nadiaaa
26-02-2003, 01:35
de krediet gaat geheel uit naar teletulband een paar citaten uit de talmoed : De volgende uitspraken zijn niet verzonnen en dienen niet als propaganda, maar zijn feiten en makkelijk contoleerbaar op echtheid (zoek maar op in de Joodse Talmoed) De Talmoed zegt in Yebamoth 98a bijvoorbeeld: "Alle niet-joodse kinderen zijn dieren" en in Abodah Zarah 36b; "Niet-joodse meisjes zijn in een staat van niddah (onreinheid) vanaf de dag van hun geboorte". Sanhedrin 57a geeft een verklaring voor het brute terrorisme van de Joden en de inname van het Palestijnse land. Dit is blijkbaar een toegestane zaak want deze passage zegt: "Wanneer een Jood een niet-jood vermoord, zal er geen doodstraf zijn, en wat de Jood steelt van een niet-jood, mag hij houden". Verder wordt er in Sanhedrin 58b een verklaring gegeven van het feit dat de Joden met kogels terugschieten op kleine kinderen die stenen gooien. "Wanneer een heiden (niet-jood) een Jood slaat, dient hij vermoord te worden" Zo is het volgens Talmoed bijvoorbeeld niet strafbaar als een niet-joodse vrouw door een joodse man wordt verkracht. Het is van veel (raciale) betekenis dat een dergelijke verkrachting gelijk staat aan bestialiteit volgens de regels van de Talmoed. De joden mochten volgens de Talmoed geen rente aan elkaar berekenen, maar ten aanzien van niet-joden kenden (en kennen) zij andere regels. Bij leningen aan niet-joden is het volgens de Talmoed zelfs verplicht om rente te heffen. Volgens de Talmoed mogen joden in geval van nood alleen andere joden redden en helpen. In de Talmoed staat dat je een niet-jood volledig aan zijn lot over te laten in geval van nood. Als dat er echter toe zou leiden dat de joodse gemeenschap als geheel in een kwaad daglicht komt te staan, gelden er echter weer andere regels. In die omstandigheden moet ook de gojiem uit een noodlottige situatie gered worden. Maar zelfs dan gelden er beperkingen. Het is in zo'n geval bijvoorbeeld een strikte voorwaarde dat de jood zich in ruil voor zijn diensten laat betalen door de niet-jood die hij heeft gered. Anders zou immers de schijn kunnen ontstaan dat de jood het allemaal uit liefdadigheid voor de niet-jood heeft gedaan en dat is niet de bedoeling, want liefdadigheid ten opzichte van niet-joden kent de Talmoed niet. het komt er op neer dat joden volgens de Talmoed alleen andere joden mogen redden en dat de rest kan stikken. Zo wordt in de rechtspraak volgens de Talmoed verondersteld dat een niet-jood altijd zal liegen als hem een directe vraag wordt gesteld. Een getuigenis van een niet-jood is voor de joodse rechtspraak dan ook niets waard. Alleen als een joodse getuige iets verklaart over een uitspraak, die door een niet-jood terloops is gedaan, kent dat een zekere geldigheid. De regels van de Talmoed zouden bijvoorbeeld binnen het Israëlische leger in veel opzichten zwaarder wegen dan de wereldse wetgeving. Om dit te illustreren heeft Yitzhak (correspondent van een joodse dagblad in Tel Aviv) in zijn boek de correspondentie opgenomen van een Israëlische soldaat met zijn Rabbi. De soldaat vroeg zich in zijn brief af of het voor hem gerechtvaardigd was om niet-joodse burgers te vermoorden, zelfs als dat vrouwen of kinderen betrof. Uit het antwoord dat de soldaat hierop van zijn Rabbi ontving, bleek dat het voor hem niet alleen toegestaan was om niet-joden te vermoorden, maar dat hij hiertoe zelfs werd aangemoedigd als de gelegenheid zich voor zou doen. Het is in het verleden vele malen gebleken dat Israëlische leger dit soort adviezen niet naast zich neer legt. Naast het Israëlische leger zouden volgens Yitzhak ook veel joodse militante bewegingen, sterk onder invloed staan van de Talmoed wetgeving en dus racistische gevoelens kennen ten opzichte van de niet joodse wereld Ieder respect van joden jegens andere religies is volgens de Talmoed ten stelligste verboden. Dat gaat zelfs zo ver dat een jood volgens de Talmoed verplicht is om 'de moeders van de doden' te vervloeken, als hij een niet-joodse begraafplaats passeert. Op christenen en moslims heeft de Talmoed het in het bijzonder voorzien, al is het in het licht van de huidige situatie in het Midden Oosten merkwaardig dat de Talmoed over het algemeen milder oordeelt over moslims dan over christenen. Voor de klassieke joodse wetgeving is het christelijke geloof bijvoorbeeld zonder meer een vorm van verafgoding, terwijl dat over de Islam niet direct zo gesteld wordt. Het verschil dat de Talmoed maakt tussen christenen en moslims blijkt ook uit de joodse spijswetten. Als een fles koosjere wijn eenmaal door een christen is aangeraakt, moet deze zonder meer worden weg gegooid. Als dezelfde fles echter door een moslim is betast, mag de wijn ook niet meer gedronken worden, maar in ieder geval nog wel verkocht. Over de profeet Jezus (vzmh) heeft de Talmoed een veel radicalere visie dan over Mohammed. Over de profeet Jezus (vzmh) staat hier geschreven dat 'hij in de hel voor straf in kokende uitwerpselen moet worden gedompeld'. De profeet Mohammed (vzmh) komt er daarentegen in de Talmoed slechts van af als een gek, een Meshugga. Dat laatste is ook niet echt positief, maar het is toch aanmerkelijk milder dan het oordeel dat de profeet Jezus (vzmh) krijgt toebedeeld. En dit is het levensverhaal over de profeet Jezus (vzmh) in de Talmoed Een kind groeit op bij zijn alleenstaande moeder. Haar ex-man, een voorname heer, heeft hij nooit gekend. Van zijn vader, de buurman, weet hij alleen het hoognodige: een schurk. Had zijn moeder hem maar nooit ontmoet, denkt hij vaak. Maar de buurman verkrachtte zijn moeder, waarop haar liefhebbende echtgenoot de voordeur voorgoed achter zich dichttrok. De bastaard groeit op voor galg en rad. Hij is gevat, ja zelfs opvallend wijs voor zijn leeftijd, maar toont geen respect voor zijn omgeving. Het is zo'n kind dat veel wil bereiken, maar er niets voor over heeft. Hij steelt een heilig voorwerp, dat hem bovennatuurlijke krachten verleent. Het levert hem zowaar een schare volgelingen op, die hem door dik en dun steunen - ook als hij, tegen het eind van zijn leven, zijn magie verliest. Zij verbergen zijn ontzielde lichaam op een geheime plek. In de Talmoed staat dat het de plicht van iedere jood is 'om met zijn eigen handen ongelovigen te verdelgen, zoals Jezus (vzmh) van Nazareth en zijn volgelingen'. Maar naast de christenen had de Talmoed ook niet veel op met andere niet-joodse bevolkingsgroepen. Over zwarten staat er in dat zij niet in staat zijn tot de ware verering van God' en dat '...hun natuur is als de natuur van stomme dieren'. Verder staat er in de Talmoed over de bovengenoemde dat dit soort volkeren 'zich niet op het niveau van menselijke wezens bevinden' en dat dit niveau zich in werkelijkheid 'ergens tussen dat van de aap en de mens' in moest bevinden. En daar komt de aap alweer uit de mouw....