+ Reageer
Pagina 39 van 39 EersteEerste ... 14 29 37 38 39
571 tot 584 van 584
  1. #571

  2. #572
    MVC Lid

    Reacties
    51
    04-09-2014

    Upp!!!
    Wanneer ga je weer verder?

  3. #573
    MVC Lid

    Reacties
    17
    20-01-2014

    Upp

  4. #574
    De AllerLiefste__

    Reacties
    10.111
    28-12-2007

    MVC Premium MVC Premium
    upp

  5. #575
    MVC Lid

    Reacties
    182
    04-02-2005

    up up up
    Wanneer ga je weer verder
    We wachten!

  6. #576
    MVC Lid

    Reacties
    7
    11-12-2014

    Nieuwe fan! Wanneer ga je verder? Upp

  7. #577
    سعيدة

    Reacties
    621
    28-07-2006

    7


  8. #578
    MVC Lid

    Reacties
    11
    12-10-2016

    Hoelang moeten we nog wachten op een vervolgje?

  9. #579
    layla28

    Reacties
    21
    09-11-2003

    Nieuwe fan heel goed geschreven ben benieuwd wanneer je weer verder gaat en hoe het afloopt

  10. #580
    MVC Lid

    Reacties
    51
    04-09-2014

    Up

  11. #581
    De AllerLiefste__

    Reacties
    10.111
    28-12-2007

    MVC Premium MVC Premium

  12. #582
    Verbannen

    Reacties
    137
    17-12-2017

    Citaat Geplaatst door TheGigiCat Bekijk reactie
    1. Kennismaking

    Vandaag zou ik een nieuwe patiënte krijgen, een Marokkaanse vrouw met diabetes type 2 die haar levensstijl en vooral haar dieet moest veranderen. Een paar maanden geleden heb ik een Marokkaanse vrouw gehad die mijn advies nauwelijks volgde waardoor ons gezamenlijke doel niet gehaald kon worden. Diabetes patiënten hoefden maar 5 tot 10% af te vallen en hun situatie zou vele malen beter worden. Ik was gewillig om deze mevrouw een kansje te geven aangezien ik nooit een uitdaging weiger. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik er niet echt enthousiast over was, maar was werk ooit iets om naar uit te kijken? Het klinkt misschien als klagen maar ik associeerde mezelf het liefst zo min mogelijk met Marokkanen. Het is een raar volkje in mijn mening. Altijd maar bemoeien met andermans leventjes. Vooral als het blijkt dat je Marokkaans bloed door je aderen hebt doorstromen. Nou, ik heb ook Indonesisch bloed in mijn aderen stromen en van de Indonesiërs hoorde ik nauwelijks iets. Ja, ik ben Islamitisch maar totaal niet cultureel ingesteld. Als je in Amsterdam woont krijg je van alles mee en dat vond ik al goed genoeg voor mijn doen. Daarom hou ik ook van Amsterdam met haar gemixte bevolking en ruimdenkendheid. Alhoewel er altijd wel een paar rotte appeltjes die het voor anderen moeten verpesten. Ik had ook liever dat mensen niet wisten dat ik ook voor een deel Marokkaanse was, dus dat hield ik dan altijd verborgen. Ik weet dat het een slecht iets is. Ik kon namelijk ook laten zien dat niet alle Marokkanen crimineel of agressief waren. Maar dat is simpel gezegd niet mijn taak hier op aarde. Mijn taak hier op aarde is om te leven en mensen te helpen om gezond te worden. Ik hoopte dat deze dame goed Nederlands kon spreken zodat ik mijn identiteit verborgen kon houden.

    Nadat mijn theepauze van een kwartier afgelopen was. Liep ik naar de prullenbak in mijn kantoor om mijn plastic bekertje weg te gooien. Zonde van die plastic bekertjes, ik moet echt een mok vanuit huis meenemen. Ik pakte de dossier van mijn volgende patiënte en zag dat het mijn nieuwe patiënte was die nu aan de beurt was. Ik opende de deur van de wachtkamer, en een lange, aantrekkelijke man, strak in pak, kwam op me aflopen, al voordat ik de naam van mijn volgende patiënte kon opnoemen. 'Goedemiddag mevrouw Kader', zei hij met een opgewekte stem en een glimlach op zijn gezicht gedrukt terwijl ie precies vlak voor me stond. Ik zag zijn perfecte witte gebit. Het was even stil toen ik me besefte dat ik terug moest praten. 'Euhm goedemiddag? Kan ik u helpen?' vroeg ik nieuwsgierig. Hij antwoordde: 'Aangenaam ik ben Idriss Ahlami, ik ben hier meegekomen met mijn moeder om alles te vertalen voor haar.' En het enige wat ik kon denken was: Yes yes yes! Ik werd blij waardoor mijn wenkbrauwen omhoog gingen. Alleen maar omdat hij dus nog niet had opgemerkt dat ik ook van Marokkaanse afkomst ben. Mijn naam is Jannat Kader.. Dat betekent paradijs en mijn achternaam is in principe Qadier wat krachtig betekent. Hij keek me met geknepen ogen aan nadat ie zag dat er een vleug van vreugde door me heen ging.. 'Zeg?' Vroeg ik.. 'Waar is uw moeder dan eigenlijk?' Hij stapte opzij en daar stond een klein, oud, mollig, schattig dametje. Hij was lang en goed atletisch gebouwd waardoor ik haar niet eerder kon zien. Ik gaf haar een hand en zei: 'Hallo mevrouw el Rahmani.' Ik deed mijn best om het zo nederlands mogelijk uit te spreken. Ze pakte mijn hand heel zwakjes vast en lachte met een lief glimlachje en zei 'hallo' terwijl ze met haar hoofd knikte.. Kom maar binnen gebaarde ik terwijl ik de deur openhield voor beide moeder en zoon. Mevrouw al Rahmani pakte de arm van haar zoon vast terwijl ze samen naar binnen liepen.

    Beiden zaten tegenover mij terwijl ik hem vragen stelde over van alles, het eetgedrag van zijn moeder, allergieën etc. Het zag ernaar uit dat ie wist wat ze allemaal at en hoeveel ze bewoog. Hij had zelfs een voedingsdagboek bij zich toen ik voorstelde dat ze haar voeding dagelijks moest bijhouden zodat ik een goede inzicht zou krijgen. Ik woog haar ook en ik meette haar lengte en maten en schreef het op. Hij hield haar wel op de hoogte van alles in klassiek Arabisch en ik begreep elk woordje. Hij kwam ontzettend zelfverzekerd en geïnformeerd over. Het gesprek liep formeel, precies zoals ik altijd wil hebben, strikt en zakelijk. Nadat ik alles wist wat ik moest weten, nam ik afscheid van beiden en zette een nieuwe afspraak vast voor volgende week waar ik dan mijn plan zou voorleggen. Hij opende de deur en zijn moeder liep voorop de deur uit. Hij draaide zich nog even om en zei: 'Werk ze nog' met een knipoog. Ik dacht dat is vast gewoon een normale gebaar. Ik zei 'bedankt'. Lekker kort en krachtig. Ik hou er niet van als mensen te persoonlijk gaan worden en vooral niet als het ook nog eens mannen zijn, heb daar namelijk geen behoefte aan. "Moet je nog lang?' vroeg hij nog snel terwijl ie naar mij keek en de deur uitliep. 'Nog een uurtje of 2,' antwoordde ik alsof het verplicht was. Hij dwong een bepaalde mate van respect af door zijn zelfverzekerde houding en uiterlijk. Hij glimlachte knikkend en sloot daarna de deur achter zich dicht. Nadat ik nog een paar andere patiënten had afgehandeld, was het voor mij tijd om naar huis te gaan.

    Ik pakte mijn trenchcoat en tas terwijl ik de deur uitsnelde, ik woonde dicht in de buurt van de gezondheidscentrum waar ik werkte. Dus ik liep altijd naar huis. Ik pakte mijn telefoon terwijl ik de deur uitliep en deed de oordopjes in mijn oren. Ik zette wat meditatiemuziek op om mijn drukke werkdag een beetje uit m'n hoofd te zetten. Ik keek een beetje om me heen en verrassend genoeg zag ik Idriss tegen een auto aanstaan, waarschijnlijk die van hem. Hij zag mij gelukkig niet. Ik vond het best wel vreemd dat ie daar stond, ik versnelde mijn pas en deed alsof ik een smsje aan het typen was naar iemand. Hij zag me en haalde me in en sneed mijn pas af. Ik deed alsof ik hem natuurlijk niet gezien had en alsof ik verrast was. 'Heb je haast?' vroeg ie terwijl ie me letterlijk van top tot teen aankeek. Ik vond dat er best arrogant uitzien, ook vond ik het onbeleefd dat ie me zomaar staande ging houden. Heeft ie nog nooit gehoord van privé en zakelijk gescheiden houden of zo? Ik wou hem zo snel mogelijk afwimpelen. Ik wou gewoon zo snel mogelijk naar huis omdat mijn werktijd afgelopen was. Ik haalde 1 oordopje uit mijn oor en zei: 'Ehh ja, ik heb haast' terwijl ik langs hem heen probeerde te lopen om zo snel mogelijk thuis te komen. 'Ik wil je alleen maar wat vragen' zei hij terwijl hij naast me liep. Ik vroeg me af of hij de hint echt niet begreep. Ik zei: 'bewaar je vraag maar voor volgende week of bel met de receptie, wellicht dat zij jouw vragen kunnen beantwoorden'. 'Zo'n vraag is het niet' kaatste hij snel terug. Ik stopte met lopen en draaide me om naar rechts waar hij dus liep. Hij stopte ook met lopen. We stonden tegen over elkaar. 'Wat voor vraag heb je dan?' vroeg ik nieuwsgierig. 'Daar kom je wel een andere x achter aangezien je nu toch haast hebt,' zei hij met een knipoog, hij draaide zich om en zette een stevige pas richting zijn zwarte glimmende auto. Ik stond even verbaasd naar hem toe te kijken. Hij opende de deur van zijn auto en keek me nog even aan met een grote glimlach. Ik vervolgde mijn weg naar huis, het huis waar ik samen met mijn 2 goede vriendinnen woonde. Vanavond hadden we een etentje georganiseerd voor onze vrienden, met de thema dat simpel en gezond koken ook heerlijk kan zijn. Aan het begin van onze studie hadden we besloten om met z'n drieen in de omgeving van Amsterdam te gaan wonen, dicht bij onze scholen. Nadat we klaar met onze studies waren, is onze woonsituatie niet meer veranderd. Wat op zich helemaal geen probleem voor ons is omdat we toch een lange maar hele leuke geschiedenis samen hebben.
    Ze moet wat doen aan haar idenititeitstoornis. Afknapper.

  13. #583
    verBAASd

    Reacties
    313
    08-12-2015

    Hoi iedereen,

    Ik heb eindelijk een laptop en computer aangesloten in mijn nieuwe woonland. Dat betekent dus dat ik binnenkort weer verder ga met schrijven. Hou mijn topic dus in de gaten aankomende week!

    Groetjes, Gigi

  14. #584
    MVC Lid

    Reacties
    7
    11-12-2014

    Jeeyy! Een upje van een trouwe lezer!