+ Reageer
Pagina 13 van 13 EersteEerste ... 3 11 12 13
181 tot 189 van 189
  1. #181
    MVC Lid

    Reacties
    11
    10-04-2017

    Hallo, kun je alstublieft verder gaan met je verhaal.

  2. #182
    <3 Mamatie

    Reacties
    660
    29-06-2011

    Up

    [When y0ur heart is breaking and y0ur pain makes you fall: remember, just remember ALLAH sees it all


  3. #183
    MVC Lid

    Reacties
    17
    20-01-2014

    Up

  4. #184
    MVC Lid

    Reacties
    1.582
    13-03-2010

    'Heb jij wat met mijn broer' vroeg Halima toen ik haar tegenkwam op voetbal. Ik schudde mijn hoofd en raakte in paniek. 'Hij is getrouwd en hij heeft 3 kinderen he' zei Halima met een boos gezicht. 'Er is niks' piepte ik. Tegen mij had ie verteld dat hij nooit getrouwd was. Ik was niet verliefd op hem maar hij had wel veel interesse. 'Laat hem met rust' zei Halima. Ze deed haar armen over elkaar en keek me woedend aan. Ik keek om me heen en slikte tranen door. 'Je eigen man is vreemdgegaan hoe laat je dit dan toe?' schreeuwde ze. 'Er is niks gebeurd' zei ik geirriteerd. Mo kwam vanuit de verte aangelopen en zag hoe woedend zijn zus was. Hij vroeg wat er was en Halima ging weer tekeer. Ik seinde naar Chafik dat we gingen en liep naar de auto. Die avond belde een vrouw mij woedend op. 'Mijn man is verliefd op jou' huilde ze. 'Er is niks, hij traint me kind en klaar' zei ik. Het nummer blokkeerde ik en ik maakte wat eten.

    Chafik was nog steeds prikkelbaar en sprak elke dag over Chahid. Hij maakte me gek en ik loog elke keer dat hij zou komen. Ook begreep hij niet waarom Chakir en Cherine niet meer kwamen. Ook daarvoor verzon ik smoesjes. Ik vond het een nare dag en kreeg een super lang boos bericht van Halima. Ik las het en deed mijn telefoon weg. Misschien was het toch beter om een andere voetbalclub te vinden. Chafik presteerde slecht op school en was onhandelbaar aan het worden. Elke dag was er wel iets op school. 'Hij mist zijn vader' zei de juf zachtjes toen hij huilde in een hoek. Ik knikte en liep naar hem toe. Thuis belde ik allerlei instanties om iets te regelen voor hem. Ik ging op een dag bij zoveel instanties langs en schreef brieven om het mogelijk te maken. De kans op mishandeling was te groot dus Chahid mocht niet contact hebben. Ik weet niet eens of hij dat zelf wilde. Toch deed ik me best voor Chafik. Op een dag, na maanden, kreeg ik goed nieuws. Eerst moest ik samen met Chahid bij een psycholoog praten en dan kon worden bekeken of hij onder toezicht Chafik mocht zien.

    Ik was zenuwachtig want ik had hem twee jaar niet gezien. Ik zat op de bank en keek de hele tijd naar de grond. Mijn handen trilde en ik was zo onzeker. De psycholoog ging op haar stoel zitten en ik keek verder niet naar de deur. Hij zat op de bank tegenover mij en ik bleef naar de grond kijken. Als de psycholoog wat vroeg keek ik haar snel aan en dan weg. 'Wil je hem niet aankijken' vroeg ze me. Ik schudde mijn hoofd. 'Dit gaat niet werken als jullie geen team vormen voor de kinderen' zei ze zachtjes. Ik barstte uit in huilen en hield minuten niet op. Ik mistte hem en ik hield van hem en ik begreep niet waarom we geen gezin waren als iedereen. Ik hoorde hem praten met de psycholoog over de situatie. 'Kijk hem even aan' zei ze. Ik keek hem weer aan, hij zag er beter uit. Nu konden we onze ogen niet van elkaar afhouden. Na zeker tien gesprekken met zijn drieeen mocht hij Chafik en Chaima onder toezicht zien. We zaten in een grote ruimte met spelletjes, net een lokaal. Iemand van de kinderbescherming zat er ook. De kinderen renden op hem af en omhelsde hem strak. Met zijn vieren onder toezicht hadden we een gesprek. De kinderen lieten hun werkjes zien, speelde met hem en waren continue in zijn armen. Ze waren zielsgelukkig. Chahid en ik hadden niet direct gesproken met elkaar. Na wat maanden werd de regeling soepeler en we hadden elke week met de psycholoog een gesprek. We bleven over alles praten en het luchtte op. Ik ging steeds beter weg en hij zag er kalm uit. Naar hem kijken vond ik normaal en ik was niet meer bang.

    Onder toezicht mocht hij mee naar de dierentuin met de kinderen. Hij was een goede vader en hij maakte continu grapjes. Ze waren aan het genieten en ik ook. Hij was als vader echt perfect, maar als partner niet. De zomervakantie brak aan en Chahid vertelde over zijn plannen aan de psycholoog. 'Heb jij vakantieplannen' vroeg ze. "Nee' zei ik zacht en keek weg. Ik voelde zijn blik op mij. 'Je gaat liever niet uit je vertrouwde omgeving' vroeg ze. Ik knikte. Ik voelde me in me huis alleen veilig, dus helemaal niet in een ander land. Na de afspraak liep ik naar de auto. 'Esma' hoorde ik hem zeggen. Hij kwam naar me toe en bleef op afstand. 'Zullen we met de kinderen naar Marokko gaan' vroeg hij. Ik schudde mijn hoofd. 'Ze hoeven het hier niet te weten' zei hij zacht. 'Nee, ik wil geen problemen' zei ik.

    Na elke week voelde ik meer als hij naar me keek. We lachten zelfs naar elkaar en de gesprekken waren goed. Een keer moesten we zelfs alleen praten. Hij gaf me heel snel een zoen. Ik verlangde naar hem en genoot als hij er was op de afspraken met de kinderen. De psycholoog was bij de eerstvolgende afspraak minder enthousiast. 'Hij heeft weer kanker' zei ze en keek hem aan. 'Wat' riep ik geschrokken. Hij knikte en glimlachte zwak. Ik schudde mijn hoofd en voelde me zwak worden. Net als het goed ging, ging alles fout. 'Daarom kan hij er minder zijn met de kinderen' zei ze. 'Gaat het' zei ze toen ik sprakeloos was. 'Nee, ik hou van hem en ik kan niet zonder hem' snikte ik. Hij stond op en omhelsde me. 'Ik kan niet zonder hem. Ik mis hem elke dag en hij is de enige voor mij' zei ik huilend toen hij naast me zat. De psycholoog knikte en bekeek me. 'Je moet sterk zijn voor jezelf en de kinderen' zei hij.

    Ik besloot om naar Marokko te gaan. Zijn gezondheid ging snel achteruit en ik wilde dat hij echt kon genieten van zijn kinderen. We gingen een weekje en ik boekte een hotel voor mij en de kinderen. Hij had daar een huis en we hadden afgesproken om elkaar te bellen als hij de kinderen kon zien. Ze gingen naar het zwembad en ik hield me afzijdig. Chaima en Chafik waren zielsgelukkig, zij wisten niet dat hun vader niet lang had. Chahid was zo lief voor ze en voor mij ondanks dat er geen liefde was tussen ons. Hij raakte me niet aan en lokte niks uit.

    Op een avond zaten we in de hotellobby. Hij pakte een map met papieren. 'Ik heb alles klaargemaakt voor het testament als het zo ver is. Krijg jij dit' zei hij en schoof de papieren naar me toe. Het ging om twee gronden, een huis en zijn geld in Marokko. In nederland had hij alles al klaar voor het testament. 'Waarom ik?' vroeg ik hem. 'Je hebt me kinderen gegeven en ik had beter me best moeten doen voor je. Ik kan dat nooit meer doen denk ik' zei hij zacht. Hij haalde me over om dit morgen bij de notaris te bevestigen. Daar kwam ik erachter dat we nog op zijn Marokkaans getrouwd waren. Het bleek dat Charifa nep scheidingspapieren had gegeven aan Cherine. Al die tijd waren we getrouwd. Ik vond het zwaar om dit te ondertekenen omdat ik hem altijd bij me wilde en niks anders. 'Ik kan niet zonder jou leven' snikte ik toen hij me afzette bij het hotel. De kinderen waren met zijn broer en diens kinderen gaan spelen. Hij kwam mee naar het balkonnetje van mijn hotelkamer. 'Ik kan dat niet aan Chahid' zei ik. Hij keek triest en veegde tranen weg. 'Het spijt me voor alles' zei hij. Minutenlang huilde ik om hem. Na een tijdje trok hij me naar zich toe. 'Hou vol lieverd' zei hij.

    Hij vroeg of ik langer wilde blijven met de kinderen. Hij wilde ze graag meerdere plekken laten zien in Marokko. Het betekende dat we er een roadtrip van zouden maken. Mijn kinderen werden dolenthousiast en hun vader was zo energiek en lief. we reden direct naar Marrakech. Het was een lange rit en we genoten van het uitzicht. Ik kende Marokko niet echt maar vond het zo bijzonder. We waren nu al twee wekenlang non stop samen en hij was echt normaal, meer dan dat. Soms rekte hij zich uit tijdens het rijden en omhelsde hij me snel. Desondanks bleef hij op afstand.

    In Marrakech kregen we een familiekamer met privezwembad. Ik vond het nogal ongemakkelijk en hield mijn hoofddoek op. 'Kan je een andere kamer voor me boeken' vroeg ik hem. Hij ging het regelen en bleef kalm. 'Ik ga naar een hotel hiernaast, kamers zijn vol hier' zei hij. Ik knikte en zag de kinderen jammeren. 'niet treuren, we gaan eerst zwemmen' zei hij blij tegen de kinderen. Het was een leuke avond voor de kinderen. Hij hield niet lang vol en viel zittend in slaap. Ik liet hem liggen op een bed en sliep heel diep. Hij snurkte raar en ik hield hem continu in de gaten. De kinderen douchte ik en ik stopte ze in bed. Om 1:00 werd hij wakker. ik keek al die tijd tv. 'Blijf maar, het is al laat en je bent moe' zei ik. Hij knikte en viel meteen weg. ik vond het zwaar als hij sliep omdat ik bang was dat hij niet wakker zou worden. De kinderen sliepen in hun bed achter een muurtje. en ik besloot om naast hem te liggen. Hij trok me naar zich toe en we sliepen samen.


    De volgende dag zag ik hem bidden en glimlachte lief naar me toen ik wakker werd. Hij kwam weer naast me liggen en we knuffelde. In mijn hals zoende hij me.

    Die avond ging laat de bel.
    Blessed with Islam

    http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=4927718 Mijn weg naar het geloof

  5. #185
    MVC Lid

    Reacties
    1.582
    13-03-2010

    Voor ik het wist hadden we verschillende steden bezocht en waren we drie weken samen. Het ging goed en we maakten niks raars mee. We waren niet intiem en hielden wel afstand. Het was gezellig en hij was alles wat ik wilde. De kinderen en vooral Chafik zag ik veranderen in een gelukkig kind. Chahid was heel laks met zijn medicijnen. 'Neem het' zei ik en streelde zijn gezicht. De kinderen sliepen en we lagen in bed. 'Ik weet niet' zei hij. 'Wat niet' zei ik zachtjes. 'Ik wil jou gewoon en niks anders. Ik ben moe van alles, maar medicijnen helpen niet' zei hij. 'Jawel' zei ik. Hij keek weg en was stil. 'Zou je het erg vinden als je doodgaat?' zei ik. 'Nee niet echt. Ik heb toch niet echt goed geleefd' zei hij en bekeek me. 'Ga je je kinderen niet missen' vroeg ik. 'Jawel, maar ja. Ik denk niet dat mijn kinderen wat aan me hebben, ik was er nooit' zei hij pijnlijk. Ik knikte en veegde tranen weg. 'Ik heb Cherine en Chakir twee jaar niet gezien of gesproken. Ze willen geen contact' zei ik. 'Zie je, ik denk dat onze kinderen niet blij met ons zijn. Ze moeten wel blij met jou zijn want jij was er wel altijd voor ze' zei hij. 'Ik geloof niet dat ze niet om me geven' zei ik en dacht aan ze. Ik heb alles geprobeerd. 'Laat ze maar. Het is mijn schuld, als ik normaal was gebleven waren we een familie. Het spijt me' zei hij. Ik ging op mijn rug liggen en luisterde naar hem. 'Ik hou van je esma, altijd en overal' zei hij.
    We werden weer helemaal gek op elkaar. Alles deden we samen en we genoten van elkaar. Ik wilde altijd op vakantie zijn met hem. Elke minuut genoot van zijn aanwezigheid. Hij deed alles voor ons en was zo lief. In tanger sliepen we bij hem. Dit huis had hij gekocht toen we net getrouwd waren. ik was er nooit geweest maar het zag er prachtig uit. Hij deed de kinderen in bed en kwam toen slapen. De nacht was lang en we werden intiem. We konden niet van elkaar afblijven. Het liefst bleven we de hele dag samen thuis. We reden met hem naar Nederland en ik voelde me herboren. We zijn zes weken samengweest en hebben geen 1 discussie gehad. In Nederland kwam hij bij mij wonen, maar dat ging geleidelijk. Hij was nonstop bij ons en we gingen zelfs op bezoek naar ze broers. Ik voelde me een dag misselijk en hij werd bezorgd. 'We hebben het toch veilig gedaan' zei hij. Ik knikte en maakte me geen zorgen.
    Blessed with Islam

    http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=4927718 Mijn weg naar het geloof

  6. #186
    MVC Lid

    Reacties
    138
    21-12-2012

    Upp!
    Mommy‚ô•

  7. #187
    MVC Lid

    Reacties
    182
    04-02-2005

    uuup uuuup uuup

  8. #188
    MVC Lid

    Reacties
    11
    10-04-2017

    Up

  9. #189
    MVC Lid

    Reacties
    438
    28-04-2016

    zijn dit allemaal verhalen door elkaar of zo..