aan de dood ontsnapt

[miss_alhoceima]

Ik heb een vraag aan jullie, hebben jullie weleens meegemaakt dat je net aan de dood ontsnapt? Ik was namelijk gisteren aan het winkelen met me moeder en me zus, me zus die heeft een kindje van 2 jaar. We moesten op een drukke winkel straat zijn en ik had me auto daar ook geparkeerd. En het is moeilijk om daar een parkeerplaats te vinden dus ik moest wel op de straat zelf parkeren. Op een geven moment stapte iedereen uit en me zus die pakte die kinderwagen uit de achterbak. Ze hadden niet in de gaten dat me neefje ook uit de auto stapte. En ik wou net mijn deur op slot doen en ik zat naar me neefje te kijken echt toevallig keek ik naar hem en hij wou de weg oversteken maar er rijden allemaal auto's en hij rende ik pakte hem net voor een auto weg. Echt sabganallah als ik niet naar hem keek dan was hij er echt niet meer. Maar het gebeurde in een flits. Ik heb de hele dag niet kunnen eten of drinken. Wallah ik begon helemaal te trillen. En uit paniek begon ik heel hard te huilen. En me neefje keek me echt aan met z'n grote ogen en begon te lachen. Elmakteballah als ik niet naar hem keek had ik nooit z'n mooie lach meer gezien. Ik heb van veel mensen afscheid moeten nemen in een korte periode, En tot de dag van vandaag zit ik nog steeds te treuren om deze mensen en ik kan het maar niet verwerken. Ik heb alleen nog mooie herinneringen aan deze mensen over. Maar ik weet dat sabgana wa thalah waakt over deze mensen. En mij saber geeft. Met andere woorden je weet nooit wanneer je je laatste adem inhaalt. Het leven hier op aarde is voor ons allen een test. En voor je het weet ben je aan de beurt. Me moeder zei tegen mij van kind van me, vandaag is het zijn dag nog niet meer vrees niet we komen allemaal aan de beurt. En me zus keek me aan en ze wist niet hoe ze mij moest bedanken, ik zei tegen haar dat ze mij niet moest bedanken maar sbagana wa thalah. Want als het mektab was dan kan ik daar niets aan veranderen of wie dan ook. groetjes miss_alhoceima

[respectvol]

Salaam Miss-alhoceima, Ik ben blij voor je familie dat goed is gelopen, want het kon inderdaad anders lopen. Maar Alhamdoelah, het was een les: een les van wat je zelf zegt dat het op elk moment een eind kan komen aan je leven. Met zo"n gebeurtenis sta je er extra bij stil. Wat ik wil zeggen Allah laat niets gebeuren zonder er een betekenis aan te geven. Dus vrees niet voor de dood. Maar dat niet vrezen voor de dood kan je voelen, als je zo goed mogelijk hebt geleeft. Nogmaals ik ben blij voor je dat alles goed is gelopen.

[HAJET75]

Lieve meid, Gelukkig is alles goed met de kleine kruimel je bent een bijzonder mens Je kreeg een seintje dat je naar hem moest kijken vandaar dat je dat deed. niks is toeval bedank allah soebhana tahala

[dinaatje]

wow heftig verhaal zeg!! Ik ben echt blij dat alles goed is met jou en dat kleintje. Ja.....zo zie je maar Allah is groot en waakt altijd over ons...hamdoelillah. Nou meid veel sterkte bij het verwerken van het verdriet. Moge Allah(swt) je sbar geven. :) kisses dinaatje :zwaai:

[leyla15]

Origineel gepost door miss_alhoceima Ik heb een vraag aan jullie, hebben jullie weleens meegemaakt dat je net aan de dood ontsnapt? Ik was namelijk gisteren aan het winkelen met me moeder en me zus, me zus die heeft een kindje van 2 jaar. We moesten op een drukke winkel straat zijn en ik had me auto daar ook geparkeerd. En het is moeilijk om daar een parkeerplaats te vinden dus ik moest wel op de straat zelf parkeren. Op een geven moment stapte iedereen uit en me zus die pakte die kinderwagen uit de achterbak. Ze hadden niet in de gaten dat me neefje ook uit de auto stapte. En ik wou net mijn deur op slot doen en ik zat naar me neefje te kijken echt toevallig keek ik naar hem en hij wou de weg oversteken maar er rijden allemaal auto's en hij rende ik pakte hem net voor een auto weg. Echt sabganallah als ik niet naar hem keek dan was hij er echt niet meer. Maar het gebeurde in een flits. Ik heb de hele dag niet kunnen eten of drinken. Wallah ik begon helemaal te trillen. En uit paniek begon ik heel hard te huilen. En me neefje keek me echt aan met z'n grote ogen en begon te lachen. Elmakteballah als ik niet naar hem keek had ik nooit z'n mooie lach meer gezien. Ik heb van veel mensen afscheid moeten nemen in een korte periode, En tot de dag van vandaag zit ik nog steeds te treuren om deze mensen en ik kan het maar niet verwerken. Ik heb alleen nog mooie herinneringen aan deze mensen over. Maar ik weet dat sabgana wa thalah waakt over deze mensen. En mij saber geeft. Met andere woorden je weet nooit wanneer je je laatste adem inhaalt. Het leven hier op aarde is voor ons allen een test. En voor je het weet ben je aan de beurt. Me moeder zei tegen mij van kind van me, vandaag is het zijn dag nog niet meer vrees niet we komen allemaal aan de beurt. En me zus keek me aan en ze wist niet hoe ze mij moest bedanken, ik zei tegen haar dat ze mij niet moest bedanken maar sbagana wa thalah. Want als het mektab was dan kan ik daar niets aan veranderen of wie dan ook. groetjes miss_alhoceima gelukkig is het allemal goe afgelopen. Ik heb wel zo een ervaring gehad namenlijk toen we onder weg waren naar marokko. Het was snachts en we reden door de bergen van spanje, me vader zat achter het stuur maar op een gegeven moment viel hij in slaap!!!! me moeder werd op dat moment gelukkig wakker en draaide zijn stuur net om ik en me zussen sliepen op de achter bank als me moeder niet wakker was geworden waren we in het ravijn gevallen maar el hamdoelah leven we nog ALLAH OE AKBAR

[doudia]

Salaam oe alikoem Hamdoellah dat alles goed is afgelopen. 3amroe tawilla. Ik wou je effe zeggen ze zeggen als zoiets gebeurd dat je dan een sadaka kan geven. Het is niet verpicht. Maar als dankbaarheid. Het hoef niet een uitgebreide te zijn. Je zus kan bijvoorbeeld iets maken en naar de moskee sturen. Salaam

[aSunnyFriend]

OK mijn ervaring met een bijna-dood. Ik ben jaren geleden in Afrika op vakantie geweest, in Senegal en Gambia. Op een dag hoorde ik dat er een voetbalwedstrijd zou zijn in de hoofdstad. De bekerfinale, een soort Ajax-Feyenoord in Gambia. Met een paar andere toeristen besloten we om te gaan en zo gezegd zo gedaan: een taxichauffeur was zo gevonden. Bij het stadion aangekomen vroeg onze gids-taxichauffeur of wij bij de VIPS wilden zitten. Ik overstemde de rest van de groep en we gingen gewoon bij de normals zitten. De wedstrijd op zich was al een hele ervaring: de spelers op blote voeten en enorm atletisch. Tegen het einde van de wedstrijd werd het steeds onrustiger en uiteindelijk ontstonden er enorme rellen.. vuurwerk, fruit, blikjes alles werd onze kant opgegooid. Ik kon mij niet inhouden en gooide met van alles terug..op een gegeven moment kwam iedereen in beweging en iedereen duwde en trapte ons richting uitgang. Ik liep gewoon op mijn slippers en ik kwam bijna ten val . Ik wist wat er gebeurt als een mensenmassa op drift raakt en kon me maar net aan overeind houden anders was ik vertrapt. Een van de dingen die door mij heenging was Toerist komt om bij voetbalwedstrijd in Afrika. Mijn leven als een krantekop.