+ Reageer
Pagina 18 van 18 EersteEerste ... 8 16 17 18
256 tot 260 van 260
  1. #256
    MVC Lid

    Reacties
    162
    04-02-2005

    ik wacht ook nog steeds tot je verder gaat

  2. #257
    MVC Lid

    Reacties
    4
    25-05-2013

    ga verder plssssss

  3. #258
    MVC Lid

    Reacties
    95
    15-01-2016

    Het einde naderde en ik merkte dat ik emotioneel werd. Ik zag m’n moeder haar tranen weg vegen en merkte aan Karim dat hij z’n emoties inhield. Hoe kon ik nou iets voelen? Ik voelde letterlijk niets. Ik liep hand in hand met Samir richting de uitgang. Er werd een zielige nummer gedraaid. Ik snotterde en Samir kneep in mn handen. Nu vielen alle puzzelstukjes op z’n plaats. ‘Niet teveel nadenken , geniet van ons dagje’ Fluister hij in me oor. We stapte in de auto en werden naar huis gebracht. Z’n vriend reed.

    Aangekomen thuis was ik dood moe. Ik kon letterlijk niets meer. Ik deed me bruidsjurk uit en keek naar me buik. Samir knielde neer en kuste me op mijn buik. Het verbaasde me. Het was niet zijn kind. Toch ging hij er goed mee om. Liefde maakt blind, zeggen ze meestal. Er werd keihard gebonkt op de deur , waardoor me hoofdpijn erger werd. ‘Ga maar liggen , ik doe wel open’ Ik hoorde een stem verheffen. Het was zijn moeder. In een fractie van een seconde stormde ze de kamer binnen en pakte me bij me haren. ‘Denk jou echt dat je kan genieten van dit huwelijk , enige wat je gaat doen, is schoonmaken en koken en kindjes baren. Jij straatmeid !’ Ik kwam heel moeilijk op adem en Samir trok z’n moeder terug en zette haar de deur uit.

    Ik was helemaal geschrokken van dit tafereel. Ik voelde krampen in m’n buik. Het werd steeds heviger. Samir zat in de douche en kwam meteen aangesneld. ‘Gaat het?’ zei hij bezorgd en paniekerig. Hij belde de ambulance en die waren meteen ter plaatste. In zijn badjas reed hij met me mee. Geen enkel moment is hij van m’n zijde weg te slaan. Ik voelde mezelf duizelig worden.

    ‘Je moet persen!’ schreeuwde ze. Ik kon het niet. ‘Ik kan het niet , het doet zo pijn’ schreeuwde ik. ‘Je kan het wel , ik ben bij je’ Ik was zo gespannen en helemaal bezweet. Ik was opgelucht en hoorde een baby gehuil. Ik werd emotioneel en begon te huilen. ‘Kamal , we noemen hem Kamal’ zei ik schor. Ze noteerde de papieren en gaf hem een naambadge. Uiteindelijk liep ze de kamer uit. Ik voelde me belabberd. Alsof al m’n organen uit mijn lichaam werd gezogen. Ik voelde me zo leeg. Kamal was een week te vroeg geboren.

    Samir was even weg om wat spullen te halen. ‘Er is bezoek’ Ik zat achter me Ipad wat door facebook te scrollen. ‘Dag mevrouw Sarah’ Het was mijn advocaat , met Nour naast hem. Ik was deze zaak helemaal vergeten.

    ‘Zoals beloofd is meneer Nourdin opkomen dagen , voor een DNA test’ Ik keek voor me uit en wou hem niet aankijken. ‘Hij kwam aan de rand van me bed’ ‘Waar is hij?’ Ik antwoordde er niet op. Hij was het laatste persoon die ik wou zien. ‘Doe je plicht en laat mij met rust’ Hij stond op, allerlei gevoelens raasde door m’n lichaam heen. De test zou 100% positief zijn. We moesten aan aantal uren wachten. Uiteindelijk kwamen ze terug met de uitslag. Het deed me niks. Ik wist dat hij de vader was. Ik had niets te vrezen. Nour opende de envelop en las het hard op. ‘Uit uitslag is gebleken dat Meneer Nourdin de biologische vader van Kamal is’ Hij keek me geschokt aan. Ik vond het niet gek , want ik wist dat ik alleen hem had. ‘Het spijt me Saar’ Ik negeerde hem en beval hem om de kamer te verlaten. ‘Ik wil mijn zoon ook zien’ Toevallig kwam de verpleegster terug met Kamal in haar handen. Nour nam het van haar over. ‘Mijn zoon, hij lijkt sprekend op me’ Ik kreeg een glimlach op me gezicht. ‘Zo wil je graag zien , je bent mooier als je lacht’ Samir kwam net binnen. Hij keek naar Nour en dan naar mij en had spullen in z’n hand. ‘Wat doet hij hier?’ vroeg hij me met opgetrokken wenkbrauwen. .


  4. #259
    MVC Lid

    Reacties
    61
    28-05-2014

    up

    Meerdere gebruikers


  5. #260
    MVC Lid

    Reacties
    4
    25-05-2013

    Smile

    verderrrrr plss