Bekijk originele versie : Vrijdag 25 april.
Samiratoen
18-04-2003, 21:39
om 15.15, dan is het precies 2 jaar geleden dat mijn Vader overleed.
Papa... Kom Terug !!!
Terwijl iedereen dagen lang huilde
Was ik diegene die zijn tranen verschuilde
Ook al had ik net zo veel pijn
Ik probeerde moedig te zijn
Maar wat er die dag gebeurde
Die dag, dat mijn wereld ontkleurde
Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn
Ik zou leven met constante pijn
Ik raakte mijn weg kwijt, toen ik jou verloor
Want zonder jou stelt het niks voor
Jij was mijn alles, mij doel
Jij gaf mij een goed gevoel
Thuis is het alsof niemand mij meer kent
Is dat omdat jij er niet meer bent?!
Papa ik mis je...
Ik denk dag en dacht aan je, en de tranen vallen omlaag
En elke keer stel ik mezelf weer diezelfde vraag
Waarom jij papa? Waarom...
Mijn vader.. daar draaide heel mijn leven om
Miss_Banana
18-04-2003, 21:42
Damn.... echt mooi! Geen tranen, maar wel een brok in mijn keel. :verdriet:
:traan1:Inna lilahi wa inna radji3oun
Samiratoen
18-04-2003, 21:50
dank jullie wel..:verdriet:
miriammetje
18-04-2003, 21:56
allah ierahmoeh
maar meid die versj eheb j eniet zelf verzonnen die had ik al ergens anders gelezen v=bij yasmine pas geleden dat vind ik wel jammer
sterkte
Samiratoen
18-04-2003, 21:59
ja..dat versje is van mij..
ik had het al eerder geplaats...;)
en hij staat ook nog eens op mijn cu2 ...
Shbekkia
18-04-2003, 22:04
Origineel gepost door Satoentje
om 15.15, dan is het precies 2 jaar geleden dat mijn Vader overleed.
Papa... Kom Terug !!!
Terwijl iedereen dagen lang huilde
Was ik diegene die zijn tranen verschuilde
Ook al had ik net zo veel pijn
Ik probeerde moedig te zijn
Maar wat er die dag gebeurde
Die dag, dat mijn wereld ontkleurde
Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn
Ik zou leven met constante pijn
Ik raakte mijn weg kwijt, toen ik jou verloor
Want zonder jou stelt het niks voor
Jij was mijn alles, mij doel
Jij gaf mij een goed gevoel
Thuis is het alsof niemand mij meer kent
Is dat omdat jij er niet meer bent?!
Papa ik mis je...
Ik denk dag en dacht aan je, en de tranen vallen omlaag
En elke keer stel ik mezelf weer diezelfde vraag
Waarom jij papa? Waarom...
Mijn vader.. daar draaide heel mijn leven om
Inna lillahi wanina ilajhi raji3oen...
Lieve zuster in de islaam, met alle respect.....het is niet toegestaan om te zeggen "waarom mijn vader"..."vader kom terug"...Allah (swt) geeft levens en neemt ze ook weer mee terug....
Inshaállah zal Allah (swt) ons op het juiste pad laten leiden...
Ma3a Salaam
Samiratoen
18-04-2003, 22:12
Met alle Respect..ik begrijp je
maar zeg eerlijk.
op een moment dat je hem erg nodig hebt, en je weet dat als hij er was alles goed zou zijn afgelopen...
... zou jij je dan niet als gewone mens stiekem afvragen waarom hij er niet nog even bij kon zijn?!
Als 15 jarige had ik hem nog nodig om mijn doel te kunnen bereiken.
Hij was mijn doel, met zijn hulp zou ik ernaar streven en zo mijn eigen doel creëren. Maar wat moet je opeens doen als je je doel kwijtraakt, en je weet dat er niemand zal zijn die evenveel voor je zou betekenen als hij...
Dan vraag je je toch af...waarom?!
Samiratoen
18-04-2003, 22:50
~Voor mijn Lieve Vader~
Zomaar op een dag was je weg.
En wat ik ook doe of zeg.
Je zult niet terug komen.
Alleen in mijn dromen.
Afscheid heb ik nooit echt kunnen nemen.
En dat leidt nu tot problemen.
Want ik denk aan je, keer op keer.
En met de dag word het meer.
En wanneer ik aan je denk.
Hoop ik op een geschenk.
Hoop ik op een ontmoeting.
Een warme begroeting.
Verlang ik naar twee armen.
Die mijn hart verwarmen.
En het gevoel van veilig zijn.
Want oh wat voelde dat fijn.
Mijn wensen, liet jij in vervulling gaan.
En nooit liet je mij er alleen voor staan.
Het leven was goed.
Ik voelde me gelukkig en had alle moed.
Maar nu dat allemaal er niet meer is.
Weet ik pas hoe het leven is.
Het leven denkt niet aan jou.
Het laat je alleen staan in de kou.
Door dit leer ik de weg kennen.
Die mij hier doorheen moet brengen.
En ik geef toe, het is zwaar.
Want het leven is zo onvoorspelbaar.
Wat mij nog te wachten staat.
Misschien veel liefde, of misschien haat.
Ik zal het moeten accepteren.
En van mijn fouten, moet ik leren.
Maar hoe dan ook, wat er ook gebeurt.
Waarheen ik ook heen word gesleurd.
Jou zal ik nooit vergeten.
En ik vraag mij af of je dat hebt geweten.
Maar na al die pijn, en die lange reis
Ben je nu insja Allah in het Paradijs.
En insja Allah zal ik je daar tegenkomen.
Wanneer mijn Dag is aangekomen.
Want weet je Lieve Papa van me.
Ik hou gewoon veels te veel van je.
~Van je Jongste dochter~
cj_tetuani
18-04-2003, 23:19
Origineel gepost door Satoentje
Met alle Respect..ik begrijp je
maar zeg eerlijk.
op een moment dat je hem erg nodig hebt, en je weet dat als hij er was alles goed zou zijn afgelopen...
... zou jij je dan niet als gewone mens stiekem afvragen waarom hij er niet nog even bij kon zijn?!
Als 15 jarige had ik hem nog nodig om mijn doel te kunnen bereiken.
Hij was mijn doel, met zijn hulp zou ik ernaar streven en zo mijn eigen doel creëren. Maar wat moet je opeens doen als je je doel kwijtraakt, en je weet dat er niemand zal zijn die evenveel voor je zou betekenen als hij...
Allah er7amho
ik ben ook mijn vader kwijt
maar zusje we hebben Allah nog
en onze vaders zijn bij hem in el djannah inshalla
doe veel douae voor jouw vader
veel sterkte zusje
Dan vraag je je toch af...waarom?!
Samiratoen
18-04-2003, 23:27
Origineel gepost door cj_tetuani
Allah er7amho
ik ben ook mijn vader kwijt
maar zusje we hebben Allah nog
en onze vaders zijn bij hem in el djannah inshalla
doe veel douae voor jouw vader
veel sterkte zusje
dank je wel broeder... alah ra7moe..
allah staat ons bij...insja allah
©2000-2012 Marokko.nl Virtual Community's - La maison du Maroc. Powered by Marokko Media.