Voel jij je wel eens depressief?

[Jasmina]

Bedankt voor je tip Jasmina

heb net op de site gekeken en las een paar verhaaltjes
Ik vind het soooo erg dat er zoveel andere meiden zijn die problemen hebben.
Ze durven er met niemand over te praten
Ik besefte toen dat ik ook iemand was die er niet over durfde te praten,
Ik heb net met mijn mam gepraat over mijn gevoelens, Ze schrok heel erg.
Ze beloofde me dat ze vaker aan me zal denken en naar mij luisteren

Alle meiden die het leven niet meer zitten ga aub naar de site die ik kreeg doorverwezen van Jasmina

http://jestaatnietalleen.marokko.nl

Ik vind het echt fijn dat je er wat aan hebt gehad en ben erg opgelucht dat je er met je moeder over hebt gepraat, goede stap van je!
Heel veel sterkte gewenst en praat er vooral met je moeder over als je wat dwars zit of even je hart wil luchten

[Sweet_Riffiya]

ik was altijd een hele vrolijke meid, die overal het positieve ervan in zag...dit jaar, 2012, is echter zo'n zwaar jaar geweest (mijn broer is een paar weken geheel onverwachts overleden, en had een ontzettende goede band met hem, daarna nog een aantal andere klappen gekregen) dat ik nu bijna elke dag gewoon zo veel moet huilen, weet soms niet eens waarom precies... al sta ik gewoon af te wassen, dan stromen de tranen
van m'n wangen af...mis mijn broer zo erg.... ik ben ook 7 maanden zwanger, dus misschien dat het de hormonen kunnen zijn, maar de laatste paar dagen denk ik echt dat ik depressief aan het worden ben, als ik het al niet ben...heb ook nergens energie voor of zin in.... in bijzijn van andere mensen hou ik me heel groot en laat ik niks merken, zelfs niet aan mijn man, maar zodra ik alleen ben, komen de tranen weer vanzelf... hoop echt inshallah dat er snel een einde aan deze depressieve tijd komt....

[Soemya]

Hoe zwaar het leven ook soms kan zijn, moeten we altijd enige hoop houden, en weten dat we overgeleverd zijn aan de genade van Allah, in het gezelschap van Hem zijn en dat er meer goed is dan kwaad.

Serkte aan iedreen die het nodig heeft . Geduld brengt rozen.

[lolita1997]

Ik heb een hele zwaare depressie gehad dat ik heel de dag aan de dood dacht, ik durfde niet meer naar buiten, elke dag de hele dag huilen.. ging zelfs niet meer naar school.. ik was bang om naar buiten te gaan en kreeg er hartkloppingen van..

En dit een jaar lang.

En nu gaat het helemaal goed met me.. gelukkiger dan ooit..!!

Gewoon je gebeden verrichten.. elke avond ayat el kursi lezen en Allah om beterschap vragen en om je te helpen een goed mens te zijn.

En verder zorgen dat je elke dag naar buiten gaat, op zijn minst een half uurtje buiten loopt.. bezig zijn in t leven en SPORTEN.

En alles komt helemaaaaaaaaaaaaaaaaaaaal goed inshallah..!!

Ook al lijkt het zo zwaar en moeilijk.. een depressie kan makkelijk te genezen zijn..!!

Hou van jullieeeeeeeee....(L)(L)(L)

xxxxxxx

[Aagje-Doeken]

Een depressie is de hel op aarde. Insha Allah genezen jullie snel weer. Moge Allah jullie pijn en verdriet wegnemen, amien.

[Wahdania]

Ik heb een postnatale depressie en had hiervoor een depressie. Het is zwaar want niemand begrijpt het.

[magrebia_18]

Ik ben jaren terug heel depressief geweest. Ik lag in een afdeling waar je niet wilt liggen.
Ik heb een hele strijd met mezelf moeten voeren. Ik zag en hoorde dingen die er niet waren. Ik wilde niemand spreken noch zien. Ik huilde de hele dag door. Maar op een gegeven moment wilde ik niet meer zo leven en ging me in het geloof verdiepen. Ik vond mijn rust en troost bij ALLAH en nu ben ik een heel ander persoon.

Maar om eerlijk te zijn, er gaat geen dag voorbij dat ik geen tranen laat vallen. Al is het even om mijn hart te luchten.
De leegte in mijn hart is niet te beschrijven maar ik moet sterk blijven en niet alleen aan mezelf denken.

[moslimaatjuh09]

Een depressie is de hel op aarde. Insha Allah genezen jullie snel weer. Moge Allah jullie pijn en verdriet wegnemen, amien.

Ameen

[Wahdania]

ik was altijd een hele vrolijke meid, die overal het positieve ervan in zag...dit jaar, 2012, is echter zo'n zwaar jaar geweest (mijn broer is een paar weken geheel onverwachts overleden, en had een ontzettende goede band met hem, daarna nog een aantal andere klappen gekregen) dat ik nu bijna elke dag gewoon zo veel moet huilen, weet soms niet eens waarom precies... al sta ik gewoon af te wassen, dan stromen de tranen
van m'n wangen af...mis mijn broer zo erg.... ik ben ook 7 maanden zwanger, dus misschien dat het de hormonen kunnen zijn, maar de laatste paar dagen denk ik echt dat ik depressief aan het worden ben, als ik het al niet ben...heb ook nergens energie voor of zin in.... in bijzijn van andere mensen hou ik me heel groot en laat ik niks merken, zelfs niet aan mijn man, maar zodra ik alleen ben, komen de tranen weer vanzelf... hoop echt inshallah dat er snel een einde aan deze depressieve tijd komt....

Ik zou nu al aan de bel trekken! zie mijn vorige reactie (postnatale depressie)

[Jasmina]

Een depressie is de hel op aarde. Insha Allah genezen jullie snel weer. Moge Allah jullie pijn en verdriet wegnemen, amien.

Amien. Mooi gezegd.

[BlackCrow]

Ik heb het hele topic niet gelezen, wat ik overigens nog wel wil doen, maar toch wil ik kort iets kwijt.

Al een paar jaar voel ik me eigenlijk niet lekker in mijn vel. Sinds mijn 14 (ongeveer) om precies te zijn en ik word binnenkort 20.
De eerste paar jaar waren heel zwaar, daar kan ik zeker van zeggen dat ik depressief was, ondanks het feit dat het niet mogelijk is om zelf een diagnose te stellen natuurlijk. En vooral omdat mensen te snel achter hun gevoelens de term depressie plakken.
De afgelopen 2/3 jaar zijn anders... ik weet het zelf ook niet goed, maar het is echt heel anders. De depressieve gevoelens zijn anders, minder intens. Terwijl die gevoelens er wel zijn. Ik voel me nog steeds niet fijn en nog steeds denk ik iedere dag, maar dan ook echt iedere dag aan dat ik mij niet lekker in mijn vel voel. (het is echt ongelooflijk, maar ik weet zeker dat ik iedere dag van de afgelopen 5/6 jaar hieraan gedacht heb en hiermee gezeten heb).
Ik weet niet goed wat ik met mezelf aan moet, juist omdat de gevoelens minder intens zijn dan eerst. Ik denk nu wel dat het wellicht om een dysthyme depressie kan gaan, maar ook nu durf ik geen eigen diagnose te maken. Naar de huisarts gaan durf ik niet, wel heb ik dit meermaals overwogen, vooral als ik weer eens in een slechte periode zat.

[Aagje-Doeken]

Mag ik je vragen waarom je niet naar de huisarts durft te gaan? En ik dacht dus eigenlijk hetzelfde op basis van je verhaal, maar ik ben natuurlijk ook geen dokter.
Allahi shafik!

[BlackCrow]

Ik ben sowieso geen doktersmens. Dus dat maakt het voor mij erg lastig.
Ondanks dat ik zelf psychologie studeer
Niet citeren.

[Jasmina]

Ik vind het best heftig wat je verteld eigenlijk, al zo lang niet lekker in je vel zitten

Misschien durf je je vraag/probleem voor te leggen bij: http://ziekofbezeten.marokko.nl/?nav=contact
Het is volledig anoniem en een psychiater beantwoord je vraag zonder dat je naar een huisarts hoeft. Misschien haalt dat de drempel wat naar beneden voor je

[BlackCrow]

Dankjewel. Om eerlijk te zijn zou ik niet weten wat ik moet zeggen of vragen. Zoals ik eerder schreef ben ik er vrijwel zeker van overtuigd dat dit een dysthyme depressie is. Down gevoelens die van langdurige aard zijn maar minder intens. Omdat het nu ''gewoon'' is geworden. Overigens heb ik zelf ervaring met online hulpverlening, dat gaat eigenlijk bijna altijd hetzelfde (ervaring in de zin van dat ik er hulp heb gezocht maar ook dat ik dat werk zelf gedaan heb).
Ik zou niet weten wat ik op dit moment wil eigenlijk. Voor mij zijn deze gevoelens zo normaal nu. En het wisselt. Vroeger was ik langdurig down, nu heb ik periodes dat het soms zelf heel oké gaat.

Ik weet het niet meer en dat is het probleem vaak. Ik zit gewoon nog steeds met mezelf in de knoop, maar ik ervaar het anders omdat de depressieve gevoelens zijn veranderd naar een permanente depressie ofzo.