Bedankt darlings voor het uppen, een klein vervolgje voor jullie x
Angst,pijn, en zorgen..
Zakaria en Ayman legde hun geweren neer en Samir had nu alle macht. ‘Goed zo jongens! Zakaria dacht je dat je me kapot zou maken en ik nooit meer wraak op je zou nemen? HAHA ik begin nu alles terug te kaatsten ik zal jou laten voelen wat jij mij hebt laten voelen!’ Zij Samir woedend. Ik voelde hoe hij zijn wapen strakker tegen mij slaap aanduwde en sloot me ogen van de pijn. Totdat ik een paar harde knallen hard hoorde knallen en schrok. Ik voelde hoe de pistool van mijn slaap werd weggehaald en op de grond viel, en de grip om mijn nek verzwakte. Ik keek naast me en zag Samir kreunend op de grond neervallen, en zijn vriend hem volgde en ook neerviel. Ik keek achter me en zag dat Tarik de schoten schoot. Dit werd me allemaal teveel het leek net een film. Het bloed van de twee jongens werd steeds meer. Ik voelde hoe mijn lichaam verzwakte en ik neerviel totdat Zakaria me opving.
‘Schatje asjeblieft, rustig alles zal goed komen! Beloofd word aub wakker! Niet flauwvallen! Pleas prinses’ Hoorde ik een gebroken Zakaria zeggen. Ik hoorde ze vaag praten. ‘Tarik zied pak haar mee met me naar de auto we gaan nu naar het ziekenhuis jallah! Ayman jij pakt onze wapens en volgt ons’ Langzaam opende ik weer me ogen, ik voelde me zwak , krachtloos, en duizelig. Zakaria en Tarik legde me in de auto. En zo stapte Zakaria ook in waarbij hij me tegen zich aantrok. En me een wat water gaf en een paracetamol. Nadat we wegreden. Ik dronk het voorzichtig met behulp van Zakaria op. ‘Schatje gaat het al wat beter?’ vroeg Zakaria bezorgd. Ik knikte en drukte hem nog steviger tegen me aan. Ik bedankte Allah. S.w.t dat er niets met ons is overkomen, en huilde in Zakaria’s armen. Nog nooit had ik dit meegemaakt. Het leek allemaal zo raar, en snel. Er hadden zoveel erge dingen kunnen gebeuren en iemand voor je ogen zien dood gaan. Is niet niks. Zakaria troosten me en ik voelde me veilig in zijn armen. ‘Sttt schatje ik ben er voor je! We komen er samen uit!’ Zij hij terwijl hij een kus op me wang plaatste. We waren aangekomen en stapte uit naar de eerste hulp.
Tarik vertelde de receptioniste wat er gaande was,natuurlijk niet wat er had plaatsgevonden. En zo namen wij plaats. We moesten even wachten voordat we werden geroepen. Ayman die bleef buiten voor te telefoneren. En ik zag hoe Zakaria lijkbleek wegtrok. Mijn pijn werd nu verdoofd door bezorgdheid. ‘Lieverd gaat het wel? Je trek bleekjes weg?’ Zij ik terwijl ik Zakaria aankeek. ‘J.a het gaat maak je geen zorgen’ Zij hij terwijl hij zijn ogen dichtkneep. Ik geloofde niks van zijn woorden en zag hoe hij langzamerhand op mij neerviel. Ik schrok en roepte shcreeuwend de dokters erbij die er meteen aankwamen rennen.
‘ZAKARIA ASJEBLIEFT WORDT WAKKER!!! NEEE GEEN ZAKARIA!, NU GAAN JULLIE ER IETS AAN DOEN NU!’ Zij ik schreeuwend en huilend tegen de dokters terwijl zijn bloed van zijn been op mijn kleren terechtkwam. Tarik die kwam ook aangerend en probeerde Zakaria wakker te krijgen. Ayman die ondertussen kwam net binnen en kwam rennend en schreeuwend erheen om Zakaria wakker te krijgen. De dokters haalde snel een bed en tilde Zakaria erin. ‘Excuseert u ons mevrouw en menneer we moeten hem nu zo spoedig mogelijk meenemen naar de spoedeisende hulp! U kunt in de wachtkamer wachten totdat we weten wat we gaan doen. Er mag namelijk niemand mee op dit moment’ Zij een van de dokters ons terwijl de rest zakaria snel duwde naar de spoedeisende hulp. ‘WAT? DAT IS MIJN VRIEND JA? En ik ga met hem mee overal waar hij gaat! Duidelijk!!!!!!’ zij ik schreeuwend en probeerde langs de dokter achter Zakaria aan te gaan. Totdat Tarik me tegenhield en de dokter. ‘Mevrouw het spijt me maar er mag niemand mee zodra we informatie hebben laten we u het meteen weten.’ Zij hij troostend. ‘NEE ZAKARIA NEE ZAKARIA NEE HIJ IS VAN MIJ HIJ MAG NIET WEG’ zij ik huilend. ‘sttt Amira rustig aan dit zou Zakria niet goed vinden hoe je jezelf kapot maakt. Kom we gaan zitten en we gaan dua’s voor hem verrichtten dat is wat hij nu nodig heeft’ Zij Tarik terwijl hij me vastpakte. En met zich meetrok. Ik zag de dokter knikken naar Tarik en weggaan. ‘TARIK AUB ZEG ME WAT IK ZONDER ZAKARIA KAN ALS HIJ ME VERLAAt!!!! Aub Tarik na wat er allemaal gebeurd is moet dit er nog bijkomen! WRM ?! Hoe is zijn been eigenlijk opengegaan?’ vroeg ik huilend. ‘Sttt AMIRA! HOU OP! We moeten vertrouwen op onze heer. Denk je dat ik het leuk vindt?! Ik ga kapot maar we moeten ons inhouden. Ja er was een ruzie gaande’ Zij hij terwijl zijn hoofd in zijn armen rustte. Ik zag Ayman heen en weer lopen. En binnensmonds wat zeggen. De tranen wouden voor vandaag niet stoppen. En de tijd leek stil te staan. ‘Amira ik heb je vriendinnen ingelicht zij hebben me de heldag zitten bellen, ze waren enorm bezorgd. En belde me om de minuut. Ze zullen er zo aankomen’ Zij Ayam. Ik dacht weer aan ze terug en had ook medelijden met ze dat ze dit moesten meemaken. En bezorgd achterbleven. Ik knikte en als snel dwaalde me gedachtes weer naar Zakaria.
Ik huilde en huilde todat ik de misselijkheid naar boven voelde komen. Ik rende naar de wc. En meteen vloog al het misselijkheid eruit. Ik spoelde snel me mond en zag Tarik en Ayman de wc binnenkomen. ‘pfff Amira rustig meid, kijk hoe je er aan toe bent!. Dit is niet goed. Hier een flesje water kom we gaan zitten.’Zij Tarik ongerust terwijl hij en Ayman me hielpen met het lopen daar de banken. En namen plaats. Ik dronk wat van het water. Todat een verpleegster naar me toe kwam. Met wat medicijnen en een doekje voor op me hoofd. Ze verzorgde me en ik voelde me iets beter. Ik hoorde rennende voetstappen en keek naar de ingang. Waar ik Selena en Soraya naar me toe zag rennen. Ze knuffelde me stevig en we huilde in mekaars armen hun ogen stonden rood. Ze waren ook bleekjes. En zo bleven we in mekaars armen een tijdje. Woorden waren er nu niet de stilte zij het allemaal al. Ik rustte in de troostende armen van Selena en Soraya die pakte mijn hand vast. Alsof ik zou weglopen. Voor even sloot ik me ogen totdat ik een chirurg onze richting zag aankomen lopen….
