Dames, jammer genoeg is dit een waargebeurd verhaal.
Nada: 16 jaar
Hicham: 21 jaar
Rachid: 22 jaar (broer van Nada)
Samira: 45 (Moeder van Nada)
Lamyae:10 jaar (Zusje van Nada)
Ik zal maar alvast beginnen.
Nada:''Mama ik ga nu naar school en ik ben 5 voor half 4 klaar en dan ga ik meteen werken''!
Samira: Is goed schat doeidoei
Nada: Doei mama
Me vader is 5 jaar geleden gestorven aan kanker, ik had het er erg moeilijk mee, maarja alles is moktab. Ik doe me best op school en ik heb een bijbaantje om me moeder een beetje te steunen, me broer Rachid helpt soms ook wel mee, maar soms doe hij lettelrijk niks! Hij heeft zijn school niet afgemaakt en probeert via uitzendsbureua's werk te vinden.
Op school:
Nada: Heey dame wat zijn wij aan het doen
Lena: Ohh heey schat, ik schrok me dood haha, oefff waarom moeten we naar school ,het is saai en je moet ook nog eens vroeg opstaan!
Nada: Lena luister, kijk school bepaalt ej toekomst of je het leuk vindt of niet, je wilt toch dat ej ouders trots op ej zijn, je wilt later toch een goede baan, een huis hebben, een mooie auto hebben?
Lena: Ja tuurlijk wie niet!
Nada: Nou dan, je spijbelt de laatste tijd ook heel vaak, je moet daar echt mee ophouden
Lena: Jaja ik heb geen zin in preken
Nada: Oke sorry hoor
Lena: Mohim waar hebben we les?
Nada: Volgens mij lokaal 327 en we hebben Duits
Lena: nee! ik haat Duits. Dan hebben we weer die tweeling broer van Hitler, ik begrijp echt niet waarom hij leraar is je mag niet eens ade....
Nada: Ohh de bel, bereid je maar voor we gaan veel trappen oplopen
De school was eindelijk voorbij! Ik gaf Lena de vier gebruikelijke kusjes en ging snel naar me werk ( ik werk als cassiere in de Albert Heijn)Terwijl iknaar de bushalte liep pakte ik me Ipod uit me jaszak en begon liedjes te lusiteren. Wajoo waar blijft die bus nou, het is koudd! Hehe dat werd tijd. Nee he dan is ook nog eens druk
Ik zocht een plekje in de bus en hield me goed vast. Ill ik haat deze nummer, efe een andere doen. Huh wat trilt er in me broek. Ohh shit me mobiel! Terwijl ik me mobiel uit me broekzak haalde. Besefte ik niet dat ik nergens vast hield. Totdat de bus stopte. Ik knalde keihard tegen iemand aan. Toen ik omhoog keek geloofde ik me eigen ogen niet...!
