
Geplaatst door
Missauo
hier zal ik mijn gedichten plaatsen die over verdriet gaan, ik hoop dat jullie het wat vinden, ik zou zeggen drop een comment
Tranen gehuild, dagen lang, elk uur,
Het leven was o zo zoet, en nu bitter en zuur,
Tranen gehuild vanwege het verlies van iemand van onschatbare waarde,
Die ene persoon, die mij uiteindelijk toch heeft verlaten..
Al was er een tijd, dat die mij beloofde keer op keer,
Er niet vandoor te gaan, maar nu is deze persoon er niet meer..
De verschijning alleen al, zorgde voor een glimlach op mijn gezicht,
Een glimlach die zo sterk was dat deze heel de kamer verlicht,
Maar nu begint het gevoel aan me te knagen,
Woede en verdriet, omdat deze speciale persoon nooit meer op zal komen dagen,
En ik zit ook nog met zoveel vragen die ik niet beantwoorden kan,
Zoveel dingen die ik had willen zeggen, terwijl dat nu niet meer kan,
Het leven heeft mij deze persoon ontnomen,
Waar ik altijd op kan bouwen, die mij nooit heeft bedrogen,
Een persoon waar je alleen maar van kunt dromen,
Die er altijd voor me was, en nooit tegen me heeft gelogen.
En hoe hard ik ook zoek om de persoon terug te vinden,
Het lijkt net alsof de persoon meegevoerd is door de winden.
Als ik mijn ogen sluit, komt alles weer naar boven,
Leuke tijden die we hebben gehad, dingen die we elkaar hebben lopen beloven.
Maar nu is het niet meer wat het is geweest, want alles is verdwenen,
Het fonkelende licht is gedoofd terwijl het eerst zo mooi heeft geschenen
Het lot heeft besloten dat het niet zo had mogen zijn,
Ook al ging dit met veel verdriet en pijn,
Maar ik denk dat ik me er maar bij neer moet leggen,
Al probeer ik zoveel dingen te verklaren, zoveel uit te leggen,
Want er zijn veel dingen die ik niet snap, dingen die ik nog steeds niet begrijp.
Maar de antwoorden zullen vanzelf naar me toe komen, nu is de tijd nog niet rijp.
Dus ik sluit mijn ogen, op zoek naar jou.
Denkend aan alle mooie momenten die ik samen heb beleefd met jou.
Denkend aan de glimlachen die je mij hebt bezorgd binnen een korte tijd.
Hopend op een nieuwe kans, maar voor nu koester ik de verleden tijd.