Hoogzwanger en mishandeld worden

rofaida1984 · 27-03-2009, 21:30

Salemalaikoem,

Ik ben een jonge dame niet eens een jaar getrouwd en hoog zwanger. Ik heb nog in totaal 3 weken te gaan tot de bevallingsdatum. Ik hou heel van mijn man, hij is me alles. Alleen hij houdt niet van mij althand dat denk ik. Vanaf het begin van ons huwelijk had die losse handjes en telkens hoopte ik dat hij zal veranderen. Ik gaf de schuld altijd aan mezelf. En elke keer kwam ik met hangende pootjes weer terug bij hem. Ik smeekte hem zelf om mij terug nemen terwijl hij diegene was die fout was en niet ik. Maar mijn liefde is zo groot, te groot. Ik hou van hem meer dan ik van mijzelf hou. Maar vandaag was de druppel. Ik ben vanaf van mijn zwangerschap heel erg moe en slaap heel slecht. Dus slaap ik veel overdag en in de ochtend. Thuis doe ik eerlijk gezegd bijna niks.

Vanochtend sliep ik en mijn man kwam al chagerijnig de kamer binnen. We slapen apart wegens omdat hij heel erg snurkt. Hij was boos en ik zei niks tegen hem terug. Ik liet hem lekker preken. Maar meneertje werd alleen maar erger en begon mijn uitschelden. Vuile varken je slaapt alleen maar doe wat thuis en dit was om half 9 in de ochtend. We kregen een woordwisseling waardoor hij me aanvloog en mij sloeg in mijn gezicht. Een aantal keren in mijn gezicht. Daarna liep hij de kamer uit. Ik bleef aan het huilen en hoopte dat hij zal bijdraaien. Later in de ochtend werd meneertje weer helemaal gek en kwam weer de kamer binnen. Hij sloeg me dit keer helemaal in elkaar. Hij trok aan mijn haar en sloeg op mijn gezicht keihard. De laatste klap tot hij mijn een bloedneus sloeg. Nu is mijn gezicht helemaal blauw echt helemaal blauw. Ik heb aangifte tegen hem gedaan en hij zit nu vast. Ik voel me zo verdrietig en wil het liefst weer in zijn armen liggen en bij hem zijn maar dat kan nu niet. Het is dit keer te ver gegaan. En ik weet dat het nu 100 procent een scheiding word. Ik ben er echt zo kapot van. En typ dit verhaal met tranen.

Wie heeft dit meegemaakt en kan me hiermee helpen?

marokko_girl · 27-03-2009, 21:32

Het is al erg genoeg dat hij je slaat, maar je bent nu notabene in verwachting! Je had het nooit zo ver moeten laten komen... Al die keren heb je het geslikt en nu?

rofaida1984 · 27-03-2009, 21:35

Omdat ik heel van hem hou daarom bleef ik telkens mijn ogen dicht doen

Madame_Louisa · 27-03-2009, 21:35

Goed dat je hem eindelijk hebt aangegeven, dit is het juiste moment.

Jij hebt nu iemand anders erbij om voor te zorgen, en daar moet je volle aandacht naartoe gaan.

Al draait het uit op een scheiding, wees sterk voor je kleine. Er zijn genoeg instanties om je financieel te kunnen helpen. Je red het wel, zolang je je maar niet aan hem toegeeft!

Woestijnroos · 27-03-2009, 21:36

Ooh my god.....Dit kan toch geen liefde zijn?

waarom wil je op dit moment in zijn armen liggen? deed jij niet aangifte omdat je je niet veilig voelde?

Waarom vrees jij een scheiding van een man die het gedrag vertoont van een gorilla?

**7eloua** · 27-03-2009, 21:36

Wil je geen aangifte doen van mishandeling?

Baby22 · 27-03-2009, 21:38

Citaat:

Geplaatst door rofaida1984

Salemalaikoem,

Ik ben een jonge dame niet eens een jaar getrouwd en hoog zwanger. Ik heb nog in totaal 3 weken te gaan tot de bevallingsdatum. Ik hou heel van mijn man, hij is me alles. Alleen hij houdt niet van mij althand dat denk ik. Vanaf het begin van ons huwelijk had die losse handjes en telkens hoopte ik dat hij zal veranderen. Ik gaf de schuld altijd aan mezelf. En elke keer kwam ik met hangende pootjes weer terug bij hem. Ik smeekte hem zelf om mij terug nemen terwijl hij diegene was die fout was en niet ik. Maar mijn liefde is zo groot, te groot. Ik hou van hem meer dan ik van mijzelf hou. Maar vandaag was de druppel. Ik ben vanaf van mijn zwangerschap heel erg moe en slaap heel slecht. Dus slaap ik veel overdag en in de ochtend. Thuis doe ik eerlijk gezegd bijna niks.

Vanochtend sliep ik en mijn man kwam al chagerijnig de kamer binnen. We slapen apart wegens omdat hij heel erg snurkt. Hij was boos en ik zei niks tegen hem terug. Ik liet hem lekker preken. Maar meneertje werd alleen maar erger en begon mijn uitschelden. Vuile varken je slaapt alleen maar doe wat thuis en dit was om half 9 in de ochtend. We kregen een woordwisseling waardoor hij me aanvloog en mij sloeg in mijn gezicht. Een aantal keren in mijn gezicht. Daarna liep hij de kamer uit. Ik bleef aan het huilen en hoopte dat hij zal bijdraaien. Later in de ochtend werd meneertje weer helemaal gek en kwam weer de kamer binnen. Hij sloeg me dit keer helemaal in elkaar. Hij trok aan mijn haar en sloeg op mijn gezicht keihard. De laatste klap tot hij mijn een bloedneus sloeg. Nu is mijn gezicht helemaal blauw echt helemaal blauw. Ik heb aangifte tegen hem gedaan en hij zit nu vast. Ik voel me zo verdrietig en wil het liefst weer in zijn armen liggen en bij hem zijn maar dat kan nu niet. Het is dit keer te ver gegaan. En ik weet dat het nu 100 procent een scheiding word. Ik ben er echt zo kapot van. En typ dit verhaal met tranen.

Wie heeft dit meegemaakt en kan me hiermee helpen?

Hoe kun je van een ander houden als je niet eens van jezelf houdt? Je zegt dat je meer van iemand houdt die jou in elkaar slaat dan dat je van jezelf houdt

Waar is je zelfvertrouwen, eigenwaarde en liefde voor jezelf gebleven? Kom aub op voor jezelf, want je man zal dat niet voor je doen, integendeel, hij trapt je de pleuris in.

Met zo iemand moet je niet willen blijven, zoals je zelf zegt, is dit niet de eerste keer en meid, dit zal dan ook echt niet de laatste keer zijn. Denk aan jezelf, wees zuinig op jezelf en op het kind. Je ouders hebben je niet groot gebracht, goed opgevoed en moeite gedaan om je door de eerste beste klootzak in elkaar te laten slaan.

Pak je spullen als hij op het werk zit en ga even bij je ouders wonen, in ieder geval tot het kind er is..

womans.worth · 27-03-2009, 21:39

Sterkte, dat is het enige wat ik hierop kan zeggen. Zo'n situatie is moeilijk om advies over te geven want volgens mij moet je zoiets echt VOELEN voor je erover kan meepraten. Je hebt wel een goede keuze gemaakt.. Veel succes met je baby..... en sterkte nogmaals!

womans.worth · 27-03-2009, 21:40

Hey, laten we haar even niet veroordelen over 'hoe kun je van zo'n man houden' enz. Ik denk dat wij makkelijk praten hebben.

rofaida1984 · 27-03-2009, 21:40

Ik zit nu ook bij mijn mama gelukkig en die zorg heel goed voor me. Ik ben er zo kapot van.

JuztMe · 27-03-2009, 21:40

Citaat:

Geplaatst door rofaida1984

Omdat ik heel van hem hou daarom bleef ik telkens mijn ogen dicht doen

Nu dat he zwanger bent mag je niet alleen aan jezelf denken. Denk aan je kind. Je mag jezelf niet blootstellen aan het risico dat hij je weer in elkaar slaat. In alle boosheid dat hij zou zit te mishandelen raakt hij misschien het kind! Het is jou verantwoordelijkheid om goed voor je kind te zorgen en als dat betekend dat je van hem moet scheiden, dan moet je dat doen.

Kheyr insha allah meid, ik hoop dat je je sterk houd.

marokko_girl · 27-03-2009, 21:41

Sterkte!

kaki335 · 27-03-2009, 21:42

whow... dit is een heftig verhaal meid, ik begrijp niet wat hem bezield, ik denk dat je, je moet realiseren dat dit echt niet kan, en hij waarschijnlijk niet van je houdt, aangezien hij je zoveel pijn doet.

florida · 27-03-2009, 21:43

Citaat:

Geplaatst door rofaida1984

Omdat ik heel van hem hou daarom bleef ik telkens mijn ogen dicht doen

Sterkte hoe kun je van iemand houden die jou zo behandeld en amper respect voor je heeft.

Madame_Louisa · 27-03-2009, 21:43

Citaat:

Geplaatst door rofaida1984

Ik zit nu ook bij mijn mama gelukkig en die zorg heel goed voor me. Ik ben er zo kapot van.

Goed dat je mam erbij hebt betrokken!

De eerste periode zal het wel zwaar worden, onderschat het niet.

Je zal waarschijnlijk zelfs gaan twijfelen aan of je er goed aan hebt gedaan om hem aan te geven. INchaAllah is je kindje er tegen die tijd al, en je zult zien dat je er heel anders tegenaan gaat kijken.