Ben ik te streng?

[Marisah]

Salaam alaikum, Mijn man vind mij vaak te streng voor ons zoontje (1 jaar en bijna 11 maanden). Mijn man is dus van geen bedtijd, als hij niet wil laat hem maar etc etc. Vanmorgen had ik met mijn zoontje weer eens strijd over tandenpoetsen (houtgreep en gevecht), dus op een gegeven moment kookte mijn bloed en schreeuwde ik tegen hem en zette hem op de gang, mijn man dus kwaad op mij, dat ik dus zo streng was (!). Ik ben inderdaad best streng, heb vaste slaaptijden, vaste eettijden, eten doe je als je zit, als je wat wil moet je het vragen en niet schreeuwen, nee is nee, tandenpoetsen moet, ook als je het niet wil... etc etc. En ik schiet ook wel eens uit mijn slof als ik 1000 dingen moet doen en mijn zoontje blijft aan mijn been hangen en mijn aandacht vragen. Mijn man heeft dus geen regels, alleen als het hem niet uitkomt dat is onze zoon dus wel vervelend, maar dan is het niet zijn schuld, maar de schuld van zoon of soms zelfs van mij hahhahaa. Dus... De vraag is: Ben ik te streng voor mijn zoontje? En... herkennen jullie dit? En nog belangrijker wat moet ik hier nou mee? Mijn man heeft nooit langer dan 2 dagen voor onze zoon gezorgd, en toen was er verder ook niets anders gedaan dan gespeeld en buiten gegeten (dus huis was een ruina). Hij heeft geen idee hoe het is om 24/7 op te voeden en het huishouden/boodschappen etc te regelen. Hoe kan ik hem dat duidelijk maken? M.

[MiXeD]

Ik vind je het juist toppie hoe jij je kind opvoed. Streng zijn op zijn tijd is goed, een kind moet je laten weten wat zijn grenzen zijn en hoe jonger je hem dat aanleert hoe beter. Positiviteit van je kind kan je complimenteren enzo. Straf geven is beter dan een tik geven. Soms zijn wij Marokkanen niet zo streng als ze de kinderen nog klein zijn en als ze later groot worden zijn ze verpest

[xlatifax]

Ik vind het niet streng, vind het juist heel goed dat je alles met regelmaat doet. Wat bedtijd betreft ben ik ook wel streng in, ik moet ze hier na half 8 niet meer om me heen hebben, terwijl mijn man soms ook heeft, van ach ze wil (dochter) nog niet, dus laat haar maar. Eten gebeurt ook aan tafel en uiterlijk voor half 6. Wat bij mij niet gaat is straffen, soms waarschuw ik wel een paar keer en uiteindelijk laat ik het gewoon, dan heb ik geen zin om er nog verder op in te gaan, met als gevolg dat het na een poosje weer raak is. Dus consequent optreden met straffen en waarschuwen is eigenlijk wel iets waar zowel mijn man als ik echt aan moeten werken.

[xlatifax]

Ik vind je het juist toppie hoe jij je kind opvoed. Streng zijn op zijn tijd is goed, een kind moet je laten weten wat zijn grenzen zijn en hoe jonger je hem dat aanleert hoe beter. Positiviteit van je kind kan je complimenteren enzo. Straf geven is beter dan een tik geven. Soms zijn wij Marokkanen niet zo streng als ze de kinderen nog klein zijn en als ze later groot worden zijn ze verpest Ben ik inderdaad met je eens !

[waterlelie]

Ik herken mezelf helemaal in jouw opvoeding. Ik ben ook een strenge moeder. Ik vind dat kinderen hebben regels en regelmaat nodig en je moet censequent zijn. Bij mijn dochter werkt dit uitstekend.

[Souraida]

Ik vindt t heel goed hoor. Je pakt t perfect aan. Ik wil t inshAllah ook zo gaan doen als Lina wat ouder is.

[Guess]

Salaam alaikum, Mijn man vind mij vaak te streng voor ons zoontje (1 jaar en bijna 11 maanden). Mijn man is dus van geen bedtijd, als hij niet wil laat hem maar etc etc. Vanmorgen had ik met mijn zoontje weer eens strijd over tandenpoetsen (houtgreep en gevecht), dus op een gegeven moment kookte mijn bloed en schreeuwde ik tegen hem en zette hem op de gang, mijn man dus kwaad op mij, dat ik dus zo streng was (!). Ik ben inderdaad best streng, heb vaste slaaptijden, vaste eettijden, eten doe je als je zit, als je wat wil moet je het vragen en niet schreeuwen, nee is nee, tandenpoetsen moet, ook als je het niet wil... etc etc. En ik schiet ook wel eens uit mijn slof als ik 1000 dingen moet doen en mijn zoontje blijft aan mijn been hangen en mijn aandacht vragen. Mijn man heeft dus geen regels, alleen als het hem niet uitkomt dat is onze zoon dus wel vervelend, maar dan is het niet zijn schuld, maar de schuld van zoon of soms zelfs van mij hahhahaa. Dus... De vraag is: Ben ik te streng voor mijn zoontje? En... herkennen jullie dit? En nog belangrijker wat moet ik hier nou mee? Mijn man heeft nooit langer dan 2 dagen voor onze zoon gezorgd, en toen was er verder ook niets anders gedaan dan gespeeld en buiten gegeten (dus huis was een ruina). Hij heeft geen idee hoe het is om 24/7 op te voeden en het huishouden/boodschappen etc te regelen. Hoe kan ik hem dat duidelijk maken? M. Laat hem eens in jouw schoenen staan. Je hebt m wel 2 dagen samen achter gelaten maar verders niks gedaan aan huishouden en zoon in bad , koken ect. Gewoon met m afspreken dat je bv een weekendje weg gaat, en om mn te helpen maak je een lijst wat hij allemaal moet doen... en zo kijken of hij t aan kan en aan t huishouden toe komt met een peuter van bijna 2. Verders vind ik t echt goed dat je aan vaste tijden houdt. Kinderen hebben dat nou eenmaal nodig als je dat niet doet verstoord t hun levenwijze.

[Marisah]

Maar hoe doe je dat dan met een man die juist heeeel makkelijk is? Want dat is zooo verwarrend voor het kind! Ik zeg nee, hij zegt laat hem maar, kom maar mama is gek... hahaha... Het moet juist eenduidig zijn en als hij problemen met mijn manier van opvoeden heeft, dan moet hij dat eigenlijk met mij bespreken waar kind niet bij is. Mijn opa en oma deden dat zo, als de een iets deed waar de ander het niet mee eens was, zeiden ze op dat moment niets. Pas 's avonds in bed gingen ze het bespreken. De kinderen konden de boel nooit uitspelen, want in hun ogen waren ze het altijd met elkaar eens.

[Ouissam01]

k vind dat je het goed aanpakt, ik ben zelf ook altijd consequent en streng geweest en nu gaat mijn dochtertje als het bedtijd is uit haarzelf naar boven om haar pyama aan te trekken, wassen en haar tanden te poetsen.

[MiXeD]

Maar hoe doe je dat dan met een man die juist heeeel makkelijk is? Want dat is zooo verwarrend voor het kind! Ik zeg nee, hij zegt laat hem maar, kom maar mama is gek... hahaha... Het moet juist eenduidig zijn en als hij problemen met mijn manier van opvoeden heeft, dan moet hij dat eigenlijk met mij bespreken waar kind niet bij is. Mijn opa en oma deden dat zo, als de een iets deed waar de ander het niet mee eens was, zeiden ze op dat moment niets. Pas 's avonds in bed gingen ze het bespreken. De kinderen konden de boel nooit uitspelen, want in hun ogen waren ze het altijd met elkaar eens. Duidelijke afspraken maken met hem. De opvoeding is een taak van jullie alletwee en niet alleen maar van jou!!

[Marisah]

Laat hem eens in jouw schoenen staan. Je hebt m wel 2 dagen samen achter gelaten maar verders niks gedaan aan huishouden en zoon in bad , koken ect. Gewoon met m afspreken dat je bv een weekendje weg gaat, en om mn te helpen maak je een lijst wat hij allemaal moet doen... en zo kijken of hij t aan kan en aan t huishouden toe komt met een peuter van bijna 2. Verders vind ik t echt goed dat je aan vaste tijden houdt. Kinderen hebben dat nou eenmaal nodig als je dat niet doet verstoord t hun levenwijze. Hahah... ik geef hem altijd lijstjes... en als ie het niet heeft gedaan zegt ie, jah Omar he?! Dus hij ervaart het wel, maar dat is altijd tijdelijk... Hij beseft het niet echt echt echt echt, zoals veel moeders... mss kan dat ook wel niet. Ik bedoel, ik bespreek dit wel met mijn man en hij geeft me ook wel gelijk. Maar soms word ik er wel heeel moe van, want ik ben de boe-man en bij papa kan en mag alles.. Een tijdje terug was ik bij mijn sch. ouders en ik werd helemaal gek van Omar. Zegt mijn sch. moeder hahhaa, jij hebt er maar 1, ik... ik had er 6... Nee, zei ik, IK heb er 2, namelijk mijn eigen kind en jouw zoon! hahaha...

[Marisah]

Ok, maar ik kan niet van hem hetzelfde verwachten als van mijzelf. Hij werkt (eigen bedrijf, dus heel veel uren) en ik zit thuis. Dus logisch gewijs breng ik veeel meer tijd met ons kind door en zal ik altijd de 1e opvoeder zijn. Mijn man helpt waar het kan, hij is niet te beroerd om een poepluier te verschonen of hem in bad te doen of een avond met hem alleen te zijn. Alleen vind ik zijn manier van doen, te makkelijk, te losjes. Het gaat nu wel ok, want ik ben dus de strenge tegenhanger, maar ik wil niet dat onze zoon de boel kan gaan uitspelen..

[Guess]

meid praat met je man en zegt dat hij niet alles goed moet keuren , kind moet de grenzen kennen wat wel en niet mag. zo wordt t kind verward en haald uiteindelijk t goed en slechte door elkaar heen. Praat met je man en vertel dat je t zelfde aanpak wil als je opa en oma dat deden ( wat overigens supper goed is) . Als hij ergens niet mee eens is dat hij dat zegt waar je kind niet aanwezig is en als jij wat afkeurd moet je man zich er niet meebemoeien op dat moment.

[cappaccino]

salaam ik vind dat je helemaal gelijk hebt! een kind heeft dat gewoon nodig en straks zegthij owwww wat is hij (jou zoontje) toch vervelend maar dan is het al (eigenlijk) te laat dus probeer dit aan te geven aan je man en hier over te praten wat het is inderdaad wel beter voor het kind als jullie op 1lijn zitten...praat hier over met je man word niet kwaad maar probeer het met argumten duidelijk te maken

[Aston]

Toppie!! Wij doen het precies als jij.... op tijd eten, op tijd naar bed.... gewoon ritme aanbrengen.... vanaf jongs af aan eigenlijk al..... Het is gewoon goed voor die kleine...... Wat je man betreft doen wij het zo, als we het niet eens zijn met elkaar... hou ik mn mond of hij en tot hij slaapt zeggen we er wat van tegen elkaar.... net als jou opa en oma... Het is moeilijk om je in te houden, helemaal als je het er niet mee eens bent... maar wat je zegt, ze luisteren dan naar diegene het dat zegt, wat hem het meest aanspreekt. Succes