Hoofddoek dragers

[Manal01]

Salem meiden, Ikzelf draag nog geen hoofddoek, maar ik merk wel dat ik me er steeds meer mee bezig houdt, ik verdiep me ook steeds meer in ons geloof. En het enige wat nog mist is mijn haar bedekken met een simpele doek, waarom kan ik dan die stap nog niet maken...vreemd eigenlijk, ik weet dat het eigenlijk niet kan maar toch. Anyway, mijn vraag aan de meiden is dus wanneer jullie de stap namen om een hoofddoek te dragen en hoe wisten jullie dat je er echt klaar voor was? Ik bedoel, stond je gewoon op en dacht je ja vandaag ga ik een hoofddoek op doen of speelde het veel langer in je hoofd, en heeft iets je uiteindelijk toch zover gekregen om het te doen? Ook meiden die geen hoofddoek dragen, graag jullie gevoel hierover, denken jullie hieraan net als ik of hebben jullie zoiets van ach dat komt later wel. Veel liefs, :kus: Manal01

[kaftanmode]

Salaam Alaykoum Manal, ik zal effe mijn verhaal doen, ik draag mijn hoofdoek ondertussen bijna 2 jaar alhamdoullah, ik bleef het ook steeds uitstellen, ik experimenteerde graag met mn haar, wekelijks naar de kapper e.d... maar diep vanbinnen zat bij mij de drang om het te dragen, alleen hield mij iets tegen en weert niet goed wat, de persoon die me het duuwtje in de rug heeft gegeven is mn broer, hij is heel erg met de islaam bezig en een mashallah praktiserende broeder. Hij heeft mij en mn zus nooit wat verplicht, maar vertelde ons gewoon wat er in de koraan stond en bezorgde ons boeken, beetje bij beetje, begonnen we die boeken te lezen en ons ook te verdiepen in onze prachtige godsdienst ( ik was toen nog niet getrouwd ). maanden spookte het in mn hoofd en waren mijn zus en ik bezig met de aanpassing van onze kleding e.d.. we hebben toen samen besloten er gewoon voor te gaan en ons zeker niets aan te trekken van de mensen rond ons heen. Die zomer in marokko ( we hadden dus hoofddokene, gepast kleding e.d. alles meegenomen naar marokko ) hebben we de stap gezet, we d8 ook dat het mss makkelijker zou zijn, gezien dat het daar normaal is dat je met hoofddoek rondloopt, tegen de tijd dat we weer in belgië waren, was het een gewoonte voor ons en hadden we het helemaal niet meer moeilijk met de aanpassingen, het ging vlotjes, we hebben wel alhamdoullah veel steun aan elkaar gehad, waardoor we die stap nog sneller hebben kunnen zetten, aangezien we met zn 2-en waren. En sindsdien draag ik mn hijaab met trots alhamdoullah. Ik geef je de raad , lees veel boeken en zoek evt. steun bij andere zusters die je erbij kunnen helpen de hijaab sneller te dragen, m'n man is ook heel erg trots op me, omdat hij het mij nooit heeft moet opleggen, ik droeg het al. Dus meid ga ervoor en inchallah zal het niet moeilijk voor je zijn!!! Ghair Inchallah

[Moslimmaa]

Beste Manal01, In mijn jeugdjaren was ik iemand die ons geloof de rug had toegekeerd sinds een jaar lees ik veel boeken over ons mooie geloof, zoek ik ook veel op op het internet, enz... Ik probeer zo goed mogelijk mijn gebeden te doen, probeer zo veel mogelijk alles na te leven enz... Nu sinds 3 maanden heb ik een raar gevoel ivm de hijaab. Ik zou hem zo graag dragen maar er houd mij nog iets tegen. 1) Ik werk fulltime en wil natuurlijk mijn werk niet kwijt. 2) Je moet natuurlijk je hele kledingswijze veranderen als je hijaab draagt Ik zit dus ook al lang met het dilemma, en zoals je weet zou ik graag aan kindjes beginnen en ik wil een goed voorbeeld zijn voor haar/hem.

[Manal01]

Salaam Alaykoum Manal, ik zal effe mijn verhaal doen, ik draag mijn hoofdoek ondertussen bijna 2 jaar alhamdoullah, ik bleef het ook steeds uitstellen, ik experimenteerde graag met mn haar, wekelijks naar de kapper e.d... maar diep vanbinnen zat bij mij de drang om het te dragen, alleen hield mij iets tegen en weert niet goed wat, de persoon die me het duuwtje in de rug heeft gegeven is mn broer, hij is heel erg met de islaam bezig en een mashallah praktiserende broeder. Hij heeft mij en mn zus nooit wat verplicht, maar vertelde ons gewoon wat er in de koraan stond en bezorgde ons boeken, beetje bij beetje, begonnen we die boeken te lezen en ons ook te verdiepen in onze prachtige godsdienst ( ik was toen nog niet getrouwd ). maanden spookte het in mn hoofd en waren mijn zus en ik bezig met de aanpassing van onze kleding e.d.. we hebben toen samen besloten er gewoon voor te gaan en ons zeker niets aan te trekken van de mensen rond ons heen. Die zomer in marokko ( we hadden dus hoofddokene, gepast kleding e.d. alles meegenomen naar marokko ) hebben we de stap gezet, we d8 ook dat het mss makkelijker zou zijn, gezien dat het daar normaal is dat je met hoofddoek rondloopt, tegen de tijd dat we weer in belgië waren, was het een gewoonte voor ons en hadden we het helemaal niet meer moeilijk met de aanpassingen, het ging vlotjes, we hebben wel alhamdoullah veel steun aan elkaar gehad, waardoor we die stap nog sneller hebben kunnen zetten, aangezien we met zn 2-en waren. En sindsdien draag ik mn hijaab met trots alhamdoullah. Ik geef je de raad , lees veel boeken en zoek evt. steun bij andere zusters die je erbij kunnen helpen de hijaab sneller te dragen, m'n man is ook heel erg trots op me, omdat hij het mij nooit heeft moet opleggen, ik droeg het al. Dus meid ga ervoor en inchallah zal het niet moeilijk voor je zijn!!! Ghair Inchallah machaalah echt een mooi verhaal :goedzo:

[Manal01]

Beste Manal01, In mijn jeugdjaren was ik iemand die ons geloof de rug had toegekeerd sinds een jaar lees ik veel boeken over ons mooie geloof, zoek ik ook veel op op het internet, enz... Ik probeer zo goed mogelijk mijn gebeden te doen, probeer zo veel mogelijk alles na te leven enz... Nu sinds 3 maanden heb ik een raar gevoel ivm de hijaab. Ik zou hem zo graag dragen maar er houd mij nog iets tegen. 1) Ik werk fulltime en wil natuurlijk mijn werk niet kwijt. 2) Je moet natuurlijk je hele kledingswijze veranderen als je hijaab draagt Ik zit dus ook al lang met het dilemma, en zoals je weet zou ik graag aan kindjes beginnen en ik wil een goed voorbeeld zijn voor haar/hem. ja bij mij gelden punt 1 en 2 ook. en inderdaad, onze kinderen worden incha'allah met de islamitische waarden en normen opgevoed, dus ik wil ook daarom graag een goed voorbeeld zijn voor ze. :kus:

[Moslimmaa]

Een vriendin van mij is sinds kort ook hijaab beginnen dragen, op haar werk aanvaarden ze dit niet dus ze vertrekt thuis met haar hijaab , aan het werk doet ze hem uit, en 'savonds als ze weer buitenkomt doet ze hem weer aan. Ze zegt liever zo dan helemaal niet.......

[Jasmina]

Salam manal01, Ik draag hem nu bijna 4 jaar hamdoelilah. Voordat ik hem ging dragen liep ik er al veel aan te denken, maar ik vond het moeilijk, omdat ik wist dat mijn ouders (met name mijn moeder) er niet zo blij mee zouden zijn. Even voor de duidelijkheid, ik ben een Nederlandse moslima. De eerste paar weken heb ik hem zelfs stiekem gedragen, zodra ik de deur uit ging deed ik hem op en zodra ik thuis kwam deed ik hem snel af, maar ja in een boerengehucht komt dat natuurlijk snel uit :hihi: Ik vond het een moeilijk stap om te nemen, maar ben blij dat ik het gedaan heb. Qua werk kan het lastiger zijn, maar ik persoonlijk heb daar geen last van ondervonden, ik ben eigenlijk gelijk aangenomen en ik heb een goede, vaste baan. Nou dat was mijn verhaal, ik weet niet of je er wat aan hebt. jasmina :zwaai:

[Allure_80]

Salaam Manal, Ik draag mijn hoofddoek nu 5 maanden en ik heb geen moment spijt gehad of iets in die trant. Natuurlijk ging er een proces vooraf aan het daadwerkelijk opdoen van el hijaab. Al ruim een jaar verdiepte ik mij meer en meer in ons prachtige geloof. Ik verslond alles wat over de Islam ging, ik kocht ook veel boeken. Voor de zomer van 2004 liep ik met de gedachte om een hoofddoek te gaan dragen. Ik stelde een datum in voor mezelf: 'in de zomer ga ik 'm dragen.' Toen werd het: 'na de zomer ga ik 'm dragen.' En toen werd het: 'aan het begin van de ramadan ga ik 'm dragen.' Iedere keer overschreed ik 'het limiet', totdat ik een droom kreeg. Ik was hier zo van onder de indruk, zo angstig van geworden, dat ik de maandag daarop een hoofddoek pakte (ik had al een voorraad in huis gehaald...) en 'm om deed. Het gevoel dat ik op dat moment is onbeschrijfelijk! Een geweldig, ontlastend, heerlijk, bevrijdend, zacht gevoel was het. Deze omschrijvingen komen maar een beetje in de buurt van het echte gevoel, want zoals ik al eerder zei: het is onbeschrijfelijk. Wat hield mij tegen? School/studie was geen probleem. Meerdere meiden met hoofddoek doen de opleiding die ik volg en in m'n toekomstige beroep als lerares is het dragen van een hoofddoek geen probleem. Naast mn studie heb ik een bijbaan als klantenservicemedewerkster bij een bedrijf. En deze baan was in mijn ogen de drempel. Uiteindelijk is alles, na een aantal goede gesprekken met mn leidinggevende (die echt enthousiast was!), goed gekomen. Alhamdoulilah. Uiteindelijk is er maar 1 die jou probeert tegen te houden en dat is shaytan, meid. Dat is mij wel duidelijk geworden. Lieve schat, ik raad het je ten zeerste aan! Vergeet niet dat je nooit weet wanneer jouw laatste dag aanbreekt... Zorg voor zoveel mogelijk goede daden... En insha'Allah komt alles goed. Heel veel liefs, Allure

[Samira_C]

Salem meiden, Ikzelf draag nog geen hoofddoek, maar ik merk wel dat ik me er steeds meer mee bezig houdt, ik verdiep me ook steeds meer in ons geloof. En het enige wat nog mist is mijn haar bedekken met een simpele doek, waarom kan ik dan die stap nog niet maken...vreemd eigenlijk, ik weet dat het eigenlijk niet kan maar toch. Anyway, mijn vraag aan de meiden is dus wanneer jullie de stap namen om een hoofddoek te dragen en hoe wisten jullie dat je er echt klaar voor was? Ik bedoel, stond je gewoon op en dacht je ja vandaag ga ik een hoofddoek op doen of speelde het veel langer in je hoofd, en heeft iets je uiteindelijk toch zover gekregen om het te doen? Ook meiden die geen hoofddoek dragen, graag jullie gevoel hierover, denken jullie hieraan net als ik of hebben jullie zoiets van ach dat komt later wel. Veel liefs, :kus: Manal01 Ik ben me hoofddoek wezen dragen toen veel naar lezingen ging e.d. en als je dan de verhalen hoort over de vrouwen die geen hiyaab dragen. Ik kon het niet verdragen. Dus ik ben hem in oktober vorige jaar gaan dragen. Me man is erg trots op me :D Sucess meid.....

[Atlas_Gebergte]

Sallaam Manal01, Ik draag me hijaab nu al 7 jaar en hamdoulillah ik zou hem voor geen goud willen afdoen, het hoort nu bij mij. Ik ben op de middelbare school mee begonnen samen met een turkse meid, eigenlijk was het meer voor de grap, maar we hebben het sindsdien niet meer afgedaan, we voelden ons er heel goed bij. En eigenlijk ik heb er nooit problemen mee gehad, op school niet en op me werk niet, ik heb bij 2 verschillende bedrijven gewerkt met mijn hijaab en ze namen me wel aan, ondanks dat ik een hijaab draag. Ik moet je wel zeggen dat ik het bij elke sollicitatie-gesprek erbij heb gezegd dat ik me hijaab niet af zou doen, of ze nemen me zo aan of niet, ze vonden het geen probleem omdat het om mijn kwaliteiten ging, en niet om me hijaab. Hamdoulillah ik ga nu me plezier naar me werk toe en heb fijne collega's. Meid wat ik je aanraad, ga hem zosnel mogelijk dragen, want een hijaab is verplicht voor elke moslimvrouw en Allah (swt) zal je steunen, denk niet aan je carriere, maar aan je geloof, dat heb je later hard nodig. Mocht je nog vragen hebben, kan je ze natuurlijk altijd stellen op msn (trouwens hijaab zal je leuk staan, weet je nog? hahaha). Succes meid.

[misstomatisch]

Manal, ik heb exact hetzelfde als jij! Ik kan die stap maar niet nemen :traan1: Het gaat niet eens om me werk, want dat komt vast wel goed. Maar meer over me zelf. Zal het wel leuk staan? En krijg ik het niet benauwd? Voor anderen echt onzin redenen. Maar voor mij toch wel hele belangrijke. :rolleyes: Inshaallah komt het wel.

[boyengirl]

salaam dames wat een mooie verhaalen ik zelf draag hem nu ook alhamdoeillah 3 jaar ik had het ook verdiepte me in het geloof was wel al 3 en half jaar getrouwt en mijn man liet me vrij in die beslising ik ben eerst begonnen met bidden ik bidden al een jaar maar voelde me raar er klopte iets niet het was nog niet af ik werd zwanger van mijn eerste kindje en was steeds meer aan het lezen over islam en als ik in de stad liep en die meiden zag die helemaal dicht waaren werd ik jaloers van binnen ik dacht dat wil ik ook zo mooie vondt ik het dus ik was zwanger en dacht als ik benbevallen dan ga ik hem meteen draagen maar ik kon niet wachten ook mijn schoonfamillie zou over komen dus dadelijk dachten de mensen van he die schoonmoeder is hier en ze draagt een hoofdoek dat wou ik niet het moest uit mijn hard komen vondt ik en dat moeten ze zien dus ben hem eerder gaan draagen moet wel zeggen niet meteen dicht eerst zon piraaten hoofdoekje je weet wel op zon knotje ik kon niet meteen dicht liet ze eerst daar aan wennen naar een halfjaartje ben ik hem helemaal dicht gaan draagen alhamdoeillah dat was mijn verhaal en ik moet je zeggen heb nooit spijt gekregen dus alle meiden die er nog geen draagen lees veel over de islam en het gaat in je hard zitten inschallah gaan er veel meiden een draagen door dat ze deze vehaalen lezen ma3a salama

[faizaatje79]

salaam aleikoum.. ik wilde heel graag hoofddoek dragen maar twijfelde nog heel erg.. toen dacht ik ik begin met een piraten knot zodat mensen zien dat ik nog aan het "oefenen" ben Zodat als ik toch twijfel dat ik hem nog af kan doen.. toen begonnen mensen om me heen te zeggen: kijk ze draagt hoofdoek enz enz en toen ik weer twijfelde en hem af wilde doen schaamde ik me (gewoon voor de marokkaanse gemeenschap) ik hield het niet lang vol en deed em toch af.. 2 dagen daarna weer spijt en dus weer op.. 4 weken daarna weer af.. pffff ik werd er gek van ik besefte dat ik ermee begonnen ben voor mezelf en ermee doorgegaan ben voor anderen en dat is niet goed..bovendien droeg ik een knotje en dat was niet echt hoe ik een hoofdoek wilde dragen.. op een dag besloot ik om de hoofddoek eens te dragen zoals het hoort.. ik was wel zenuwachtig want ik werk in een winkel en wist niet hoe ze zouden reageren.. vanaf die eerste dag dat ik de hijaab droeg (dus geen knotje maar helemaal bedekt) voelde ik rust.. soebhannaAllah.. ik voelde me zo goed en heb nooit meer getwijfeld Ik voelde me sterk en streefde naar tevredenheid van Allah swt.. Dus met knotje heb ik elke dag getwijfeld en op het moment dat ik besloot dat ik voor Allah swt en voor mezelf dus de echte hijaab wilde dragen is alle twijfel van me afgegleden.. ondanks problemen op het werk en thuis heb ik nooit, nog geen dag meer getwijfeld alhamdoelilah.. Onze profeet Mohamed, vrede zij met hem heeft overgeleverd: Allah zegt:Wanneer een dienaar mij lopend nadert, nader Ik hem rennend.. vraag om de hulp van Allah swt en Allah swt zal je helpen.. salaam aleikoum..

[amel_nador]

Salem meiden, Ikzelf draag nog geen hoofddoek, maar ik merk wel dat ik me er steeds meer mee bezig houdt, ik verdiep me ook steeds meer in ons geloof. En het enige wat nog mist is mijn haar bedekken met een simpele doek, waarom kan ik dan die stap nog niet maken...vreemd eigenlijk, ik weet dat het eigenlijk niet kan maar toch. Anyway, mijn vraag aan de meiden is dus wanneer jullie de stap namen om een hoofddoek te dragen en hoe wisten jullie dat je er echt klaar voor was? Ik bedoel, stond je gewoon op en dacht je ja vandaag ga ik een hoofddoek op doen of speelde het veel langer in je hoofd, en heeft iets je uiteindelijk toch zover gekregen om het te doen? Ook meiden die geen hoofddoek dragen, graag jullie gevoel hierover, denken jullie hieraan net als ik of hebben jullie zoiets van ach dat komt later wel. Veel liefs, :kus: Manal01 nouw eigenlijk had k t zelfde als jouw..k ging me steeds meer verdiepe in de islam en t enigste wat k moest doen was een hijaab drage.. daar liep k dan ongeveer 1 weekje mee.. k had t in die week aan mijn ouders verteld da k t inshallah wou doen..( en die ware natuurlijk super blij en trots..) toen heb k diezelfde week hoofddoeke gekocht.. en heb geen 1 moment getwijfeld k ben em gaan drage sinds de eerste dag van de ramandan en draag em nu al bijna 6 maande elhamdoulilah.. meid als jij vind da je er klaar voor bent moet je doen..ondanks da je twijfelt je gaat je er egt goed bij voele.. :goedzo: k wens je in ieder geval veel succes.. :zwaai: amel..

[lilmizz]

Mashallah.... allemaal...:Iluvu: Ik heb het ook steeds uitgesteld...en op een gegeven moment werd ik aan het denken gezet en ben ik het gaan dragen Alhamdoulilah.... Moge de meisjes en vrouwen die het nog niet dragen de kracht vinden om het te gaan dragen Ameen... Het voelt gewoon veel beter met dan zonder....alsof je echt beschermd wordt.... ThalasSs xxx....lilmizz....:zwaai: