Ik hoorde een klik
Ja hoor hij had opgehangen ..
Stil bleef ik voor me uit kijken met de telefoon nog steeds aan me oor
ik voelde de tranen over me wangen lopen maar kon me niet bewegen
na al die jaren heeft hij er zomaar uit het niets een eind aangemaakt
ik voelde me verslagen omdat ik het niet aan voelde komen maar toch voelde ik ergens een soort opluchting naar boven komen omdat dit bevestigde waarom hij al die tijd zo afstandelijk had gedaan
ik sta op veeg m’n tranen weg en trek m’n slaapshirtje en jogginsbroek aan.
Zachtjes loop ik naar beneden om mijn broer die ziek is niet wakker te maken
Ik stop even voor zijn kamer deur en hoor hem kreunen in z’n slaap. Aahw meskien hij heeft al twee dagen koorts.
Ik loop door naar beneden, ik ga slapen mama kan ik nog iets doen?
Nee benti ga maar lekker slapen je ziet er moe uit. Ze pakt mijn gezicht vast en even was ik bang dat ze zou zien dat ik gehuild had, ze kijkt me bezorgd aan en geeft dan een kus op mijn voorhoofd.
Ik loop naar boven poets m’n tanden en kruip in bed. Ik kijk naar m’n kast en zie het jurkje hangen die ik aan zou doen op de bruiloft van Brahim’s nicht. Ik voel een pijnlijke steek in mijn hart en draai me om. Mijn telefoon licht op en op het schermpje zie ik dat fadoua me gesmst heeft. Ik heb 7 gemiste oproepen. Ik druk het smsje weg en kijk eerst bij de oproepen in de hoop dat Brahim me gebelt heeft. Nee allemaal van fadoua, ik lees haar smsje en ze vraagt waarom ik vanavond niet gekomen ben. Ik druk het smsje weg en zie Brahim’s lachende gezicht op de achtergrond met mij in zijn armen. Ik gooi de telefoon in de hoek en begraaf mijn gezicht in het kussen. Waarom Brahim, waarom ?
En ik val huilend in slaap ..
Meer = UP![]()





x