Vrede begint bij jezelf....

[corrie2]

Een gedachtespinsel dat voorkomt uit wat woorden die meli geschreven heeft, uit het topic de dag van vrede, 21 september ieder jaar!!! Dus meli, dank je voor het denkvoer! Een simpele zin is het maar, vrede begint bij jezelf. Het lijkt zo makkelijk, vriendelijk zijn, geduldig zijn, tolerant zijn, niet boos worden, geen woorden in woede spreken, geen kwaad berokkenen, elkaar helpen. De 10 geboden van de christenen, de zuilen van de islam, het 8-voudige pad van de boeddhisten, de wicca rede van de pagans, de leefregels van reiki, allen zijn ze in de basis gebasseerd op het bovenstaande. Kat in het bakkie zal je denken, maar niets blijkt minder waar te zijn zodra het leven, de realiteit om de hoek komt kijken. Wat zo simpel, zo gemakkelijk lijkt blijkt het moeilijkste te zijn wat je ooit in je leven zal doen. Vol goede moed begin je je dag, een nieuwe dag, nieuwe kansen denk je, vandaag zal ik eens beginnen met het goed te doen! Je gaat opweg naar je werk, genietend van de stralende dag groet je iedere ziel die je tegenkomt met een prachtige glimlach, je voelt je goed, ja vandaag is een mooie dag voor vrede! Maar dan begint het, omdat je net die meneer groette die daar liep lette je niet op en sta je midden in een dampende hondendrol, vastbesloten dat niets en niemand je van je pad af kan halen moonwalk je met een ietwat zure glimlach over het gras om de poep onder je schoen uit te krijgen. Totdat je tot stilstand komt tegen een persoon aan, glimlachend draai je je om, alvast een excuus gevend voor de botsing en dan kijk je recht in het gezicht van oom agent die terwijl hij nors wijst naar een bordje "verboden het gras te betreden" zijn bonnenboekje tevoorschijn haalt. De glimlach sterfd een vroegtijdige dood op je gelaat en je probeert nog uit te leggen hoe je vrolijk rondliep en echt door een samenloop van omstandigheden op dat gras terrecht kwam. Maar het mag niet baten, de bon is een feit. Inmiddels is je humeur toch echt wel wat minder, maar de zon beschijnt je rug, de mussen nemen kwetterend een zandbad en de goede moed komt weer terug. Ach, denk je, waar maak ik me ook druk om! Dan kom je aan op je werk, je begroet de receptioniste uitbundig, maakt een grapje tegen een collega en gaat aan het werk. Als je een uurtje bezig bent met die opdracht die echt perse vanmiddag af moet chrashed je computer, al je werk is voor niets geweest, alles is weg. Je baas gaat door het lint en de rest van de dag is een grote stress zooi. Voordat je het weet kat je een collega af die echt alleen maar wat kwam vragen en van je goede voornemens van vanmorgen is nog maar bar weinig over gebleven. Nors voor je uitkijkend keer je terug naar huis, vrede? Vandaag niet... Zo zie je hoe iets wat makkelijk lijkt zo moeilijk blijkt te zijn. Maar hoe kom je dan toch tot vrede, die kleine vrede in jezelf en je directe omgeving? De boeddhisten zeggen schakel je ego uit, haal de toppen uit je emotie's en dat werkt idd erg goed. Als je bovenop een berg zit te mediteren in je uppie ja! Dat is dan weer het addertje onder het gras, want in de gewone maatschappij werkt dit niet, je valt terug in de normale gang van zaken of je kan niet functioneren in de maatschappij. Volg de 10 geboden zeggen de christenen, volg de 10 geboden en de leer van jezus, dan komt alles goed! Maar waar zijn al die perfecte christenen dan, helaas zijn wij geen jezussen en lopen we allen tegen dezelfde problemen aan. En zo kan je al die prachtige theorieen in de wereld langsgaan, in de praktijk blijkt het toch altijd een ander verhaal te zijn. Vrede blijkt de grootste uitdaging te zijn die je aan kan gaan, een dagelijks gevecht met de realiteit. Maar is dat reden om te zeggen ik doe er niet meer aan mee, ik doe gewoon maar wat en het kan me niets meer schelen? Ik vind van niet, want de mooiste dingen in het leven kosten moeite, kosten onderhoudt, je zal eraan moeten werken. En weet je wat ik heb geleerd in dit leven, dat als je het iedere dag weer probeert, iedere dag er weer echt voor gaat, met een open hart, dat het langzaam maar zeker makkelijker wordt. Je zal steeds meer momenten van vrede kennen en ooit, ooit zal het misschien compleet zijn, is dat niet een mooi streven om voor te gaan?

[Hazouz_55]

Een gedachtespinsel dat voorkomt van wat woorden die meli geschreven heeft, uit het topic de dag van vrede, 21 september ieder jaar!!! Dus meli, dank je voor het denkvoer! Een simpele zin is het maar, vrede begint bij jezelf. Het lijkt zo makkelijk, vriendelijk zijn, geduldig zijn, tolerant zijn, niet boos worden, geen woorden in woede spreken, geen kwaad berokkenen, elkaar helpen. De 10 geboden van de christenen, de zuilen van de islam, het 8-voudige pad van de boeddhisten, de wicca reden van de pagans, de leefregels van reiki, allen zijn ze in de basis gebasseerd op het bovenstaande. Kat in het bakkie zal je denken, maar niets blijkt minder waar te zijn zodra het leven, de realiteit om de hoek komt kijken. Wat zo simpel, zo gemakkelijk lijkt blijkt het moeilijkste te zijn wat je ooit in je leven zal doen. Vol goede moed begin je je dag, een nieuwe dag, nieuwe kansen denk je, vandaag zal ik eens beginnen met het goed te doen! Je gaat opweg naar je werk, genietend van de stralende dag groet je iedere ziel die je tegenkomt met een prachtige glimlach, je voelt je goed, ja vandaag is een mooie dag voor vrede! Maar dan begint het, omdat je net die meneer groette die daar liep lette je niet op en sta je midden in een dampende hondendrol, vastbesloten dat niets en niemand je van je pad af kan halen moonwalk je met een ietwat zure glimlach over het gras om de poep onder je schoen uit te krijgen. Totdat je tot stilstand komt tegen een persoon aan, glimlachend draai je je om, alvast een excuus gevend voor de botsing en dan kijk je recht in het gezicht van oom agent die terwijl hij nors wijst naar een bordje "verboden het gras te betreden" zijn bonnenboekje tevoorschijn haalt. De glimlach sterfd een vroegtijdige dood op je gelaat en je probeert nog uit te leggen hoe je vrolijk rondliep en echt door een samenloop van omstandigheden op dat gras terrecht kwam. Maar het mag niet baten, de bon is een feit. Inmiddels is je humeur toch echt wel wat minder, maar de zon beschijnt je rug,de mussen nemen kwetterend een zandbad en de goede moed komt weer terug. Ach, denk je, waar maak ik me ook druk om! Dan kom je aan op je werk, je begroet de receptioniste uitbundig, maakt een grapje tegen een collega en gaat aan het werk. Als je een uurtje bezig bent met die opdracht die echt perse vanmiddag af moet chrashed je computen, al je werk is voor niets geweest, alles is weg. Je baas gaat door het lint en de rest van de dag is een grote stress zooi. Voordat je het weet kat je een collega af die echt alleen maar wat kwam vragen en van je goede voornemens van vanmorgen is nog maar bar weinig over gebleven. Nors voor je uitkijkend keer je terug naar huis, vrede? Vandaag niet... Zo zie je hoe iets wat makkelijk lijkt zo moeilijk blijkt te zijn. Maar hoe kom je dan toch tot vrede, die kleine vrede in jezelf en je directe omgeving? De boeddhisten zeggen schakel je ego uit, haal de toppen uit je emotie's en dat werkt idd erg goed. Als je bovenop een berg zit te mediteren in je uppie ja! Dat is dan weer het addertje onder het gras, want in de gewone maatschappij werkt dit niet, je valt terug in de normale gang van zaken of je kan niet functioneren in de maatschappij. Volg de 10 geboden zeggen de christenen, volg de 10 geboden en de leer van jezus, dan komt alles goed! Maar waar zijn al die perfecte christenen dan, helaas zijn wij geen jezussen en lopen we allen tegen dezelfde problemen aan. En zo kan je al die prachtige theorieen in de wereld langsgaan, in de praktijk blijkt het toch altijd een ander verhaal te zijn. Vrede blijkt de grootste uitdaging te zijn die je aan kan gaan, een dagelijks gevecht met de realiteit. Maar is dat reden om te zeggen ik doe er niet meer aan mee, ik doe gewoon maar wat en het kan me niets meer schelen? Ik vind van niet, want de mooiste dingen in het leven kosten moeite, kosten onderhoudt, je zal eraan moeten werken. En weet je wat ik heb geleerd in dit leven, dat als je het iedere dag weer probeert, iedere dag er weer echt voor gaat, met een open hart, dat het langzaam maar zeker makkelijker wordt. Je zal steeds meer momenten van vrede kennen en ooit, ooit zal het misschien compleet zijn, is dat niet een mooi streven om voor te gaan? ''Vrede begint bij jezelf'',' dit moet je tegen Bush jr. zeggen.

[corrie2]

''Vrede begint bij jezelf'',' dit moet je tegen Bush jr. zeggen. ZUCHT, lees het stuk eens, dan weet je dat het daar helemaal niet over gaat...

[Marokaanse24]

Een gedachtespinsel dat voorkomt uit wat woorden die meli geschreven heeft, uit het topic de dag van vrede, 21 september ieder jaar!!! Dus meli, dank je voor het denkvoer! Een simpele zin is het maar, vrede begint bij jezelf. Het lijkt zo makkelijk, vriendelijk zijn, geduldig zijn, tolerant zijn, niet boos worden, geen woorden in woede spreken, geen kwaad berokkenen, elkaar helpen. De 10 geboden van de christenen, de zuilen van de islam, het 8-voudige pad van de boeddhisten, de wicca rede van de pagans, de leefregels van reiki, allen zijn ze in de basis gebasseerd op het bovenstaande. Kat in het bakkie zal je denken, maar niets blijkt minder waar te zijn zodra het leven, de realiteit om de hoek komt kijken. Wat zo simpel, zo gemakkelijk lijkt blijkt het moeilijkste te zijn wat je ooit in je leven zal doen. Vol goede moed begin je je dag, een nieuwe dag, nieuwe kansen denk je, vandaag zal ik eens beginnen met het goed te doen! Je gaat opweg naar je werk, genietend van de stralende dag groet je iedere ziel die je tegenkomt met een prachtige glimlach, je voelt je goed, ja vandaag is een mooie dag voor vrede! Maar dan begint het, omdat je net die meneer groette die daar liep lette je niet op en sta je midden in een dampende hondendrol, vastbesloten dat niets en niemand je van je pad af kan halen moonwalk je met een ietwat zure glimlach over het gras om de poep onder je schoen uit te krijgen. Totdat je tot stilstand komt tegen een persoon aan, glimlachend draai je je om, alvast een excuus gevend voor de botsing en dan kijk je recht in het gezicht van oom agent die terwijl hij nors wijst naar een bordje "verboden het gras te betreden" zijn bonnenboekje tevoorschijn haalt. De glimlach sterfd een vroegtijdige dood op je gelaat en je probeert nog uit te leggen hoe je vrolijk rondliep en echt door een samenloop van omstandigheden op dat gras terrecht kwam. Maar het mag niet baten, de bon is een feit. Inmiddels is je humeur toch echt wel wat minder, maar de zon beschijnt je rug, de mussen nemen kwetterend een zandbad en de goede moed komt weer terug. Ach, denk je, waar maak ik me ook druk om! Dan kom je aan op je werk, je begroet de receptioniste uitbundig, maakt een grapje tegen een collega en gaat aan het werk. Als je een uurtje bezig bent met die opdracht die echt perse vanmiddag af moet chrashed je computer, al je werk is voor niets geweest, alles is weg. Je baas gaat door het lint en de rest van de dag is een grote stress zooi. Voordat je het weet kat je een collega af die echt alleen maar wat kwam vragen en van je goede voornemens van vanmorgen is nog maar bar weinig over gebleven. Nors voor je uitkijkend keer je terug naar huis, vrede? Vandaag niet... Zo zie je hoe iets wat makkelijk lijkt zo moeilijk blijkt te zijn. Maar hoe kom je dan toch tot vrede, die kleine vrede in jezelf en je directe omgeving? De boeddhisten zeggen schakel je ego uit, haal de toppen uit je emotie's en dat werkt idd erg goed. Als je bovenop een berg zit te mediteren in je uppie ja! Dat is dan weer het addertje onder het gras, want in de gewone maatschappij werkt dit niet, je valt terug in de normale gang van zaken of je kan niet functioneren in de maatschappij. Volg de 10 geboden zeggen de christenen, volg de 10 geboden en de leer van jezus, dan komt alles goed! Maar waar zijn al die perfecte christenen dan, helaas zijn wij geen jezussen en lopen we allen tegen dezelfde problemen aan. En zo kan je al die prachtige theorieen in de wereld langsgaan, in de praktijk blijkt het toch altijd een ander verhaal te zijn. Vrede blijkt de grootste uitdaging te zijn die je aan kan gaan, een dagelijks gevecht met de realiteit. Maar is dat reden om te zeggen ik doe er niet meer aan mee, ik doe gewoon maar wat en het kan me niets meer schelen? Ik vind van niet, want de mooiste dingen in het leven kosten moeite, kosten onderhoudt, je zal eraan moeten werken. En weet je wat ik heb geleerd in dit leven, dat als je het iedere dag weer probeert, iedere dag er weer echt voor gaat, met een open hart, dat het langzaam maar zeker makkelijker wordt. Je zal steeds meer momenten van vrede kennen en ooit, ooit zal het misschien compleet zijn, is dat niet een mooi streven om voor te gaan? Prachtig Corrie2 :goedzo: :goedzo:

[Hazouz_55]

ZUCHT, lees het stuk eens, dan weet je dat het daar helemaal niet over gaat... Nogmaals. deze bedtime story moet je aan Bush jr. vertellen.

[corrie2]

Nogmaals. deze bedtime story moet je aan Bush jr. vertellen. Nogmaals, dit gaat over jou en mij, niet over wereldpolitiek, de kleine vrede in jezelf, in je directe omgeving.... Zoals jullie het noemen de innerlijke jihad...

[corrie2]

Ik hoop dat meli dit nog leest aangezien zijn woorden dit gedachtespinsel hebben veroorzaakt ;)

[Rebel_1963]

Een gedachtespinsel dat voorkomt uit wat woorden die meli geschreven heeft, uit het topic de dag van vrede, 21 september ieder jaar!!! Dus meli, dank je voor het denkvoer! Ik heb die topic niet gelezen, zou je kunnen vertellen wat het precies was, waardoor je gedachtenspinsel in werking trad? Een simpele zin is het maar, vrede begint bij jezelf. Het lijkt zo makkelijk, vriendelijk zijn, geduldig zijn, tolerant zijn, niet boos worden, geen woorden in woede spreken, geen kwaad berokkenen, elkaar helpen. Een simpele zin, maar ow zo moeilijk om dat in de praktijk te laten zien. Het is helemaal niet makkelijk om vriendelijk te zijn als je on-vriendelijk bejegend word. Het heeft met geduld te maken, en daar heb ik persoonlijk te weinig van. De 10 geboden van de christenen, de zuilen van de islam, het 8-voudige pad van de boeddhisten, de wicca rede van de pagans, de leefregels van reiki, allen zijn ze in de basis gebasseerd op het bovenstaande. Dat is inderdaad een overeenkomst. Maar dan begint het, omdat je net die meneer groette die daar liep lette je niet op en sta je midden in een dampende hondendrol, vastbesloten dat niets en niemand je van je pad af kan halen moonwalk je met een ietwat zure glimlach over het gras om de poep onder je schoen uit te krijgen. Totdat je tot stilstand komt tegen een persoon aan, glimlachend draai je je om, alvast een excuus gevend voor de botsing en dan kijk je recht in het gezicht van oom agent die terwijl hij nors wijst naar een bordje "verboden het gras te betreden" zijn bonnenboekje tevoorschijn haalt. De glimlach sterfd een vroegtijdige dood op je gelaat en je probeert nog uit te leggen hoe je vrolijk rondliep en echt door een samenloop van omstandigheden op dat gras terrecht kwam. Maar het mag niet baten, de bon is een feit. Volgens mij had ik het geduld al verloren toen ik ....bah wat een voorbeeld Corrie, had je niets anders kunnen verzinnen? Inmiddels is je humeur toch echt wel wat minder, maar de zon beschijnt je rug, de mussen nemen kwetterend een zandbad en de goede moed komt weer terug. Ach, denk je, waar maak ik me ook druk om! Nou, ik maak me wel druk. Ik ben in staat om mijn schoenen weg te gooien als ik in een drol heb gestaan. Dat is voor mij zo smerig, yak..... Dan kom je aan op je werk, je begroet de receptioniste uitbundig, maakt een grapje tegen een collega en gaat aan het werk. Als je een uurtje bezig bent met die opdracht die echt perse vanmiddag af moet chrashed je computer, al je werk is voor niets geweest, alles is weg. Je baas gaat door het lint en de rest van de dag is een grote stress zooi. Voordat je het weet kat je een collega af die echt alleen maar wat kwam vragen en van je goede voornemens van vanmorgen is nog maar bar weinig over gebleven. Na die drol kan ik hier wel tegen. En zo kan je al die prachtige theorieen in de wereld langsgaan, in de praktijk blijkt het toch altijd een ander verhaal te zijn. Bedoel je dat het een illusie is, deze theorïen? Ik vind van niet, want de mooiste dingen in het leven kosten moeite, kosten onderhoudt, je zal eraan moeten werken. En weet je wat ik heb geleerd in dit leven, dat als je het iedere dag weer probeert, iedere dag er weer echt voor gaat, met een open hart, dat het langzaam maar zeker makkelijker wordt. Hier ben ik het met jou eens, om kostbare momenten te beleven moet je moeite voor doen. Investeren. Niet alleen in de ander, maar ook in jezelf. Om vrienden te hebben en te behouden, reserveer ik bewust tijd voor ze. Dat doen ze ook voor mij, we moeten daar 'moeite' voor doen, maar eigenlijk is het geen moeite. We doen het graag voor elkaar. Het heeft ook met vertrouwen te maken, wie kan je vertrouwen, op wie kan je bouwen, bij wie mag je uithuilen? Je zal steeds meer momenten van vrede kennen en ooit, ooit zal het misschien compleet zijn, is dat niet een mooi streven om voor te gaan? Is deze topic alleen voor Mellisense bedoelt?

[corrie2]

Ik heb die topic niet gelezen, zou je kunnen vertellen wat het precies was, waardoor je gedachtenspinsel in werking trad? Meli zei iets in de trent dat vrede een leuke illusie is, maar geen waarheid, dat zelfs ik hem weleens onaardig bejegend had, wat een waarheid is, dat zette dit in werking, dat vrede, die kleine vrede in jezelf zo'n lastig begrip is... Een simpele zin, maar ow zo moeilijk om dat in de praktijk te laten zien. Het is helemaal niet makkelijk om vriendelijk te zijn als je on-vriendelijk bejegend word. Het heeft met geduld te maken, en daar heb ik persoonlijk te weinig van. Idd, het is super moeilijk om te doen als je onvriendelijk bejegend wordt, of wanneer meningen botsen, maar het is de moeite waard het toch te proberen, net zoals het de moeite waard is om geduld te kweken. Dat is inderdaad een overeenkomst Volgens mij had ik het geduld al verloren toen ik ....bah wat een voorbeeld Corrie, had je niets anders kunnen verzinnen? Neen, ik moest iets heel ergs verzinnen, iets waar je afschuwelijk van baalt, iets dat je goede voornemens doet verdwijnen... Nou, ik maak me wel druk. Ik ben in staat om mijn schoenen weg te gooien als ik in een drol heb gestaan. Dat is voor mij zo smerig, yak..... Na die drol kan ik hier wel tegen. Grinnik, het is dan ook verschrikkelijk als dat gebeurt, daar baal ik altijd stierlijk van ;) Bedoel je dat het een illusie is, deze theorïen? NEEN, ik bedoel dat het de moeilijkste opgave in ons leven is om deze theorieen tot praktijk te maken, de theorieen gaan uit van een ideale wereld en helaas is de wereld dat niet. Hier ben ik het met jou eens, om kostbare momenten te beleven moet je moeite voor doen. Investeren. Niet alleen in de ander, maar ook in jezelf. Om vrienden te hebben en te behouden, reserveer ik bewust tijd voor ze. Dat doen ze ook voor mij, we moeten daar 'moeite' voor doen, maar eigenlijk is het geen moeite. We doen het graag voor elkaar. Het heeft ook met vertrouwen te maken, wie kan je vertrouwen, op wie kan je bouwen, bij wie mag je uithuilen? Het zou niet alleen moeten gaan om de mensen wie je vertrouwd, met mensen waar je van houdt en waar je goed mee op kan schieten is het makkelijk om goed te doen, juist wanneer het niet zo makkelijk is allemaal komt het belang om de hoek kijken, daar zit de kracht in, niet in als alles van een leien dakje gaat, iedereen kan vredig zijn als alles lief en aardig is, we moeten ernaartoe werken dat we dat ook kunnen vasthouden als alles niet gaat zoals we dat willen. Is deze topic alleen voor Mellisense bedoelt? Nee, natuurlijk niet, vrede gaat ons allen aan ik ben net zo benieuwd naar hoe anderen daar tegenaan kijken, tegen die kleine vrede in onszelf en onze directe omgeving.

[Rebel_1963]

Het zou niet alleen moeten gaan om de mensen wie je vertrouwd, met mensen waar je van houdt en waar je goed mee op kan schieten is het makkelijk om goed te doen, juist wanneer het niet zo makkelijk is allemaal komt het belang om de hoek kijken, daar zit de kracht in, niet in als alles van een leien dakje gaat, iedereen kan vredig zijn als alles lief en aardig is, we moeten ernaartoe werken dat we dat ook kunnen vasthouden als alles niet gaat zoals we dat willen. Je zult het toch eerst moeten leren en dat gebeurd in eerste instantie in je eigen kring. Je gezin, je broers/zusters. Heb je geen vrede, geen respect met je naasten dan ga je niet snel vertrouwelijk met iemand anders om.

[corrie2]

Dat is waar rebel, het begint zelfs nog kleiner, vrede in jezelf vinden, respect voor jezelf hebben, dan voor je naasten, dan je directe omgeving en dan nog wat verder uitbreiden... Maar het is moeilijk, zo moeilijk...

[Perez]

''Vrede begint bij jezelf'',' dit moet je tegen Bush jr. zeggen. Deze waarheid is blijkbaar te moeilijk voor jou om te vatten? Of is het te dichtbij? Tja, het is zo makkelijk om een schuldige aan te wijzen. Maar om nu zelf geen schuldige te worden of medeplichtige, dat is lastiger. En schuld en medeplichtigheid kan in zo'n klein gebaar zitten. Of in enkele woorden of waar dan ook in. Inderdaad is het dan pas opbouwend als we in dit hele wereldgebeuren gaan kijken naar onze eigen kleine rol in dit gebeuren. En ook die rol is van belangrijke betekenis. Iemand als Mandela bijvoorbeeld is ook niet in z'n grote belangrijkheid geboren, maar heeft geknokt vanuit z'n kleine onbeduidende positie naar rechtvaardigheid en is daarin groot GEWORDEN. En we hoeven niet eens groot te worden erin. Als we maar het goede doen of in ieder geval proberen. (struikelaars zijn we allemaal)

[Rebel_1963]

Dat is waar rebel, het begint zelfs nog kleiner, vrede in jezelf vinden, respect voor jezelf hebben, dan voor je naasten, dan je directe omgeving en dan nog wat verder uitbreiden... Maar het is moeilijk, zo moeilijk... Persoonlijk denk ik dat het een gave is, als je zo met jezelf en het universum kan omgaan. Dat is niet voor iedereen weggelegd, al zouden velen dat willen. Bevredig de wereld en begin bij jezelf Leuke woordspeling! :D

[Tsedek]

Een gedachtespinsel dat voorkomt uit wat woorden die meli geschreven heeft, uit het topic de dag van vrede, 21 september ieder jaar!!! Dus meli, dank je voor het denkvoer! Een simpele zin is het maar, vrede begint bij jezelf. Het lijkt zo makkelijk, vriendelijk zijn, geduldig zijn, tolerant zijn, niet boos worden, geen woorden in woede spreken, geen kwaad berokkenen, elkaar helpen. De 10 geboden van de christenen, de zuilen van de islam, het 8-voudige pad van de boeddhisten, de wicca rede van de pagans, de leefregels van reiki, allen zijn ze in de basis gebasseerd op het bovenstaande. Kat in het bakkie zal je denken, maar niets blijkt minder waar te zijn zodra het leven, de realiteit om de hoek komt kijken. Wat zo simpel, zo gemakkelijk lijkt blijkt het moeilijkste te zijn wat je ooit in je leven zal doen. Vol goede moed begin je je dag, een nieuwe dag, nieuwe kansen denk je, vandaag zal ik eens beginnen met het goed te doen! Je gaat opweg naar je werk, genietend van de stralende dag groet je iedere ziel die je tegenkomt met een prachtige glimlach, je voelt je goed, ja vandaag is een mooie dag voor vrede! Maar dan begint het, omdat je net die meneer groette die daar liep lette je niet op en sta je midden in een dampende hondendrol, vastbesloten dat niets en niemand je van je pad af kan halen moonwalk je met een ietwat zure glimlach over het gras om de poep onder je schoen uit te krijgen. Totdat je tot stilstand komt tegen een persoon aan, glimlachend draai je je om, alvast een excuus gevend voor de botsing en dan kijk je recht in het gezicht van oom agent die terwijl hij nors wijst naar een bordje "verboden het gras te betreden" zijn bonnenboekje tevoorschijn haalt. De glimlach sterfd een vroegtijdige dood op je gelaat en je probeert nog uit te leggen hoe je vrolijk rondliep en echt door een samenloop van omstandigheden op dat gras terrecht kwam. Maar het mag niet baten, de bon is een feit. Inmiddels is je humeur toch echt wel wat minder, maar de zon beschijnt je rug, de mussen nemen kwetterend een zandbad en de goede moed komt weer terug. Ach, denk je, waar maak ik me ook druk om! Dan kom je aan op je werk, je begroet de receptioniste uitbundig, maakt een grapje tegen een collega en gaat aan het werk. Als je een uurtje bezig bent met die opdracht die echt perse vanmiddag af moet chrashed je computer, al je werk is voor niets geweest, alles is weg. Je baas gaat door het lint en de rest van de dag is een grote stress zooi. Voordat je het weet kat je een collega af die echt alleen maar wat kwam vragen en van je goede voornemens van vanmorgen is nog maar bar weinig over gebleven. Nors voor je uitkijkend keer je terug naar huis, vrede? Vandaag niet... Zo zie je hoe iets wat makkelijk lijkt zo moeilijk blijkt te zijn. Maar hoe kom je dan toch tot vrede, die kleine vrede in jezelf en je directe omgeving? De boeddhisten zeggen schakel je ego uit, haal de toppen uit je emotie's en dat werkt idd erg goed. Als je bovenop een berg zit te mediteren in je uppie ja! Dat is dan weer het addertje onder het gras, want in de gewone maatschappij werkt dit niet, je valt terug in de normale gang van zaken of je kan niet functioneren in de maatschappij. Volg de 10 geboden zeggen de christenen, volg de 10 geboden en de leer van jezus, dan komt alles goed! Maar waar zijn al die perfecte christenen dan, helaas zijn wij geen jezussen en lopen we allen tegen dezelfde problemen aan. En zo kan je al die prachtige theorieen in de wereld langsgaan, in de praktijk blijkt het toch altijd een ander verhaal te zijn. Vrede blijkt de grootste uitdaging te zijn die je aan kan gaan, een dagelijks gevecht met de realiteit. Maar is dat reden om te zeggen ik doe er niet meer aan mee, ik doe gewoon maar wat en het kan me niets meer schelen? Ik vind van niet, want de mooiste dingen in het leven kosten moeite, kosten onderhoudt, je zal eraan moeten werken. En weet je wat ik heb geleerd in dit leven, dat als je het iedere dag weer probeert, iedere dag er weer echt voor gaat, met een open hart, dat het langzaam maar zeker makkelijker wordt. Je zal steeds meer momenten van vrede kennen en ooit, ooit zal het misschien compleet zijn, is dat niet een mooi streven om voor te gaan? Is dat voor jou vrede? Een zonnig humeur en aardig zijn tegen iedereen?

[Rebel_1963]

Is dat voor jou vrede? Een zonnig humeur en aardig zijn tegen iedereen? :D Dat heb je mooi samen gevat.