Red_Diamond
30-04-2002, 12:41
Liefdesverdriet voelt soms alsof er iemand dood is gegaan. In feite is dat ook zo. Niet letterlijk natuurlijk. Je moet afscheid nemen van iemand die deel uitmaakte van je leven. En dat valt zwaar, heel zwaar. Het verdriet doorloopt een aantal fases. De eerste fase is ontkenning. Je ontkent dat het uit is. Je gaat door met je leven alsof er niks aan de hand is. Gewoon de knop omdraaien en blijven werken, uitgaan, sporten. Misschien doe je net alsof ex-lover op een lange vakantie is. Op deze manier voel je je niet verdrietig. Niemand in je omgeving merkt eigenlijk iets aan je. Meestal gaat dat even goed. Totdat je weer bij je positieven komt: het is uit! Plotseling ben je tot niks meer in staat. Het verdriet werkt verlammend. Wraakgevoelens komen naar boven. De tweede fase is zeer pijnlijk. Het is de fase van accepteren. Accepteren dat de relatie voorbij is. Deze fase gaat gepaard met veel verdriet, pijn en het gevoel van ontreddering. Het helpt om iedereen te vertellen dat het over is. Uit je gevoelens. Schrijf die desnoods op als je praten moeilijk vindt. Probeer in te zien dat het waarschijnlijk niet meer goed komt. Blijf niet hopen dat de ander na een tijdje in gaat zien dat het met jou eigenlijk heel leuk is. Het is belangrijk om realistisch te zijn. Hoe meer je dat bent, hoe sneller je door kunt gaan met leven. Hoe sneller het verdriet weg zal ebben. Want dat gebeurt uiteindelijk, al lijkt dat soms van niet! De derde fase is loslaten. Een moeilijk proces, maar wel noodzakelijk. Zonder loslaten kan je niet verder in het leven. Je moet een periode afsluiten om weer verder te kunnen, zonder belemmering van het verleden. Dit is heel moeilijk, omdat het lijkt alsof iemand van wie je hield is overleden. Je bent weer alleen en dat lijkt nu een heel lastige opgaaf. Het roept angst op: misschien red je het wel niet in je eentje. Maar al lijkt het loslaten hopeloos, het gaat je wel lukken. Tijd heelt alle wonden. Na een tijdje wordt het steeds minder moeilijk en kun je het verdriet een plaatsje geven. Probeer niet alleen je ex los te laten, maar ook het verdriet. Soms lijkt zwelgen in medelijden een heerlijk tijdverdrijf, maar het lost niks op. Bedenk dat er ook een leerelement is bij liefdesverdriet. Je leert jezelf beter kennen. Bovendien weet je nu precies wat je wel en wat je niet wilt. En dat is heel handig voor toekomstige relaties. Na deze verdrietige fases, breekt een rooskleurigere fase aan: doorgaan met je leven. Alleen. Je voelt je sterk, kan de hele wereld aan en vindt het stiekem eigenlijk wel lekker in je eentje. Je hoeft met niemand rekening te houden, je hebt je eigen huisje en je bent veel over jezelf te weten gekomen. Misschien kan je na een tijdje zelfs weer glimlachen om een herinnering van je ex.