Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


Bekijk volle/desktop versie : Ahmadinejad wil onderzoek Holocaust



Scottie
27-06-2006, 15:55


Als de president die zich blijkbaar in een benarde positie bevindt dit leest want waarom anders wil hij een onderzoek dat al zestig jaar wordt gedaan is dat mooi meegenomen. Voor de ontkenners hier op dit forum is dit stukje verplichte kost. Immers, hier wordt de beschrijving van de Holocaust door professor De Jong flink in de tang genomen. Zie de titel van dit stukje. B]Manipulatie De Jong met bronnen onweerlegbaar[/B] Anders dan dr. L. de Jong en zijn verdedigers beweren, wist een groot deel van de bevolking al tijdens de oorlog welk lot de joden wachtte, zegt les Vuijsje. In mijn onlangs verschenen boek Tegen beter weten in laat ik zien dat dr L. de Jong in Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog de berichtgeving over de uitroeiing van de joden die het Nederlandse publiek in de oorlog bereikte, onjuist weergaf. Op de dag van publicatie wijdde NRC Handelsblad een artikel aan het boek, met een reactie van de woordvoerder van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie, David Barnouw. Hij bestreed 'dat De Jong bronnen als De Waarheid selectief gebruikte'. Hij zei: 'Die bewering van Vuijsje is, met permissie, een leugen.' In de Volkskrant van 28 april 2006 recenseerde historicus Bart van der Boom mijn boek. Hij schreef: 'Wat De Jongs vermeende "manipulaties" betreft, kunnen we kort zijn. Vuijsjes betoog op dit punt is een gênant staaltje spijkers op laag water zoeken.' Barnouw en Van der Boom komen met kwalificaties, niet met toetsbare argumenten. Een oordeel over die kwalificaties laat ik aan de lezer over. De Jong citeerde selectief en liet belangrijke informatie weg. Vijf voorbeelden. 1. Voor de aanvang van de deportaties kreeg een Duitse immigrant, dr. G.M. Borchardt, informatie over de uitroeiing. De Jong schreef: 'In de lente van '42 werd n Amsterdam door een anti-natiolaal-socïalistische Duitser, Walter Bauer, aan een gemengd-gehuwde protestantse jood, een emigrant uit Duitsland, G.M. Borchardt, mee-gedeeld dat alle Joden in Oost-Europa geliquideerd werden, eerst 'door middel van doodschieten en doodslaan", maar later "door een geraffineerde methode van vergasen (...) Hij gaf mij toen ook reeds een gedetailleerd verslag van de werkwijze van deze gaskamers" de eerste zijn in maart '42 in gebruik gesteld). Borchardt gaf, aldus zijn naoorlogse verklaring, dit bericht "zoveel mogelijk" aan anderen door. Er zijn geen gegevens waaruit blijkt dat het de leiding van de Joodse Raad bereikt heeft.' De Jong gaf deze naoorlogse verklaring, uit 1948, echter niet getrouw weer. Op de plaats waar hij drie puntjes plaatste, stond in het proces-verbaal één zin - de volgende: 'Hij deelde daarbij verder mede dat hij zeker wist, dat deportatie en uitmoording ook voor de Nederlandse joden op het programma stond.' Het belangrijkste deel van de verklaring liet De Jong weg! 2. In de eerste helft van juli 1942 verscheen een illegaal pamflet naar aanleiding van de aangekondigde deportaties. Het werd door De Jong als volgt beschreven: 'De socialistische leider Koos Vorrink en de hoofdredacteur van Vrij Nederland, H. M. van Rand-wijk, stelden samen een illegaal pamflet op, waarin zij meedeelden dat van de nacht van 14 op 15 juli af telkens twaalfhonderd joden Amsterdam zouden moeten verlaten. "Wij verwachten", schreven zij, "dat de secretarissen-generaal, burgemeesters, hogere ambtenaren hun ambt in de waagschaal zullen werpen en zullen weigeren om nog langer met de Duitse bezetting samen te werken." Vorrink en Van Randwijk riepen voorts een ieder op, een briefte sturen aan de Wehnnachtbefehlshaber, generaal Christiansen, waarin aan deze verzocht werd, zijn "invloed aan te wenden om de meedogenloze deportatiemaatregelen te voorkomen (...). Wij doen een beroep op u, in naam van de gerechtigheid en de christelijke naastenliefde, terwillc van onze joodse landgenoten, voor de toekomst van onzer beide volken en van Europa" De Jong beschreef het pamflet als een oproep om niet aan de deportaties mee te werken. Hij liet de centrale boodschap van het pamflet weg: de joden wachtte geen tewerkstelling, maar 'vernietiging en uitroeiing' en 'massamoord'! De volgende passages citeerde De Jong niet: 'Het lot van de niet-joodse Nederlandse arbeiders in Duitsland is hard, rnaar als het om de joden gaat, dan gaat het om de verwezenlijking van de bedreigingen, die de nazi's telkens weer tegen de joden hebben geslingerd, dan gaat het om hun vernietiging en uitroeiing. (...) In stilte moeten de joden omgebracht worden en wij, die getuigen zijn, moeten doof, blind en stom zijn. (...) God en de geschiedenis zullen ons veroordelen en medeplichtig verklaren aan deze massamoord, indien wij thans zwijgen en toezien.' 3. In de uitgave van 17 juli 1942 schreef De Waarheid over het begin van de deportaties: 'Is het nog nodig te betogen wat dit voor honderdduizenden van onze landgenoten te betekenen heeft? Eén woord zegt alles: de dood.' Het bericht wordt door De Jong niet vermeld. 4. Op 10 oktober 1942 schreef Vrij Nederland over het ophalen van joden uit hun huizen: 'Elke avond worden de deuren geopend, vrouwen, kinderen, grijsaards, zieken enz. enz. weggevangen als vissen uit de fuik, weerloos, rechteloos, zonder hoop, zonder hulp. Elke avond opnieuw! Elke nacht honderden! Op transport gesteld met allen en altijd een-en-dezelfde bestemming: de dood!' Ook dit bericht vermeldde De Jong niet. 5. Op 17 december 1942 zonden Radio Oranje en het Nederlands Nieuws van de BBC een verklaring uit van de geallieerde regeringen over de jodenvervolging. Op Radio Oranje werd de tekst door L. de Jong voorgelezen. In zijn geschiedschrijving citeerde hij later maar een klein deel van die verklaring: 'In Polen, dat de Duitsers tot hun voornaamste abattoir hebben gemaakt, worden de joden, met uitzondering van enkele voor de oorlogsindustrie noodzakelijke, geschoolde arbeiders, systematisch weggevoerd uit de getto's die de Duitse indringers hebben ingesteld. Van hen, die weggevoerd werden, wordt later taal noch teken vernomen. De krachtigen onder hen worden langzamerhand doodgewerkt in arbeidskampen. De zwakken laat men sterven van koude of honger, of zij worden bewust door massa-executies afgeslacht. Het aantal slachtoffers wordt geschat op vele honderdduizenden.' De reden waarom de verklaring werd afgelegd, vermeldde De Jong niet. De Duitsers waren bezig met de uitvoering van Hitlers 'voornemen om het joodse volk in Europa uit te roeien'. Tweemaal komt in de verklaring het begrip 'uitroeien' voor. De Jong liet die passages weg. Zijn weergave duidt wel op massamoorden, maar niet op de systematische uitroeiing van het joodse volk in Europa waarover de verklaring wel degelijk gaat. De volgende passages citeerde De Jong niet: 'De regeringen (...) verklaren dat hun aandacht is gevestigd op talrijke, uit Europa ko-mende, berichten betreffende de behandeling door de Duitse auto-riteiten van personen van joodse afkomst. Deze berichten houden in dat de Duitse autoriteiten, niet tevreden met het ontzeggen van de meest elementaire rechten aan personen van joodse afkomst in alle gebieden waarover zij hun barbaarse bewind hebben uitgestrekt, thans ten uitvoer brengen, het dikwijls door Hitler geuite, voornemen het joodse volk in Europa uit te roeien. (...) De genoemde regeringen veroordelen ten sterkste deze bestiale politiek van uitroeiing in koelen bloede.' De Jong vertelt ons dat de Nederlanders in de oorlog niet hebben geweten dat de joden werden uitgeroeid. Dat was het verhaal. Aan dat verhaal werden de feiten aangepast. Hij werkte toe naar zijn conclusie, die luidde: 'De berichtgeving over de was niet frequent, niet regelmatig en niet vrij van innerlijke tegenspraak' en werd daarom niet geloofd. ' Nu waren de berichten, in het cruciale jaar 1942, in aantal zeker tweemaal zo groot als De Jong doet voorkomen. En ze waren veel duidelijker dan hij suggereert. Eind 1942 waren die berichten bij een groot deel van de Nederlandse bevolking bekend. les Vuijsje is auteur van Tegen beter weten in. Zelfbedrog en ontkenning in de Nederlandse geschiedschrijving over de jodenvervolging (Uitgeverij Augustus).Scottie, ken je geschiedenis, ken je toekomst.

Jazair
27-06-2006, 15:57
wat boeit het of het nou wel of niet bestaat het is verleden tijd

ijgenwijs
27-06-2006, 16:02
Is niet waar. Het werd "geprobeerd" omdat ze te horen hadden gekregen dat het verboden was een cover te maken met een plaatje van Mohammed op een kinderkoran. Ze wilden het dus opzettelijk "uitproberen" wel wetende dat zij op zere tenen zouden trappen. Provoceren i.a.w. Het is niet verboden. Shariawetgeving is niet van toepassing in Denemarken.

Scottie
27-06-2006, 16:15
wat boeit het of het nou wel of niet bestaat het is verleden tijdEcht waar? De holocaust vond inderdaad plaats tussen 1940 en 1945. Maar waar het om gaat is dat de Iraanse president zegt dat het gelogen is en dat die gaskamers na de oorlog zijn gebouwd om zogenaamd te bewijzen dat de joden, ongeveer 5 miljoen zouden zijn uitgemoord. Ik zei het al, wie de geschiedenis kent, kent de toekomst. Scottie.

Hazouz_55
27-06-2006, 16:17


Echt waar? De holocaust vond inderdaad plaats tussen 1940 en 1945. Maar waar het om gaat is dat de Iraanse president zegt dat het gelogen is en dat die gaskamers na de oorlog zijn gebouwd om zogenaamd te bewijzen dat de joden, ongeveer 5 miljoen zouden zijn uitgemoord. Ik zei het al, wie de geschiedenis kent, kent de toekomst. Scottie. :nerd:

Borz
27-06-2006, 16:31
niet meer dan normaal. Ik twijfel ook aan de waarheidsgehalte van de "holocaust" zoals ons dat geleerd is. Geschiedenis wordt altijd door de overwinnaar geschreven dus....

sjanghai
27-06-2006, 16:35
Zoals ik al zei, ben ik het met je eens in je principe dat alles bespreekbaar moet zijn, ten faveure van de vrije meningsuiting. Die vrijheid is lang zo ruim niet als 'ie klinkt; belediging, smaad, bedreiging... mag allemaal niet. Daar doelde ik met dat smaadschrift dan ook op. Dàt zou ik ook niet anders willen, die beperkingen, daar ben ik eigenlijk best heel gelukkig mee. Mensen lijken keer op keer gewoon niet over genoeg fatsoen te beschikken, om zo'n discussie op een nette wijze te laten verlopen. Probleem is dat belediging niet in een wet valt te dekken. Smaad wel, dat is het verkondigen van feitelijke onwaarheden over iemand. Dat is dus toetsbaar. Maar een belediging? Hoe wil je deze subjectieve beleving definiëren in een wet. Dan moet je alle beledigende zaken voor iedereen strafbaarstellen, hetgeen betekent dat je letterlijk niet meer kan zeggen. Er is altijd wel iemand beledigd. Ik ben het met je eens wat betreft fatsoensnormen, maar dit is dus niet wettelijk vast te leggen en komt volledig op het conto van de opvoedende ouder.

Scottie
28-06-2006, 11:55
Geschiedenis wordt altijd door de overwinnaar geschreven dus....Nou, dan is het nog even afwachten wie de geschiedenis van Iran gaat schrijven. Als daar onder het bloed van opgehangen meisjes en jongens nog wat terug te vinden is. Lees en bid tot je God voor vrede. In januari 2006 werd in Iran een achttienjarig meisje, Nazanin Fatehi, veroordeeld tot de dood door ophanging. Ze had in het voorjaar daarvoor samen met haar nichtje en twee jongens zitten picknicken ergens buiten Teheran, toen ze werden belaagd door drie mannen, die met stenen begonnen te gooien. De jongens sloegen met hun brommers op de vlucht, waarna de mannen probeerden haar en haar nichtje te verkrachten. Nazanin haalde een mes uit haar zak en verwondde een van de mannen aan zijn hand. In de verwarring die ontstond, probeerden de meisjes weg te rennen, maar de mannen vielen opnieuw aan, waarop Nazanin het mes in de borst van een van de mannen stak. Voor het gerechtshof verklaarde ze huilend dat ze niet de bedoeling had gehad hem te doden, maar dat ze alleen had geprobeerd haarzelf en haar jongere nichtje te beschermen. Nazanin deed echter een beroep op een rechtsregel die niet bestaat in Iran. Ook als de man in leven was gebleven, had de rechter haar ter dood kunnen veroordelen. De verkrachter had in het uiterste geval honderd zweepslagen gekregen. Het is onbewijsbaar, maar niet ondenkbaar dat de drie mannen agenten-provocateur waren in dienst van de Iraanse overheid, dus dat ze niet gestraft, maar beloond zouden zijn voor een geslaagde provocatie. Dat Nazanin hoe dan ook de doodstraf had kunnen krijgen, kan opgemaakt worden uit de zaak tegen de zestienjarige Atafeh Rajabi, die in 2004 publiekelijk werd opgehangen in haar woonplaats Neka, een stadje ten noorden van Teheran. De aanklacht en het oordeel van de rechtbank was ’onzedelijk gedrag’, niet alleen omdat Atafeh een buitenechtelijke seksuele relatie met een oudere man onderhield, maar ook omdat tijdens het proces haar hoofddoek afgleed en ze verklaarde dat ’de rechters de verkrachters zouden moeten vervolgen, en niet hun slachtoffers’. Dit protest werd als extra bewijs van haar onzedelijkheid meegenomen in het eindoordeel van de rechter. De aangeklaagde man, waarschijnlijk een oom van Atafeh, werd tot vijfenzeventig of honderd zweepslagen veroordeeld – de bronnen zijn hierover verdeeld. De mollah die optrad als rechter kende Atafeh persoonlijk en begeerde haar voor zichzelf. Hij had haar willen hebben voor een moeta, een tijdelijk huwelijk. Elke sjiitische moslim, getrouwd of ongetrouwd, mag zonder tussenkomst van een officiële instantie en zonder getuigen zo’n tijdelijk huwelijk met een ongetrouwde vrouw aangaan, al is het maar voor een uur. Moeta betekent vermaak, plezier, recreatie, en dat is precies het doel van zo’n huwelijk. Behalve de mahr (bruidsschat), die de man verplicht is aan de vrouw te schenken, en die volgens de islamitische jurisprudentie uit niets meer hoeft te bestaan dan ’een handje maïs’ (het bureau van de sjiitische Grootayatollah Sistani van Irak suggereert op zijn website ’een bos bloemen’), heeft de vrouw niets te winnen bij een moeta. Haar reputatie is zo geschonden, dat een gewoon huwelijk na een moeta meestal buiten bereik ligt. Alleen door weer een nieuwe moeta aan te gaan zal ze nog enige bescherming kunnen krijgen, hoe tijdelijk die bescherming ook is. Het is geen toeval dat de meeste moeta’s gesloten worden door vrouwen die óf afkomstig zijn uit de upper-class, óf juist uit de armste sociale contreien. De upper-class vrouwen, die over geld en connecties beschikken, kunnen het zich veroorloven de moeta te gebruiken als een door de overheid toegestane vorm van dating of vrije seks, terwijl de vrouwen uit de onderklasse een moeta sluiten voor geld, goederen of fysieke bescherming. Voor beide groepen geldt dat ze een risico nemen met hun leven, zowel bij het aangaan als bij de weigering van een moeta. Atafeh was afkomstig uit de laatste groep, zoals bijna alle meisjes die worden gearresteerd vanwege zedenmisdrijven. Alle beschuldigingen tegen Atafeh kwamen uit dezelfde koker, die van de lokale mollah Hadji Reza’i, degene die in de zaak als aanklager en rechter optrad. Zeker is, dat de mollah Atafeh een moeta had voorgesteld en dat zij, of haar ouders, hem dat hebben geweigerd. Daarop is hij in razernij ontstoken: als hij haar niet zou bezitten, dan zou niemand haar bezitten, nooit. De enige manier om dat te bewerkstelligen, was door haar ter dood te brengen. Om haar dood psychologisch volkomen bevredigend te laten zijn, was er echter nog een tussenfase nodig. Noem het bezit-bij-benadering: de macht om een ander ten gebruike te geven aan derden. Derden, meervoud, omdat een enkele derde persoon een gezicht zou hebben en dus een persoonlijke concurrent zou zijn. Een massa is niemand. De mollah stuurde Atafeh daarom naar de gevangenis. In de islam gaat elke maagd die overlijdt linea recta naar het paradijs. De tijdsduur tussen arrestatie en proces was drie maanden, genoeg tijd voor de gevangenisbewaking om ervoor te zorgen dat het meisje niet meer voor het paradijs in aanmerking zou komen. De emotionele betrokkenheid van de mollah wordt verder gestaafd door het feit dat hij de moeite had genomen om Atafehs geboortepapieren te vervalsen en haar leeftijd op te schroeven met zes jaar. In principe had dat niet eens gehoeven. Het hoogste juridische orgaan van Iran, de Raad van de Hoeders van de Grondwet, die de Iraanse Grondwet toetst aan de Koran, staat de doodstraf voor minderjarigen toe door meisjes meerderjarig te verklaren als ze negen jaar zijn en jongens als ze vijftien zijn. Maar er gaan in Iran wel voorzichtige stemmen op, komende uit de hoek van de zogenaamde ’hervormingsgezinden’, om de doodstraf pas te voltrekken als een meisje het strafbare feit na haar achttiende gepleegd heeft. Met zijn vervalsing heeft de mollah het zekere voor het onzekere willen nemen en ook deze zwakke stemmen tot zwijgen gebracht. Als we ervan uitgaan dat Atafehs dood het ’neutrale’ doel had de Iraanse vrouwen angst aan te jagen, dan was het bovendien eenvoudiger geweest een andere vrouw uit te kiezen, eentje die écht tweeëntwintig jaar oud was. Maar het was niet neutraal. Het moest Atafeh zijn. Bij de strafvoltrekking legde de mollah persoonlijk de knoop om haar nek en verkondigde publiekelijk dat het ’geen executie’ was, maar dat Atafeh ’een les’ nodig had. ’De maatschappij moet worden gevrijwaard van daden tegen de publieke zedelijkheid’, zei hij verder. Tijdens deze toespraak riep Atafeh ’berouw, berouw’, een schuldbekentenis die de beul wettelijk verplicht de executie uit te stellen. Maar het mocht niet baten. Het slot van de zaak was dat het dode lichaam van Atafeh, nadat het een uur aan een hijskraan had gehangen, op het moment van overdracht aan de familie ineens zoek was en zoek bleef, zodat ook na haar dood Atafehs echte leeftijd niet aan het licht kon komen. Scottie ...

palestijntje
28-06-2006, 12:13
En wat is de bron van dit stuk? In iran worden verkrachters opgehangen. Bush alleen heeft als gouverneur in texas meer dan 400 doodsvonnissen getekend waarvan een groot gedeelte later onschuldig bleek te zijn. Rechtsdwaling heb je helaas overal, ook in iran.

palestijntje
28-06-2006, 12:15
En wat is jouw bewijs dat ze de man heeft gedood vanwege een verkrachtingspoging? An Iranian court has sentenced a teenage rape victim to death by hanging after she weepingly confessed that she had unintentionally killed a man who had tried to rape both her and her niece (http://www.iranfocus.com/modules/news/article.php?storyid=5183)

Tsedek
28-06-2006, 12:24
En wat is de bron van dit stuk? In iran worden verkrachters opgehangen. Bush alleen heeft als gouverneur in texas meer dan 400 doodsvonnissen getekend waarvan een groot gedeelte later onschuldig bleek te zijn. Rechtsdwaling heb je helaas overal, ook in iran. Weet je nu wel zeker dat je zo wilt relativeren? "Overal" laat geen uitzonderingen toe. Ook niet voor degenen die in jouw ogen geen kwaad kunnen doen en alleen "voor hun recht" opkomen :maf: Btw: dit(1) weleens bekeken? (http://www.holycrime.com/) :moe: Of hier (2), of "rechtsdwaling" per ongeluk of met opzet betracht word en op WIE? (http://www.holycrime.com/CrimeFlog17.asp) :moe: En of er (3) geen voorbedachte rade achter die "rechtsdwalingen" zit? (http://www.holycrime.com/CrimeSton6.asp)

palestijntje
28-06-2006, 12:29
sure links als holycrime zijn natuurlijk errug geloofwaardig. not! Diefstal van land en bezetting kun je op geen enkele manier relativeren. De reaktie van palestijnen op de bezetting en joodterreur is legitiem. Een landdief die zijn gestolen land verdedigd door de palestijnse bevolking te terroriseren heeft geen enkel recht van spreken.

Scottie
28-06-2006, 12:44


sure links als holycrime zijn natuurlijk errug geloofwaardig. not! Diefstal van land en bezetting kun je op geen enkele manier relativeren. De reaktie van palestijnen op de bezetting en joodterreur is legitiem. Een landdief die zijn gestolen land verdedigd door de palestijnse bevolking te terroriseren heeft geen enkel recht van spreken.Het getuigt van slechte smaak om twee talen door elkaar te gebuiken. Hier is de voertaal Nederlands. Hou je verder bij het onderwerp. Als je de Palestijnen wilt misbruiken voor je zotte jodenhaat doe dat dan ergens anders. Beter is het als in Palestina je handen laten wapperen in plaast van hier goedkope praatjes te houden waar die arme mensen niets aan hebben. De jodenuitroeing heeft net zo plaats gevonden als de onderdrukking van Woestijnmensen door de Marokkaanse regering. Dit terzijde en terug naar het onderwerp: Joden VS eisen Poolse leningen terug Van onze correspondent WARSCHAU Amerikaanse joden gaan van Polen de terugbetaling eisen van voor de oorlog gekochte obliga¬ties. Dat heeft de Amerikaanse advocaat Ed Fagan woensdag in Warschau verklaard. De schadeclaim zou kunnen oplopen tot een miljard euro. 'Het is heel eenvoudig', zei Fagan woensdag tijdens een persconferentie in Warschau, terwijl hij kopieën van vooroorlogse staatsleningen liet zien. 'Als je geld leent, moet je het terugbetalen. Misschien begrijpt Polen dat niet, de rest van de wereld wel.' Fagan maakte de voorbije jaren naam met het indienen van joodse schadeclaims. Zo liet hij Zwitserse banken miljarden dollars uitbetalen voor door hen toegeëigend geld van rekeningen van joden die de oorlog niet overleefden. In een andere zaak verdedigde hij joodse groeperingen tegen Duitse en Oostenrijkse bedrijven die van joodse slavenarbeid gebruik hadden gemaakt. Verder klaagde Fagan Amerikaanse en Zwitserse banken aan voor hun steun aan het apart-heidsregime in Zuid-Afrika. Fagan, die van plan is bij een New Yorkse rechtbank de terugbetaling van de obligaties te eisen, vertegenwoordigt een Amerikaanse vereniging van gedupeerde, uit Polen afkomstige joden. Ook niet-joodse eigenaars van obligaties hebben het geleende bedrag nooit teruggezien. De komst van het communisme maakte ze na de oorlog waardeloos. De laatste jaren werden schadeclaims stelselmatig door Poolse rechtbanken verworpen. Of de huidige joodse schadeclaim een kans maakt, valt moeilijk te zeggen. Eerdere pogingen om via Amerikaanse rechtbanken de teruggave te eisen voor door de Poolse staat na de oorlog in beslag genomen onroerend goed, werden door de rechters in de VS niet-ont-vankelijk verklaard. Alleen Poolse rechtbanken zouden hiertoe bevoegd zijn. Scottie.

Aagje-Doeken
28-06-2006, 22:10
Nou, dan is het nog even afwachten wie de geschiedenis van Iran gaat schrijven. Als daar onder het bloed van opgehangen meisjes en jongens nog wat terug te vinden is. Lees en bid tot je God voor vrede. Scottie ... Wat een walgelijk verhaal. WALGELIJK WALGELIJK WALGELIJK. Ik kots op zulke mannen.

Aagje-Doeken
28-06-2006, 22:12
En wat is jouw bewijs dat ze de man heeft gedood vanwege een verkrachtingspoging? An Iranian court has sentenced a teenage rape victim to death by hanging after she weepingly confessed that she had unintentionally killed a man who had tried to rape both her and her niece (http://www.iranfocus.com/modules/news/article.php?storyid=5183)Jouw link bewijst/vertelt nu net waar jij twijfels over hebt. :confused:


Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 [42] 43 44 45 46 47 48 49 50