Had Darwin gelijk? DEGENERATIE HET EINDE VAN DE EVOLUTIETHEORIE

[saladin_2de]

http://img89.exs.cx/img89/5914/degeneratie7zo8vh.png (http://www.imageshack.us) Had Darwin gelijk? http://img89.exs.cx/img89/7285/gfoto3737at.jpg (http://www.imageshack.us) Deze open vraag staat met grote letters op de voorkant van het Novembernummer van National Geographic. Wie meent dat dit de aanzet is tot een kritische terugblik op Darwin's evolutieleer komt al snel tot de ontdekking dat men zich vergist. Na het omslaan van de titelpagina van het desbetreffende artikel wordt de openingsvraag kort en krachtig beantwoord met "Ja, de bewijzen voor de evolutietheorie zijn overweldigend". Eigenlijk kunnen we daarna wel ophouden met lezen, want de argumenten die in de loop van het artikel worden aangehaald zullen zowel voor als tegenstanders herkennen uit soortgelijke artikelen. Verder lezen is vooral de moeite waarde vanwege de prachtige foto's, maar de tekst staat vol met de bekende clichés. Degenen die de evolutietheorie niet ten volle aanvaarden worden meteen gestigmatiseerd als fundamentalistische christenen of ultra-orthodoxe joden. Dat de schrijver er zelf nogal fundamentalistische opvattingen op nahoudt over zowel evolutietheorie als andersdenkenden, is iets wat het merendeel van de niets vermoedende lezers waarschijnlijk zal ontgaan. Het doel van dit artikel wordt duidelijk gemaakt op blz. 6. Bijna de helft van de Amerikaanse bevolking denkt dat Darwin het bij het verkeerde eind had, hetgeen volgens de schrijver te wijten is aan oprechte onwetendheid en verwarring. Veel mensen hebben op school nooit over de evolutie geleerd en nooit een boek gelezen waarin de theorie helder werd uitgelegd. Pardon? Ik heb nog geen school meegemaakt, noch van mijzelf, noch van mijn kinderen, waar de evolutietheorie niet gepropageerd werd. Of geldt dit alleen voor Amerika? Of - en dat is waarschijnlijker - ligt het er gewoon aan dat er nog steeds geen enkel boek bestaat waarin de theorie helder en overtuigend wordt uitgelegd? Nou ja, een unieke kans voor National Geographic zou je zeggen om voor eens en altijd aan de hele mensheid duidelijk te maken dat de evolutietheorie de enige acceptabele en aanvaardbare verklaring is voor het ons bestaan. Het gaat daarbij niet om één, maar twee grote ideeën: de evolutie van alle soorten als historisch gegeven en de natuurlijke selectie als voornaamste mechanisme dat dit fenomeen heeft veroorzaakt. Het historisch gegeven wordt hierbij door de schrijver aangemerkt als feit, terwijl het hier duidelijk om een evolutionistische interpretatie van geologische feiten (de fossiele kolom) gaat. Verder is het belangrijk om in deze context op te merken dat - in tegenstelling tot wat de schrijver beweert (op blz. 27) - moderne creationisten allemaal erkennen dat er sprake is van natuurlijke selectie en dat dit aan de hand van wetenschappelijke experimenten een verifieerbaar mechanisme is. God heeft dus – zoals in de tijd van Darwin misschien werd gedacht - geen star gedefinieerde soorten geschapen, maar flexibele typen met een geweldige potentiële variatie zodat deze zich konden aanpassen en overleven in veranderende omstandigheden en zodat de mensheid soorten kon kweken en fokken ten behoeve van zijn eigen bestaan. Creationisten ontkennen en weerleggen echter dat dit mechanisme kan leiden tot het ontstaan van nieuwe typen. Ik gebruik hierbij bewust de aanduiding typen om aan te geven dat de grenzen van wat als een soort beschouwd wordt vaak kleiner zijn, dan de genetisch mogelijke variatie van de oorspronkelijk door God geschapen typen. De voorbeelden die in dit artikel van National Geographic aangehaald worden als bewijs van evolutie vallen dan ook grotendeels onder de noemer variatie en selectie binnen een type (bv honden, vinken). De voorbeelden die daarbuiten vallen (bv Walvisevolutie) zijn uitermate speculatief en het bewijs is flinterdun. Dit wordt zelfs bevestigd door de in het artikel beschreven onderzoek van paleontoloog Gingerich, die na ruim 20 jaar (!) zelf tot de ontdekking kwam dat zijn eerdere opvatting (dat Walvissen afstammen van Pakicetus, een landzoogdier) onjuist is en dat walvissen meer verwant zijn aan antilopen. Deze laatste conclusie is tot dusver gebaseerd op de vondst van slechts een enkel fossiel bot en kan daarom nauwelijks als bewijs worden aangevoerd. De bewijzen die in het artikel worden aangedragen zijn ingedeeld in een aantal categorieën, vier uit de tijd van Darwin en vier op basis van de moderne biochemie en genetica. Biogeografie - leer van de geografische verspreiding van levende wezens op aarde - Darwin vroeg zich af waarom op elkaar gelijkende soorten meestal dicht bij elkaar leven? Hij zag in de biogeografische feiten een sterk organisch verband dat door tijd en ruimte de overhand heeft en zag als oorzaak hiervan dat deze soorten van gemeenschappelijke voorouders afstammen. Tot zover kunnen we het helemaal met Darwin eens zijn, naar alle waarschijnlijkheid hadden alle op elkaar gelijkende soorten een gemeenschappelijke voorouder en behoorden ze tot hetzelfde type. De ontstane variëteiten zijn het gevolg van (in de voorouders reeds aanwezige) genetische variatie en natuurlijke selectie. Dit is dus wel een bewijs voor anagenese (de verandering van een soort), maar niet voor cladogenese (nieuwe soortvorming). http://img20.exs.cx/img20/3397/tijgers8wd8re.png (http://www.imageshack.us) Figuur 1: Leeuwen en tijgers worden beschouwd als twee verschillende soorten katachtigen. Toch blijkt een kruising tussen beide mogelijk te zijn, zoal sde hier afgebeelde Tigons. Dit is een duidelijke aanwijzing voor hun gemeenschappelijke genetische oorsprong en dat ze tot hetzelfde geschapen "type" behoren. De dertien verschillende vinkensoorten die Darwin op de Galapagos eilanden vond (blz. 26-27) zijn daarvan een goed voorbeeld. De onderlinge diversiteit van de soorten is zeker een gevolg van variatie en natuurlijke selectie van een oorspronkelijke soort, maar dat is natuurlijk geen verklaring voor het ontstaan van vinken.

[Blade20]

Jammer joh, die theorie is al als fout bewezen. Zie je, bij degeneratie zou het aantal dna-variaties af moeten nemen. Helaas klopt dit niet omdat bij ieder nieuwe levend wezen wat tot stand wordt gebracht er nieuwe variaties worden aangemaakt door de hercombinering van verschillende DNA strengen van verschillende mensen. Ik laat dan eventjes voor het gemak de nieuwe strengen als gevolg van mutatie liggen, want ook die zorgen voor nieuwe soorten. Zelfs jij bestaat uit nieuw gevormde strengen DNA. De degeneratie theorie werd onjuist bewezen al jaren gelden. Goed geprobeerd, maar helaas heb ik me al verdiept in deze (foutieve) theorie.

[saladin_2de]

Paleontologie - leer van de historische ontwikkeling op basis van fossielen - Het was Darwin opgevallen dat nauw verwante soorten meestal dicht bij elkaar lagen in opeenvolgende aardlagen. Hij beredeneerde dat nauw verwante soorten elkaar opvolgden in de tijd. Het valt zeker niet te ontkennen dat er een zekere sortering van soorten in de aardlagen aanwezig is. De vraag is echter of deze het gevolg zijn van evolutionaire ontwikkeling. De meeste creationisten menen dat de aardlagen een gevolg zijn van een wereldwijde catastrofe (zondvloed) en dat de "evolutionaire" volgorde een gevolg is van o.a. de verspreiding van soorten voor de vloed, de mobiliteit van deze soorten en sorteringsprocessen van sedimenten tijdens de globale vloed. In beide gevallen gaat het hier niet om harde bewijzen maar om mogelijke verklaringen. Bovendien ontbreken in de aardlagen de grote hoeveelheden overgangsvormen van de ene soort naar de andere. Darwin verwachte dat als zijn theorie juist zou zijn er allerlei overgangsvormen tussen soorten gevonden zouden worden. National Geographic verzwijgt eenvoudigweg dat na bijna 150 jaar na de publicatie van "the origin of species" deze niet zijn gevonden ondanks de vele opgravingen. Zelfs de fanatieke evolutiebioloog Stephen Jay Gould gaf toe dat "de extreme zeldzaamheid van overgangsvormen in de fossiele kolom standhoudt als het beroepsgeheim van de paleontologie. De evolutiestambomen die in studieboeken beschreven staan zijn gebaseerd op informatie over de knooppunten en uiteinden van de takken. De rest is invulling, weliswaar op acceptabele wijze, maar niet gebaseerd op fossiel bewijs." Het artikel bevestigt dit door de stelling op blz. 25 dat "fossielen zijn als een film van de evolutie: verhelderend, maar ogenschijnlijk incompleet". (N.B. Het oorspronkelijke Engelstalige artikel spreekt over het ontbreken van 999 van de 1000 beelden ...) http://img85.exs.cx/img85/4849/visdarwin3ox2vs.png (http://www.imageshack.us) Figuur 2: Veel fossielen getuigen van een plotselinge begrafenis, een logisch gevolg van een mondiale en catastrofale zondvloed. Embryologie - leer van het ontstaan en de ontwikkeling van embryo’s - De bewering dat een zoogdierembryo stadia doorloopt die lijken op de stadia van een reptielembryo zijn gebaseerd op over-simplificatie, speculatie en zelfs bedrog (figuur 1) en inmiddels grotendeels achterhaald. Dat National Geographic dit argument hier opnieuw van stal haalt pleit bepaald niet voor het wetenschappelijk gehalte van dit artikel. Als bewijs voor de evolutie kunnen we het gerust terzijde schuiven. http://img85.exs.cx/img85/3914/ebriofot7gk.jpg (http://www.imageshack.us) Figuur 3: Op de bovenste rij de afbeeldingen die Ernst Haeckel gebruikte om de gelijkvormigheid van menselijke embryo’s met vissen, reptielen, vogels en zoogdieren aan te tonen. Reeds in 1874 werd aangetoond dat de afbeeldingen bedrog waren. Op de onderste rij zien we foto’s op schaal die aantonen dat in werkelijkheid de verschillen aanzienlijk zijn. (M.K. Richardson, © Springer-Verlag GmbH & Co.) Het artikel noemt ook rudimentaire (niet functionele) organen als bewijs voor evolutie. Ook dit is een dubieus argument. Ten eerste omdat veel vermeende rudimentaire organen bij nadere beschouwing wel degelijk een functie blijken te hebben (soms in een bepaalde groeifase). En ten tweede omdat niet functionele organen eerder het gevolg lijken te zijn van genetische mutatie, waarbij er juist sprake is van het verlies van een functie wat onder bepaalde omstandigheden voordelig kan zijn (bijvoorbeeld blinde vissen in grotten die zo donker zijn dat ze toch niets kunnen zien).. Morfologie - leer van de (groepering van soorten op basis van) uitwendige vorm en opbouw van organismen en organen - De redenering hier is dat de aanzienlijke overeenkomsten in o.a. lichaamsbouw (bijvoorbeeld dat alle zoogdieren twee voorpoten en twee achterpoten hebben) en celbouw (vrijwel alle levende organismen maken gebruik van dezelfde genetische code) van allerlei gewervelde dieren een bewijs zijn voor een gemeenschappelijke oorsprong. Te beweren dat dit bewijs is voor de evolutietheorie is zo ongeveer hetzelfde als beweren dat een auto van een skelter afstamt omdat beide twee voor en achterwielen hebben en een stuur en grotendeels van dezelfde materialen gemaakt zijn (ijzer en rubber). Bovendien gaat een dergelijke redering voorbij aan de enorme hoeveelheden (doelbewust aangebrachte) verschillen tussen de varianten. De overeenkomsten in vormgeving en functionaliteit zijn eerder een bewijs voor gemeenschappelijk ontwerp. In het geval van de skelter en de auto gaat het daarbij om de intelligentie en de creativiteit van de mens en bij het leven op aarde gaat het daarbij om een buitengewoon intelligente en creatieve Schepper. http://img85.exs.cx/img85/7928/boom12ev1se.png (http://www.imageshack.us)http://img223.exs.cx/img223/7138/boom27io1oi.png (http://www.imageshack.us) http://img223.exs.cx/img223/4452/boom33xu7po.png (http://www.imageshack.us) Figuur 4: (a) De evolutionaire boom volgens welke alle nog levende soorten afstammen van een gemeenschappelijke voorouder. (b) In de tijd van Darwin dacht men dat de nog levende soorten rechtstreeks afstamden van de door God geschapen soorten. (c) De diversiteit in soorten zoals die naar alle waarschijnlijkheid in de loop der tijd ontstaan is uit de oorspronkelijk geschapen soorten (illustratie © Answers in Genesis). Vreemd genoeg vermeldt het artikel als moderne bewijzen de Populatiegenetica (mathematische analyse van genetische kenmerken en verspreiding ), de Biochemie (de chemische aspecten van de levende natuur - in feite een onderdeel van de moleculaire biologie), de Moleculaire biologie (een deelgebeid van de biologie dat onderzoek doet naar macromoleculen zoals eiwitten en nucleïnezuren) en de Genomics (het in kaart brengen van en bestuderen van de genetische informatie van mens dier en plant), zonder te vermelden wat deze nu precies bewijzen of bevestigen. Moderne creationisten zien met name in de biochemie en de genetica juist bewijs voor intelligent ontwerp. De genetica laat namelijk zien dat variatie in volgende generaties een gevolg is van reeds in de genen van de ouders aanwezige informatie. Daardoor ontstaan geen nieuwe soorten, maar wel allerlei onderling verschillende variaties, die bij honden bijvoorbeeld kunnen variëren van pekinees tot Ierse setter. Bovendien blijkt het DNA (waarvan Darwin nog niets wist) een efficiënte informatiedrager te zijn met een systematische opgezette codering, terwijl er geen enkel natuurlijk proces bekend is dat spontaan informatie genereert en opslaat. Alle tot dusver bekende codes en informatiedragers zijn door mensen ontworpen. Verder zijn de door de Genomics aangetoonde overeenkomsten in DNA structuren niet wezenlijk anders dan de eerder besproken morfologie, maar dan op microscopische schaal. En tenslotte is de door biochemicus Michael Behe aangetoonde niet reduceerbare complexiteit in biochemische processen een tot dusver onoverkomelijke barrière gebleken in het evolutieproces om zelfs maar één enkele levende cel te laten ontstaan. Sceptici vragen: "Kunnen we zien hoe evolutie zich voltrekt? Kan ze in het wild worden waargenomen? Kan ze in een laboratorium worden gemeten?" Het antwoord is (natuurlijk) ja. Dit wordt onderbouwd aan de hand van kort omschreven experimenten met fruitvliegen en bacteriën. De details daarvan ontbreken, maar wie zich in deze voorbeelden verdiept komt al snel tot de ontdekking dat het ook hier variatie binnen een type betreft en niet het ontstaan van nieuwe genetische informatie en dus nieuwe of verbeterde functionaliteit. Wie meent dat de evolutietheorie niet atheïstisch bedoeld is, moet de laatste zin van het artikel nog maar eens goed lezen. Een tbc patiënt hoopt op Gods hulp, maar de zoektocht naar genezing wordt geleid door op de evolutietheorie gebaseerde wetenschap. Deze stelling is op zichzelf al ten zeerste te betwijfelen aangezien veel hedendaagse wetenschappers weliswaar een evolutionistische visie hebben, maar een groot deel van hun werk en resultaten daar meestal helemaal niet van afhankelijk zijn. Sterker nog, de moderne wetenschap is juist tot bloei gekomen door christelijke visie en het vertrouwen dat de natuur zich ‘voorspelbaar’ gedraagt. Voorbeelden van dergelijke wetenschappers zijn Newton en Linnaeus (deze laatste wordt in het artikel ook als dusdanig benoemd). Ik kan best begrijpen dat veel mensen in God teleurgesteld zijn door het uitblijven van genezing bij ziekte. Dat zegt echter niets over het feit of hij het ook niet kan, er zijn ook voldoende voorbeelden van mensen die genezing voor hun ziekten in eerste instantie gezocht hebben in de wetenschap, maar die dat uiteindelijk bij God hebben gevonden. Bovendien heeft de wetenschap op veel ziekten nog steeds geen antwoord en al helemaal niet op existentiële vragen rondom (eeuwig) leven en het overwinnen van de dood. En de antwoorden daarop zult u in National Geographic wel nooit vinden ... Frank van de Laar. Eindhoven, November 2004. http://www.degeneratie.nl/artikelen/04NatGeo_Darwin.htm

[Bongo]

De tijden zijn veranderd voor sceptici die zich bezighouden met het creationisme. Deze pseudo-wetenschappelijke stroming, waarbij directe of ‘bijzondere’ schepping door de bijbelse god centraal staat, heeft zich gedurende het laatste decennium geëvolueerd tot een nieuwe en modernere vorm die lastiger is te hanteren. In de Verenigde Staten, daar waar de controverse tussen rond de evolutietheorie het hevigst woedt, hebben schrijvers als Philip Johnson en Michael Behe reeds de nieuwe strategie laten zien. Eerder werd de boventoon gevoerd door lieden zoals Henry Morris die krampachtig poogden de letterlijke juistheid van het Genesisverhaal aan te tonen. Dit deden zij voornamelijk door het selectief omgaan met, en het verdraaien van, empirische feiten om die als bewijzen voor een zondvloed en een jonge aarde aan te voeren. Maar die strategie bleek te ongeloofwaardig en in elk geval te doorzichtig na een aantal juridische nederlagen, met name een in 1984, waarbij rechter William Overton het creationisme afwees als ‘vermomde religie’ en om die reden ongrondwettelijk om op openbare scholen onderwezen te worden. In elk geval is de literalistische zienswijze niet gedragen door de meerderheid van de Amerikaanse bevolking of zelfs van de christenen. In de nieuwe strategie wordt daarom het precieze hoe-en-wanneer van de schepping (en door wie) achterwege gelaten. Taak is het zoeken naar ‘onoplosbare’ problemen voor de evolutietheorie, die daarmee onhoudbaar zou worden. Het ‘alternatief’, het ingrijpen door een scheppend Opperwezen, zou dan de enige optie zijn die overblijft.. Het boek van Nederlandse evangelist en publieke persoonlijkheid Peter Scheele: ‘Degeneratie - het einde van de evolutietheorie’ dat uitkwam in 1997 probeert ook zoiets dergelijks. In dit boek wordt uitgebreid geargumenteerd waarom evolutie volgens de huidige kennis van de biologie niet mogelijk zou zijn, en vervolgens wordt er een zogeheten ‘wetenschappelijk alternatief’ gepresenteerd, dat uitgaat van de schepping. Toch zijn tot op heden de publicaties en activiteiten van Peter Scheele en andere ‘degenerationisten’ nagenoeg genegeerd door evolutie-experts. Ten onrechte, in de eerste plaats omdat de creationisten zich hierdoor des te meer gesterkt voelen in hun overtuigingen, waar ‘de evolutionisten’ niets van op terug lijken te hebben. In de tweede plaats worden er in Scheeles boek wel degelijk zaken aangekaart die nogal problematisch lijken en om antwoorden vragen. De argumentatie in het boek kan op de geïnteresseerde leek overtuigend overkomen en de onvoorbereide criticus overbluffen. Dat Scheele niet onderschat dient te worden mag wel blijken uit het feit dat hij tijdens openbare discussiebijeenkomsten menig evolutie-expert met de mond vol tanden heeft doen staan. Een behandeling van de punten waarop Scheeles boek mank loopt is dus onontbeerlijk en bij dezen wil ik een aantal van de redeneringen die aan ‘Degeneratie’ ten grondslag liggen, ontsluieren als ongeldig, onjuist en onwetenschappelijk, de hoogdravende pretenties van het boek ten spijt. Typerend voor het boek is dat het voortdurend naar bepaalde conclusies toe lijkt te werken, die dan vervolgens niet worden getrokken, maar steeds een sterk suggestieve nasmaak achterlaten. De oplettende, kritische lezer moet zich om die reden voortdurend inhouden, want de echte genadeslag blijft steeds uit. Aan de andere kant worden al deze passages wel door Scheeles achterban als zoete koek verorberd. In het eerste hoofdstuk bijvoorbeeld, passeren allerlei sociale en politieke factoren, die aan het succes van de Darwin’s evolutietheorie zouden hebben bijgedragen, de revue. De onderliggende suggestie is dat dit de eigenlijke redenen zijn voor het succes en niet de wetenschappelijke en empirische gronden. Deze laatste redenen worden in dit hoofdstuk zelfs compleet genegeerd, wat natuurlijk oneerlijk en misleidend is, maar de impliciete conclusie wordt nooit in zoveel woorden uitgedrukt. Bovendien draait Scheele de zaken hiermee om: Het zijn immers in de eerste plaats de creationisten die vanuit hun geloofsopvattingen tot een afwijzing van de evolutietheorie komen, en niet andersom. De strategie die Scheele verder ontplooit is als volgt: Allereerst wordt zekergesteld dat de lezer de algemene grondbeginselen van de evolutietheorie en die van de moleculaire genetica juist begrijpt. Het lijkt hierbij opmerkelijk dat Scheele de evolutionaire principes van variatie en natuurlijke selectie blijkt te omhelzen, maar schijn bedriegt: Evolutie op kleine schaal -microevolutie- is reeds sinds lange tijd gemeengoed in creationistische kringen. Het is nu juist de grootschalige evolutie van zegmaar een vogel uit een reptiel, en daarmee de gemeenschappelijke afstamming van al het leven op aarde, dat in twijfel wordt getrokken. De creationisten hebben echter nooit duidelijk kunnen aangeven waar de grens tussen micro- en macroevolutie nu eigenlijk ligt. Peter Scheele probeert, in navolging van Michael Behe, de grens te trekken op het moleculaire niveau van de genen en in het bijzonder hun functionele producten: de eiwitten. Link (http://www.nadarwin.nl/MeesOPLTR/steeman2.html)

[saladin_2de]

Donderdag 29 mei 2003 is Teleac gestart met een serie over de evolutietheorie van Charles Darwin. Deze serie is een vertaling van de Amerikaanse “PBS-Evolution series”, zie www.pbs.org/evolution. De titel van de serie maakt duidelijk dat evolutie inmiddels een algemeen aanvaard principe is. In de cursus wordt ingegaan op de achtergronden en de betekenis van de evolutieleer van Darwin. Zijn evolutietheorie heeft duidelijk bijgedragen aan een beter begrip van de wereld om ons heen en de ontwikkeling van de wetenschap, maar heeft ook zeker zijn begrenzingen. In het licht van de triomf komen deze beperkingen onvoldoende aan bod in de uitzendingen. In dit artikel worden daarom per aflevering een aantal kritische kanttekeningen geplaatst die tot doel hebben de beperkingen van de evolutietheorie te laten zien. Bij het schrijven van deze artikelen is gebruik gemaakt van de kritieken van “Answers in Genesis” en die van “Discovery Instutute” op de oorspronkelijke serie. Deze zijn te vinden op de volgende websites: http://www.answersingenesis.org/pbs_nova/Default.asp en http://www.reviewevolution.com/. Inhoudsopgave: De wereld op zijn kop (1) De wereld op zijn kop (2) Scheppen en herscheppen Na de dood komt leven Begrijpen is overleven Seks, waarom eigenlijk? De oerkracht van de geest Hoe zit het met God? Conclusies http://www.degeneratie.nl/artikelen/Teleaccursus.htm Conclusie Al met al kan deze Teleac serie teleurstellend genoemd worden. De evolutie van molecuul tot mens wordt niet of nauwelijks uitgelegd en de erfelijkheidwetten van Mendel worden overgeslagen. Men gaat er blijkbaar van uit dat iedere kijker de evolutietheorie al als feit aanneemt. Dat ruim 100 jaar na Darwin de fundamentele problemen van zijn theorie nog steeds niet opgelost zijn en dat zijn voorspellingen over fossiele overgangsvormen niet uitgekomen zijn wordt in deze serie als niet relevant beschouwd. Wordt het niet eens hoog tijd om de meest triviale verklaring voor het ontstaan van het leven in al zijn verscheidenheid en complexiteit te aanvaarden, namelijk dat er sprake moet zijn van een buitengewoon creatieve en intelligente Schepper? Wat nu de werkelijke triomf van de evolutietheorie is heeft deze serie niet duidelijk kunnen maken. Er is geen enkel voorbeeld gegeven van een wetenschappelijke doorbraak dankzij de evolutietheorie. Het geeft te denken dat er wel verschillende voorbeelden aan de orde zijn gekomen (o.a. bij de virussen), waarbij de verwachtingen op basis van de evolutietheorie niet bleken te kloppen. Verder was de benadering van veel onderwerpen nogal eenzijdig. Kritiek vanuit de wetenschappelijke wereld is verzwegen en kritiek vanuit het Creationisme is afgedaan als religieuze propaganda. Dat is jammer, want door serieuzer en dieper in te gaan op deze kritiek zou er waarschijnlijk een veelzijdigere, boeiendere en leerzamere serie (met wellicht een andere titel) ontstaan zijn. Deze Teleac cursus is wat dat betreft niet uniek, veel boeken en documentaires presenteren de evolutietheorie als een wetenschappelijk feit terwijl het nog altijd een interpretatie van de feiten betreft. Het zou onderwijs en wetenschap beslist ten goede komen als men in het vervolg opener en eerlijker de voor en tegen argumenten zou behandelen op scholen en in de populair wetenschappelijke media. Voor alle duidelijkheid: dit is geen pleidooi voor het afschaffen van het onderwijs in de evolutietheorie, maar een pleidooi voor openheid en eerlijkheid van zaken. Een open en eerlijke discussie is alleen maar mogelijk als het evolutiemodel èn het creationistisch model beide aan bod mogen komen. Dan ontstaat een reëler beeld van de evolutietheorie. Tenslotte bedank ik bij deze Peter Scheele, Kees-Jan van Dam en Jan Rein de Wit voor hun correcties en suggesties. Ing. Frank van de Laar Eindhoven, Juli 2003

[Bongo]

Darwin was het begin van alle ellende, zo weet Peter Scheele. En hij is vast van plan om daar wat aan te gaan doen. In Degeneratie lanceert hij daarom 'een wetenschappelijk alternatief', inclusief 'Creator'. Hij doet wel zijn best, die Peter. Aan de publicatie van zijn boek ging een ware stroom persberichten vooraf. Maar hij wil dan ook heel wat: Darwin verslaan - 'Let's beat Darwin!' is zijn motto. Voorlopig echter richt hij zijn pijlen bij voorkeur op Darwins vertegenwoordiger op de Hollandse aarde: Midas Dekkers. Het boek is opgedragen aan Midas, 'de verpersoonlijking van traditioneel evolutionistisch denken in Nederland'. Dekkers zal echter, vrees ik, schouderophalend zijn toestemming hebben verleend en verder hoogstwaarschijnlijk ook geen woord aan dit boek vuil maken. Vanwaar Scheeles breed geëtaleerde afkeer van de grondlegger van de evolutietheorie? Omdat Darwin een godloze religie heeft gesticht, een die leidt tot moreel verval: 'Het hele probleem van het ontbreken van normen en waarden in onze samenleving en de dringende noodzaak van maatschappelijke discussie, vindt zijn oorzaak in het algemeen aanvaard zijn van de evolutietheorie. (...) De normen die er nu zijn, zijn vaak nog christelijke normen. Maar de bodem voor handhaving van die normen is weggeslagen. (...) En dat hebben we te danken aan de evolutietheorie, aan Darwin.' (p. 26) Het is het oude, treurig stemmende verhaal van de moreel minderwaardige, tot alle kwaad geneigde, kortom duivelse goddelozen. Oude, agressieve wijn in lekke zakken, zo lijkt het. Maar Scheele heeft ook iets origineels te bieden. De eerste vier hoofdstukken van Degeneratie bieden een gedetailleerd beeld van verscheidene aspecten van de moderne genetica. Hij heeft er zich heel duidelijk - en dat mag voor dit genre opmerkelijk heten - serieus in verdiept. Dat was noodzakelijk omdat hij in zijn pogingen de evolutietheorie te weerleggen ontdekte dat 'de oplossing complexer was dan ik aanvankelijk dacht'. Met als gevolg dat het boek veel complexer is dan andere antidarwinistische werken. A. van den Beukels Met andere ogen - over wetenschap en het zoeken naar zin (Ten Have, 1994) bijvoorbeeld komt niet veel verder dan de constatering dat evolutiebiologen ruzie maken en dat er 'dus' van de evolutietheorie wel niks zal kloppen. Scheele gaat echter uitgebreid in op allerlei biochemische en genetische details. Goed, zijn stijl is van een gruwelijke gelijkhebberigheid en hij zinkt ook zo nu en dan tot het niveau van het goedkope christelijke tractaat (waarin na vijf uit hun verband gerukte citaten geconcludeerd wordt dat wetenschappers elkaar tegenspreken), maar het is en blijft een dappere poging - die jammerlijk mislukt. De eerste vier hoofdstukken zijn een inleiding op de 'Openingsakte van het biokosmisch drama', hoofdstuk 5. Daarin maken we kennis met Koning Entropie die verwarring zaait, Meesteroplichter Mutatie die voortdurend aan de genen zit te morrelen en Engel Natuurlijke Selectie die door Meesteroplichter Mutatie aangebrachte ongunstige mutaties uit de weg ruimt. Het drama zelf speelt zich af in hoofdstuk 6, 'Genengroei', en laat zich als volgt samenvatten: Genen kunnen muteren en daarna gaan ze nét iets andere eiwitten aanmaken. Dat is het werk van Meesteroplichter Mutatie. Als dat nieuwe eiwit toevallig beter is, kan de Engel Natuurlijke Selectie die nieuwigheid uitselecteren, waardoor deze uiteindelijk het dominerende gen wordt; ongunstige mutaties daarentegen verdwijnen door haar toedoen van het toneel. Als er nu een mutatie optreedt die een volstrekt niet-functioneel eiwit oplevert, dan is dat gen (in Scheeles terminologie) 'dood' en niet meer onderhevig aan selectiedruk. Koning Entropie zorgt er dan voor dat het op goed geluk verder muterend steeds verder verwijderd raakt van haar ooit functionele structuur. Tot zover is er nog niets bijzonders aan de hand. Maar neem nu eens een essentieel gen, een dat cruciaal is voor het ontstaan of functioneren van het individu. Dat kan dankzij Meesteroplichter Mutatie ook variëren, maar als het niet-functioneel wordt, sterft het individu onmiddellijk. Kortom: genen die bijzaken regelen kunnen misschien forse veranderingen ondergaan, maar dat geldt niet voor de essentiële genen. Die worden door Engel Natuurlijke Selectie dicht bij dezelfde structuur gehouden. 'Essentiële genen, zo vat Scheele het samen, 'kunnen niet evolueren naar een andere functionaliteit.' Iets verderop volgt het tweede deel van zijn argument: ongeveer tweederde van de genen van zoogdieren, zo concludeert Scheele, vertoont helemaal geen variatie en blijft altijd uiterst dicht bij die ene nuttige structuur, hetgeen betekent dat dit deel van het genetisch materiaal niet evolueert. Scheele kan het wel uitschreeuwen (op pagina 92): 'Hé Charles. Tweederde van de genen evolueert niet!' Een beetje tragisch is het wel, aangezien deze conclusie gebaseerd is op een koe van een fout: Dat getal tweederde heeft betrekking op het voorkomen van heterozygotie binnen het genoom en niet op het aantal gemuteerde genen. Dat zit als volgt: we hebben van alle genen in principe steeds twee exemplaren, één van ieder van onze ouders. Pakweg eenderde van die genen kent twee of meer varianten, 'allelen', die ieder een ander fenotype (uiterlijk kenmerk) aandragen, maar waarbij meestal een der allelen domineert. Wie bijvoorbeeld van zijn beide ouders een allel voor rood haar heeft ontvangen, krijgt ook rood haar; wie een allel voor rood en een voor zwart haar heeft, krijgt zwart haar omdat 'zwart' dominant is en 'rood' recessief. 'Allel' is een typisch begrip uit de klassieke genetica, en het laat zich niet een-twee-drie vertalen naar moderne inzichten op het gebied van genen. Veel aspecten van de erfelijkheid (men denke aan huidskleur) laten zich op die manier ook niet beschrijven. Het bestaan van allelen heeft daarom niets te maken met het aantal mutaties binnen genen - natuurlijk kan het ene allel een mutatie van het andere zijn. In de praktijk bevatten genen altijd wel een stel (tot vele tientallen) grote en kleine mutaties die ervoor zorgen dat een volledige biochemische beschrijving van genen zoals die bijvoorbeeld door het Human Genome Project wordt geleverd, nooit meer dan een ijkpunt kan zijn. .

[Bongo]

Bestaan er 'essentiële genen' waarbij een bescheiden mutatie reeds fataal kan zijn of een fors verlies aan fitness betekent? Zeker. Een mooi voorbeeld vind ik altijd weer de familie der uilen. Je hebt ze groot en klein, bruin en grijs, slank en dik - maar ze zijn altijd herkenbaar aan dezelfde karakteristieke jachttechniek. Er zijn meerdere wegen naar Rome, maar het is inderdaad denkbaar dat de genen die daarvoor verantwoordelijk zijn, in de loop der evolutie niet of nauwelijks zijn veranderd. Maar dat heeft het ontstaan van vele verschillende uilensoorten niet kunnen voorkomen. Soortvorming treedt op zodra een populatie in twee grotendeels afzonderlijk voortplantende delen uit elkaar valt. Een bescheiden uiterlijk verschil kan daarbij al van cruciaal belang zijn, en verschil in selectiedruk of simpelweg genetische drift (het toevallig uit elkaar drijven van eigenschappen) zorgt dan voor de rest. Bij 'essentiële genen' kunnen we denken aan genen die een zeer specifiek eiwit aanmaken voor een zeer gespecialiseerde functie, maar ook aan de grote regulatorgenen die de ontwikkeling van het embryo sturen. Als daar iets mis gaat, zo zou je met Scheele kunnen denken, dan komt die ontwikkeling tot stilstand en sterft de vrucht. Als er dus inderdaad genen bestaan die het onderscheid tussen soorten in stand houden, dan zijn die dat die regulerende genen. Ontwikkelingsbiologen hebben de afgelopen jaren echter vastgesteld dat die starre opvatting over de werking en functie van deze genen, op de helling moet. Langzaam maar zeker krijgt men steeds meer inzicht in de complexe processen die het ontstaan van een individu reguleren, en een van de meest fascinerende ontdekkingen van de laatste jaren is dat dieren uit verschillende stammen van het dierenrijk, die dus totaal anders in elkaar zitten, over sterk op elkaar lijkende genen beschikken die ook sterk verwante functies vervullen: genen die de eerste aanleg van het insectenlichaam reguleren zijn ook actief in de ruggengraat van een ongeboren mensenkind; genen voor poten en vleugels leveren bij ons armen en benen; genen voor lichtgevoelige vlekken of facetogen leveren in de mens onze eigen ogen af. Het lijken stuk voor stuk essentiële genen, en toch is hun functie in de loop van miljoenen ver van hun oorspronkelijke functie geëvolueerd. Hoe? Door de vermeerdering van genen en genencomplexen, gevolgd door variaties in de structuur en onderlinge samenwerking. Een fraaier bewijs voor de juistheid van de evolutieleer is nauwelijks denkbaar. Scheele denkt de evolutieleer een fatale slag te hebben toegebracht en gaat onverdroten voort met een brief aan Darwin, gevolgd door een intermezzo gewijd aan 'de Wet van Midas' (Dekkers; geen wet maar de constatering dat 'God' in de wetenschap een zinloos concept is) en daarna deel twee: 'Het wetenschappelijk alternatief voor biologische verandering: de degeneratietheorie'. Want alles wat Meesteroplichter Mutatie kan bereiken, is degeneratie. Ook constateert hij dat de genetische code dermate ingenieus in elkaar zit dat ze slechts door een buitenaardse 'Creator' kan zijn ontworpen. Zijn slotwoorden zijn weer voor zijn geliefde tegenstander: 'De grootste bezwaren tegen de ideeën in dit boek zullen niet van wetenschappelijke aard zijn, maar van (verborgen) religieuze aard, omdat men zal vallen over het bestaan van een Creator. En spot zal het belangrijkste argument zijn van degenen die geen goede (wetenschappelijke) argumenten hebben. Of niet soms, Midas?' Met Degeneratie valt niet te spotten - men kan er slechts om zuchten. Van alle pogingen om Darwin te 'verbeteren' of te 'weerleggen' is deze de meest hopeloze die ik ooit onder ogen ben gekomen. Scheeles inzet is prijzenswaardig, maar zijn aanpak volstrekt nutteloos. Wie moet hier nu in Godes naam van onder de indruk raken? Wie het nodige gelezen heeft over de evolutieleer zal het nooit in zijn hoofd halen dat Darwin plus een eeuw biologisch onderzoek weerlegd kan worden op populair-wetenschappelijk niveau. En dan de tweede potentiële lezersgroep, zij die Darwin en de moderne biologie veelal om religieuze redenen toch al niet vertrouwden. Die worden lastiggevallen met ingewikkelde biochemie en genetica en moeten hun vertrouwen stellen in ene Peter Scheele die een kiertje meent te ontwaren in het evolutionaire pantser - en dat in een boek waarin God 'Creator' heet en de bijbel niet voorkomt. 'Het was voor mij een enorm boeiend project', schrijft Scheele. Voor hem alleen, vrees ik. link (http://www.skepsis.nl/degeneratie.html)

[saladin_2de]

betreffende evolutie en de degeneratie-theorie (Macro-)evolutie is een genetische onmogelijkheid. Het grootste deel van de genen variëert helemaal niet, en evolueert (dus) ook niet. (Natuurlijke) selectie is altijd een verarming van genetische informatie. Genen zijn te complex en te gespecialiseerd voor hun taak om te kunnen evolueren. Er is geen genengroei en genen 'adopteren' geen wezenlijke nieuwe functies. Darwin heeft ontdekt hoe variatie ontstaat, niet hoe soorten ontstaan. Darwin kon er ook niets aan doen dat hij niks van genetica wist. Evolutie is geen wetenschap Veel 'bewijzen' van evolutie zijn juist voorbeelden van degeneratie en genetische verarming. Het DNA is geprogrammeerd, niet geëvolueerd. Variatie is geen bewijs voor evolutie. Nieuwe variatie ontstaat door verlies van genen, niet door een toename ervan. Het verschil tussen apen en mensen zit niet op DNA-nivo. Dezelfde funkties kunnen door verschillende genen vervuld worden bij verschillende soorten. De evolutie-theorie is de basis geweest voor Hitler's Endlösung. De evolutie-theorie is de basis voor het verlies aan normen en waarden in onze samenleving. Het zaad van racisme ligt in de evolutie-gedachte opgesloten.

[saladin_2de]

Evolutie is geen wetenschap? (Macro-)Evolutie 1. is geen wetenschap, want ze is per definitie niet te bewijzen. Structurele biologische verandering doet zich pas voor in een periode van tienduizend tot een miljoen jaar. Dat is door geen enkel experiment te toetsen. Met andere woorden: de evolutie-theorie is niet te falsificeren.2. Het is de levensfilosofie van de meeste wetenschappers, die je gratis bij hun wetenschap krijgt. Als je het niet eens bent met deze stelling, stuur dan s.v.p. met onderstaand formulier de beschrijving in van een uitvoerbaar experiment dat aan de volgende voorwaarden voldoet: het resultaat staat nog niet vast en is ook nog niet bekend het experiment kan binnen de komende 25 jaar uitgevoerd worden het resultaat kan niet verklaard worden door variatie, differentiatie binnen het type of degeneratie (wat namelijk algemeen voorkomende verschijnselen zijn die geen gemeenschappelijke oorsprong van al het leven bewijzen) als de voorspelling uitkomt toont dat aan dat er een gemeenschappelijke oorsprong is voor niet-verwante soorten. het moet een voorspelling doen die laat zien dat de evolutietheorie niet klopt als de uitkomst niet is zoals voorspeld (ofwel de evolutietheorie moer erin gefalsificeerd kunnen worden) Als de voorspelling voldoet aan de voorwaarden, zal het op deze pagina's gepubliceerd worden. Bekijk de reeds ingestuurde voorspellingen Bekijk niet uitgekomen voorspellingen van de evolutietheorie Voorspellingen waarmee de degeneratie-theorie gefalsificeerd kan worden staan er vele in het boek. Voorspelling Formulier [FrontPage Save Results Component] naam: plaats: funktie: bv. student xxx, bioloog te yyy, etc. E-mail: zal niet gepubliceerd worden omschrijving voorspelling: http://www.degeneratie.nl/formulieren/evolutie_geen_wetenschap.html Als je problemen ondervindt met dit formulier kan je in plaats daarvan ook een E-mailtje sturen naar Basic E-mail 1. (Macro-)Evolutie? Het probleem met het woord evolutie is dat het op vele manieren gebruikt wordt. Als je het ontstaan van een tekkel of een St. Bernhard uit een oerhond of -wolf 'evolutie' noemt dan is er evolutie. Maar in het dagelijks taalgebruik betekent het veel meer dan dat. Het draagt de klank die Darwin er aan gaf: AL het leven is uit gemeenschappelijke voorouders ontstaan. En DAT is het punt wat ik probeer aan te vechten. Sommigen noemen het ene micro-evolutie en het andere macro-evolutie. Het punt is dan niet of er micro-evolutie is. De tekkel en de St. Bernard laten zien dat dat er is. Het punt is of er macro-evolutie is: Tekkels en St. Bernards zijn nog steeds honden en kunnen (in principe) nageslacht krijgen. Die variatie gaat niet over de grenzen van het type (hond) heen. De vele betekenissen van het woord evolutie op een rijtje: het heelal is door een oerknal uit het niets ontstaan het leven heeft zich spontaan gevormd uit een oersoep (de abiogenese) de soorten zijn gedurende vijf miljard jaar steeds complexer geworden en als een groeiende boom met aftakkingen uit elkaar ontstaan genfrequenties verschuiven binnen een populatie er is variatie er is degeneratie ("de imperfectie van de levende natuur laat zien dat er evolutie is" wordt er namelijk wel gezegd, terwijl dat uiteraard gewoon laat zien dat er degeneratie is) er komen mutaties in genen voor waardoor er iets 'nieuws' ontstaat wat er eerst niet was Als hetzelfde woord voor AL deze dingen gebruikt, kan je het ontstaan van het heelal door een oerknal 'bewijzen' door te laten zien dat er mutaties voorkomen. Als je het woord evolutie gebruikt voor variatie die er in de levende natuur ontstaat, dan kan je zeggen: er is evolutie. Maar je haalt daarmee het paard van Troje naar binnen. Met dat paard krijg je ook de soldaten van Darwin's Evolutie-Theorie over de vloer, die, zonder dat je het in de gaten hebt, het Huis-van-de-Natuurlijke-Variatie plunderen en er het Kasteel-van-de-Evolutie-Uit-Gemeenschappelijke-Voorouders van maken. 2. Neo-darwinisme is metaphysisch zegt Karl Popper Karl Popper de vader van de wetenschapsfilosofie, op wiens ideeën altijd door evolutionisten een beroep wordt gedaan, zei zelf dat de evolutieleer geen wetenschap is, omdat het een hypothese betreft, die niet te testen en dus niet te falsificeren is. "Falsifiability" is volgens Popper een noodzakelijke eigenschap van een wetenschappelijke theorie. In het artikel: Evolution: myth, metaphysics or science? pp. 708-709 in New Scientist van 4-9-1960 citeert John Little het volgende van Karl Popper: "There is hardly any possibility of testing a theory as feeble as this", doelende op het neo-Darwinisme. En: "Neither Darwin, nor any darwinian, has so far given an actual causal explanation of the adaptive evolution of any single organism or any single organ". "Darwin's theory of evolution is metaphysical rather than scientific". De auteur voegt daaraan toe: "When Popper labels a theory metaphysical he means that it is not testable - that it does not make novel predictions about what is or will be the case which can then be checked". http://www.degeneratie.nl/formulieren/evolutie_geen_wetenschap.html (Met dank aan W.G.M. Witkam, arts)

[Bongo]

joh, wat wil je nou? dat we hier het hele internet gaan cut en pasten? ik heb geen zin in een wedstrijdje cut en pasten. ik zal daarom volstaan met de link te posten al die bla bla, die jij aan het posten bent, wordt hier weerlegd. http://www.nadarwin.nl/MeesOPLTR/steeman.html

[saladin_2de]

neem kennis van de inhoud in vijftien seconden De evolutie-theorie zegt: dat alle soorten gemeenschappelijke voorouders hebben al het leven uiteindelijk uit eencelligen is onstaan de soorten gedurende miljoenen, miljarden jaren steeds complexer zijn geworden, tot onder andere de mens toe. kortom, de biologische verandering is omhoog gegaan: complexiteithttp://img214.exs.cx/img214/1686/evolutietheorie5gr6xb.png (http://www.imageshack.us) biologische verandering volgens de evolutie-theorie De degeneratie-theorie zegt: dat evolutie zoals hierboven omschreven een genetische onmogelijkheid is dat het leven begonnen is met de creatie van koppeltjes oertypen (zoals bijvoorbeeld een oerwolf, een oerrund en een oermens) dat varianten nooit over de natuurlijke grenzen van het type heen kunnen veranderen dat nieuwe variatie een genetische verarming, of zelfs degeneratie is ten opzichte van de voorouders ofwel, de biologische verandering gaat naar beneden: genetische rijkdom http://img32.exs.cx/img32/2555/degrenatie1gr3mm.png (http://www.imageshack.us) biologische verandering volgens de degeneratie-theorie

[Jamezs]

zeer goede bijdragen broeder saladin 2de :goedzo: zeer leerzaam en leerrijk. misschien zien zij nu wel in dat de mens niet van de aap kan afstammen. :confused: :confused: waarom willen die mensen van de apen afstammen eigenlijk?? :( ?? als zij zoveel van apen houden? waarom waarom worden zij geen lid van de WWF???? :hihi: http://www.worldwildlife.org/images/logo.gif stort uw bijdragen dan hier??? http://www.worldwildlife.org/ ?? waarom??? ??? bye :)

[Bongo]

joh, wat wil je nou? dat we hier het hele internet gaan cut en pasten? ik heb geen zin in een wedstrijdje cut en pasten. ik zal daarom volstaan met de link te posten al die bla bla, die jij aan het posten bent, wordt hier weerlegd. http://www.nadarwin.nl/MeesOPLTR/steeman.html pompidom (http://www.nadarwin.nl/MeesOPLTR/steeman.html)

[Jamezs]

??? :confused: deze aap is het produkt van een 3-ploegendienst werkzaamheid??? :eek: is de evolutietheorie hier ook van toepassing?? :hihi: http://www.cherrybrook.com/store/ProductImages/26/26-693-E.jpg of??? wat wat vind jij?? :nerd: ??? bye :)

[saladin_2de]

http://img43.exs.cx/img43/7079/ihoudsopgave5gp4ay.png (http://www.imageshack.us) Met deze inhoudsopgave kan: bekeken worden waar het boek over gaat een interessant onderwerp uitgezocht worden als leidraad gebruikt worden om het hele boek te lezen 1. INLEIDING - - - DEEL 1 - - - 2. HOE IS HET ZO GEKOMEN? 2.1 Hoe Darwin tot zijn theorie kwam. 2.2 Waarom is Darwin met open armen ontvangen? 2.3 waarom is de evolutietheorie nú zo razend polulair? 2.4 Conclusies 3. WAT DARWIN NIET WILDE WETEN 3.1 Mendel. 3.2 Wat Mendel niet wist. 3.3 Een inter’chromosomaal’ uitwisselingsprojekt 3.4 Conclusies 4. DE MUTATIE-THEORIE 4.1 Cor Boonstra’s ideaal 4.2 Eiwitten: molekulaire robotjes 4.3 De structuur van het DNA 4.4 De genetische code 4.5 Conclusies 5. OPENINGSACTE VAN HET BIOKOSMISCH DRAMA 5.1 De acteurs voorgesteld a. Koning Entropie: door toeval (alleen) ontstaat niets zinnigs b. Meesteroplichter Mutatie: variatie ontstaat door mutatie c. Het ware gezicht van Meesteroplichter Mutatie: mutaties zijn foutjes d. Nar Toeval: mutaties treden toevallig, willekeurig, random op e. Engel Natuurlijke Selektie: niet-willekeurige selektie selekteerd bepaalde allelen f. De Inzet: daardoor ontstaan nieuwe in die situatie betere allelen g. De Verwarring: er zijn meerdere nivo’s van evolutie h. De Aanklacht: (punt)mutaties zijn onvoldoende om macro-evolutie te verklaren i. De Speurtocht: de evolutie gaat met sprongen vooruit j. De Oudere Ooms van Mister Mutatie? Wat zijn de mechanismes die daar wel voor zorgen? 5.2 Het geloof: er móet wel evolutie geweest zijn 6. GENENGROEI 6.1 Tante Adoptie 6.2 Gen-regulatie 6.3 Het Haasje-Over-eiwit 6.4 Adoptie 6.4.1 waarom is adoptie persé nodig voor evolutie 6.4.2 functionele adoptie 1. Dode genen 2. de voordeel-opleverende-mutatie 3. Vrije mutatie 4. De Vallei van Dode Genen 5. Een verborgen paadje? 6. het adoptielandschap voor eiwitten 7. een rondvlucht over adoptief eiwit-landschap 8. Appeltje schillen met E. coli 6.4.3 metabolische adoptie 6.5 Conclusies 7. DE FAMILIE VAN MISTER MUTATIE 7.1 Eéneiige Tweelingbroer Mutatie Regulator-gen 7.2 Oom van Duplicatie tot Divergentie 7.3 Oom Transposon en de ‘jumping genes’ 7.4 Oom Virusinvasie 7.5 Conclusies 8. ADOPTIE-FAQ 9. SLOTACTE VAN HET BIOKOSMISCH DRAMA 9.1 het einde van de evolutietheorie http://img43.exs.cx/img43/8425/karel1sz2zf.png (http://www.imageshack.us) De Wet van Midas Tussen de twee delen van het boek zit een hoofdstukje. Dat hoofdstukje is het hart van het boek. Het gaat over de Wet van Midas. Het is een nieuwe, min of meer biologische natuurwet. Echter.... Het zal niet op deze website komen te staan. Het blijft nog een verrassing! Als je nieuwsgierigheid groter is dan je zelfbeheersing: bestel dan NU het boek! - - - DEEL 2 - - - 10. DE DEGENERATIE-THEORIE 11. ER IS DEGENERATIE 11.1 Degeneratie 1. mutaties 2. erfelijke ziekten 3. ouderdom 4. kanker 5. dodelijke genen 6. interne virussen 7. pseudo-genen 8. ongeslachtelijke voortplanting bij vrouwelijke hagedissen 9. rudimentaire organen 10. blinde dieren in de Movile grot 11. de niet-vliegende aalscholver 12. jury-rigged design 11.2 Conclusie 11.3 de voordeel-opleverende degeneratie 12. ER WAS CREATIE 12.1 Een creator? 12.2 Meervoudige oorsprong 12.3 Voorspellingen 13. ER IS VARIATIE 13.1 variatie is geen bewijs voor evolutie 13.2 Hoe komt variatie tot stand? 1. De natuurlijke variatie 2. neutrale genen geven legitieme variatie 3. het startschot voor alle variatie: de originele variatie 4. mutaties veroorzaken illegale variatie 5. patronen en kleuren zijn legitieme variatie 6. bouw en gestalte kunnen tot de legitieme variatie behoren 7. (Neurale) genen zijn als 'schakelaars' voor eigenschappen 8. genen kunnen ook schakelaars zijn voor elkaar 9. waarom variatie? 13.3 Conclusies/samenvatting 14. TYPOLOGISCHE DIFFERENTIATIE 1. terug in de tijd gaan 2. doorfokken 3. ‘terugfokken’ 4. reproductieve isolatie 5. variatie-uitbarsting 14.2 conclusies 14.3 Een vergelijking met de embryonale ontwikkeling. 14.4 samenvatting TD 15. DE GRENZEN VAN DE TYPEN 15.1 er zijn verschillende genetische systemen 15.2 overeenkomst is nog geen bewijs voor gemeenschappelijke afstamming 15.3 waarom lijkt alles op elkaar? 15.4 wat zijn de grenzen van de typen? 15.5 de vertroebeling bij het bepalen van de grenzen tussen types 1. uitzonderingen moeten we verwachten 2. het hangt af van de complexiteit van het type 3. degeneratie vervreemdt soorten die van hetzelfde type zijn 4. misschien is er een genetisch mechanisme dat vervreem- ding bewerkt 5. misschien is er een vorm van originele variatie onder essentiële genen 15.6 conclusies/samenvatting 16. DE MENS IS GEEST 16.1 Michelangelo en de materialist 16.2 audiosamples 16.3 hersenen en geest 16.4 mensen en chimpansees zijn genetisch voor 99% gelijk 16.5 de aard van de geest 17. NAWOORD Appendix A. MOEILIJKE WOORDENLIJST http://www.degeneratie.nl/inhoud.html