Hoe Nederland een islamitisch land kan worden

[bablabla]

Nederland islamiseren? Dat kan, insja’allah. Broeder Yaghiya Emerick uit de VS wijst ons de weg. Yaghiya John Emerick (zie foto), geboren en getogen in de Verenigde Staten, bekeerd tot de islam. Dat zie je niet aan hem, want hij lijkt meer op een soort hippie. Anders dan onze Abdul Jabbar van de Ven is Broeder Yaghiya een productief schrijver en docent. Zijn eerste twee boeken werden uitgegeven bij Penguin, maar ondanks hun succes in de Amerikaanse moslimgemeenschap lukte het Emerick niet om een uitgever te vinden die met hem door wilde op de ingeslagen radicale weg. Na vele vage beloften van redacteuren besloot hij in 1992 een eigen uitgeverij op te richten, Amira Publishing. Niet voor het economisch gewin – integendeel, hij is er financieel alleen maar op achteruit gegaan sinds zijn bekering – maar om zijn ideaal, het verspreiden van specifiek Amerikaanse boeken over de islam, te verwezenlijken. Emerick schrijft bedrieglijk vlot, maar en de teneur van zijn verhaal is onprettig. Het zou ons voorland kunnen zijn. Eigen islamliteratuur Tot zijn verdriet ontdekte Broeder Yaghiya dat vele traditionele moslims tevreden zijn met allerlei gedateerde boeken die ze uit islamitische landen importeren. Ook Nederlandse moslims houden van dat soort boeken (broeder Mohammed Bouyeri vertaalde er enkele), in plaats van hun eigen Europese islamliteratuur te creëren. Emericks artikelen, over onderwijs, gezin, opvoeding en hoe te leven als goede moslim, staan op de sites Islam For Today en Islamiced Foundation.com. Dominante groep In zijn stuk ‘How to Make America an Islamic Nation’ geeft hij drie suggesties ‘hoe we de dominante sociale en culturele groep kunnen worden in een land dat meer behoefte heeft aan de islam dan aan nog meer popsterren of biermerken’:‘Ik koos er vrijwillig voor om mijn ziel, mijn geest en mijn levensgevoel te hervormen. Nu ik weet waarvoor ik leef, weet ik ook waarvoor ik op een dag zal sterven. (…) Toen ik de islam aanvaardde, wist ik dat ik daarmee ook verklaarde dat Amerika dezelfde weg moest volgen. Amerika, mijn thuisland, zou vanzelfsprekend eens een islamitisch land worden. Er is geen andere manier van denken als je een waarlijk gewetensvolle gelovige bent.' Gehoorzaamheid Emericks eerste suggestie: als je in Allah gelooft, moet je meer doen dan vijfmaal per dag bidden en vasten tijdens de ramadan. Zonder dat je ‘je wil overgeeft aan Allah, betekent dat allemaal niet zoveel. Geloof in Allah maakt pas dat die handelingen meetellen op de Dag des Oordeels. (…) De Gezegende Profeet merkte eens op dat de mensen die vasten, maar daar niets anders aan overhouden dan honger en dorst, talrijk zijn. Zo heeft Allah gezegd dat mensen die voor de show bidden de deen (overgave, gehoorzaamheid, red.) ontkennen. De oprechte bedoeling, het geloof, dat is wat onze islam tot werkelijkheid maakt. En dat is de basis voor de toekomst van onze gemeenschap in het Westen’. Stereotypen De tweede suggestie gaat over hoe moslims moeten leven in de Westerse maatschappij. Interessant is dat Emerick niets moet hebben van de politiek-correcte klaagmode om kritiek op moslims meteen als racisme of islamofobie op te vatten. Als ware Amerikaan vindt hij dat moslims zelf verantwoordelijk zijn voor de beeldvorming: ‘Als mensen de moslims als vreemdelingen zien, komt dat heus niet doordat het allemaal kwade racisten zijn. Het komt doordat wij onszelf zo presenteren. Laten we kritisch naar onszelf kijken! ‘Als je in de grote stad woont en je kleed je alsof je recht uit de woestijn komt, of uit een stoffig bergdorpje, dan gaan mensen je natuurlijk aanstaren. Als je met een zwaar accent spreekt, zelfs al woon je hier al tien of twintig jaar of langer, dan luisteren mensen natuurlijk niet naar je dawa (bekeren van niet-moslims tot het ware geloof, red.). Als je de boel vervuilt, je kinderen tot laat op straat laat lopen en je je niet goed gedraagt in het openbaar, dan krijgen anderen een ongunstig beeld van je. Ik zeg niet dat alle moslims zich zo gedragen, maar er zijn er genoeg die de stereotypen een handje helpen.’ Hijaab met rokje Volgens Emerick heeft Allah nooit gezegd dat moslims een soepjurk of zwarte tent moesten dragen. Hij stelt: je kiest voor leven in het Westen, dus kleed je dan niet volgens de mode van je voorouders. Dus: ‘Draag een rokje en truitje onder je hijaab. Praat correct Engels, ook thuis met je kinderen, en leer hoe je je duidelijk moet uiten. Leer je kinderen hoe ze er islamitisch uit moeten zien zonder op een vreemdeling te lijken. Als je dit niet doet, krijg je bikini’s en naveltruitjes tegen de tijd dat je kleinkinderen hebt’. Het openbaar onderwijs in de VS is Emerick een doorn in het oog. Hij beseft dat de meeste moslims ervoor gekozen hebben in een niet-islamitische buurt te wonen, maar het stoort hem dat assimilatie betekent dat hun kinderen op ‘neo-kafirs’ (heidenen) zijn gaan lijken. Ze hebben voornamelijk contact met niet-moslims. Emerick heeft een broertje dood aan ‘etnische’ moslims die weinig meer aan hun geloof doen. Eigen wijken Dus, vervolgt, Emerick, ‘als je werkelijk traditioneel gekleed over straat wilt gaan, vorm dan een islamitische gemeenschap in een wijk waar de meeste mensen moslim zijn, waar je kinderen moslimvriendjes hebben en waar vrouwen veilig buiten kunnen lopen om naar de halal winkel te gaan’. En dat is zijn derde suggestie, ‘die ons helpt ons geloof hier te laten groeien en bloeien’. Als de orthodoxe joden, de Mormonen, de Sikhs en de Koreanen het kunnen, een eigen wijk opbouwen, waarom dan niet de moslims? ‘Zijn dat getto’s? Zijn die mensen arm? Nee. Hun gemeenschappen zijn gezonder, veiliger en welvarender dan de algemene smeltkroes.’ Volgens Emerick vallen veel Amerikaanse moslims van hun geloof af. En dat betreurt hij. De enige aanwas komt door immigratie. ‘Maar als die opdroogt, zal de assimilatie onze gemeenschap terugbrengen tot nul. Het is net een emmer met een gat erin. (…)En we doen niet eens georganiseerde, intelligente pogingen om anderen tot ons geloof te bekeren.' De kafirs vertrokken In Detroit bezocht Emerick een Jemenitische wijk en hij was opgetogen: ‘Kinderen zeiden ‘salaam,’ tegen me en vrouwen (in hijaab) liepen ontspannen over straat. Ik zag Arabische, Bengaalse en zwarte moslims. Maar wat de kroon spande, is dat ik de ‘adhan’ (de moskeeomroeper, red.) hoorde door een luidspreker. Die buurt vocht het verbod van de gemeenteraad succesvol aan en kreeg het recht om vijfmaal per dag adhan te doen!’ De Jemenieten hadden dit voor elkaar gekregen door samen op te trekken, een plan te maken en fondsen te werven waarmee ze het ene huis na het andere opkochten. Moslimgezinnen kwamen en drugsverslaafde kafirs (heidenen, red.) vertrokken, net zo lang tot de moslims de meerderheid vormden. Er kwamen moslimwinkels en islamitische bedrijven en de katholieke kerk werd omgebouwd tot een moskee. Ook is er een islamitisch gezondheidscentrum. ‘Het was een mooi gezicht’, schrijft Emerick, 'van alle kanten kwamen mannen, vrouwen en kinderen op de buurtmoskee af.’ Niet dat hij ooit in een islamitisch land was geweest, maar zo voelde het wel: ‘En dat midden in Amerika’. Dawa-fanaat Hoe lang zal het duren voordat er in Nederland een Yaghiya Emerick opstaat? België heeft zijn Abou Jahjah. Net als Emerick denkt de AEL vanuit de lotsverbondenheid van alle moslims, ongeacht etniciteit, en streeft de liga een geëmancipeerde moslimgemeenschap na. Maar Emerick heeft ook trekjes van het nieuwe radicale, antiwesterse puritanisme, met zijn nadruk op het herislamiseren van moslims die hun geloof lieten verslappen. Wij hebben in Nederland massa’s achtergebleven moslims, en er komen er nog altijd meer bij door de huwelijksimport. Meestal presteren hun kinderen slecht op school, maar er zijn er steeds meer die doorleren. Sommigen sluiten zich aan bij de radicale politieke islam, maar er zijn er ook die achter de AEL staan. Ook de puriteinen rukken op; vooral op hbo-scholen proberen zij de islamitische zeden door te drukken. Zullen de AEL-aanhangers en de ‘born again’-puriteinen in de toekomst Vinexwijken gaan opkopen? Of zullen ze de heidenen, de joden en de christenen wegdrukken uit wijken als Lombok of De Pijp volgens de methode-Emerick?Het wachten is in Nederland op de doorbraak van de Emerick-variant: de zelfbewuste, modern geklede dawa-fanaat waar de Aivd voor waarschuwt in zijn onderzoeksrapport Van dawa tot jihad. Want dawa en jihad liggen in elkaars verlengde. br:http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=251

[Einherjer]

Nederland islamiseren? Dat kan, insja’allah. Broeder Yaghiya Emerick uit de VS wijst ons de weg. Yaghiya John Emerick (zie foto), geboren en getogen in de Verenigde Staten, bekeerd tot de islam. Dat zie je niet aan hem, want hij lijkt meer op een soort hippie. Anders dan onze Abdul Jabbar van de Ven is Broeder Yaghiya een productief schrijver en docent. Zijn eerste twee boeken werden uitgegeven bij Penguin, maar ondanks hun succes in de Amerikaanse moslimgemeenschap lukte het Emerick niet om een uitgever te vinden die met hem door wilde op de ingeslagen radicale weg. Na vele vage beloften van redacteuren besloot hij in 1992 een eigen uitgeverij op te richten, Amira Publishing. Niet voor het economisch gewin – integendeel, hij is er financieel alleen maar op achteruit gegaan sinds zijn bekering – maar om zijn ideaal, het verspreiden van specifiek Amerikaanse boeken over de islam, te verwezenlijken. Emerick schrijft bedrieglijk vlot, maar en de teneur van zijn verhaal is onprettig. Het zou ons voorland kunnen zijn. Eigen islamliteratuur Tot zijn verdriet ontdekte Broeder Yaghiya dat vele traditionele moslims tevreden zijn met allerlei gedateerde boeken die ze uit islamitische landen importeren. Ook Nederlandse moslims houden van dat soort boeken (broeder Mohammed Bouyeri vertaalde er enkele), in plaats van hun eigen Europese islamliteratuur te creëren. Emericks artikelen, over onderwijs, gezin, opvoeding en hoe te leven als goede moslim, staan op de sites Islam For Today en Islamiced Foundation.com. Dominante groep In zijn stuk ‘How to Make America an Islamic Nation’ geeft hij drie suggesties ‘hoe we de dominante sociale en culturele groep kunnen worden in een land dat meer behoefte heeft aan de islam dan aan nog meer popsterren of biermerken’:‘Ik koos er vrijwillig voor om mijn ziel, mijn geest en mijn levensgevoel te hervormen. Nu ik weet waarvoor ik leef, weet ik ook waarvoor ik op een dag zal sterven. (…) Toen ik de islam aanvaardde, wist ik dat ik daarmee ook verklaarde dat Amerika dezelfde weg moest volgen. Amerika, mijn thuisland, zou vanzelfsprekend eens een islamitisch land worden. Er is geen andere manier van denken als je een waarlijk gewetensvolle gelovige bent.' Gehoorzaamheid Emericks eerste suggestie: als je in Allah gelooft, moet je meer doen dan vijfmaal per dag bidden en vasten tijdens de ramadan. Zonder dat je ‘je wil overgeeft aan Allah, betekent dat allemaal niet zoveel. Geloof in Allah maakt pas dat die handelingen meetellen op de Dag des Oordeels. (…) De Gezegende Profeet merkte eens op dat de mensen die vasten, maar daar niets anders aan overhouden dan honger en dorst, talrijk zijn. Zo heeft Allah gezegd dat mensen die voor de show bidden de deen (overgave, gehoorzaamheid, red.) ontkennen. De oprechte bedoeling, het geloof, dat is wat onze islam tot werkelijkheid maakt. En dat is de basis voor de toekomst van onze gemeenschap in het Westen’. Stereotypen De tweede suggestie gaat over hoe moslims moeten leven in de Westerse maatschappij. Interessant is dat Emerick niets moet hebben van de politiek-correcte klaagmode om kritiek op moslims meteen als racisme of islamofobie op te vatten. Als ware Amerikaan vindt hij dat moslims zelf verantwoordelijk zijn voor de beeldvorming: ‘Als mensen de moslims als vreemdelingen zien, komt dat heus niet doordat het allemaal kwade racisten zijn. Het komt doordat wij onszelf zo presenteren. Laten we kritisch naar onszelf kijken! ‘Als je in de grote stad woont en je kleed je alsof je recht uit de woestijn komt, of uit een stoffig bergdorpje, dan gaan mensen je natuurlijk aanstaren. Als je met een zwaar accent spreekt, zelfs al woon je hier al tien of twintig jaar of langer, dan luisteren mensen natuurlijk niet naar je dawa (bekeren van niet-moslims tot het ware geloof, red.). Als je de boel vervuilt, je kinderen tot laat op straat laat lopen en je je niet goed gedraagt in het openbaar, dan krijgen anderen een ongunstig beeld van je. Ik zeg niet dat alle moslims zich zo gedragen, maar er zijn er genoeg die de stereotypen een handje helpen.’ Hijaab met rokje Volgens Emerick heeft Allah nooit gezegd dat moslims een soepjurk of zwarte tent moesten dragen. Hij stelt: je kiest voor leven in het Westen, dus kleed je dan niet volgens de mode van je voorouders. Dus: ‘Draag een rokje en truitje onder je hijaab. Praat correct Engels, ook thuis met je kinderen, en leer hoe je je duidelijk moet uiten. Leer je kinderen hoe ze er islamitisch uit moeten zien zonder op een vreemdeling te lijken. Als je dit niet doet, krijg je bikini’s en naveltruitjes tegen de tijd dat je kleinkinderen hebt’. Het openbaar onderwijs in de VS is Emerick een doorn in het oog. Hij beseft dat de meeste moslims ervoor gekozen hebben in een niet-islamitische buurt te wonen, maar het stoort hem dat assimilatie betekent dat hun kinderen op ‘neo-kafirs’ (heidenen) zijn gaan lijken. Ze hebben voornamelijk contact met niet-moslims. Emerick heeft een broertje dood aan ‘etnische’ moslims die weinig meer aan hun geloof doen. Eigen wijken Dus, vervolgt, Emerick, ‘als je werkelijk traditioneel gekleed over straat wilt gaan, vorm dan een islamitische gemeenschap in een wijk waar de meeste mensen moslim zijn, waar je kinderen moslimvriendjes hebben en waar vrouwen veilig buiten kunnen lopen om naar de halal winkel te gaan’. En dat is zijn derde suggestie, ‘die ons helpt ons geloof hier te laten groeien en bloeien’. Als de orthodoxe joden, de Mormonen, de Sikhs en de Koreanen het kunnen, een eigen wijk opbouwen, waarom dan niet de moslims? ‘Zijn dat getto’s? Zijn die mensen arm? Nee. Hun gemeenschappen zijn gezonder, veiliger en welvarender dan de algemene smeltkroes.’ Volgens Emerick vallen veel Amerikaanse moslims van hun geloof af. En dat betreurt hij. De enige aanwas komt door immigratie. ‘Maar als die opdroogt, zal de assimilatie onze gemeenschap terugbrengen tot nul. Het is net een emmer met een gat erin. (…)En we doen niet eens georganiseerde, intelligente pogingen om anderen tot ons geloof te bekeren.' De kafirs vertrokken In Detroit bezocht Emerick een Jemenitische wijk en hij was opgetogen: ‘Kinderen zeiden ‘salaam,’ tegen me en vrouwen (in hijaab) liepen ontspannen over straat. Ik zag Arabische, Bengaalse en zwarte moslims. Maar wat de kroon spande, is dat ik de ‘adhan’ (de moskeeomroeper, red.) hoorde door een luidspreker. Die buurt vocht het verbod van de gemeenteraad succesvol aan en kreeg het recht om vijfmaal per dag adhan te doen!’ De Jemenieten hadden dit voor elkaar gekregen door samen op te trekken, een plan te maken en fondsen te werven waarmee ze het ene huis na het andere opkochten. Moslimgezinnen kwamen en drugsverslaafde kafirs (heidenen, red.) vertrokken, net zo lang tot de moslims de meerderheid vormden. Er kwamen moslimwinkels en islamitische bedrijven en de katholieke kerk werd omgebouwd tot een moskee. Ook is er een islamitisch gezondheidscentrum. ‘Het was een mooi gezicht’, schrijft Emerick, 'van alle kanten kwamen mannen, vrouwen en kinderen op de buurtmoskee af.’ Niet dat hij ooit in een islamitisch land was geweest, maar zo voelde het wel: ‘En dat midden in Amerika’. Dawa-fanaat Hoe lang zal het duren voordat er in Nederland een Yaghiya Emerick opstaat? België heeft zijn Abou Jahjah. Net als Emerick denkt de AEL vanuit de lotsverbondenheid van alle moslims, ongeacht etniciteit, en streeft de liga een geëmancipeerde moslimgemeenschap na. Maar Emerick heeft ook trekjes van het nieuwe radicale, antiwesterse puritanisme, met zijn nadruk op het herislamiseren van moslims die hun geloof lieten verslappen. Wij hebben in Nederland massa’s achtergebleven moslims, en er komen er nog altijd meer bij door de huwelijksimport. Meestal presteren hun kinderen slecht op school, maar er zijn er steeds meer die doorleren. Sommigen sluiten zich aan bij de radicale politieke islam, maar er zijn er ook die achter de AEL staan. Ook de puriteinen rukken op; vooral op hbo-scholen proberen zij de islamitische zeden door te drukken. Zullen de AEL-aanhangers en de ‘born again’-puriteinen in de toekomst Vinexwijken gaan opkopen? Of zullen ze de heidenen, de joden en de christenen wegdrukken uit wijken als Lombok of De Pijp volgens de methode-Emerick?Het wachten is in Nederland op de doorbraak van de Emerick-variant: de zelfbewuste, modern geklede dawa-fanaat waar de Aivd voor waarschuwt in zijn onderzoeksrapport Van dawa tot jihad. Want dawa en jihad liggen in elkaars verlengde. br:http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=251 In 3 termijnen: 1: nu niet 2:dan niet 3:nooit niet

[LesDennis]

... De tweede suggestie gaat over hoe moslims moeten leven in de Westerse maatschappij. Interessant is dat Emerick niets moet hebben van de politiek-correcte klaagmode om kritiek op moslims meteen als racisme of islamofobie op te vatten. Als ware Amerikaan vindt hij dat moslims zelf verantwoordelijk zijn voor de beeldvorming: ‘Als mensen de moslims als vreemdelingen zien, komt dat heus niet doordat het allemaal kwade racisten zijn. Het komt doordat wij onszelf zo presenteren. Laten we kritisch naar onszelf kijken! ‘Als je in de grote stad woont en je kleed je alsof je recht uit de woestijn komt, of uit een stoffig bergdorpje, dan gaan mensen je natuurlijk aanstaren. Als je met een zwaar accent spreekt, zelfs al woon je hier al tien of twintig jaar of langer, dan luisteren mensen natuurlijk niet naar je dawa (bekeren van niet-moslims tot het ware geloof, red.). Als je de boel vervuilt, je kinderen tot laat op straat laat lopen en je je niet goed gedraagt in het openbaar, dan krijgen anderen een ongunstig beeld van je. Ik zeg niet dat alle moslims zich zo gedragen, maar er zijn er genoeg die de stereotypen een handje helpen.’ ... Vind bovenstaande wel opmerkelijk... Het staat eenieder overigens vrij om te dromen.

[lemster]

In 3 termijnen: 1: nu niet 2:dan niet 3:nooit niet Geldt dat ook voor de Chineze wijken in Nederland?

[MigaelB]

In 3 termijnen: 1: nu niet 2:dan niet 3:nooit niet nederland zal nooit een islamitische staat worden dat durf ik als moslim te erkennen dan moeten er eerst ruim 16 miljoen inwoners overtuigd raken van de islam en zolang er gekken op de wereld rond lopen die de islam misbruiken zal niemand geinterreseerd zijn in onze religie helaas maar wel waar.:(

[lemster]

Vind bovenstaande wel opmerkelijk... Het staat eenieder overigens vrij om te dromen. Waarom vind je dat opmerkelijk?

[Anne33]

nederland zal nooit een islamitische staat worden dat durf ik als moslim te erkennen dan moeten er eerst ruim 16 miljoen inwoners overtuigd raken van de islam en zolang er gekken op de wereld rond lopen die de islam misbruiken zal niemand geinterreseerd zijn in onze religie helaas maar wel waar.:( Ook zonder de gekken ... Nederland zal nooit meer een land worden waar 1 religie door de meerderheidheid van de bevolking aangehangen wordt. Het is gewoon te nederlands om kliekjes van kliekjes van kliekjes te hebben aangevuld met nieuwe groepjes die uit het niets ontstaan.

[LesDennis]

Waarom vind je dat opmerkelijk? Die 'zelfkritiek' mis ik hier wel eens bij sommige leden.

[lemster]

Die 'zelfkritiek' mis ik hier wel eens bij sommige leden. Ik heb dit soort teksten weleens voorbij zien komen hoor. Ook van eigen hand. Ik sluit me ook aan bij wat die man zegt (in het door jou geciteerde stukje) Je kan niet altijd de schuld buiten jezelf zoeken.

[Aandachtnodig]

nederland zal nooit een islamitische staat worden dat durf ik als moslim te erkennen dan moeten er eerst ruim 16 miljoen inwoners overtuigd raken van de islam en zolang er gekken op de wereld rond lopen die de islam misbruiken zal niemand geinterreseerd zijn in onze religie helaas maar wel waar.:( En wie ben jij omdat te zeggen? Als Allah (sub7anna wa ta3ala) het wil gebeurt het punt uit.

[jakko]

Saoudi Arabie evangeliseren? Dat kan, hallelujah! Broeder Crispijn Botervloot-Godlof uit Geeronteradeel wijst ons de weg. Crispijn Botervloot-Godlof (zie foto), geboren en getogen in Medina, bekeerd tot het christendom Dat zie je niet aan hem, want hij lijkt meer op een soort hippie. Anders dan onze André Rouvoet is Broeder Botervloot-Godlof een productief schrijver en docent. Zijn eerste twee boeken werden uitgegeven bij Penguin, maar ondanks hun succes in de Saoudie Arabische christengemeenschap lukte het Botervloot-Godlof niet om een uitgever te vinden die met hem door wilde op de ingeslagen radicale weg. Na vele vage beloften van redacteuren besloot hij in 1992 een eigen uitgeverij op te richten, Godlof Halleluja! Publishing. Niet voor het economisch gewin – integendeel, hij is er financieel alleen maar op achteruit gegaan sinds zijn bekering – maar om zijn ideaal, het verspreiden van specifiek Arabische boeken over het christendom, te verwezenlijken. Botervloot-Godlof schrijft bedrieglijk vlot, maar en de teneur van zijn verhaal is onprettig. Het zou ons voorland kunnen zijn. Eigen gristenliteratuur Tot zijn verdriet ontdekte Broeder Botervloot-Godlof dat vele traditionele christenen tevreden zijn met allerlei gedateerde boeken die ze uit christelijke landen importeren. Ook Arabische christenen houden van dat soort boeken (broeder Mohammed Selsamlik vertaalde er enkele), in plaats van hun eigen Arabische gristenliteratuur te creëren. Botervloot-Godlof's artikelen, over onderwijs, gezin, opvoeding en hoe te leven als goede christen, staan op de sites 'Jesus, Echt Fijn!' en 'Gristen Grond .com. Dominante groep In zijn stuk ‘How to Make Saoudie Arabia a Gristen Nation’ geeft hij drie suggesties ‘hoe we de dominante sociale en culturele groep kunnen worden in een land dat meer behoefte heeft aan het gristendom dan aan nog meer kamelen of prinsen’:‘Ik koos er vrijwillig voor om mijn ziel, mijn geest en mijn levensgevoel te hervormen. Nu ik weet waarvoor ik leef, weet ik ook waarvoor ik op een dag zal sterven. (…) Toen ik Jesus aanvaardde, wist ik dat ik daarmee ook verklaarde dat Saoudie Arabie dezelfde weg moest volgen. , mijn thuisland, zou vanzelfsprekend eens een gristelijk land worden. Er is geen andere manier van denken als je een waarlijk gewetensvolle gelovige bent.' Gehoorzaamheid Botervloot-Godlof eerste suggestie: als je in Jesus gelooft, moet je meer doen dan twee per dag bidden en vasten tijdens Pasen. Zonder dat je ‘je wil overgeeft aan God, betekent dat allemaal niet zoveel. Geloof in God maakt pas dat die handelingen meetellen op de Dag des Oordeels. (…) Jesus merkte eens op dat de mensen die vasten, maar daar niets anders aan overhouden dan honger en dorst, talrijk zijn. Zo heeft God gezegd dat mensen die voor de show bidden de overgave (gehoorzaamheid, red.) ontkennen. De oprechte bedoeling, het geloof, dat is wat ons christenen tot werkelijkheid maakt. En dat is de basis voor de toekomst van onze gemeenschap in het Oosten’.

[Aandachtnodig]

Saoudi Arabie evangeliseren? Dat kan, hallelujah! Broeder Crispijn Botervloot-Godlof uit Geeronteradeel wijst ons de weg. Crispijn Botervloot-Godlof (zie foto), geboren en getogen in Medina, bekeerd tot het christendom Dat zie je niet aan hem, want hij lijkt meer op een soort hippie. Anders dan onze André Rouvoet is Broeder Botervloot-Godlof een productief schrijver en docent. Zijn eerste twee boeken werden uitgegeven bij Penguin, maar ondanks hun succes in de Saoudie Arabische christengemeenschap lukte het Botervloot-Godlof niet om een uitgever te vinden die met hem door wilde op de ingeslagen radicale weg. Na vele vage beloften van redacteuren besloot hij in 1992 een eigen uitgeverij op te richten, Godlof Halleluja! Publishing. Niet voor het economisch gewin – integendeel, hij is er financieel alleen maar op achteruit gegaan sinds zijn bekering – maar om zijn ideaal, het verspreiden van specifiek Arabische boeken over het christendom, te verwezenlijken. Botervloot-Godlof schrijft bedrieglijk vlot, maar en de teneur van zijn verhaal is onprettig. Het zou ons voorland kunnen zijn. Eigen gristenliteratuur Tot zijn verdriet ontdekte Broeder Botervloot-Godlof dat vele traditionele christenen tevreden zijn met allerlei gedateerde boeken die ze uit christelijke landen importeren. Ook Arabische christenen houden van dat soort boeken (broeder Mohammed Selsamlik vertaalde er enkele), in plaats van hun eigen Arabische gristenliteratuur te creëren. Botervloot-Godlof's artikelen, over onderwijs, gezin, opvoeding en hoe te leven als goede christen, staan op de sites 'Jesus, Echt Fijn!' en 'Gristen Grond .com. Dominante groep In zijn stuk ‘How to Make Saoudie Arabia a Gristen Nation’ geeft hij drie suggesties ‘hoe we de dominante sociale en culturele groep kunnen worden in een land dat meer behoefte heeft aan het gristendom dan aan nog meer kamelen of prinsen’:‘Ik koos er vrijwillig voor om mijn ziel, mijn geest en mijn levensgevoel te hervormen. Nu ik weet waarvoor ik leef, weet ik ook waarvoor ik op een dag zal sterven. (…) Toen ik Jesus aanvaardde, wist ik dat ik daarmee ook verklaarde dat Saoudie Arabie dezelfde weg moest volgen. , mijn thuisland, zou vanzelfsprekend eens een islamitisch land worden. Er is geen andere manier van denken als je een waarlijk gewetensvolle gelovige bent.' Gehoorzaamheid Botervloot-Godlof eerste suggestie: als je in Jesus gelooft, moet je meer doen dan twee per dag bidden en vasten tijdens Pasen. Zonder dat je ‘je wil overgeeft aan God, betekent dat allemaal niet zoveel. Geloof in God maakt pas dat die handelingen meetellen op de Dag des Oordeels. (…) Jesus merkte eens op dat de mensen die vasten, maar daar niets anders aan overhouden dan honger en dorst, talrijk zijn. Zo heeft God gezegd dat mensen die voor de show bidden de overgave (gehoorzaamheid, red.) ontkennen. De oprechte bedoeling, het geloof, dat is wat ons christenen tot werkelijkheid maakt. En dat is de basis voor de toekomst van onze gemeenschap in het Oosten’. Je mag blaffen wat je wil, maar de islaam heeft de toekomst!

[jakko]

bron? Eigen Imagination First

[jakko]

Je mag blaffen wat je wil, maar de islaam heeft de toekomst! humor is moeilijk, he?

[jakko]

ach, verloren ziel ach, humorloze...