Het

[AHfilterkoffie]

Ik wilde het eerst alleen op mijn weblog plaatsen, maar dat stomme ding doet het niet, dus plaats ik het maar hier..

Ik geef het eerlijk toe: soms weet ik zelfs niet waar mijn gedichten over gaan. Feel free to give any feedback. Even bad ones.

__

Hoe is het gebeurd
voor even leek het
– permanente schade –
het gaat te snel
kan het versteld worden?

Begraaf het
diep onder
zwarte geheimen
dof omgespit
gewroete
donker aarde

– Ik geef je
het mee
bewaar het
waardig –

Het kan niet meer
onveranderlijk, steevast
gedwee, gebukt onder
zee van emoties
berouw
kolkt in het rond
niet meer zo
gestold.

Hoe is het gebeurd
zo snel, geknipperd
– geheim in het graf –
verdwenen.

[Natural]

Prachtiggg , ik vind zelf dat dit gedicht zeker over iets gaat. Je krijgt het (weer) voor elkaar om me mee te laten voeren. Je verwoordt het echt heel mooi.

Volgens mij heb je zelf niet eens door dat je zo goed bent.

[Mourri]

__

Hoe is het gebeurd
voor even leek het
– permanente schade –
het gaat te snel
kan het versteld worden?

Begraaf het
diep onder
zwarte geheimen
dof omgespit
gewroete
donker aarde

– Ik geef je
het mee
bewaar het
waardig –

Het kan niet meer
onveranderlijk, steevast
gedwee, gebukt onder
zee van emoties
berouw
kolkt in het rond
niet meer zo
gestold.

Hoe is het gebeurd
zo snel, geknipperd
– geheim in het graf –
verdwenen.

[AHfilterkoffie]

Uitleg:

Ik weet niet of jij het ooit ervaren hebt op het strand, maar soms als je daar staat komt er opeens een hele grote zeegolf over je heen, die je bijna laat vallen, zodat je daaronder gebukt gaat. Dat bedoelde ik daarmee, letterlijk. Figuurlijk, vanuit mijn eigen ervaring omdat ik nooit emoties geleidelijk voel. Het bombardeert me, wast over me (zoals een zeegolf), zodat het op me drukt, begrijp je?

Vandaar die metafoor.

_____

Thanks natural! Ik herlees het, maar toch. Oh well.

[Mourri]

Uitleg:

Ik weet niet of jij het ooit ervaren hebt op het strand, maar soms als je daar staat komt er opeens een hele grote zeegolf over je heen, die je bijna laat vallen, zodat je daaronder gebukt gaat. Dat bedoelde ik daarmee, letterlijk. Figuurlijk, vanuit mijn eigen ervaring omdat ik nooit emoties geleidelijk voel. Het bombardeert me, wast over me (zoals een zeegolf), zodat het op me drukt, begrijp je?

Vandaar die metafoor.

Mijn excuus mevrouw AH. Ik snapte dat wel.. maar doelde op de grammatica: Is het niet 'gebukt onder een zee van emoties' OF hoort het 'gebukt onder zee van emoties' te zijn.

Of moet je gebukt onder en zee van emoties apart van elkaar lezen??

[AHfilterkoffie]

Nu sta ik voor paal

Ik weet het niet. Ik heb vaak de neiging om lidwoorden weg te laten in gedichten, omdat ik vind dat ze nogal een blokkade vormen. Ik hou van steekwoorden, in plaats van hele, volmaakte zinnen.

Dus als antwoord op je vraag: hoe jij het interpreteert.

[Mourri]

Nu sta ik voor paal

Ik weet het niet. Ik heb vaak de neiging om lidwoorden weg te laten in gedichten, omdat ik vind dat ze nogal een blokkade vormen. Ik hou van steekwoorden, in plaats van hele, volmaakte zinnen.

Dus als antwoord op je vraag: hoe jij het interpreteert.

OF hoort het 'onder zeeën van emoties' te zijn...

Grapje, ik wil niet dat je nog een keer voor paal staat

Antwoord van jouw zit wel goed

Dank je AH