Heey meid, ik begrijp best hoe je je voelt. Mijn vader is ook hertrouwd toen ik ong. 11 was. En hij is ook iemand die niet echt naar zijn kinderen vraagt. Maar ik ga zelf wel achter hem aan, bel hem bijvoorbeeld zo nu en dan. En net als jij misschien, heb ik dat soort van gemis ook pas sinds een jaartje ongeveer. Het is raar, maar hoe ouder ik wordt hoe meer ik achter hem aan ga. Zijn vrouw mag ik echter totaal niet. Als ik jou was zou ik niet naar zijn huis gaan, maar hem uitnodigen bij jou thuis. Geef hem een kans, het is immers je vader. En wat de rest van de familie betreft, vind ik dat ze meer begrip moeten tonen. Probeer ze te laten begrijpen, dat ondanks zijn fouten, hij je vader is en blijft. Ik denk dat als je hem juist geen kans geeft, je misschien later spijt gaat krijgen en dat is pas pijnlijk. Je hoeft hem niet te beschouwen als iemand waar je veel vertrouwen in kunt hebben en waar je steun in kan vinden, maar gewoon je vader die een plekje heeft in je leven...Ik wens je veel succes en hoop dat alles goed komt. En vertrouw op Allah die jou inchaalah zal belonen voor het vergeven van je vader en hem alsnog te betrekken in je leven!
