackers mee die je onderweg kan eten.´ Mijn moeder ging naar de keuken. ´Altijd hetzelfde verhaal met jou he in de ochtend,´ zei mijn zus lachend. ´Ik begrijp jullie niet,´ zei ik, ´jullie zijn allemaal vrij vandaag maar toch zo vroeg opgestaan?´ ´Wij gaan even langs je tante Souad,´ zei mijn vader. ´En dit sba7 lilah?´ vroeg ik verbaasd. ´Ja, overmorgen is de taharafeest van haar kleinzoon weet je nog? Wij gaan haar een handje helpen aangezien haar schoondochter ziek is meskiena,´ beantwoordde mijn zus mijn vraag. ´Ohw oke, Allah i shafieha,´ zei ik en toen kwam mijn moeder de woonkamer weer binnen. ´Hier hbiba en nu naar school,´ zei ze. Ik gaf haar een kus op haar wang en zei tegen de rest: ´Beslama tot straks InshAllah en doe maar de groeten aan tante.´ Daarna racete ik naar school op mijn fiets, ik moest wel doorfietsen als ik nog op tijd wilde zijn. Hijgend kwam ik op school aan, maar ik was tenminste wel op tijd. De dag verliep moeizaam, ik kon mijn gedachte niet bij de lessen houden en liep alleen naar de klok te kijken. Wat ging de tijd hier toch langzaam zeg. Normaal gesproken had ik nog mijn beste vriendin Nisrine waar ik zo mee kon lachen dat de lessen nog enigszins vol te houden waren. Maar die was vandaag helaas ziek.


    Ik kon wel een gat in de lucht springen toen het eindelijk 16.45 uur was en de bel ging. Ik verliet direct het schoolgebouw en kon niet snel genoeg mijn fiets pakken om weg te gaan. Niet veel later was ik al bijna thuis. Ik had nog bergen huiswerk dat thuis op mij te wachten stond, maar dat maakte mij even niet uit. Ik was dan tenminste wel thuis. Toen ik mijn straat op fietste zag ik in de verte al dat oom Khalid(man van tante Souad) en zijn zoon Naoufal voor onze voordeur op de stoep zaten. Oom Khalid zat met zijn handen op zijn hoofd voorovergebogen. Dit voelde niet goed. Met een bonkend hart fietste ik naar ze toe. ´Yek labas, is er wat?´ vroeg ik nerveus. Mijn oom keek op, zijn ogen waren rood. Je kon duidelijk zien dat hij gehuild heeft. Ook mijn neef staarde droevig voor zich uit. ´Gaat iemand van jullie mij nog vertellen wat er aan de hand is?´ vroeg ik weer. Mijn oom en zijn zoon keken elkaar aan, maar beantwoordden mijn vraag niet. ´Alsjeblieft, ik trek het echt niet meer,´ zei ik wanhopig. ´Nourhane, je ouders, broertje en zus hebben vanochtend een auto-ongeluk gehad toen ze onderweg waren naar ons,´ zei Naoufal met een brok in zijn keel. ´Watt?! Hoe gaat het met ze?´ vroeg ik geschokt. Ik stond te trillen op mijn benen, hoorde ik het nou goed? ´Allah i rhamhoum, ze hebben het allemaal niet overleefd,´ zei mijn oom zachtjes. Ya rabi laat dit maar een droom zijn dacht ik bij mezelf. Mijn hoofd duizelde en al het bloed trok uit mijn gezicht. ´Nourhane?,´ hoorde ik mijn neef nog roepen, maar zijn stem klonk zo ver weg. Ik werd steeds duizeliger tot het zwart werd voor mijn ogen...

    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  3. #3
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    5 jaar later...

    Chapitre 1

    ~Nourhane~

    Het was inmiddels vijf jaar later, maar ik kan mij die dag nog herinneren alsof het gisteren was. Ik stond voor het raam starend naar de blauwe lucht, terwijl ik aan het denken was aan de afgelopen jaren. Na de dood van mijn lieve ouders, zus en broertje hebben tante Souad en oom Khalid mij direct opgenomen in hun huis en mij behandelt als een van hun kinderen. Ik kreeg de slaapkamer die van Naoufal was voordat hij trouwde. Dagenlang kwam ik die kamer niet uit. Het enige wat ik deed was in bed liggen huilen. Naar school ging ik ook niet meer, het leven had voor mij geen zin. Ik was weken zo depressief tot ik gek werd van het piekeren. Ik moest het doen met de herinneringen die ik nog van ze had. Het besef dat het over was en ze er allemaal niet meer waren, was echt kwellend. Daarom besloot ik om weer terug te gaan naar school en stortte ik me volledig op het studeren om even aan niets anders te denken. Wonder boven wonder had ik dat leerjaar nog gehaald en ook mijn eindexamenjaar had ik met succes afgerond. Nu studeer ik bestuurskunde en werk ik daarnaast een aantal uurtjes per week. Ik wilde niet ook nog financieel afhankelijk zijn van mijn oom en tante. Ze hebben al zoveel voor me gedaan.. Ook hun kinderen Naoufal, Soufiane, Naoual en Samir beschouwen mij als hun zus. Naoufal is al getrouwd en woont dus niet meer thuis. Naoual is vijftien en Samir veertien. Ze zitten allebei nog op de middelbare school. Naoual werkt hard om haar diploma te halen. Soms doet ze me denken aan mezelf tijdens mijn middelbare schooltijd. Het was een periode die ik eigenlijk het liefst wilde vergeten. Ze heeft moeite met wiskunde en daarom help ik haar regelmatig met plezier om alles een beetje te vergemakkelijken voor haar. Om Samir maak ik me wel zorgen, aan school doet hij altijd precies niks. Het lijkt hem totaal niet te boeien en haalt ook alleen maar lage cijfers. Daardoor is hij van de havo gezakt naar het VMBO. Echt zonde vind ik dat. In plaats van iets van zijn leven te gaan maken, heeft hij alleen oog voor zijn vrienden die hem alleen maar leiden naar het slechte. Elke dag werkt hij zichzelf in de nesten. Ten slotte is er nog Soufiane. Hij is 21 en daarmee maar één jaartje ouder dan ik. Met hem kon ik altijd wel lachen en soms discussieerden wij wel eens over bepaalde onderwerpen.

    Hoe goed ze allemaal ook voor mij zijn, het gemis blijft. Niemand die ze kan vervangen. ´Nourhane?´ hoorde ik ineens achter mij. Het was de stem van Naoual die mij uit mijn gedachte haalde. Ik draaide mij om. ´Gaat het wel? Heb je gehuild?´ vroeg Naoual bezorgd. ´Nee nee het gaat prima hoor. Ik dacht alleen weer aan vroeger en ja het blijft gevoelig weet je,´ zei ik. ´Ja begrijp ik lieverd. Misschien komt het niet zo goed uit, maar wilde je vragen of je mij even kan komen helpen met wiskunde, vroeg Naoual twijfelend, ´maar alleen als het je uitkomt he.´ ´Natuurlijk komt het mij wel uit,´ zei ik, ´ik was toch maar niks aan het doen.´ ´Zeker weten?´ vroeg Naoual nog voor de zekerheid. ´Jaah kom nou,´ zei ik lachend. ´Heel erg bedankt Nourhane. Ik zou niet weten wat ik zonder jou moest,´ zei Naoual dankbaar. Nee, jij bedankt dat ik bij mezelf, voor de afleiding.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  4. #4
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Chapitre 2

    ~Nourhane~

    Vandaag had ik weer vroeg les. Ik zat in een leuke klas en ook de opleiding zelf beviel mij goed. Daardoor vond ik school niet eens meer zo erg als vroeger. Ik zat in mijn laatste jaar en zal als het goed is over een paar maanden afstuderen InshaAllah. Na de lessen moest ik direct door naar mijn werk. Ik werkte bij de Zara. Daar aangekomen kon ik meteen achter de kassa aan de slag. Ik was al een tijdje bezig toen er een jonge vrouw aan de beurt was. 'Ik wil deze jurk terugbrengen,' zei ze op een arrogante toon. 'En wat is de reden?' vroeg ik haar. 'Uh ja ik vond 'm uiteindelijk toch niet zo mooi,' zei ze. De jurk stonk erg naar parfum en ik kon meteen zien dat ze hem duidelijk al eens aangetrokken had en niet voor even. Zeker weer zo'n vrouw die nieuwe kleding voor een keertje draagt om er in gezien te worden en ze dan vervolgens terugbrengt. Normaal gesproken mocht ik het niet terugnemen als ik zo'n vermoeden had, maar ik had daar echt geen zin in. De winkel is niet van mijn vader om zo te gaan doen. Ik gunde het haar wel ook al vond ik niet dat ze het verdiende met haar onnodige arrogante houding.

    Om 17.00 was ik eindelijk klaar met werken en kon ik lekker naar huis. Thuis aangekomen hoefde ik alleen de voordeur open te doen en tante Souad kwam mij meteen al verwelkomen. 'Salaam benti je zal vast moe zijn he,' zei tante Souad in het berbers, 'kom maar naar binnen etay drinken en ik heb lekkere harcha gemaakt.' 'Shokran,' zei ik. Ze is echt een schat van een mens meskiena. Altijd als ik weer naar huis ga, heeft ze wel wat klaar gelegd. Nadat ik mijn jas en schoenen uit heb gedaan en mijn handen had gewassen ging ik de woonkamer in. Iedereen zat op de bank op Samir na, waarschijnlijk was hij nog boven in zijn kamer of naar buiten. 'Salaam oe aleikoem,' zei ik nog voor ik naast Naoual ging zitten. Tante Souad was bezig met thee voor mij inschenken toen de telefoon ging van oom Khalid. Standaard stond hij op om zijn telefoontje in de gang op te nemen. Al snel kwam hij terug de woonkamer in. 'Deze jongen gaat mij gek maken,' riep hij boos, 'politie heeft gebeld,ze hebben Samir meegenomen.' 'Awilie,' riep mijn tante, 'magha(waarom)?' 'Weet ik niet,' zei mijn oom terug, 'Soufiane zied leg die telefoon weg en kom mee die a3joer van je broertje ophalen.' Toen oom Khalid en Soufiane vertrokken waren, barstte tante Souad in tranen uit. Naoual keek mij bezorgd aan, ze had duidelijk geen idee hoe ze in zo'n situatie moest handelen. Ook zij is nog pas maar een tiener natuurlijk. Ik ging naar mijn tante en sloeg een arm om haar heen. 'Het komt allemaal goed InshaAllah lieve tante,' zei ik troostend, 'kom even rustig zitten.' Ze liet zich gelukkig begeleiden naar de bank en ging zitten. 'Naoual kun je een glas water halen voor je moeder,' vroeg ik. Ze stond meteen op en volgens mij was ze al blij dat ze iets kon doen. Mijn tante meskiena bleef huilen. 'Safi tante maak je geen zorgen,' zei ik geruststellend, 'je weet nog niet eens wat hij gedaan heeft.' 'Door politie meegenomen, Nourhane,' zei ze triest, 'voorspelt niks goeds. Hij is pas veertien en nu al problemen met politie.' 'Juist ja hij is pas veertien, ' zei ik, 'hij is nog jong en zit nu in de puberteit en dan maak je eenmaal soms de verkeerde keuzes. Ik zou nu hoe moeilijk het ook is afwachten tot je weet wat hij gedaan heeft. En daarna een goed gesprek met hem aangaan. Hij heeft dit vast niet zonder een reden gedaan en misschien heeft hij er nu al spijt van en zal hij het nooit meer doen.' 'Ja mama, Nourhane heeft gelijk,' zei Naoual die inmiddels weer terug was met een glas water. Tante nam een slokje en ze was gelukkig gestopt met huilen. 'Isgoed ik zal rustig blijven en wachten,' zei ze droevig.

    Na een uur hoorden we eindelijk dat de voordeur open werd gedaan. Naar ons gevoel duurde het een eeuwigheid. 'Yallah zied naar binnen a miesen(weld) 7ram. Krijg je geen eten thuis dat je het gaat stelen?' schreeuwde mijn oom. Mijn tante stond meteen op. 'Eten stelen?,' riep ze, 'Yek gaan stelen alsof jij honger hebt. Kom je iets tekort? Waarom?' Ik zag niet wat er precies gebeurde, maar ik kon wel horen dat Samir geen antwoord gaf en de trap op ging. 'Beter ga je weg ik hoef je hoofd niet te zien,' riep mijn oom hem nog na. Soufiane kwam wel al de woonkamer binnen. 'Echt een a3joer,' zei hij lachend, 'als je het doet, doe het dan be3da goed.' Daarna plofte hij op de bank en haalde zijn telefoon weer uit zijn broekzak. Het leek hem niet echt te interesseren wat zijn broertje allemaal deed. 'Zie je wat je zoon allemaal doet,' zei mijn oom boos tegen mijn tante. 'Yek nu is het alleen mijn zoon?!' zei mijn tante verontwaardigd. 'Je moet hem niet zo verwennen en zoveel vrijheid geven,' zei mijn oom. Deze discussie ging duidelijk niet de goede kant op en ik begon me ongemakkelijk te voelen. Ik vond het erg dat mijn oom nu mijn tante alles kwalijk nam. Alsof zij niet haar best doet meskiena. Maar ik wilde me er buiten houden. 'Ik ga naar boven,' zei ik, 'ik moet nog studeren.' Maar eigenlijk was ik van plan om met Samir te gaan praten. Ik geloof niet dat hij een slechte jongens is en ik was benieuwd naar zijn kant van het verhaal..
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  5. #5
    MVC Lid

    Reacties
    10
    14-08-2015

    Upp a ta9er3echt anegh. Keep on writing!

  6. #6
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Citaat Geplaatst door Ta9er3echt- Bekijk reactie
    Upp a ta9er3echt anegh. Keep on writing!
    Dankjewel voor je reactie!
    Begon al te denken leest überhaupt iemand het
    Zal ik zeker doen, vanavond zal ik nog een vervolgje plaatsen InshaAllah.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  7. #7
    MVC Lid

    Reacties
    896
    04-12-2012

    Uup

  8. #8
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Citaat Geplaatst door Moslima98 Bekijk reactie
    Uup
    Dankjewel!
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  9. #9
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    Chapitre 3

    ~Nourhane~

    Toen ik boven was, hoorde ik nog steeds dat er beneden druk gediscussieerd werd door mijn oom en tante. Ik probeerde het maar te negeren en liep naar de kamer van Samir. De deur van zijn kamer stond dicht en daarom besloot ik om eerst netjes te kloppen voor ik de deur opendeed. Toen ik de deur opendeed trof ik Samir voorovergebogen zittend op zijn bed aan. Hij draaide zijn gezicht naar mij toe en in zijn ogen zag ik verdriet. Ik wist wel dat hij echt niet zo slecht was als iedereen dacht. Ik deed de deur achter me dicht en ging naast hem zitten op bed. 'Wat wil je? Kom je mij nu ook nog een preek geven?' zei hij op een boze toon. 'Nee, Samir ik kom je niet preken,' zei ik rustig, 'ik wil enkel van jou horen wat er is gebeurd en waarom.' 'Volgens mij weet je al dondersgoed wat er gebeurd is,' snauwde hij, 'dus wil je nu aub weggaan en mij met rust laten?' 'Waarom doe je zo? Ik probeer je te begrijpen Samir. Probeer eens niet zo boos te doen. Ik weet ook dondersgoed dat jij je anders voordoet dan je echt bent,' zei ik nog steeds vrij kalm, 'dus ben je in staat om een normale gesprek te voeren?' 'Nee, ben ik niet,' zei hij bot. 'Isgoed dan niet. Volgens mij weet ik al hoe het zit,' zei ik, je wilde erbij horen en daarom ging je stelen om stoer over te komen. Het zijn geen echte vrienden Samir. Echte vrienden zullen je nooit vragen om te stelen of andere slechte dingen te doen om erbij te horen. Sterker nog met zulke 'vrienden' moet je niet eens bevriend willen zijn.' Ik kreeg geen reactie terug in plaats daarvan staarde hij droog voor zich uit. Daarom nam ik maar weer het woord. 'Samir alsjeblieft besef eens dat je je toekomst aan het vergooien bent. Eerst verwaarloos je school, daarna je geloof en alsof het niet erger kon ook nog in aanraking komen met de politie. Het gaat niet goed komen met jou als je zo doorgaat. Nu is er nog een weg terug en kun je alles nog herstellen,' zei ik in de hoop dat het door zal dringen bij hem. Maar het leek alsof ik tegen de muur stond te praten. Hij bleef me maar raar aankijken en meer dan een 'Oké' en 'doe de deur achter je dicht als je weggaat' kwam er niet uit. Dus gaf ik het maar op hoe spijtig ik het ook vond en verliet zijn kamer.

    Eenmaal op de gang zag ik dat ook Naoual inmiddels naar boven was gekomen. 'Wat deed je bij Samir?' vroeg ze nieuwsgierig. 'Ik probeerde met hem te praten, maar het lukte niet echt,' beantwoordde ik haar vraag. 'Dat je nog de moeite neemt,' zei Naoual, 'hij is helemaal de weg kwijt, alsof hij nog naar iemand zal luisteren.' 'Daarom juist moeten we alles er aan doen om hem te laten realiseren dat hij moet veranderen,' zei ik. 'Ewa ja als hij niet luistert kunnen wij weinig doen he,' zei ze, 'moet jij trouwens nog echt studeren of?' 'Haha nee dat laat ik maar voor morgen, hoezo?' vroeg ik haar. 'Ik wilde je vragen of we even samen kunnen gaan chillen en of je mijn haar kunt doen enzo,' zei Naoual. 'Jaa hoor lijkt me wel gezellig,' zei ik. 'Isgoed leuk!' zei Naoual enthousiast terwijl ze mij mee trok naar haar kamer. Naoual's kamer was echt zo'n meisjes kamer. Overal had ze wel decoratie liggen, veel kussentjes en de kleur roze overheerste echt. Mijn slaapkamer was daarentegen gewoon lekker simpel. Alles was wit en ik had alleen het hoognodige. Naoual pakte meteen alles wat we nodig hadden om haar haar te kunnen doen. Toen pas had ik door dat ik het best benauwd had. Daarom deed ik mijn hoofddoek af en dan pas merk je dat je haren echt toe zijn aan wat lucht, het was helemaal plat gedrukt. 'Mag ik je haarborstel even, Naoual?' vroeg ik. 'Ik wou dat ik jou haar had.' zei ze zuchtend, 'wereld van verschil vergeleken met de mijne.' Ik was best tevreden met mijn haar. Ondanks dat het dik en lang was, had ik toch makkelijk haar omdat het glad en zacht was. Ook ben ik blij met de haarkleur. Het is gewoon bruin, maar wel met een mokka-achtig tint doorheen terwijl ik het nog nooit geverfd had. Maar toch had ik wel eens momenten dat ik graag krullend haar gewild had. 'Nouja stijl, er zit wel wat slag in hoor aan de onderkant,' zei ik, 'en vergis je niet krullen zijn ook mooi. Ik mocht willen dat ik krullend haar had.' 'Waarom zou je dat willen?' vroeg Naoual lachend, 'stijl haar is veel mooier gek.' 'Omdat we vrouwen zijn,' zei ik lachend, 'hebben we stijl haar willen we krullen en hebben we krullen weer juist andersom.' Soms kreeg ik het gevoel dat Naoual best onzeker over zichzelf was. Vaak vergeleek ze zichzelf met anderen. Ze vond haar haar vreselijk. Ze had zwart, half lang krullend haar. Maar ook over haar figuur leek ze niet tevreden. Vaak maakte ze opmerkingen als ik wou dat ik ook kon eten wat ik wilde en toch zo'n figuur als de jouwe had Nourhane. Wat mij weer ongemakkelijk maakte, ik hield niet van zulke complimenten waar de een werd opgehemeld en de ander neergehaald. Naoual was wat aan de mollige kant, maar zeker niet dik. 'Nourhane kun je trouwens morgen ook mijn haar doen voor ik naar school ga,' vroeg Naoual, 'alleen als ik een vlecht van jou in mijn haar heb zitten, zit het mooi. Maar als je wil uitslapen aangezien je vrij bent morgen hoeft het niet hoor.' Vroeger zou ik inderdaad gekozen hebben voor uitslapen dacht ik bij mezelf maar alles is nu anders. 'Ja tuurlijk schat, uitslapen zou ik toch niet doen, moet studeren. En mena haar doen trouwens, wat dacht je van een hoofddoek dame?' zei ik quasi-streng. 'Volgend schooljaar InshaAllah,' zei Naoual, 'maar het staat mij echt totaal niet' 'Je draagt ook geen hoofddoek om mooier te zijn,' zei ik, 'en natuurlijk zal het je wel staan. Je hebt alleen nog niet de stijl gevonden die het best bij je past. Ik zal je helpen met zoeken, gegarandeerd dat we er eentje vinden die je beeldig zal staan.' 'Ik kan je maar niet genoeg bedanken Nourhane. Je bent echt een schat!' zei Naoual.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  10. #10
    MVC Lid

    Reacties
    896
    04-12-2012

    Uup

  11. #11
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Citaat Geplaatst door Moslima98 Bekijk reactie
    Uup
    Ik wilde eigenlijk vandaag al een vervolgje plaatsen maar niet aan toe gekomen helaas. Ik zal dit goed maken door morgen een lange vervolgje te plaatsen InshaAllah
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  12. #12
    Verbannen

    Reacties
    1.587
    06-07-2016

    Topicstarter. Mijn excuses dat ik tege je zei " ga kuisen ofzo". Want zo te zien is dat bij jou als een belediging aangekomen, ookal snap ik niet wat er beledigend aan is.

  13. #13
    Teker3est♡

    Reacties
    8.279
    12-03-2016

    ~Meant to be together~

    Citaat Geplaatst door marocci10 Bekijk reactie
    Topicstarter. Mijn excuses dat ik tege je zei " ga kuisen ofzo". Want zo te zien is dat bij jou als een belediging aangekomen, ookal snap ik niet wat er beledigend aan is.
    Isgoed geeft niet.
    Enjoy the little things in life,
    because one day you will look
    back, and realize they
    were the big things.

  14. #14
    Verbannen

    Reacties
    1.587
    06-07-2016

    Citaat Geplaatst door BeYoutiful- Bekijk reactie
    Isgoed geeft niet.
    Ja want heb een bericht gekregen van wallflower, 1 of ander moderator. Maar is goed dak weet dat je me hebt gemeld

  15. #15
    MVC Lid

    Reacties
    896
    04-12-2012

    Citaat Geplaatst door BeYoutiful- Bekijk reactie
    Ik wilde eigenlijk vandaag al een vervolgje plaatsen maar niet aan toe gekomen helaas. Ik zal dit goed maken door morgen een lange vervolgje te plaatsen InshaAllah
    In Shaa Allah