Dit verhaal is AF!!
I've never believed in true love, until i saw him..
Terwijl ik alleen zit op een bankje en voor me uit staar hoor ik harde gelach achter me ik trek er niks van aan maar als ik hoor dat het harder word kijk ik achterom en vraag netjes of het wat zachter kan, de meisjes keken me aan en keken snel weer weg en gingen door met dat harde gelach en gepraat. ik haat deze school zo erg, ik mis mijn oude school en al die vrienden die ik daar had ze waren zulke schatjes. maar hier op deze school ben ik een nobody ik heb geen vrienden ik ga na schooltijd altijd naar huis en doe nooit iets leuks omdat ik niemand heb. thuis is het niet saai ofso ik kan er zwemmen samen met Lina mijn zus en er zijn nog meer leuke dingen te doen alleen mis ik het gezelschap van een vriendin want mijn zus is vaak weg. mijn vader heeft hier een eigen bedrijf en heeft heel heel veel geld geërfd van zijn ouders want die waren echt rijk. dus kocht hij hier een villa met alles erop en eraan, ons familie en de vrienden van mijn ouders bewonderen het elke keer weer als ze op bezoek kwamen want het was zo apart ingericht en in een hele brede gang bij ons hangen er allemaal schilderijen en er staat er een hele grote portret van mij die iemand voor me had gemaakt, mijn vader gaf het aan mij op mijn verjaardag en had het gelijk hier opgehangen. iedereen keek altijd met grote ogen naar die portret ze zeiden altijd dat ik een prachtmeid was, maar zelf vond ik me gewoon normaal.
terug naar de realiteit, ik hoorde de 2e bel gaan en stormde naar binnen omg ik was zo erg in gedachtes dat ik de 1e bel niet hoorde, ik kwam de klas binnen gestormd en iedereen keek me met een opgetrokken wenkbrauw aan.
nou Djenna mag ik misschien een verklaring voor jou late verschijning zei Mevrouw Van De Stee. ik zag iedereen kijken en begon een kleurtje te krijgen 'sorry mevrouw maar ik ging effe snel iets uit mijn locker halen' zei ik.
'" ga maar snel een plekje zoeken Djenna, ik was net aan het vertellen dat er morgen 2 nieuwe leerlingen bij ons in de klas komen een jongen en een meisje het zijn broer en zus van elkaar maar de naam van deze twee weet ik nog niet" zei de juf. oh wat hoop ik toch dat het niet zo'n meisje is als de rest in mijn klas en dat het misschien wel mijn vriendin kan worden.
ik haalde snel mijn boeken te voorschijn en begon als gewoonlijk alleen te werken, maar ja het doet me goed om niet met deze rare mensen te werken pfff.
het was 4 uur, eindelijk zit het erop grr ik word hier echt depressief met deze meiden en jongens om me heen. de bel ging en iedereen rende de klas uit. ik liep door de gangen en negeerde elke blik van elke jongen, ik zie dat er eentje naar me toeloopt en begin nerveus te worden, oh shit niet hij hé, pff dat is dus Anwar hij heeft elke meid geplayed op deze school en nu komt ie naar mij HOE DURFT HIJ! ' hey meid djenna is het toch?' zei hij met een glimlach, wat zien deze meisjes in hem? " ja " zei ik heel droog. hij keek me heel diep aan in me ogen en zei stotterend: ' ww......wil je misschien met mij uit vandaag'. "oh uh nee sorry ik kan vandaag niet ik heb nog veel huiswerk die ik moet doen". 'oh isgoed misschien een andere keertje?' " ja ik zie wel" zei ik snel en liep de school uit, ik wachtte en wachtte bij de bushalte op mijn broer Sallahdine die me zou op komen halen omdat de bussen vandaag niet rijden. ik besloot hem te bellen, tuut tuut tuut ' met Sallahdine' "hey lieve broer met mij Djenna, waar blijf je nou ik wacht al een tijdje op je". ik hoorde een diepe zucht aan de andere kant en wist al gelijk wat dat betekende. ' neeeee je bent het toch niet vergeten hé sallah, je lieve zusje is moe zei ik nog met een lieve stemmetje. " wollah het spijt me zo erg wajoow ik ben het helemaal vergeten, ga lopend is toch niet veel lopen'. 'pfff isgoed maar ik maak je af als ik thuis ben omdat je mij bent vergeten op te halen' zei ik heel zielig. hij zei dat ik me niet zo moest aanstellen en hing op. ik moest erom lachen. ik liep naar huis en ging de ene straat in en de ander weer uit, ik haat het om alleen naar huis te lopen vooral in deze enge buurt. ik liep een klein smal straatje in en zag koutar zoenen met een Antilliaan. koutar is mijn klas genoot, de hoofd van de bitches. tfoe en daar moet ik langs lopen zei ik met een opgetrokken wenkbrauw tegen mezelf. ik liep langs met mijn hoofd naar beneden en zag een groepje jongens verderop, ze waren zo anders. ze maakten geen herrie niks. maar goed ik liep langs koutar in de hoop dat ze me niet zag, pff ze zag me toch en riep mijn naam ik draaide me met lood in me schoenen om, pff wat moet die kreng nou weer zei ik tegen me zelf, ik word zo kwaad van haar hé.
Ga gauw verder!!
