Medische Missers

[Treurwilgje]

Beste meiden, Ik heb ruim vier jaar de pil niet geslikt. Na twee jaar tevergeefs gewacht te hebben op een spontane zwangerschap, ben ik toch maar de medische (malle)molen in gestapt. Na één jaar héél vervelende onderzoeken, waaronder een buikoperatie, is geconstateerd dat mijn beide eileiders ontoegankelijk waren. Ik zou nooit op de normale manier zwanger kunnen worden. Het meest erge vond ik het voor mijn man, ik heb hem zelfs voorgesteld dat ik het niet erg zou vinden als hij een tweede vrouw zou nemen. Want wie ben ik om een recht dat Allah gegeven heeft aan iemand, af te pakken? Mijn man zei dat hij dat NOOIT in zijn hoofd zou halen en dat hij Allah dankbaar is voor wat Hij hem geeft en dat als kinderen er niet in zitten voor ons, dat dat dan jammer is voor ons maar zeker niet het einde. Jullie kunnen je dan ook vast wel voorstellen hoe blij ik was met deze woorden van mijn man! Het moeilijkste had ik het ermee wanneer ik hoorde van: hee, die en die is zwanger he! en dan bedenken dat die persoon nog amper een jaar geleden getrouwd is! Maar ik bleef altijd in mijn achterhoofd houden: Al hamdoe Lillah. Ik hoorde dus van de gyn: jij wordt nooit op de normale manier zwanger, je krijgt van ons de indicatie IVF. A3ibad Allah, ik heb me suf gezocht op het internet over de halals en de harams van IVF, want ik was vastbesloten om als IVF haram was, ik daar dan niet aan zou beginnen. Ook ben ik nooit naar een waarzegster geweest of van die zogenaamde kwakzalvers die van alles in je *ding* douwen, dat kun je toch moeilijk islamitisch noemen? Inmiddels had ik de hele familie op de hoogte gesteld van mijn probleem. Ik kreeg al zo vaak de vraag: wanneer begin je nou aan kinderen, en waarom slik je nou nog die pil enzovoorts enzovoorts. En in het begin zei ik nog van: dat is niet jullie zaak maar op een gegeven moment waren mijn man en ik het erover eens dat wat ik van Allah gekregen heb (of juist niet gekregen heb in dit geval) Qodrato Llah is en dat dat niet is waarover ik mij ga schamen of geheimzinnig of zo over ga doen. Dus ik heb het aan mijn moeder en zusjes verteld en tegen hun gezegd: als iemand ernaar vraagt, mag je het vertellen. Idem dito met mijn schoonmoeder en schoonzusjes. Al met al, ik kreeg dus de indicatie IVF en gelukkig was er maar een héél korte wachtlijst. Ik kreeg te horen dat ik nauwlettend mijn eerstvolgende menstruatie in de gaten moest houden en meteen de eerste menstruatiedag moest spuiten met een hormoon. Ya Allah, ik was zo blij, ik kon beginnen met de IVF procedure! Na vier jaar eindelijk een sprankeltje hoop! Ik ben ondertussen wel op Allah blijven vertrouwen en blijven beseffen dat Allah geeft en Allah neemt en ik heb me er héél erg op voorbereid van meid, mocht het lukken Al Hamdoe Lillah en mocht het niet lukken Al Hamdoe Lillah, ik accepteer wat Allah mij heeft gegeven en ik ga geen shirk begaan. Ik heb tijdens mijn gebeden Allah gesmeekt om een baby en ook al hadden de artsen mij de hoop op een spontane zwangerschap afgenomen, toch bedacht ik me: Maar niets is moeilijk voor Allah en aangezien ik liever op de natuurlijke manier dan IVF zwanger worden ga ik gewoon vragen aan Allah wat ik wil want La 7awla wa la Qoewatta illa bi Llahi! Okee, de eerste IVF prik dag naderde die bewuste maand, nog een paar dagen en dan z\ou ik ongesteld worden. Normaal haatte ik de dag dat ik ongesteld werd maar nu, zo op de vooravond van de eerste poging, kon ik niet wachten op de bloeding zo erg verheugde ik mij erop, want dat was natuurlijk het startsein van de IVF!!!! Nou, het was zondag, DE DAG. Ik werd niet ongesteld. Maandag, ik werd niet ongesteld. Dinsdag, ik werd niet ongesteld. Woensdag test gekocht, SOEBHANNALLaH, ik was zwanger. Spontaan. Nog een test gedaan erachteraan, ik geloofde het niet. Het meteen aan mijn man verteld, hij geloofde het ook niet. Artsen hadden immers gezegd, zal nooit lukken op de normale manier. Donderdag weer twee testen gedaan, weer allebei positief. Al hamdoe Lillah!!!! Al hamdoe Lillah!!! Al hamdoe Lillah!!!! Inmiddels ben ik zes maanden zwanger!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Mysticalia]

Allahou Akbar! :goedzo: Je ziet, Sabr en de rest komt vanzelf! Alhamdouilah! ben zo blij voor je :banana::banana:

[Treurwilgje]

Heeft iemand anders dit ook wel eens meegemaakt?

[saadia29]

Subhana allah.

[saabtje]

Ik ben hartstikke blij voor je meid. Je zei het zelf al dit is iets wat Allah swt heeft bepaald en hij is ook degene die je deze prachtige geschenk heeft gegeven. Ik zou zeggen geniet er heel erg van en hopen dat je binnenkort je kindje in je armen mag houden. Veel sterkte meid.

[saadia29]

Heeft iemand anders dit ook wel eens meegemaakt? Mijn eerste zwangerschap duurde jaren voordat ik het eindelijk werd, dus dacht ik na de bevalling dat ik geen anticonceptie hoefde te gebruiken, tenslotte kon ik volgens de arts toch niet spontaan zwanger worden. Echter, anderhalf jaar later werd ik dus onverwachts wel spontaan zwanger. subhana allah. Dus zo zie je maar, er is altijd hoop.

[soulfa]

Wat leuk meid, gefeliciteerd. Je imaan is goed meisje, Allah heeft je geduld beloont.

[mimi_tangaouia]

ik kreeg kippevel bij het lezen van je verhaal zo mooi ik ben heel blij voor je en gefeliciteerd

[Classy.Lady]

Soubhana Allah, wat een prachtverhaal! Dit moet echt een rugsteuntje zijn voor de dames die de hoop aan het verliezen zijn..

[Treurwilgje]

Inderdaad, ik had me er echt al bij neergelegd dat ik kinderloos door het leven zou gaan en mijn man eveneens. We zouden wel IVF doen maar we hadden ons er wel op voorbereid van: als Allah het niet wil, dan gebeurt het gewoon niet, of we nou hoog springen of laag springen, of we nou huilen en tieren of dat we gewoon rustig blijven, als Allah voor ons geen kinderen heeft voorbestemd, dan Al hamdoe Lillah. Dus koos ik vooral voor mijn gezondheid, al die stress al die tranen al die wanhoop omdat ik geen kinderen zou krijgen, is niet alleen ondankbaarheid naar Allah toe maar ook nog eens héél erg slecht voor mijn gezondheid. Het is al 'erg' genoeg dat ik geen kinderen zal krijgen, dus een slecht funcioneert lichaam en brein kan ik er echt niet bij hebben. Dus al het mogelijke eraan doen om dat gezond te houden, bi idhni Llah, dacht ik maar. Lieve iedereen, bidden en Allah smeken is ons enig medicijn. Als hij ons niet helpt, helpt niemand ons want er is geen helper dan De Helper, Allah soebhanahoe wata3ala.

[Elmohtazjiba]

SoebhanaAllah Echt SoebhanaAllah , wat Allah wil zal geschieden. MashaAllah, misschien was het een beproeving om jouw imaan te testen. Allahoe e3lem Van harte (en dat meen ik uit de grond van mijn hart) gefelicteerd. La hawla wa laa Quwaata illah bilahi il Adhiem

[oem_mujahid2]

Beste meiden, Ik heb ruim vier jaar de pil niet geslikt. Na twee jaar tevergeefs gewacht te hebben op een spontane zwangerschap, ben ik toch maar de medische (malle)molen in gestapt. Na één jaar héél vervelende onderzoeken, waaronder een buikoperatie, is geconstateerd dat mijn beide eileiders ontoegankelijk waren. Ik zou nooit op de normale manier zwanger kunnen worden. Het meest erge vond ik het voor mijn man, ik heb hem zelfs voorgesteld dat ik het niet erg zou vinden als hij een tweede vrouw zou nemen. Want wie ben ik om een recht dat Allah gegeven heeft aan iemand, af te pakken? Mijn man zei dat hij dat NOOIT in zijn hoofd zou halen en dat hij Allah dankbaar is voor wat Hij hem geeft en dat als kinderen er niet in zitten voor ons, dat dat dan jammer is voor ons maar zeker niet het einde. Jullie kunnen je dan ook vast wel voorstellen hoe blij ik was met deze woorden van mijn man! Het moeilijkste had ik het ermee wanneer ik hoorde van: hee, die en die is zwanger he! en dan bedenken dat die persoon nog amper een jaar geleden getrouwd is! Maar ik bleef altijd in mijn achterhoofd houden: Al hamdoe Lillah. Ik hoorde dus van de gyn: jij wordt nooit op de normale manier zwanger, je krijgt van ons de indicatie IVF. A3ibad Allah, ik heb me suf gezocht op het internet over de halals en de harams van IVF, want ik was vastbesloten om als IVF haram was, ik daar dan niet aan zou beginnen. Ook ben ik nooit naar een waarzegster geweest of van die zogenaamde kwakzalvers die van alles in je *ding* douwen, dat kun je toch moeilijk islamitisch noemen? Inmiddels had ik de hele familie op de hoogte gesteld van mijn probleem. Ik kreeg al zo vaak de vraag: wanneer begin je nou aan kinderen, en waarom slik je nou nog die pil enzovoorts enzovoorts. En in het begin zei ik nog van: dat is niet jullie zaak maar op een gegeven moment waren mijn man en ik het erover eens dat wat ik van Allah gekregen heb (of juist niet gekregen heb in dit geval) Qodrato Llah is en dat dat niet is waarover ik mij ga schamen of geheimzinnig of zo over ga doen. Dus ik heb het aan mijn moeder en zusjes verteld en tegen hun gezegd: als iemand ernaar vraagt, mag je het vertellen. Idem dito met mijn schoonmoeder en schoonzusjes. Al met al, ik kreeg dus de indicatie IVF en gelukkig was er maar een héél korte wachtlijst. Ik kreeg te horen dat ik nauwlettend mijn eerstvolgende menstruatie in de gaten moest houden en meteen de eerste menstruatiedag moest spuiten met een hormoon. Ya Allah, ik was zo blij, ik kon beginnen met de IVF procedure! Na vier jaar eindelijk een sprankeltje hoop! Ik ben ondertussen wel op Allah blijven vertrouwen en blijven beseffen dat Allah geeft en Allah neemt en ik heb me er héél erg op voorbereid van meid, mocht het lukken Al Hamdoe Lillah en mocht het niet lukken Al Hamdoe Lillah, ik accepteer wat Allah mij heeft gegeven en ik ga geen shirk begaan. Ik heb tijdens mijn gebeden Allah gesmeekt om een baby en ook al hadden de artsen mij de hoop op een spontane zwangerschap afgenomen, toch bedacht ik me: Maar niets is moeilijk voor Allah en aangezien ik liever op de natuurlijke manier dan IVF zwanger worden ga ik gewoon vragen aan Allah wat ik wil want La 7awla wa la Qoewatta illa bi Llahi! Okee, de eerste IVF prik dag naderde die bewuste maand, nog een paar dagen en dan z\ou ik ongesteld worden. Normaal haatte ik de dag dat ik ongesteld werd maar nu, zo op de vooravond van de eerste poging, kon ik niet wachten op de bloeding zo erg verheugde ik mij erop, want dat was natuurlijk het startsein van de IVF!!!! Nou, het was zondag, DE DAG. Ik werd niet ongesteld. Maandag, ik werd niet ongesteld. Dinsdag, ik werd niet ongesteld. Woensdag test gekocht, SOEBHANNALLaH, ik was zwanger. Spontaan. Nog een test gedaan erachteraan, ik geloofde het niet. Het meteen aan mijn man verteld, hij geloofde het ook niet. Artsen hadden immers gezegd, zal nooit lukken op de normale manier. Donderdag weer twee testen gedaan, weer allebei positief. Al hamdoe Lillah!!!! Al hamdoe Lillah!!! Al hamdoe Lillah!!!! Inmiddels ben ik zes maanden zwanger!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Masha allah zuster, Allahoe Akbar!! Zo zie je maar Allah swt geeft aan iedereen wat HIJ swt wil...La ilaha ila Allah!!! Ik ben erg blij voor je alhamdoelilah :banana: moge allah swt je kindje zegenen amin...ik ben over 3 weekjes uitgerekend inshallah en vind het allemaal erg spannend..geniet van je zwangerschap :kus:

[miss_rif21]

Beste meiden, Ik heb ruim vier jaar de pil niet geslikt. Na twee jaar tevergeefs gewacht te hebben op een spontane zwangerschap, ben ik toch maar de medische (malle)molen in gestapt. Na één jaar héél vervelende onderzoeken, waaronder een buikoperatie, is geconstateerd dat mijn beide eileiders ontoegankelijk waren. Ik zou nooit op de normale manier zwanger kunnen worden. Het meest erge vond ik het voor mijn man, ik heb hem zelfs voorgesteld dat ik het niet erg zou vinden als hij een tweede vrouw zou nemen. Want wie ben ik om een recht dat Allah gegeven heeft aan iemand, af te pakken? Mijn man zei dat hij dat NOOIT in zijn hoofd zou halen en dat hij Allah dankbaar is voor wat Hij hem geeft en dat als kinderen er niet in zitten voor ons, dat dat dan jammer is voor ons maar zeker niet het einde. Jullie kunnen je dan ook vast wel voorstellen hoe blij ik was met deze woorden van mijn man! Het moeilijkste had ik het ermee wanneer ik hoorde van: hee, die en die is zwanger he! en dan bedenken dat die persoon nog amper een jaar geleden getrouwd is! Maar ik bleef altijd in mijn achterhoofd houden: Al hamdoe Lillah. Ik hoorde dus van de gyn: jij wordt nooit op de normale manier zwanger, je krijgt van ons de indicatie IVF. A3ibad Allah, ik heb me suf gezocht op het internet over de halals en de harams van IVF, want ik was vastbesloten om als IVF haram was, ik daar dan niet aan zou beginnen. Ook ben ik nooit naar een waarzegster geweest of van die zogenaamde kwakzalvers die van alles in je *ding* douwen, dat kun je toch moeilijk islamitisch noemen? Inmiddels had ik de hele familie op de hoogte gesteld van mijn probleem. Ik kreeg al zo vaak de vraag: wanneer begin je nou aan kinderen, en waarom slik je nou nog die pil enzovoorts enzovoorts. En in het begin zei ik nog van: dat is niet jullie zaak maar op een gegeven moment waren mijn man en ik het erover eens dat wat ik van Allah gekregen heb (of juist niet gekregen heb in dit geval) Qodrato Llah is en dat dat niet is waarover ik mij ga schamen of geheimzinnig of zo over ga doen. Dus ik heb het aan mijn moeder en zusjes verteld en tegen hun gezegd: als iemand ernaar vraagt, mag je het vertellen. Idem dito met mijn schoonmoeder en schoonzusjes. Al met al, ik kreeg dus de indicatie IVF en gelukkig was er maar een héél korte wachtlijst. Ik kreeg te horen dat ik nauwlettend mijn eerstvolgende menstruatie in de gaten moest houden en meteen de eerste menstruatiedag moest spuiten met een hormoon. Ya Allah, ik was zo blij, ik kon beginnen met de IVF procedure! Na vier jaar eindelijk een sprankeltje hoop! Ik ben ondertussen wel op Allah blijven vertrouwen en blijven beseffen dat Allah geeft en Allah neemt en ik heb me er héél erg op voorbereid van meid, mocht het lukken Al Hamdoe Lillah en mocht het niet lukken Al Hamdoe Lillah, ik accepteer wat Allah mij heeft gegeven en ik ga geen shirk begaan. Ik heb tijdens mijn gebeden Allah gesmeekt om een baby en ook al hadden de artsen mij de hoop op een spontane zwangerschap afgenomen, toch bedacht ik me: Maar niets is moeilijk voor Allah en aangezien ik liever op de natuurlijke manier dan IVF zwanger worden ga ik gewoon vragen aan Allah wat ik wil want La 7awla wa la Qoewatta illa bi Llahi! Okee, de eerste IVF prik dag naderde die bewuste maand, nog een paar dagen en dan z\ou ik ongesteld worden. Normaal haatte ik de dag dat ik ongesteld werd maar nu, zo op de vooravond van de eerste poging, kon ik niet wachten op de bloeding zo erg verheugde ik mij erop, want dat was natuurlijk het startsein van de IVF!!!! Nou, het was zondag, DE DAG. Ik werd niet ongesteld. Maandag, ik werd niet ongesteld. Dinsdag, ik werd niet ongesteld. Woensdag test gekocht, SOEBHANNALLaH, ik was zwanger. Spontaan. Nog een test gedaan erachteraan, ik geloofde het niet. Het meteen aan mijn man verteld, hij geloofde het ook niet. Artsen hadden immers gezegd, zal nooit lukken op de normale manier. Donderdag weer twee testen gedaan, weer allebei positief. Al hamdoe Lillah!!!! Al hamdoe Lillah!!! Al hamdoe Lillah!!!! Inmiddels ben ik zes maanden zwanger!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! met tranen in me ogen lees ik dit! ik ben heel erg blij voor jullie! en wij zijn ook nu 2jaar echt bezig om een kindje!! en heb ook verschillende en vervelende onderzoeken achter de rug! en ik heb ook van me arts voor ivf behandeling! ik ben nu voor de 2e maand aan het spuiten en hoop nu dat het gaat lukken!!! de eerste keer had ik te veel gespoten en hat veel te veel folikum dus konden we niet verder gaaan met de behandeling en moesten wachten voor de volgende maand! dus nu maar hopen insallah dat het gaat lukken!!!! en meid geniet van je zwangerschap :banana: liefs karima

[marochabibi]

el hamdollilah ..... ik heb deze verhaal gelezen met tranen in me ogen ,zo mooie allah ie kamel bie ghair insha allah . zo zie je maar niks is temoeilijk voor allah swt ...macha allah macha allah ik ben echt blij voor jullie ... asalaam mo alaikoum

[cassecroute]

Inderdaad, ik had me er echt al bij neergelegd dat ik kinderloos door het leven zou gaan en mijn man eveneens. We zouden wel IVF doen maar we hadden ons er wel op voorbereid van: als Allah het niet wil, dan gebeurt het gewoon niet, of we nou hoog springen of laag springen, of we nou huilen en tieren of dat we gewoon rustig blijven, als Allah voor ons geen kinderen heeft voorbestemd, dan Al hamdoe Lillah. Dus koos ik vooral voor mijn gezondheid, al die stress al die tranen al die wanhoop omdat ik geen kinderen zou krijgen, is niet alleen ondankbaarheid naar Allah toe maar ook nog eens héél erg slecht voor mijn gezondheid. Het is al 'erg' genoeg dat ik geen kinderen zal krijgen, dus een slecht funcioneert lichaam en brein kan ik er echt niet bij hebben. Dus al het mogelijke eraan doen om dat gezond te houden, bi idhni Llah, dacht ik maar. Lieve iedereen, bidden en Allah smeken is ons enig medicijn. Als hij ons niet helpt, helpt niemand ons want er is geen helper dan De Helper, Allah soebhanahoe wata3ala. Masha'llah! Je bent een prachtig voorbeeld hoe je je moet gedragen. Je bent beproefd en Allah (soebhanahoe wata3ala) heeft je beloond voor je geduld en vertrouwen in Hem. Ina Allaha ma3a sabirin. Mabroek!