TheBomb
08-02-2006, 11:16
Nederlandse vrouwen zijn gemiddeld 29 jaar als ze hun eerste kind krijgen. Mondiaal gezien zijn Nederlandse vrouwen daarmee het oudst. Bijna 40 procent van de vrouwen is tussen de 30 en 35 bij de geboorte van hun eerste kind, bijna elf procent 35 jaar of ouder. In vergelijking met de ons omringende landen heeft Nederland meer vroeggeboorten en baby’s met een laag geboortegewicht en aangeboren afwijkingen. Voor een deel is dit terug te voeren op de hogere leeftijd van de aanstaande moeder. Laat moeder worden is in. In 30 jaar tijd is de leeftijd waarop een Nederlandse vrouw haar eerste kind krijgt met vier jaar gestegen en dat terwijl bijna iedereen weet dat biologisch gezien de meest ideale leeftijd om moeder te worden een stuk lager ligt, namelijk zo rond het 22ste levensjaar. Wat drijft de vrouwen dan om zolang te wachten met het kiezen voor het moederschap? Is opleidingsniveau en werken aan de carrière echt de oorzaak, zoals altijd beweerd wordt, of heeft het misschien een andere reden? Opleidingsniveau en carrière spelen inderdaad mee maar blijken niet de factoren die het meest bepalend zijn. Uit onderzoek is naar voren gekomen dat relatievorming het belangrijkste is bij de keuze voor uitgesteld ouderschap. De huidige twintigers blijven langer jong dan de twintigers van 40 jaar geleden. De jaren tussen je 20ste en 30ste worden door de twintigers van nu gezien als onstabiele levensfase en de verantwoordelijkheid voor kinderen is daar niet mee te combineren. Ook telt mee dat relaties niet meer als vanzelfsprekend voor de rest van het leven zijn waardoor vaak eerst gekeken wordt of de relatie wel duurzaam is voordat er nagedacht wordt of men wel kinderen wil. Een ander belangrijk verschil tussen mensen die ruim voor hun 30ste en mensen die daarna hun eerste kind kregen, is een attitudeverschil in opvattingen over het moederschap. Jonge moeders blijken vaak gezinsgeoriënteerd te zijn: zij willen meer dan één kind en willen zelf alle zorgtaken op zich nemen. De late moeders zijn kindgericht: zij willen een kind en daarna zien ze wel hoe het zich zal ontwikkelen. Vaak wordt aan vrouwen geadviseerd om je na je studie eerst volledig op je carrière te richten. Als je een baan hebt gevonden die bij je past en je het vak goed in je vingers hebt, is het pas tijd om aan kinderen te gaan denken. Meestal zal dit zo rond je dertigste zijn. Blijf de eerste jaren na het moederschap bezig met je werk maar zonder alle cursussen te volgen. Richt je in die jaren vooral op je kinderen. Vrouwen die op latere leeftijd hun eerste kind krijgen lopen minder inkomen mis dan vrouwen die op jonge leeftijd moeder worden. Ook dit gegeven wordt meegenomen in het advies aan vrouwen. Nog een reden om pas na je dertigste aan kinderen te beginnen is dat de jaren tussen de twintig en dertig emotioneel nogal heftig zijn. Je wordt volwassen, ontwikkelt je identiteit, zoekt je plaats in de maatschappij, verwerkt de pijn van je opvoeding en worstelt met jezelf. Om er naast dit alles ook nog eens de dagelijkse zorg voor een kind bij te hebben zien veel mensen niet zitten. Welke factoren horen nu het zwaarst te wegen, de invloed van de biologische klok, de carriere of je persoonlijke ontwikkeling? :goedzo: :goedzo: :goedzo: :goedzo: :goedzo: Bron: geleerden vanuit allerlei delen van de wereld (waaronder de Islamitische) Mijn mening: ben het er volledig mee eens. Het mag duidelijk zijn dat ik behoor tot de laatste groep (op latere leeftijd kinderen).