Kinderloos

[chocolatgirl]

Hallo, Ik had graag jullie mening hierover. Ik ben al 5 jaar getrouwd en mijn man en ik hebben besloten om kinderloos te blijven. Ik denk dat ik het 'moederinstinct' niet in mij heb. We hebben het zo goed onder ons tweetjes en missen dus geen kinderen we hebben er geen behoefte aan.Maar als ik dit vertel aan vrienden of familie kunnen ze dit niet geloven."Hoe kan dat toch, dat is toch niet normaal" krijg ik dan te horen. Mijn moeder zou niet liever willen dat ik haar een kleinkind bezorg.Zij zaagt hier ook constant over, dat begrijp ik wel. Wat vinden jullie hiervan, zijn we misschien egoïst? Graag jullie mening hierover.

[GangstaLovin]

Nee helemaal niet ...je moet doen wat voor jou goed voelt. Niet iedereen heeft het in zich om moeder te worden. En je moet zeker geen kind nemen omdat anderen mensen dat graag van jou willen. Die zijn pas egoistisch bezig. Een kind nemen is sowieso een hele grote stap ...en ik zelf vind dat mensen juist er te makkelijk over denken. Ik neem aan dat jullie er erg goed over hebben nagedacht en ik vind gewoon dat je bij je besluit moet blijven.

[rosses]

je moet doen wat jij wil. Je leeft voor jou en je man. Je familie moet dit accepteren want het is jou wil. ja toch? :zwaai: rosses

[Aichake]

salaam . allah zegt alsje lichaamlijk niets mankeert moet je kinderen laten. de pil nemen is haraam. je hebt moederinstinct pas als je een kind hebt gebaard. je moeder heeft gelijk...begin met 1kind. een kind ter wereld brengen is de mooiste moment van je leven. je moet het zelf meemaken om het te voelen.

[just_najat]

salaam, is de enige reden dat jullie geen kinderen willen, dat je het moederinstinct niet hebt? Ik kan me namelijk nauwelijks voorstellen dat iemand nooit kinderen wil. heeft het misschien ook te maken met carriere? ik denk dat je verder moet kijken dan alleen dit moment. als jullie incha'allah een stuk ouder zijn (opa/oma-leeftijd) dan lijkt het mij erg eenzaam om geen kinderen te hebben die bij je op bezoek komen enzo....zoals jij dat nu waarschijnlijk bij jouw ouders doet... Misschien is het ook iets waar je nu nog geen behoefte aan hebt, maar over een jaar of twee wel? wie weet...? Uiteindelijk is het natuurlijk een beslissing die jullie zelf nemen, maar als ik jullie was, zou ik er nog eens goed over nadenken. Bovendien hoeft het natuurlijk nog niet nu meteen...het kan ook over een paar jaar.....

[Dua]

Ik zeg eerlijk datik het niet kan begrijpen, een kind krijgen is het mooiste wat er is subhan'Allah :verliefd: . maar ja iedereen zijn iegen keus tuulijk, alleen onthoud wel dat als Allah jou een kind wilt geven dat het kind er dan zo en zo toch komt. salaam aleikum Dua

[omaymaa]

Ik begrijp jou niet helemaal. Nou een kind krijgen is het mooiste geschenk vind ik. EN is het alleen omdat je geen moederinstict heb of zijn er andere redenen. Kben het verder met aichake eens. Maar meid denk daar eens over na misschien dat je van gedachten verandert beslemma

[louahmed]

als allah wil, dan krijg jij kinderen, je mag laag of hoog spelen schat, allah doet wat hij wil, ik geloof daar totaal in ik hoorde laatst dat een vrouw 3 jaar de pil nam om geen kinderen te krijgen, toen ze stopte om weer een kind te krijgen, kreeg ze drieling in een klap, machaa allah

[yasmina.]

Bij veel vrouwen/meiden komt het moederinstinct pas als je je pasgeboren kindje in je armen hebt. Sommigen hebben het dan nog niet en groeit het met de tijd. Je hoeft niet perse moederinstinct te hebben voordat je kinderen hebt. Geldt ook voor mij. Als ik over kinderen dacht had ik zoiets van: ik moeder? tuurlijk.... Nou heb ik een dochtertje van 3 maanden en moederinstinct heb ik geloof ik nog niet 100%. Je voelt je meteen verantwoordelijk voor haar, natuurlijk! Je wilt niet dat er iets naars met haar zou gebeuren. Je wilt dat ze gelukkig is. als iemand tegen mijn dochtertje zegt: "kijk, daar komt mama al aan...." vind ik het nog steeds raar klinken. veranderd wel met de tijd. maar goed, ook als je geen kinderen wilt ... ieder heeft zo zijn mening. Als jij het niet wilt moet je het zeker niet doen omdat je omgeving het anders zo raar gaat vinden.... groetjes Yasmina

[chocolatgirl]

Ik heb er bij stil gestaan als we ouder zijn en hulp nodig hebben dat we dan geen kinderen hebben die voor ons kunnen zorgen, maar dan denk ik misschien zijn er dan genoeg rusthuizen voor moslims of zorgt er wel een kind van mijn broer of zus op ons.Dit krijg ik ook steeds te horen van moeder, ik weet dat ze gelijk heeft maar ik voel er niets voor om kinderen te hebben. Ik heb geen zin om voor iemand te zorgen dag en nacht, wassen, eten geven als het ziek is constant in het oog houden, 'snachts wakker liggen, ...nee dank u niet voor mij. Of als je ergens naartoe wilt kan je niet zomaar vertrekken en ik weet dat ik het grotendeels van de opvoeding zelf moet doen want mijn man is liever lui dan moe. Ik weet ook dat als je gezond bent en je lichaam het aankan dat je kinderen moet baren van de islam, maar jah, een kind op de wereld zetten en er niet naar omkijken vind ik dan erger. Misschien verander ik nog van gedachten met het ouder worden, maar ik had het gevoel al van dat ik nog op school zat dat ik geen kinderen wou.

[yasmina.]

ik had dat gevoel ook heel erg. Nog erger was bij mij: de bevalling. PIJNLIJK dacht ik alleen maar, dus zolang mogelijk uistellen! Maar goed, ik kan je niet zeggen dat dat gevoel wel weggaat. Op het moment dat ik zwanger raakte ging dat gevoel van "bevalling - pijnlijk" weg. En al dat 's nachts niet aan 1 stuk door kunnen slapen, niet uit kunnen slapen, etc etc is ZO anders omdat het je eigen kind is. Je hebt het voor je kindje over. Believe me ik dacht er net zo over hoor..... alleen het gehuil bij neefjes/nichtjes toen ze baby waren kon ik niet tegen. Ik dacht: jahoor, moet je zien, ze zijn de hele tijd in de weer met hun baby, weten niet hoe ze hem stil moeten krijgen... en al dat gestress.... waarom willen ze het dan? Er is maar 1 antw. op: al die zorgen etc etc sta je niet eens bij stil... je vind het niet erg want het is JOUW kindje en dat gevoel wat je er dan bij hebt is ZO anders dan bij andermans kinderen. Maar goed, ik hoop dat je voor je zelf de juiste beslissing neemt. En je hebt gelijk... ik geloof niet dat je al over de dertig bent...dus je hebt nog tijd genoeg, mocht je je bedenken..... groetjes Y*

[chocolatgirl]

Hey Yasmina, Eindelijk iemand die mij echt verstaat, ik heb dat gevoel ook (en het neemt maar toe) als ik bij mijn nichtjes en neefjes ben dan wordt ik zot en wil daar zo snel mogelijk weg en dan denk ik bij mijn eigen'ze mogen het hebben'. Ik heb er altijd zo over gedacht over kinderen, en het is inderdaad anders als het bij jezelf is of bij een andere persoon, dat is met alles zo. Maar ik zeg nooit nooit. :zwaai:

[yasmina.]

Precies: zeg nooit nooit. Als jij en je man er goed over hebben gehad... en jullie zijn het met elkaar eens, dan is er toch niets aan de hand. Geen probleem maken van iets wat er niet is. En zoals ik al zei: jullie hebben tijd genoeg om van gedachten te veranderen...... x Y*

[chocolatgirl]

Ik maak er geen problemen om maar ik was enkel nieuwsgierig hoe de mensen erover denken, meningen van andere mensen buiten mijn familie en vrienden.

[OUIDAD1]

ten eerste wil ik dit zeggen: Allah heeft ons op de wereld geet om ons voort te planten, dat is een feit. ten tweede vind ik zelf dat een leven zonder kinders zo incompleet is. Begrijp me niet verkeerd ik heb het ontzettend naar mijn zin met mijn man en we willen insha-Allah kinderen straks. Kinderen zie ik toch als een samensmelting van 2 geliefden....het is iets van jullie samen. Zie het als een kroon op jullie liefde....iets mooiers is er toch niet op deze wereld. ten derde: ik denk ook hetzelfde als jullie...ik irriteer me kapot aan die huilbabies, en die onbeschofte rotkindertjes die op hun 4e al hun moeder uitschelden. Ook weet ik dat mijn man en ik straks niet spontaan ergens naartoe kunnen.Maar dan denk ik toch....het is wel dan een kindje van mij en mijn man samen, iets prachtigs van ons !. EN ik zal laten zien dat opvoeden ook anders kan, met liefde en discipline zonder klappen!! maar wat die moederinstinct betreft....dat komt vanzelf, de een heeft het al vanaf zijn 10e, de ander heeft het na het trouwen, de ander heeft het tijdens de zwangerschap ,ander heeft het pas 5 jaar na de bevalling en ik ken zelfs een meisje die voor en tijdens de bevalling een moederinstinct had, en nu ze bevallen is, is ze dat gevoel kwijt. Iedere situatie is anders, en wellicht dat je over een tijdje er anders overdenkt. En vergeet niet: babies blijven niet altijd babies, hoe ouder ze worden,hoe onafhankelijker......hoe meer tijd jij hebt voor jezelf en je man. ps: het komt bij mij inderdaad wel egoistisch over....maar ik ga ervan uit dat jullie het goed besproken hebben.