Van een stille ongelukkige jongen tot een Ware Crimineel omringd door passie..

[Writer]

Salaam,

Ik dacht laat ik eens een gok wagen, op een waargebeurd verhaal..

Omdat dit een kleine wereld is zijn alle namen veranderd, wegens anonimiteit.


Het gaat over een jongen die zakaria heet, en zijn hele leven een moeilijke periode heeft gekend sinds de scheiding van ze ouders in 1992/1993. Zakaria is een kleine lieve maar zeer schuwe jongen, Die heel intelligent al op zijn jonge jaren was. Het was een stille jongen die vrijwel geen vriendjes had, en zo nu en dan werd gepest, maar als het hem teveel werd, dan kwam de wind van voren zoals vele nooit hadden verwacht.Hij en zijn zusje wafaa waren de enigste kinderen van zijn moeder van hun inmiddels gescheidde vader. Hij hield zich meer bezig met grote mensen zaken zoals ohh Allah hoop dat mama de rekeningen kan betalen en geen ruzie meer had met zijn stiefvader. dan met voetballen bijv.
Alhoewel hij wel zo snugger was al op zijn jongste jaren zijn persoonlijkheid te verbergen achter een masker, en zijn masker was een normaal kleine jongen die die altijd heel stil was.


Zakaria!!!! Zakaria!!!! Opstaan, je moet naar school!
AHHH Zakaria!


Oef, jaaaa mama ben al wakker safi wayoowww..
Me dag begon zoals elke dag, luid geschreeuw van me Moeder die als bijnaam van mij heeft, De Douanier.
Omdat ze op alles een oogje wilt houden..Stond moeizaam op, ging naar de douche..waste mijn gezicht..
en kleedde me aan, en zoals altijd veeels te laat voor een ontbijt, alhoewel de school tegenover ons huis was.
ik stapte naar buiten en een wind sloeg me in me duffe kop..
Oeff ik haat school zei ik tegen mezelf, En dat zinnetje Zou mij later nog ten nadele zijn.
aangekomen op het pleintje zag ik iedereen voetballen en het turkse clubje van kinderen zoals altijd aan het knikkeren, en zo begon de dag met gelijk naar de klas lopen. en levenloos vooruit kijken naar wat de juf te zeggen had.
Zat inmiddels al in groep 7, en moest me best doen om goede cijfers te halen zodat mama trots zou zijn, en me pa als ik hem ooit tegenkwam kon zien wat ik zonder hem bereikt had.

schrijven.aardrijkskunde, geschiedenis, biologie en wiskunde gingen me makkelijk af.

we kregen onze cijfers van vorige week en zoals altijd had ik samen met miriam en karima 2 marokkaanse meisjes de beste cijfers van de klas.
Inmiddels was het al pauze en iedereen ging naar buiten om te voetballen en te rennen en te springen, ik ging liever op de bankjes zitten kijken naar die rennende kudde achter een bal aan.
Wat een stomme spel zeg, achter een bal aanrennen en moe worden voor niets..
Ik at van me boterham met pindakaas en dronk me pakje wicky leeg..Bah bah pindakaas, maar goed heb toch honger..De bel ging, en iedereen stormde naar binnen. Liep zoals altijd op me gemakje naar binnen, Hing me jas op en ging zitten. We hadden grammatica, en het was een saai praatuurtje van de juf over het gebruik van 't kofschip..
en de tijd vloog..Voor ik het wist was het al 12 uur en mochten we voor een uurtje naar huis..ik schoot in me jas en rende naar huis, tussen 12 en 1 was me vaste uurtje tekenfilms kijken..thuis aangekomen, maakte me moeder brood voor me..en ze leek verdrietig..ik vroeg wat er is..ze zei: ''er is niets zaka, ga maar lekker eten' ik vond het maar vreemd..en ging maar eten en keek naar cops, een tekenfilm wat over politie ging met als rechercheur een donkere man met regenjas en er zat ook een agent in met een hond die van ijzer was, en ik was helemaal weg van de man met ijzeren hond..heerlijk dacht ik..ik wil ook een maatje op wie ik alles kon bouwen..het was altijd zo leuk dat de tijd vloog en voor ik het wist was het al 1 uur, en kwart over 1 moesten we naar school, ik gaf me ma een kus en rende naar buiten...



Tot nu fftjes..als het bevalt wil ik het graag horen dan ga ik verder Insha Allah

[Puur_Natuur]

upppie..!!! eerste fan meld zich

[Lieff_Dametje]

Ben benieuwd naar meer ja.. Zeker mooi begin.. En wat me opvalt, de meeste verhalen en zelfs die van mij gaat het vaak over 'Dames' als hoofdpersoon en deze verhaal niet.. Dus ben enorm benieuwd wat Zakaria in zijn leven zult meemaken maar zo te zien zoals de titel luidt zegt het niks positiefs maar inshallah zal het uiteindelijk goedkomen!!..

[Lieff_Dametje]

Check je hoekje..!

[jemmek]

Ik ben benieuwd, zoals een ander lid al zei, je komt hier veel verhalen tegen met meiden als hoofdpersonen, dit lijkt me wel een uitdaging om te lezen, succes bij het schrijven en wij zullen zeker uppen!!!

[Writer]

het was altijd zo leuk dat de tijd vloog en voor ik het wist was het al 1 uur, en kwart over 1 moesten we naar school, ik gaf me ma een kus en rende naar buiten...



Het vervolg:

turend door het schoolpleintje zag ik Jeannie niet, Jeannie was een colombiaans meisje
die ongeveer 4 jaar geleden naar nederland kwam met haar moeder, 2 zusjes en 2 broers..
het was een knappe meid, en best al volwassen voor ons basisschool-begrip.
Ze was ookal wat ouder als de meeste van de klas..Maar dat vond ik alleen maar
interessant..en wat mij ook opviel..ze was ook een stille..en stille mensen
herkennen andere stille..wat best wel uniek was onder kinderen, meestal zijn
het spelende kleine mensjes zonder enig besef van iets..Maar je had er tussenzitten
die al flink ontwikkeld waren en dat waren de stille onder ons..Nou ik ging maar
naar binnen. en deze middag hadden we een leuke middag, we werden ingedeelt in groepjes..
en moesten elk een opdracht doen voor aankomend ''kamp-reisje'' wat we 1x in het jaar vanaf groep 7 hadden.
En aangezien ons klas dit jaar voor het eerst ging, werden we geintroduceerd middels opdrachten in de klas.
Ons groepje bestaand uit Tauren(een surinaams jongen), gregory(half nl half surinaams), karima, miriam en ik.
wij hadden de opdracht om een nieuwsbericht op te zetten wat we zouden uitzenden in het bos, eenmaal op het kamp.
Aangezien tauren altijd in het middelpunt van belangstelling wou staan, wou hij graag de camera-man zijn,
Gregory de wat dommere jongen onder ons kreeg de taak de schijnwerper te bedienen.
en Miriam en karima schreven het artikel, wat als enige taak overbleef en wat ik zo vreselijk haatte,
ik moest voor de camera staan en me voordoen als de journalist. Bah bah..maar goed misschien is het wel leuk..

Na 2 maanden ongeveer..was het tijd om op kamp te gaan.

Het was dinsdagochtend en werd al weer geschreeuwd door de Douanier, ZAKARIAAA!! sta je nou op of niet?
MAAAAMAAAA, ben allang al wakkkkkeeer! en zoals altijd kon ik niet slapen van de zenuwen als er iets op komst was..
Dus met me hangende wallen stond ik op en waste mijn gezicht, want had me al midden in de nacht aangekleed omdat ik niet
kon slapen..dus ik was al klaar. Pakte me kleine reistas en gaf mama een kus, Moet je niet eten vroeg mijn moeder..Nee mama
ik heb geen trek, Nou ok, maar vergeet niet je vuile was in een plastic tasje te doen (APART!)
en ga op tijd slapen, en 's avonds niet met andere je huisje uitgaan, NEE NEE mama, ok lieverd. KUS!
Jallah veel plezier en ik kom je zaterdag ophalen bij school ok? OK mama, Beslama, en ik ging met me beetje zware reistas
op weg naar school.Waar een menigte van kinderen stonden samen met hun ouders, en Wat mij vooral opviel, Kinderen met hun
Papa..ik kreeg ff natte ogen, Maar nee hield mij in. en daar tussen al die mensen Zag ik jeannie met haar moeder en nog een
onbekende vrouw voor mij.ik bleef staan want durfde niet op meisjes af te gaan..en aangezien Jeannie het meisje was waar
iedereen op school wel een oogje voor had, Voor tauren de surinaamse waaghals, hield ik me afzijdig..
Daar kwam de directeur aanlopen, Meneer offenberg, wat de aardigste man was die ik ooit heb leren kennen
die zich honder procent inzette voor de hele school. Iedereen moest instappen en aangezien ik al vlakbij de deur stond, glipte
ik als eerste naar binnen. en Liep helemaal naar achteren, naar de bank die heel de achterkant van de bus in beslag nam. hier
komen meerdere mensen zitten dacht..dus zou vast leuk worden. de bus begon vol te stromen, en mijn bank bleef vrijwel leeg..
aangezien ik vaak iedereen ontliep..deden ze precies hetzelfde bij mij.. en toen kwam Jeannie opeens na al die kinderen helemaal
doorgelopen naar achteren en achteren totdat ze bij mij bankje was, ze keek me aan en zei hallo. ik zei hallo terug en werd
gelijk helemaal rood, en nadat zij de andere hoek van het bankje nam en tussen ons 2 plekken leeg waren, kwam tauren ook erbij
wat mij irriteerde en soufian ook(marokkaans jongen die dacht dat ie elk meisje kon krijgen).
Vond het gelijk al niet meer leuk met hun erbij, maar goed. De busreis begon, Sommige gingen een dutje doen, andere pakten hun
walkman erbij, andere waren weer luidruchtig, Tauren en soufian probeerden Jeannie te versieren, dus pakte ik mijn boek erbij, want
ik hield van lezen, soufian zag dat en zei, ye zakaria wtf ga je lezen? kivash man ben je hollander geworden ofso..
ik antwoorde droog, dit is een leuk boek, en hij lachte me uit en ging weer verder met zijn ''way-back'' versiertrucjes..
ik las een boek dat over een marokkaans meisje ging genaamd Amel, hoewel ik het niet echt een jongensboek vond, was het wel een leuk
boek om te lezen..en ik Zat zo in het boek..dat we inmiddels al in maarsen aankwamen, er was nog 5 km over na ons Kamp-terrein,
en zodra de buschauffeur dit aangaf over de microfoon, begonnen de meeste heel kinderachtig te roepen: We zijn er bijna, We zijn er bijna
maar nog niet helemaal, Kontje blauw..ik kon wel door de grond zakken, waren dit nou de kinderen met wie ik op kamp ging en die mijn leeftijd
waren..Pff, ik stopte me boek in me tas..en keek uit het raam hoe de buschauffeur behendig de bus voor het hek parkeerde..

WE WAREN AANGEKOMEN...

[Lieff_Dametje]

Mijn complimenten voor dit!!.. Echt mooi... En zoals je zei, de stille mensen herkennen de andere stille.. Klopt helemaal!!..

[iesiej]

Ga gauw verder !

[Lieff_Dametje]

Uppsss, zet zo voort..

[Lella_Ahalam]

echt een goed verhaal, knap van je de meeste verhalen hier op m.nl zijn geschreven door meiden.
Vind het ook wel eens leuk om een verhaal van een jongen te lezen.
Goed hoor Ga zo door!

kus.

[Writer]

Het vervolg:

We kregen instructies van Meneer offenberg, Dat we al ons gemaakte rotzooi in de daarvoor bedoelde zakjes moesten gooien die aan de stoelen hingen
en dat we 1 voor 1 zonder duwen of trekken de bus moesten uitlopen en bij de kofferruimte moesten wachten totdat iedereen er stond, en we ons
bagage kregen van de buschaffeur, na 3 uurtjes waren we al ingedeelt in huisjes, ik zat met gregory,soufian,tauren, stanley(een jamaicaanse jongen)
samen met meneer offenberg in een huisje, wij kregen het achterste gedeelte van het huisje, en meneer offenberg zat in het voorste gedeelte in een
aparte kamer. nadat we allemaal ons bed hadden gekregen en onze koffers en tassen in onze kast hadden gedaan, werden we geroepen naar het pleintje
midden in het kamp-terrein. De kamp-beheerder verwelkomde ons, en benadrukte ons tijdens de avonduren niet van het kamp af te gaan ivm veiligheid
etc. etc. We hadden ons vrije uurtje gekregen waarin je je ding mocht doen, en Zoals normaal rende de kudde losgeslagen kinderen weer achter een bal
aan op het voetbal veldje(aangezien er ook een voetbalwedstrijd op het progamma stond deze dagen) en ik liep naar de rand van het kamp-terrein en
en keek het bos in..Ik was gek op natuur en tuurde door de bomen naar de vogels en de gevallen takken en in de verte zag ik een omgevallen boom,
zo een grote boom had ik nog nooit gezien..ik draaide me om, ging naar het huisje en pakte mijn boek, en zocht een bankje op voor ons huisje, en ging
eruit lezen..Meneer offenberg kwam en zei..Hey Zakaria, ga jij niet spelen..waarop ik antwoorde: Nee meneer, ik wil dit boek uitlezen..En hij keek
me aan en vroeg waar het boek overging. ik vertelde hem het hele verhaal en hij toonde interesse wat mij erg beviel..Niemand toonde meestal interesse
in mijn boek of mijn bezigheden..Hij zei nou, lees je boek maar uit, maar geniet ook van deze dagen..Waarop ik antwoorde, ok Meneer..En hij liep weg
Hij zette me wel aan het denken..Ik stond op en stopte me boek weg in me tas en ging naar buiten, Ik zag de Kamp-beheerder en liep naar ehm toe,
Mag ik misschien naar die grote omgevallen boom meneer? Ja hoor je mag wel gaan kijken, doe je wel voorzichtig? Ja ja, en ik stormde naar die omgevallen
boom, HIJ WAS ZO GROOT en het rook er muf, en zag overal mieren erop, vond het vreemd, de enigste omgevallen boom van dit formaat in het bos, en je zag geen
overgebleven stukken die nog in de grond zaten. ik had een wegwerpcameraatje gekregen van mij moeder, ik liep er een endje vanaf totdat ik het kamp
op de achtergrond had, en de boom op de voorgrond en maakte een foto. stopte de camera weg, en liep weer naar het kamp-terrein. PRECIES op tijd, iedereen werd
geroepen voor het eten, En weer kregen wij instructies, handen wassen etc etc en ik begon die instructies al gauw beu te worden. voelde me dom.
Bij het buffet aangekomen, konden we kiezen tussen aardappels en patat, kroket of vissticks
natuurlijk ging ik voor het patat en vissticks, was gek op vissticks en vooral patat. Na het eten kregen we een weer een vrije uurtje, ik liep naar buiten
en keek of ik jeannie zag..maar die was nergens te bekennen.
De dagen vlogen voorbij, en voor we het wisten moesten we al weer terug naar huis.

Alles liep zijn gangetje de tijd liep als een trein, en we hadden onze eindcijfers alweer gekregen
Groep 8 vloog voorbij alsof het een maand was. en we zaten in onze laatste week van groep 8.


Mijn advies van have/vwo, Me moeder schreef me in op een havo -vwo school, Ik kreeg me boeken, En daar ging ik een nieuw Chapter in me leven tegemoet,
Inmiddels had ik tig van boeken verslonden aangezien wij nooit op vakantie gingen.
Alles ging me makkelijk af..Tot de dag aanbrak dat mijn leven zou veranderen.
Het was donderdag, eerste 3 uur vrij, maar zoals altijd ging ik gewoon half 9 naar school om beetje te kunnen lezen of te kunnen kletsen met nieuwe mensen
die in mijn klas zaten..Was al wat spraakzamer geworden doordat het voortgezet anders aanvoelde, Niemand kende me hier, Ik was geen buitenbeentje meer,
zat inmiddels ookal op thaiboksen, begon meer socialer te worden, inplaats van teruggetrokken, en het allemaal te maken met het feit dat ik de scheiding
tussen me ouders al had geaccepteerd. ik liep van de bus naar school en hoorde geschreeuw..ik keek goed en zag een paar Antilianen op iemand intrappen, de jongen
die schreeuwde het uit van de pijn. Ik werd gezien, en 1tje riep naar me, Wat kijk je? ik antwoorde heel droog, Mag ik niet kijken?
en hij begon gelijk op me af te lopen, dacht bij mezelf gewoon blijven staan, niets aan de hand, hij stond voor me en zei loop door swa..en duwde met zijn hand me
gezicht weg, nou ben ik zelf meestal iemand die niet van vechten houdt, en zo nu en dan bang van bepaalde types, maar de hand-actie riep zo een woede in me op,
dat zonder ik het wist mijn hoofd zijn neus raakte, en ik opeens een fontein van bloed in me gezicht had, ik kon nog net zien hoe een andere naar me liep en iets
uit ze zak haalde..iets glimmends..en vanaf dat moment ging alles heeel langzaam..ik voelde opeens een warmte in me buik en die warmte liep tot over me knieen en
alles draaide en zag sterren, alles begon zwart te worden..ik greep naar me buik en voelde warms tussen me vingers..ik viel neer..en het leeek wel een droom..
ik hoorde stemmen..sirenes..maar mijn gedachtes gingen ergens naar toe wat ik niet begreep..

Wat is dat piepend geluid? Laat me nou slapen..oefff,
ik wil net opstaan en voel een steek in me zij, doe me ogen open en zie opeens een witte plafond, en voel wat raars in me neus, buisjes, tfoee man wat is dit?
en dan hoor ik een stem zeggen: blijf lekker liggen, je ligt in het ziekenhuis, ik ben dokter zuilenberg. ik kijk richting de stem en zie een lange man,
Met een dun montuur, en een scheiding naar me kijken met een naald in zijn handenspuit hij iets in een zakje wat naast me hing. wat is dit? Hij vroeg: Kun je je niets
Herinneren van wat er gebeurd is? Waarop de beelden van de Antilianen opeens me hoofd schoten en iets glimmends in me ooghoek zag en ik warms tussen me vingers had.
Maar ik hield me dom..en zei nee..Hij zei je bent aangevallen door een paar jongens, waarop je bent neergestoken, en ik weet niet hoeveel engelen naast je lopen,
maar die schroevedraaier heeft niets geraakt wat het eigenlijk geraakt zou moeten hebben..en ik schrok..en er kwam weer een woede in me op vanuit me tenen en voelde
alles weer warm aanlopen, Maar alles is goed tog? niets ernstigs? Nee hoor maak je nie druk..je kuur antibiotica afmaken tegen infectie een paar dagen rust houden en
je kan er weer tegenaan. en ik werd weer rustig.Het is nu bezoekuur, denk dat je weer mensen over de vloer krijgt zoals afgelopen dagen..Afgelopen dagen? Ja jongen je
bent 2 dagen weggeweest..Ik blies het uit van de zenuwen..2 dagen wtf men..Toen kwamen er opeens 3 mannen en 4 jongens binnen die naar me toe liepen die ik niet kende..
Hey jongen zei de wat dikkere man tegen me, alles goed? ik zei nonchalant ja hoor ben net wakker..Hij zei ik zal me ff voorstellen, ik Ben Dennis, dit zijn mijn broers
Geert en Ad, en dit is me zoon Angelo, Die jij gered heb toen hij werd beroofd, en dit zijn mijn neefjes, mofti, smose en hans, wij komen jou even een bezoekje brengen,
vind jou een top gozer dat je het durfde op te nemen tegen die honden..ik stamelde maar zei, ik heb niets gedaan, ik keek alleen en voor ik het wist lag ik op de grond.
Dat is voor mij voldoende jongen, je bent nu 1 van ons! je bent MIJN NIEUWE zoon, zo beschouw ik je nu, en als je wat nodig hebt dan bel je me maar jongen, ongeacht wat
en hij schoof me een papiertje met zijn nr, en ik bedankte hem..we zaten nog wat en ze gingen weg..de avond viel in en ik was moe, en had pijn en dommelde weg..

[Lieff_Dametje]

Ik merk al groot verschil. En aangezien dat dit waargebeurd is, echt respect voor de jongen.. Dit kom je niet vaak tegen.. Waren we allemaal maar zo dan was het leven niet zo ingewikkeld.. Petje af..

[Writer]

Ik merk al groot verschil. En aangezien dat dit waargebeurd is, echt respect voor de jongen.. Dit kom je niet vaak tegen.. Waren we allemaal maar zo dan was het leven niet zo ingewikkeld.. Petje af..

Wat bedoel je met groot verschil?

En zoals John lennon Al zei: Life is what happens to you, while you were making other plans..

Het leven is niet hoe wij willen dat het leven is..Het leven kiest zijn eigen richting..en Alles is al uitgestippelt. Ons rest slechts de keuze Het te accepteren..

[Lieff_Dametje]

Wat bedoel je met groot verschil?

En zoals John lennon Al zei: Life is what happens to you, while you were making other plans..

Het leven is niet hoe wij willen dat het leven is..Het leven kiest zijn eigen richting..en Alles is al uitgestippelt. Ons rest slechts de keuze Het te accepteren..

Ik bedoel daarmee dat 'Zakaria' meer uit zijn schild kwam.. De titel zegt het al: Van een stille ongelukkige jongen tot een Ware Crimineel omringd door passie.. ...

En wat betreft dat, je kon ook weggaan tijdens de beroving.. Er zijn keuzes in het leven en het is aan ons wat we ermee doen..

[Lieff_Dametje]

P.S. Er zijn dingen die je achteraf idd wel moet accepteren maar daarvoor kun je zelf bepalen welke richting je neemt.. Het is in ons handen..

Vaak komt spijt achteraf, dan kun je idd niks anders dan het te accepteren.. Het beste er maar van maken.. Daar leer je trouwens ook van.. Want niemans is perfect noch volmaakt, maar je kunt er wel naar streven door middel van fouten te maken en zeker op vroege leeftijd en daar van leren..