- Unexpected future

[ruthlessly]

Unexpected future

Proloog

'' Verdomme Naoufel ik kan dit niet '' '' Kom op Mientje doe nou niet zo moeilijk je weet dat ik geen keus heb ''. Woest sloeg ik met mijn vuist op zijn borstkas maar hij toonde geen pijn, sterker nog hij toonde geen greintje emotie. Vanaf toen wist ik dat het menens was. '' Je bent echt serieus he'' zei ik verslagen , ik voelde hoe hij zijn vingers onder mij kin zetten en mij op deed kijken naar zijn prachtige bruine kijkers die mij altijd gerust stelde iets wat ze vandaag niet deden. '' Lieferd dit was zijn laatste wens een wens die ik hoe dan ook zal moeten vervullen'' zei hij met natte ogen ik zag hoe hij een brok doorslikte en zich groot probeerde te houden. Hij had het al moeilijk genoeg en ik moest zoals gewoonlijk alleen aan mezelf denken. '' Kom hier '' zei ik en legde mijn hoofd op zijn schouder. Daar stonden we dan in de regen voor het laatst in elkaars armen, genietend van de stilte. ''Mientje ik moet nu echt gaan mij vlucht vertrekt zo '' '' oke beloof je wel contact te houden Naouf?'' zei ik onzeker '' Tuurlijk je red het wel zonder mij Mien je bent nog maar 16 probeer wat mooi's van je leven te maken '' ik gaf hem voor het laatst nog een knuffel en een kus op zijn wang, '' ik houd van je Naouf je zult altijd mijn beste maatje blijven. Met tranen in zijn ogen stapte hij de bus in gaf me nog een luchtkusje en verdween vervolgen uit mijn zicht weg uit mijn leven

© Copyright. Dit verhaal mag niet gepubliceerd worden.

[ruthlessly]

Inhoudsopgave

Proloog Het vertrek
5 jaar later
Arrogante Amine
De mysterieuze groene kijkers
Afspraak zonder bijbedoelingen
Mijn eerste werkdag DEEL 1
Mijn eerste werkdag DEEl 2
Gevoelens..

[paramocrotjuu]

up een niuewe fan meldt zich

[ruthlessly]

5 jaar later...

'' Verdomme '' vloekte ik binnensmonds, toen ik zag dat Hakim mijn kant op kwam lopen terwijl de andere jongens van het pleintje ons stonden aan te gapen. '' Hulp nodig'' zei hij met zijn scheve jongens lach . Ik wist dat hij nu zijn lach aan het inhouden was maar wie neemt hem wat kwalijk, het was dan ook geen gezicht hoe ik daar op de grond zat en boodschappen verspreid over de grond. '' Komt ervan als je met zulke hakken boodschappen gaat lopen doen '' zei hij met een sarcastisch ondertoontje. Oke nu was ik het zat hij zat me gewoon recht in me gezicht uit te lachen , '' dat zijn jou zaken toch niet '' snauwde ik hem af, precies zoals ik iedereen afsnauwde die te dicht in mijn buurt kwam.
ik stond op en raapte mijn boodschappen bij elkaar totdat ik zag dat Hakim mij aan het helpen was '' Ik heb geen hulp nodig '' zuchtte ik. '' Kom op ik zie dat je moe bent, doe niet zo koppig Mientje en laat me je op z'n minst helpen met deze zware boodschappen'' . Mientje echode die bijnaam in mijn hoofd een bijnaam die ik al 5 jaar lang niet heb gehoord, uit het niets liet ik mijn boodschappen weer op de grond vallen. '' heb het lef niet om mij nog ooit op die manier aan te spreken '' piepte ik '' Heb ik iets verkeerds gezegd? '' . Aan mijn blik kon hij zien dat hij op dit moment maar beter kon zwijgen.

Thuis aangekomen overhandigde Hakim mij mijn boodschappen. '' Ehm bedankt en nog mijn excuses voor mijn gedrag '' '' Hee no problem ik ben het al gewend koppige dame'' zei hij met een knipoog en liep vervolgens weg.

'' Wie was dat '' zei Samir. Hakim heeft me geholpen met de boodschappen. '' oke eten staat in de magnetron ik had vandaag niks te doen dus ben maar gaan koken '' '' Aihaii big bro begint al een echte keuken prinses te worden '' '' Een keuken prins'' Verduidelijkte hij mij met een grijns op zijn mond. Met een glimlach liep ik na de keuken waar ik mijn lasange opwarmde in de magnetron een glas cola pakte en vervolgens naar mijn kamer liep.

genietend van mijn lasange dacht ik terug aan de worden van Hakim , '' Mientje '' Dat een bijnaam na 5 jaar nog zoveel emoties bij me kon losschudden. Ik moet over hem heen zien te komen hij heeft me duidelijk laten weten dat hij niet meer terug zal keren naar Nederland. Hij heeft zijn vader's laatste wens in vervulling gebracht en is zijn onbekende moeder gaan opzoeken in Marokko.
'' Pfff mama als je hier nu zou zijn geweest kon jij me advies geven, ik mis jullie , ik mis zelfs papa zijn dreigementen wanneer ik weer eens aan het treuren was om Naoufel'' . Ik werd wakker geschud uit mijn gedachte's door twee sterke armen om mij heen en wist gelijk dat ze tot Samir behoorden. '' Mina kwel jezelf niet zoveel met die gedachte's van je en probeer verder te gaan met je leven '' . Ik knikte maar wat '' Weet je wat wij morgen gaan doen '' Hoorde ik Samir zeggen '' Nou? '' '' Oef ik heb nu al spijt van mijn besluit , wij gaan morgen shoppen in Amsterdam '' ik moest lachen om zijn verwijfde stem , ik wist namelijk dat hij mij na probeerde te doen. Gelukkig ze lacht weer '' zei hij overdreven opgelucht . '' Ik houd van je Sam '' zei ik na een tijdje terwijl ik een kus op zijn wang drukte. '' Ik ook van jou zonnenschijn , ga nu maar slapen we moeten morgen namelijk vroeg op''. Nadat ik mijn tanden heb gepoetst heb gebeden duikte ik mijn bed in ik had al gelijk zin in morgen.

[ruthlessly]

Ik hoor graag wat jullie ervan vinden

[gullerguzeli]

Leuk begin. Ga snel verder..

[iesiej]

Uuupppsssaaa

[iesiej]

Uuupppsssaaa

[ruthlessly]

Arrogante Amine

Ik heb een leuke dagje gehad in Amsterdam met Samir . Ik weet niet of het mogelijk is maar het lijkt alsof we steeds dichter tot elkaar groeien, Samir is nu de enige persoon op wie ik vertrouw . Toen Naoufel en mijn ouders uit mijn leven vertrokken heb ik een muur om mij heen gebouwd, een muur waar alleen Samir doorheen zal kunnen kijken ik laat niemand te dichtbij komen namelijk. Gekwetst teleurgesteld een wandelende zombie is hoe ik me op dit moment voel. Het valt gewoonweg niet in woorden te beschrijven, ik heb het gevoel alsof ik nooit meer zou kunnen leven nooit meer van iemand zou kunnen houden afgezien van Samir. Nooit meer op personen zou kunnen bouwen en nooit meer personen zal kunnen vertrouwen. Natuurlijk kan ik mijn ouders niks kwalijks nemen hun hebben namelijk het leven verlaten en zoiets plan je niet. Maar Naoufel die klootzak heeft niks meer van zich laten horen na die mail die mail die het laatste beetje zon uit mijn leven heeft gezogen. Ik begrijp er nog steeds niks van hij heeft zelfs niks van zich laten horen toen mama en papa verongelukte en ik weet wel zeker dat hij het gehoord heeft het nieuws gaat hier namelijk als een lopend vuurtje. Ruw veegde ik de tranen van mijn wangen '' oke Yasmina genoeg gehuild je bent die klootzak geen tranen verschuldigd nog is hij ze waard! '' ik was toe aan frisse lucht en besloot een wandeling te maken.

Snel trok ik een gemakkelijke jeans aan met een sweater. Beneden aangekomen zag ik Samir lang uit op de bank aan het snurke. Meskien deze dag heeft hem echt uitgeput dacht ik met een glimlach op mijn gezicht. Vlug pakte ik een fleece deken uit de kast en dekte hem daarmee. Schreef een briefje dat ik een wandeling ben gaan maken trok mijn Uggs aan en verliet vervolgens het huis.

Eenmaal buiten aangekomen overviel mij een apart gevoel a ik besteedde er geen aandacht aan en bezocht mijn standaard parkje. Het parkje dat ik vroeger ook vaak bezocht met Naoufel. Verdomme Yasmina hou nee eens op over hem zei dat stemmetje in me hoofd, voor het eerst gaf ik gehoor aan het stemmetje hij had gelijk ik overdreef. Toen ik op het bankje voor het meertje ben gaan zitten leek het alsof mijn adem in mijn keel stokte. '' Amine '' piepte ik zonder erbij na te denken, '' Ja? '' zei hij op een arrogante toon zoals ik van hem gewend was geen greintje veranderd na 5 jaar zo te zien. Amine was het neefje en tegelijker tijd ook een goede vriend van Naoufel. '' Yasmina... Yasmina ben jij dat echt? '' sprak hij vol ongeloof uit. Shit waar ben ik aan begonnen dacht ik. Gemaakt zette ik een glimlach op mijn gezicht '' Amine lang geleden joh hoe is het met je jongen '' '' Doe niet zo nep Yasmina het mag dan wel lang geleden zijn maar ik zie dat die glimlach nep is daarvoor kende ik je te goed '' betrapt keek ik naar mijn schoenen. '' Je neemt het mij toch niet kwalijk dat hij is vertrokken ? ''. Hij had gelijk ik kon ook hem niks kwalijk nemen. '' Dat hij is vertrokken neem ik hem geen eens kwalijk, maar waarom moest hij het contact verbreken hij had het verdomme beloofd Amine! '' en weer vocht ik tegen die verdomde opkomende tranen. Troostend legde hij zijn hand om mijn rug heen. Stilte dat was waar ik op dit moment naar verlangde en dat begreep Amine, hij begreep je altijd.

Als je hem op het eerste gezicht zou zien zou je denken dat het een of andere arrogante zak was maar hoe beter je hem leerde kennen hoe meer je zag dat het een jonge was met een klein hartje. '' Dat ik jou na al die jaren nog tegen kom je bent zo veranderd Amine maar tocht het zelfde gebleven , je hebt getraint zo te zien '' zei ik in een adem door. Ik moet toegeven ik was wel enthousiast om hem terug te zien. '' Jij ook zo te zien Mien waar heb je die beugel en brilletje van je gelaten '' '' Haha je weet wat ze zeggen kleine meisjes worden groot '' '' Kleine meisjes worden zeker groot '' en om zijn woorden kracht bij te zetten floot hij er achteraan. Blozend keek ik weer naar mijn schoenen die wel heel interessant leken vandaag. We bleven nog even kletsen over wat we de afgelopen 5 jaar hebben bereikt en ik kreeg te horen dat hij onder directeur bleek te zijn bij een of ander bedrijf dat mij vaag in de oren klinkt. Ik vertelde hem trots dat ik mijn diploma psychologie heb behaald en opzoek ben naar een baan. Uiteindelijk sluiten we ons gesprek af en wisselen we nog nummers uit.

Op weg na huis zit ik weer met dat rare gevoel, alsof ik word nagekeken door iets .Dit keer loop ik vlug na huis aangezien het al donker is. Eenmaal binnen sluit ik de deur met een klap dicht. in de woonkamer aangekomen zie ik samir nog steeds slapen, ik besluit hem wakker te maken en slaap dronken loopt hij met me mee naar zijn kamer. Eenmaal in zijn kamer dek ik hem toe geef hem een kus op zijn wang en verlaat vervolgens zijn kamer om op weg te gaan naar mijn eigen kamer waar ik vervolgens als een blok in slaap val.


Kom maar op met die feedback's & ups KUS Ruthlessly

[iesiej]

Uuupppsssaaa

Het is superr, !

[Inayae_]

Nieuwe fan meld zich!!!! up up up up

[gullerguzeli]

Thanks voor je vervolg..

[chaai]

Leuk verhaal ,UP!!

[redbandje]

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuup
uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuup
uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuup
uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuup
uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuup

nieuw fan

[ruthlessly]

De mysterieuze groene kijkers


Daar zat ik dan verzonken in gedachten of ik nou blij of juist teleurgesteld moest zijn. 'Je bent net aangenomen bij een baan waarvan je alleen kon dromen', hoorde ik dat stemmetje weer.

'' Mevrouw Ben Tarik? '' ik keek op naar zijn groene kijkers die me vanaf het begin al bekend voorkwamen. ik slikte moeizaam '' Sorry w wat zei U ''. ' Kom op Yasmina wel bij de les blijven ' weer dat stemmetje. '' Ik vroeg wanneer ik u weer op kantoor kon verwachten om de verdere zaken te bespreken en een kopie van uw identiteitsbewijs diploma etc. te maken '' hoorde ik hem geïrriteerd zuchten. '' ik heb aanstaande woensdag tijd '' '' oke ik verwacht u om 10 uur stipt in mijn kantoor '' . Ik stond op en schudde hem vervolgens de hand '' tot dan '' . Opgelucht dat hij mij niet herkende liep ik met een voldane lach de deur uit.

Wachtend op de bus dwaalde mijn gedachten af naar 5 jaar geleden de dag dat ik voor het eerst de groene kijkers ontmoetten

Flashback
Verslagen liet ik mezelf midden op de weg zakken. Het boeide me niet dat ik mijn tranen in de vrije loop liet midden op de weg niks kon me op dat moment wat schelen , ik was mijn maatje namelijk kwijt , mijn zielsverwant mijn rechte hand zonder pardon van mijn lichaam gerukt, zonder pardon bij me weggehaald. Ik weet niet hoelang ik daar zat maar aan mij doorweekte kleren kon ik wel inschatten dat ik daar een tijdje heb gezeten. Ik begon te klappertanden en besloot om op te staan, daar blijven liggen had toch geen enkel nut. Net toen ik wou opstaan gebeurde er iets wat mijn adem deed stokken. 2 mega groten koplampen kwamen met veel getoeter op me af, versteend bleef ik staan. Daar ga ik dan dacht ik. Snel sprak ik nog de Shahada uit en wachten af , totdat ik ruw door 2 armen werd omgeduwd. Met een klap kwam ik neer op de grond. '' BEN JE HELEMAAL GEK GEWORDEN?! '' stomverbaasd keek ik op waarna ik twee groenen kijkers ontmoette. '' JE HAD WEL DOOD KUNNEN ZIJN '' bleef hij tekeer gaan. '' Misschien was dat ook de bedoeling '' fluisterde ik zonder erbij na te denken. Ik moest nog bijkomen van de schrik. '' Pardon '' hoorde ik hem stomverbaasd zeggen. '' Gaat het ik heb hopelijk niemand geraakt '' hoorde ik een onbekende man zeggen die zeker de bestuurder van de vrachtwagen moest zijn. '' OF HET GAAT , ZE HAD WEL DOOD KUNNEN ZIJN '' hij leek eerder de persoon te zijn die bijna werd aangereden in plaats van ik. Ik moest erbij lachen hij leek wel op een gillende keuken meid. De twee heren keken mij aan alsof ze een spook zagen. '' Hier heeft u mijn nummer '' hoorde ik de vrachtwagen chauffeur zeggen en weg was hij. '' kom op ik kan je niet hier laten zitten '' zei hij, en zonder op antwoord te wachten sleurde hij mij mee naar het dicht's bijzijnde Cafe. Nadat we onze drankjes besteld hadden nou 'we' daar was ik nog niet toe in staat dus liet ik meneer met zijn groene kijkers voor mij bestellen. Ik was nu wel nieuwsgierig naar zijn naam, en alsof hij mijn gedachten kon lezen hoorde ik hem zeggen '' ik heb me nog niet eens voorgesteld aangenaam Rayan '' onzeker bekeek ik zijn hand en net toen hij die weer weg wou halen legde ik mijn hand in die van hem '' insgelijks Yasmina '' piepte ik.


Aangekomen bij mijn halte schrok ik op uit mijn gedachte's. ik checkte uit en liep naar huis waar ik Hakim begroette die zoals gewoonlijk aan het rondhangen was op het pleintje. '' Dag zonneschijn dat is een tijdje geleden '' ik begon Hakim voor het eerst echt goed te bekijken , hij was totaal geen lelijke jongen om te zien integendeel Hakim zag er juist leuk uit met zijn lichaam waar je alleen u tegen kon zegen. En zijn grijze kijkers die me keer op keer wisten te verbazen met hun prachtige mysterieuze kleur. '' en ben ik goedgekeurd ? '' hoorde ik Hakim zeggen die zo te zien zijn lach probeerde te verbergen. ik voelde hoe het bloed naar mijn wangen steeg. '' Hakim ik wil me verontschuldigen ik ben niet aardig tegen je geweest , het enige wat jij telkens deed is gewoon aardig tegen mij zijn, en ik snauwde je telkens af. '' '' Geeft niet joh het doet me goed om te zien dat het weer beter met je gaat '' ik glimlachte naar hem en zonder erbij na te denken vroeg ik '' Heb je zin om morgen wat te gaan drinken? Zonder bijbedoelingen '' zei ik er nog snel achteraan. Met een grijns van hier tot Tokyo antwoordde hij '' daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen ik haal je op om 1 uur ''. Zonder nog op antwoord te wachten liep hij naar de jongens toe op het pleintje.

Thuis aangekomen zag ik dat Samir nog aan het werk was , jep hij is aangenomen en ik kan niet wachten om hem het goeie nieuws te vertellen over mijn sollicitatie gesprek.


Damesss hierbij wil ik mijn excuses aanbieden dat ik gister niks van mij heb laten horen ze zijn namelijk aan het verbouwen in de woonkamer dus gister lagen alle kabels eruit inclusief de kabels van de internet router. Ik beloof dat er morgen een big vervolg op jullie staat te wachten! Kus en laat me weten wat jullie er van vinden, zodra jullie niet tevreden zijn of ergens spelling's fouten aantreffen hoor ik dat graag! KUS Ruthlessly