Hoe reageerde jullie toen je wist dat je zwanger was?

[Profiela]

Deel jullie verhalen met ons, ik zou het erg leuk vinden als jullie vertelde wat er allemaal door je heen ging etc.....:D

[sahab]

Ensallah word je snel zwanger Profelia. Nou in de maand dat ik zwanger werd: naarmate de NOD dichterbij kwam naarmate ik zenuwachtig werd. ik had een hele mooie cyclus van 26 dagen dus wist precies wanneer ik ongesteld zou moetten worden (als ik niet zwanger zou zijn). en toen kwam de dag (16december)en elke keer naar toilet om te schekken of ik ongi ben geworden, ik weet niet Maar op mijn werk zat ik bijna elke keer weer in de toilet. dag 1 niets te zien, dag 2 weer niets en toen begon ik te geloven dat ik misschien zwanger zou zijn. mijn man wist van alles want die was nog zenuwachtiger dan mij. op dag 3 overtijd heb 2 testen gekocht en was inderdaad zwanger!!!!!!!!!!!!!! het gevoel was onbeschrijfelijk! en het eerste wat je doet is Allah bedanken natuurlijk dat het gelukt is. ewa zo was het gegaan een beetje. Sahab

[nissrin]

Nou ik was erg bang/blij toen ik zwanger bleek te zijn. Ik had al eerder een miskraam gehad, daarom was ik bang, ik vroeg me af of het wel goed zal gaan dit keer. De volgende dag zouden wij op vakantie gaan naar spanje. Ik dacht wat moet ik doen ...gaan of anulleren. Mijn man komt thuis, ik had eten gemaakt en ineens kregen wij ruzie (weet niet meer waarom) ik huilen, ik had hem nog niets verteld over de Zwangerschap ineens werd de ruzie erger en erger en ineens zei ik, ik ben zwanger en hij werd stil , want ja hij was ook bang dat het weer mis kan gaan. Toen hebben we de ruzie bijgelegd en toen vroegen we ons af of we wel op vakantie zouden gaan, uiteindelijk zijn we toch gegaan en ik heb heel de vankantie heel erg rustig gedaan. En inschaala is alles goed gegaan dit keer en heb ik mijn zoontje gekregen 2 maanden gelden.

[mooiste01]

precies wat Sahab al zei het gevoel is onbeschrijfelijk!!! ook ik zat de eerste drie dagen ( nadat ik overtijd was) meer op de toilet ( om me zelf te checken of dat ik toch niet ongi was geworden)..dag vier heb ik de test gedaan en die gaf aan dat het positief was....wow dan gaat er echt vanalles door je heen ( ik heb altijd het idee gehad dat het bij ons nooit zou lukken..vraag me niet waarom) alhamdoullilah...we zijn ontzettend blij...maar we houden toch in ons achterhoofd ( zeker in de eerste mnd) dat het ook fout kan gaan. ik hoop dat inchaallah iedereen die graag zwanger wil worden, dit snel zal zijn!!!!

[miss_rif21]

Nou ik was erg bang/blij toen ik zwanger bleek te zijn. Ik had al eerder een miskraam gehad, daarom was ik bang, ik vroeg me af of het wel goed zal gaan dit keer. De volgende dag zouden wij op vakantie gaan naar spanje. Ik dacht wat moet ik doen ...gaan of anulleren. Mijn man komt thuis, ik had eten gemaakt en ineens kregen wij ruzie (weet niet meer waarom) ik huilen, ik had hem nog niets verteld over de Zwangerschap ineens werd de ruzie erger en erger en ineens zei ik, ik ben zwanger en hij werd stil , want ja hij was ook bang dat het weer mis kan gaan. Toen hebben we de ruzie bijgelegd en toen vroegen we ons af of we wel op vakantie zouden gaan, uiteindelijk zijn we toch gegaan en ik heb heel de vankantie heel erg rustig gedaan. En inschaala is alles goed gegaan dit keer en heb ik mijn zoontje gekregen 2 maanden gelden. mashallah zeg!! ik hoop als ik binnenkort met goed nieuws kom dat zet ik mijn verhaal ook neer

[Rzinia]

ik was op vakantie toen ik overtijd was, dus wou ik terug in nederland een test doen. mijn man begon al van je bent zwanger. en ik ontekennen: wilde niet blij worden en daarna een teleurstelling krijgen. maar terug in nederland (zaterdag) deed ik een test ( was al weken overtijd) en toen was ie positief. wallah het was raar, ik voelde vreugde, ongeloof, verbazing. ik kon geen woord eruit krijgen. ik maakte mijn man wakker en liet hem de test zien zonder een woord te zeggen. pas na een paar minuten was het echt lachen en naar mijn zus enz bellen. toen ik maandag naar de dokter ging was ik al bijna 7 weken zwanger. ik was verbaaaaaasd

[mooiste01]

Nou ik was erg bang/blij toen ik zwanger bleek te zijn. Ik had al eerder een miskraam gehad, daarom was ik bang, ik vroeg me af of het wel goed zal gaan dit keer. De volgende dag zouden wij op vakantie gaan naar spanje. Ik dacht wat moet ik doen ...gaan of anulleren. Mijn man komt thuis, ik had eten gemaakt en ineens kregen wij ruzie (weet niet meer waarom) ik huilen, ik had hem nog niets verteld over de Zwangerschap ineens werd de ruzie erger en erger en ineens zei ik, ik ben zwanger en hij werd stil , want ja hij was ook bang dat het weer mis kan gaan. Toen hebben we de ruzie bijgelegd en toen vroegen we ons af of we wel op vakantie zouden gaan, uiteindelijk zijn we toch gegaan en ik heb heel de vankantie heel erg rustig gedaan. En inschaala is alles goed gegaan dit keer en heb ik mijn zoontje gekregen 2 maanden gelden. elhamdoelilah :)

[saadia29]

Ik was op mijn werk, en verwachtte elk moment een telefoontje van het ziekenhuis, ik had die ochtend bloed laten prikken en urine achtergelaten, daaruit zou blijken of ik zwanger was. De telefoon ging, ik nam op, ze begon eerst een heel verhaal, ik dacht schiet op, ik ging echt dood van de spanning, toen zei ze eindelijk `gefeliciteerd u bent zwanger`, ongeloofelijk, na 6 jaar, eindelijk zwanger, ik gelijk mijn man bellen die ook op zijn werk was, hij was natuurlijk ook erg zenuwachtig, ik vertel het hem en door de telefoon hoor ik hem roepen ´Teun, Teun......ik heb goed nieuws :maf: Teun is een collega, meneer wou het dus gelijk over de hele afdeling schreeuwen, ik terug schreeuwen door de telefoon, nee man nog niet effe wachten nog :D Bij mijn tweede zwangerschap was het anders, ik wist het pas met 9 weken en was er eerlijk gezegd niet eens blij mee in het begin. Hoezo een mens is ondankbaar :jammer:

[just_a_gurl]

Ik was op mijn werk, en verwachtte elk moment een telefoontje van het ziekenhuis, ik had die ochtend bloed laten prikken en urine achtergelaten, daaruit zou blijken of ik zwanger was. De telefoon ging, ik nam op, ze begon eerst een heel verhaal, ik dacht schiet op, ik ging echt dood van de spanning, toen zei ze eindelijk `gefeliciteerd u bent zwanger`, ongeloofelijk, na 6 jaar, eindelijk zwanger, ik gelijk mijn man bellen die ook op zijn werk was, hij was natuurlijk ook erg zenuwachtig, ik vertel het hem en door de telefoon hoor ik hem roepen ´Teun, Teun......ik heb goed nieuws :maf: Teun is een collega, meneer wou het dus gelijk over de hele afdeling schreeuwen, ik terug schreeuwen door de telefoon, nee man nog niet effe wachten nog :D Bij mijn tweede zwangerschap was het anders, ik wist het pas met 9 weken en was er eerlijk gezegd niet eens blij mee in het begin. Hoezo een mens is ondankbaar :jammer: Ooh masha Allah, mijn zus is pas ook na 5,5 jaar zwanger geraakt en zij was toen helemaal in de wolken.... :engel: :engel: :engel:

[saadia29]

Ooh masha Allah, mijn zus is pas ook na 5,5 jaar zwanger geraakt en zij was toen helemaal in de wolken.... :engel: :engel: :engel: Zo zie je maar dat alles in handen van Allah swt ligt. Insha Allah worden alle dames die hier mee bezig zijn, verblijdt met een zwangerschap en een gezond kindje insha Allah.

[monamour]

Ik was een paar maanden bezig met zwanger worden en heb bijna elke maand een test gedaan... Ook al was ik maar 1 dag overtijd :maf: De ene laatste maand was ik 2 weken overtijd en dacht ik dat ik zwanger was... Heb om de 3 dagen een test gedaan en ze waren alle drie negatief... :( Ik ging eraan kapot... Had erge verdriet...daarna werd ik ongesteld... En daarna heb ik me erbij neergelegd... Ik liet alles aan allah over... En de maand daarop werd ik WEER niet ongesteld... Ik durfde niet weer een test te gaan doen omdat ik bang was voor teleurstelling!! Na 15 dagen overtijd heb ik de moed bij elkaar gespaard en heb een test gedaan... En ik was alhamdoelilaah zwanger!! Ik heb gehuild en gelachen... Kon het echt niet geloven.... Ik en zwanger??? Klopt het wel??? een paar uur later weer getest... En ja nog steeds positief!! Een dag later toch maar nog een keer getest... En het bleef positief!!! En ik kan het nog steeds niet geloven... (behalve als ik de misselijkheid en buikijn weer voel dan weet ik het weer :maf: )