>>Zeven leden trekken zich terug uit de Raad aan Bestuur van IRCAM<<

[Hannibal_Barca]

Zeven leden trekken zich terug uit de Raad an Bestuur van IRCAM In een brief die 21/02/2005 aan de rector van het IRCAM – het Koninklijk Instituut van de Amazigh Cultuur - is overhandigd, hebben zeven leden – te weten; Dr. Abdelmalek Houcine Ousadden, Mohamed Boudhan, Hassane Banhakeia, Mohamed Ajaajaa, Mimoun Ighraz, Ali Bougrine, Ali Khadoui - van de Raad van Bestuur van dit instituut hun definitieve ontslag aangekondigd. Bij de brief zat het volgende communiqué. Communiqué van het vertrek van zes leden van de Raad van Bestuur van het IRCAM Wij, ondergetekenden, leden van de Raad van Bestuur van het Koninklijke Instituut van de Amazigh Cultuur (IRCAM), brengen op deze manier het publiek op de hoogte van ons vertrek. We trekken ons om de volgende redenen terug uit de Raad van Bestuur: Op 30 juli 2001 - ter gelegenheid van het feest van de troon - kondigde de Marokkaanse koning zijn plan aan om de Amazighiteit in al haar vormen – dus taal cultuur en geschiedenis - te erkennen als essentieel onderdeel van de Marokkaanse identiteit en beschaving; deze beslissing werd door het hele Marokkaanse volk toegejuicht. Deze kwalitatieve sprong beoogde de integratie van het Tamazight en de Amazigh cultuur in het educatieve systeem, de audiovisuele sector en de verschillende sociaal culturele sectoren; bij de oprichting van het IRCAM verzocht de Koning hen om op de implementatie van deze grote en belangrijke taken toe te zien. Op 17 oktober 2001 hield de Koning een rede in Ajdir, die bevestigde op concrete wijze de koers van zijn rede op 30 juli 2003. Bij deze historische plechtigheid - waarvoor de hele politieke en culturele elite van het land werd uitgenodigd - werd de Dahir houdende oprichting en organisatie van het IRCAM afgekondigd. Hij gaf zowel in zijn preambule als in zijn verschillende artikelen, de doelgerichtheid van de rede op 30 juli 2003 en de taken die daar voor het Instituut uit voortvloeien, aan. Op 27 juni 2002 werden wij - leden van de Raad van Bestuur van het instituut - door de Koning ontvangen en benoemd. Ondanks de scepsis die door een deel van de militanten van de Amazigh beweging werd uitgesproken, hebben wij deze zware taak aanvaard; overtuigd dat alle verantwoordelijken van het land besloten hadden om voor eens en altijd de pijnlijke bladzijde uit een verleden om te slaan. Die bladzijde bestaat uit de marginalisatie, minachting en culturele genocide waaronder het hele Marokkaanse volk sinds 1912 heeft geleden. Onze toetreding tot deze nieuwe koers - gestimuleerd door de oprichting van het IRCAM – zou het teken moeten zijn van onze bewuste bijdrage tot de realisatie van een moderne en democratische samenlevinggegrond op verdraagzaamheid, de erkenning van de verscheidenheid van het volk en vastberaden gericht naar de toekomst. Vandaag zijn meer dan twee en een half jaar sinds onze benoeming verstreken. En onze inzet - als actieve leden van de Raad van Bestuur - blijft zonder tastbaar resultaat; de Amazighiteit bevindt zich nog altijd in dezelfde toestand als van voor 2001 en de enorme hoop die door de troonrede werd gewekt verdwijnt - ondanks de beloftes van enkele ministeries: met name Nationale Educatie en Communicatie - met de dag. Het ministerie van Nationale Educatie had aangekondigd dat het in de loop van 2008 – 2009 een algemeen programma op te zetten dat ervoor zou zorgen dat het onderwijs in het Tamazight aan alle leerlingen op alles niveau’s. Zij blijven echter vasthouden aan het ‘livre blanc’ (‘witboek’) en ‘la charte nationale’ (nationale handvest); dit zijn documenten die voor 2001 zijn opgesteld en het Tamazight een vernederende functie toekent door het als hulpmiddel te gebruiken om het Arabisch te leren. Wat de kwaliteit van het onderwijs betreft werd geen enkele betrouwbare logistiek – dus; vorming van leraren, pedagogische middelen, materiële middelen...- uitgevoerd. Op universitair niveau is er, bij de hervorming van het hoger onderwijs, geen ruimte voor het Tamazight gereserveerd. Op het gebied van communicatie is het Tamazight het stiefkind van de publieke audiovisuele media. Zo blijft bv. de radio zijn programma's verspreiden op basis van het dialectensysteem dat in 1938 werd ingesteld. En zijn uitzendingen worden moeilijk opgevangen in het belangrijkste deel van Marokko. Wat tv. betreft zijn de uitzendingen vrijwel niet veranderd sinds de lancering van het dialectensysyteem in 1994. er is niks noemenswaardig ondernomen om dit te veranderen. Het ministerie van ‘bescherming’ schrijft de reden toe aan het gebrek aan middelen... Dit heeft hen echter niet verhinderd om twee nieuwe publieke arabischtalige zenders te lanceren en een derde is op komst. In de sociale sector is geen enkel initiatief aan te duiden. De training van de voorlichtingskaders, magistraten en ambtenaren wordt uitsluitend in het arabisch gedaan. In het openbare leven wordt het niet toegestaan dat de Tifinagh karakters buiten de grenzen van het IRCAM komen. Bij de Burgerlijke Staat worden ouders belemmerd om de naam van hun keus aan hun kinderen te geven. Op dezelfde manier hangt de juridische erkenning van de Amazigh verenigingen in veel gevallen van het humeur van de bevoegde instanties af... Deze constatering – die trouwens ter plekke controleerbaar zijn – laat duidelijk zien aan welke krachten de Amazighiteit is blootgesteld na de oprichting van het IRCAM. Die krachten hebben besloten om elk initiatief dat betrekking heeft op de realisatie van de doelstellingen die in de Dahir van 17 oktober 2001 zijn bepaald – te blokkeren. In het licht van onze ervaring van meer dan twee en een half jaar bij het IRCAM, hebben wij geconcludeerd dat de echte erkenning van de Amazighiteit als taal, cultuur, beschaving, geschiedenis etc. vereist dat het koninkrijk uitdrukkelijk bepaalt dat het Tamazight een officiele taal is; aangezien zij – via de wet – rechtsbescherming nodig heeft om het Tamazight te integreren in alle cycli van het onderwijs, openbare audiovisuele sector en alle opleidingscentra van kaders. Zonder deze constitutionele toewijzeging en wetten die voor iedereen gelden, i.p.v. allerlei tegengestelde teksten en documenten op dit gebied (zoals het ‘livre blanc’ en het ‘Charte Nationale) aangevoerd door het MEN, zal de Amazighiteit geen enkele van haar rechtvaardige en wettige rechten terugkrijgen. Zolang niet voldaan is aan deze voorwaarden is onze aanwezigheid in de Raad van Bestuur van het Instituut van geen enkel nut. Wij kondigen bijgevolg ons vertrek aan uit dit adviesorgaan. Rabat, 21 februari 2005 Getekend door; Dr Abdelmalek Houcine Ousadden Mohamed Boudhan Hassane Banhakeia Mohamed Ajaajaa Mimoun Ighraz Ali Bougrine Ali Khadaoui Vertaald door: YBD Bron (Frans): http://www.amazighworld.org/human_rights/morocco/index_show.php?Id=81 De woorden schieten mij tekort!!! Het bovenstaande is een zeer heldere bevestiging van het feit dat de Marokkaanse overheid ze haar overgrote Amazighbevolking discrimineert, vernederd, uibuit, onderdrukt etc etc. Voor de onwetende onder ons en voor die gene die haar Koning M6 en de regering steunt, lees de tekst goed en wordt uit uw droom wakker! Mijn vraag is; wat vinden onze Nederlandse Marokkanen van deze gang van zaken en dit wil ik met name van onze Arabisch sprekende Marokkanen graag weten. Waarom komen jullie niet op voor jullie broeders en zusters in de Rif of andere onderdrukten in Marokko? En hoe denken jullie dat we samen dit apartheidsysteem kunnen omver werpen. Graag serieuze reacties van mensen die niet op hun achterhoofd zijn gevallen. GR, HB

[Hannibal_Barca]

Lees, denk, en geef u mening hierover!!! GR, HB

[Hannibal_Barca]

Ik wil wel eens serieus weten hoe de Marokkaanse arabier hier tegenover kijkt. Laat je stem horen aub!

[Hannibal_Barca]

Als gevolg van het nieuws betreffende de definitieve terugtrekking van een groep Amazigh leden uit de Administratieve Raad van het Koninklijk Instituut voor de Amazighcultuur namelijk de heren: Mohamed Boudhen, Hassan Benakia, Mohamed Ajaâjaâ, Mimoun Ighraz, Ali Khaddaoui, Ali Bougrine en Abdelmalek Oussaden. Wij wensen mede te delen dat de beslissing tot deze gedurfde terugtrekking de bevestiging is van de Amazigh Beweging die dit Instituut verwerpt. Dit instituut dat gecreëerd werd om de Amazigh ontwikkelingen af te remmen en deze af te leiden van zijn doel. Het was de vereniging Tanukra, die altijd zijn afwijzing geuit heeft ten aanzien van dit instituut sinds haar oprichting. De vereniging Tanukra verwerpt de manipulatie en verwerpt de discriminatie die aan de oprichting voorafging. Deze vereniging heeft toendertijd de oud-directeur van dit instituut Dhr. Mohamed Chafik gewaarschuwd voor de manoeuvres tegen het Tamazight vanuit de richting van Arabiserings voorstanders, die zich geïnfiltreerd hadden in het Instituut Twee jaar na haar oprichting heeft het Instituut haar werk geëvalueerd en heeft ondervonden dat zij niets gedaan heeft voor het Tamazight, erger dan dat nog, is het instituut niks meer dan een middel geworden om de Amazigh beweging op een dwaalspoor te zetten. Diep respect betonend voor de terugtrekking van zeven leden van het Instituut, de vereniging Tanukra: - Nodigt de andere leden van de Administratieve Raad van het Instituut die bezorgd zijn om de toekomst van het Tamazight om het zelfde standpunt in te nemen als hun broeders en om zo alle persoonlijk belang en alle corruptie te verwerpen. - Bevestigt dat er geen andere manier is om Tamazight recht aan te doen dan enkel en alleen haar de status te geven van Officiële taal en als Nationale taal in de grondwet. - Roept het geheel van de Amazigh verenigingen in Marokko op om gecoördineerd samen te werken ten einde de acties van de Marokkaanse Amazigh beweging te democratiseren. - Steunt de volgende zitting van het Mondiaal Amazigh Congres die plaats zal vinden in Almeria de 20ste,21ste en 22ste Juli van dit jaar en roept alle verenigingen zicht te groeperen rond dit wereldlijke evenement. - Bevestigd op 20ste Februari 2005 samen met andere Amazighverenigingen, haar boycot van de IRCAM.

[Hannibal_Barca]

Topica içiedjan moehim knew ogakoem thagas boegarad yek?! Waga a iekszienen :kwaad:

[BerberLayD]

Topica içiedjan moehim knew ogakoem thagas boegarad yek?! Waga a iekszienen :kwaad: Çaedden aqqemum ru7a, ze zijn nu de moed bij elkaar aan 't schrapen. Ik heb hier niet veel bij te zeggen, Ass'n yush A'rabbi laâmal k7al.

[Hannibal_Barca]

Çaedden aqqemum ru7a, ze zijn nu de moed bij elkaar aan 't schrapen. Ik heb hier niet veel bij te zeggen, Ass'n yush A'rabbi laâmal k7al. Amien :hihi:

[Zazaro]

Zeven leden trekken zich terug uit de Raad an Bestuur van IRCAM In een brief die 21/02/2005 aan de rector van het IRCAM – het Koninklijk Instituut van de Amazigh Cultuur - is overhandigd, hebben zeven leden – te weten; Dr. Abdelmalek Houcine Ousadden, Mohamed Boudhan, Hassane Banhakeia, Mohamed Ajaajaa, Mimoun Ighraz, Ali Bougrine, Ali Khadoui - van de Raad van Bestuur van dit instituut hun definitieve ontslag aangekondigd. Bij de brief zat het volgende communiqué. Communiqué van het vertrek van zes leden van de Raad van Bestuur van het IRCAM Wij, ondergetekenden, leden van de Raad van Bestuur van het Koninklijke Instituut van de Amazigh Cultuur (IRCAM), brengen op deze manier het publiek op de hoogte van ons vertrek. We trekken ons om de volgende redenen terug uit de Raad van Bestuur: Op 30 juli 2001 - ter gelegenheid van het feest van de troon - kondigde de Marokkaanse koning zijn plan aan om de Amazighiteit in al haar vormen – dus taal cultuur en geschiedenis - te erkennen als essentieel onderdeel van de Marokkaanse identiteit en beschaving; deze beslissing werd door het hele Marokkaanse volk toegejuicht. Deze kwalitatieve sprong beoogde de integratie van het Tamazight en de Amazigh cultuur in het educatieve systeem, de audiovisuele sector en de verschillende sociaal culturele sectoren; bij de oprichting van het IRCAM verzocht de Koning hen om op de implementatie van deze grote en belangrijke taken toe te zien. Op 17 oktober 2001 hield de Koning een rede in Ajdir, die bevestigde op concrete wijze de koers van zijn rede op 30 juli 2003. Bij deze historische plechtigheid - waarvoor de hele politieke en culturele elite van het land werd uitgenodigd - werd de Dahir houdende oprichting en organisatie van het IRCAM afgekondigd. Hij gaf zowel in zijn preambule als in zijn verschillende artikelen, de doelgerichtheid van de rede op 30 juli 2003 en de taken die daar voor het Instituut uit voortvloeien, aan. Op 27 juni 2002 werden wij - leden van de Raad van Bestuur van het instituut - door de Koning ontvangen en benoemd. Ondanks de scepsis die door een deel van de militanten van de Amazigh beweging werd uitgesproken, hebben wij deze zware taak aanvaard; overtuigd dat alle verantwoordelijken van het land besloten hadden om voor eens en altijd de pijnlijke bladzijde uit een verleden om te slaan. Die bladzijde bestaat uit de marginalisatie, minachting en culturele genocide waaronder het hele Marokkaanse volk sinds 1912 heeft geleden. Onze toetreding tot deze nieuwe koers - gestimuleerd door de oprichting van het IRCAM – zou het teken moeten zijn van onze bewuste bijdrage tot de realisatie van een moderne en democratische samenlevinggegrond op verdraagzaamheid, de erkenning van de verscheidenheid van het volk en vastberaden gericht naar de toekomst. Vandaag zijn meer dan twee en een half jaar sinds onze benoeming verstreken. En onze inzet - als actieve leden van de Raad van Bestuur - blijft zonder tastbaar resultaat; de Amazighiteit bevindt zich nog altijd in dezelfde toestand als van voor 2001 en de enorme hoop die door de troonrede werd gewekt verdwijnt - ondanks de beloftes van enkele ministeries: met name Nationale Educatie en Communicatie - met de dag. Het ministerie van Nationale Educatie had aangekondigd dat het in de loop van 2008 – 2009 een algemeen programma op te zetten dat ervoor zou zorgen dat het onderwijs in het Tamazight aan alle leerlingen op alles niveau’s. Zij blijven echter vasthouden aan het ‘livre blanc’ (‘witboek’) en ‘la charte nationale’ (nationale handvest); dit zijn documenten die voor 2001 zijn opgesteld en het Tamazight een vernederende functie toekent door het als hulpmiddel te gebruiken om het Arabisch te leren. Wat de kwaliteit van het onderwijs betreft werd geen enkele betrouwbare logistiek – dus; vorming van leraren, pedagogische middelen, materiële middelen...- uitgevoerd. Op universitair niveau is er, bij de hervorming van het hoger onderwijs, geen ruimte voor het Tamazight gereserveerd. Op het gebied van communicatie is het Tamazight het stiefkind van de publieke audiovisuele media. Zo blijft bv. de radio zijn programma's verspreiden op basis van het dialectensysteem dat in 1938 werd ingesteld. En zijn uitzendingen worden moeilijk opgevangen in het belangrijkste deel van Marokko. Wat tv. betreft zijn de uitzendingen vrijwel niet veranderd sinds de lancering van het dialectensysyteem in 1994. er is niks noemenswaardig ondernomen om dit te veranderen. Het ministerie van ‘bescherming’ schrijft de reden toe aan het gebrek aan middelen... Dit heeft hen echter niet verhinderd om twee nieuwe publieke arabischtalige zenders te lanceren en een derde is op komst. In de sociale sector is geen enkel initiatief aan te duiden. De training van de voorlichtingskaders, magistraten en ambtenaren wordt uitsluitend in het arabisch gedaan. In het openbare leven wordt het niet toegestaan dat de Tifinagh karakters buiten de grenzen van het IRCAM komen. Bij de Burgerlijke Staat worden ouders belemmerd om de naam van hun keus aan hun kinderen te geven. Op dezelfde manier hangt de juridische erkenning van de Amazigh verenigingen in veel gevallen van het humeur van de bevoegde instanties af... Deze constatering – die trouwens ter plekke controleerbaar zijn – laat duidelijk zien aan welke krachten de Amazighiteit is blootgesteld na de oprichting van het IRCAM. Die krachten hebben besloten om elk initiatief dat betrekking heeft op de realisatie van de doelstellingen die in de Dahir van 17 oktober 2001 zijn bepaald – te blokkeren. In het licht van onze ervaring van meer dan twee en een half jaar bij het IRCAM, hebben wij geconcludeerd dat de echte erkenning van de Amazighiteit als taal, cultuur, beschaving, geschiedenis etc. vereist dat het koninkrijk uitdrukkelijk bepaalt dat het Tamazight een officiele taal is; aangezien zij – via de wet – rechtsbescherming nodig heeft om het Tamazight te integreren in alle cycli van het onderwijs, openbare audiovisuele sector en alle opleidingscentra van kaders. Zonder deze constitutionele toewijzeging en wetten die voor iedereen gelden, i.p.v. allerlei tegengestelde teksten en documenten op dit gebied (zoals het ‘livre blanc’ en het ‘Charte Nationale) aangevoerd door het MEN, zal de Amazighiteit geen enkele van haar rechtvaardige en wettige rechten terugkrijgen. Zolang niet voldaan is aan deze voorwaarden is onze aanwezigheid in de Raad van Bestuur van het Instituut van geen enkel nut. Wij kondigen bijgevolg ons vertrek aan uit dit adviesorgaan. Rabat, 21 februari 2005 Getekend door; Dr Abdelmalek Houcine Ousadden Mohamed Boudhan Hassane Banhakeia Mohamed Ajaajaa Mimoun Ighraz Ali Bougrine Ali Khadaoui Vertaald door: YBD Bron (Frans): http://www.amazighworld.org/human_rights/morocco/index_show.php?Id=81 De woorden schieten mij tekort!!! Het bovenstaande is een zeer heldere bevestiging van het feit dat de Marokkaanse overheid ze haar overgrote Amazighbevolking discrimineert, vernederd, uibuit, onderdrukt etc etc. Voor de onwetende onder ons en voor die gene die haar Koning M6 en de regering steunt, lees de tekst goed en wordt uit uw droom wakker! Mijn vraag is; wat vinden onze Nederlandse Marokkanen van deze gang van zaken en dit wil ik met name van onze Arabisch sprekende Marokkanen graag weten. Waarom komen jullie niet op voor jullie broeders en zusters in de Rif of andere onderdrukten in Marokko? En hoe denken jullie dat we samen dit apartheidsysteem kunnen omver werpen. Graag serieuze reacties van mensen die niet op hun achterhoofd zijn gevallen. GR, HB Imazighen dit imazighen dat. Een taal die bijna niemand kan schrijven en lezen. Het ergste is dat het net hierogliefen lijkt. Je hoort die Egyptenaren toch ook niet klagen dat ze terug willen naar de tijd van de farao's. Mensnen kom op joh, het is leuk als je het kunt spreken, maar verder dan dat heb je er niks aan. Door de invoering van die taal op scholen krijgen die berberkinderen nog meer taalachterstand dan ze al hadden. Dit leidt naar mijn meneing alleen maar toch nog meer achterstand van de berbers. En trouwens, ik ben een moslim en ik gedraag me daar ook naar. De koran is in het arabisch geopenbaard en op de dag des oordeels zal ik me in het arabisch moeten verantwoorden. Deze twee dingen zijn voor mij veel belangrijker dan al die "ROOTS" gevoel die jullie veel belangrijker schijnen te vinden. Maha salaam, een voltrotse Berber.

[eghber]

Imazighen dit imazighen dat. Een taal die bijna niemand kan schrijven en lezen. Het ergste is dat het net hierogliefen lijkt. Je hoort die Egyptenaren toch ook niet klagen dat ze terug willen naar de tijd van de farao's. Mensnen kom op joh, het is leuk als je het kunt spreken, maar verder dan dat heb je er niks aan. Door de invoering van die taal op scholen krijgen die berberkinderen nog meer taalachterstand dan ze al hadden. Dit leidt naar mijn meneing alleen maar toch nog meer achterstand van de berbers. En trouwens, ik ben een moslim en ik gedraag me daar ook naar. De koran is in het arabisch geopenbaard en op de dag des oordeels zal ik me in het arabisch moeten verantwoorden. Deze twee dingen zijn voor mij veel belangrijker dan al die "ROOTS" gevoel die jullie veel belangrijker schijnen te vinden. Maha salaam, een voltrotse Berber. Trrr waha

[Hannibal_Barca]

Trrr waha Deze "voltrotse" in de war zijnde Amazigh ieroe7 thages meskien.

[Hannibal_Barca]

Wil misschien ons mode mannetje Modeman zijn visie ook hier op los laten? Ik wacht met spanning op jou o zo wijze visies ;)

[ezinrify]

Zeven leden trekken zich terug uit de Raad an Bestuur van IRCAM In een brief die 21/02/2005 aan de rector van het IRCAM – het Koninklijk Instituut van de Amazigh Cultuur - is overhandigd, hebben zeven leden – te weten; Dr. Abdelmalek Houcine Ousadden, Mohamed Boudhan, Hassane Banhakeia, Mohamed Ajaajaa, Mimoun Ighraz, Ali Bougrine, Ali Khadoui - van de Raad van Bestuur van dit instituut hun definitieve ontslag aangekondigd. Bij de brief zat het volgende communiqué. Communiqué van het vertrek van zes leden van de Raad van Bestuur van het IRCAM Wij, ondergetekenden, leden van de Raad van Bestuur van het Koninklijke Instituut van de Amazigh Cultuur (IRCAM), brengen op deze manier het publiek op de hoogte van ons vertrek. We trekken ons om de volgende redenen terug uit de Raad van Bestuur: Op 30 juli 2001 - ter gelegenheid van het feest van de troon - kondigde de Marokkaanse koning zijn plan aan om de Amazighiteit in al haar vormen – dus taal cultuur en geschiedenis - te erkennen als essentieel onderdeel van de Marokkaanse identiteit en beschaving; deze beslissing werd door het hele Marokkaanse volk toegejuicht. Deze kwalitatieve sprong beoogde de integratie van het Tamazight en de Amazigh cultuur in het educatieve systeem, de audiovisuele sector en de verschillende sociaal culturele sectoren; bij de oprichting van het IRCAM verzocht de Koning hen om op de implementatie van deze grote en belangrijke taken toe te zien. Op 17 oktober 2001 hield de Koning een rede in Ajdir, die bevestigde op concrete wijze de koers van zijn rede op 30 juli 2003. Bij deze historische plechtigheid - waarvoor de hele politieke en culturele elite van het land werd uitgenodigd - werd de Dahir houdende oprichting en organisatie van het IRCAM afgekondigd. Hij gaf zowel in zijn preambule als in zijn verschillende artikelen, de doelgerichtheid van de rede op 30 juli 2003 en de taken die daar voor het Instituut uit voortvloeien, aan. Op 27 juni 2002 werden wij - leden van de Raad van Bestuur van het instituut - door de Koning ontvangen en benoemd. Ondanks de scepsis die door een deel van de militanten van de Amazigh beweging werd uitgesproken, hebben wij deze zware taak aanvaard; overtuigd dat alle verantwoordelijken van het land besloten hadden om voor eens en altijd de pijnlijke bladzijde uit een verleden om te slaan. Die bladzijde bestaat uit de marginalisatie, minachting en culturele genocide waaronder het hele Marokkaanse volk sinds 1912 heeft geleden. Onze toetreding tot deze nieuwe koers - gestimuleerd door de oprichting van het IRCAM – zou het teken moeten zijn van onze bewuste bijdrage tot de realisatie van een moderne en democratische samenlevinggegrond op verdraagzaamheid, de erkenning van de verscheidenheid van het volk en vastberaden gericht naar de toekomst. Vandaag zijn meer dan twee en een half jaar sinds onze benoeming verstreken. En onze inzet - als actieve leden van de Raad van Bestuur - blijft zonder tastbaar resultaat; de Amazighiteit bevindt zich nog altijd in dezelfde toestand als van voor 2001 en de enorme hoop die door de troonrede werd gewekt verdwijnt - ondanks de beloftes van enkele ministeries: met name Nationale Educatie en Communicatie - met de dag. Het ministerie van Nationale Educatie had aangekondigd dat het in de loop van 2008 – 2009 een algemeen programma op te zetten dat ervoor zou zorgen dat het onderwijs in het Tamazight aan alle leerlingen op alles niveau’s. Zij blijven echter vasthouden aan het ‘livre blanc’ (‘witboek’) en ‘la charte nationale’ (nationale handvest); dit zijn documenten die voor 2001 zijn opgesteld en het Tamazight een vernederende functie toekent door het als hulpmiddel te gebruiken om het Arabisch te leren. Wat de kwaliteit van het onderwijs betreft werd geen enkele betrouwbare logistiek – dus; vorming van leraren, pedagogische middelen, materiële middelen...- uitgevoerd. Op universitair niveau is er, bij de hervorming van het hoger onderwijs, geen ruimte voor het Tamazight gereserveerd. Op het gebied van communicatie is het Tamazight het stiefkind van de publieke audiovisuele media. Zo blijft bv. de radio zijn programma's verspreiden op basis van het dialectensysteem dat in 1938 werd ingesteld. En zijn uitzendingen worden moeilijk opgevangen in het belangrijkste deel van Marokko. Wat tv. betreft zijn de uitzendingen vrijwel niet veranderd sinds de lancering van het dialectensysyteem in 1994. er is niks noemenswaardig ondernomen om dit te veranderen. Het ministerie van ‘bescherming’ schrijft de reden toe aan het gebrek aan middelen... Dit heeft hen echter niet verhinderd om twee nieuwe publieke arabischtalige zenders te lanceren en een derde is op komst. In de sociale sector is geen enkel initiatief aan te duiden. De training van de voorlichtingskaders, magistraten en ambtenaren wordt uitsluitend in het arabisch gedaan. In het openbare leven wordt het niet toegestaan dat de Tifinagh karakters buiten de grenzen van het IRCAM komen. Bij de Burgerlijke Staat worden ouders belemmerd om de naam van hun keus aan hun kinderen te geven. Op dezelfde manier hangt de juridische erkenning van de Amazigh verenigingen in veel gevallen van het humeur van de bevoegde instanties af... Deze constatering – die trouwens ter plekke controleerbaar zijn – laat duidelijk zien aan welke krachten de Amazighiteit is blootgesteld na de oprichting van het IRCAM. Die krachten hebben besloten om elk initiatief dat betrekking heeft op de realisatie van de doelstellingen die in de Dahir van 17 oktober 2001 zijn bepaald – te blokkeren. In het licht van onze ervaring van meer dan twee en een half jaar bij het IRCAM, hebben wij geconcludeerd dat de echte erkenning van de Amazighiteit als taal, cultuur, beschaving, geschiedenis etc. vereist dat het koninkrijk uitdrukkelijk bepaalt dat het Tamazight een officiele taal is; aangezien zij – via de wet – rechtsbescherming nodig heeft om het Tamazight te integreren in alle cycli van het onderwijs, openbare audiovisuele sector en alle opleidingscentra van kaders. Zonder deze constitutionele toewijzeging en wetten die voor iedereen gelden, i.p.v. allerlei tegengestelde teksten en documenten op dit gebied (zoals het ‘livre blanc’ en het ‘Charte Nationale) aangevoerd door het MEN, zal de Amazighiteit geen enkele van haar rechtvaardige en wettige rechten terugkrijgen. Zolang niet voldaan is aan deze voorwaarden is onze aanwezigheid in de Raad van Bestuur van het Instituut van geen enkel nut. Wij kondigen bijgevolg ons vertrek aan uit dit adviesorgaan. Rabat, 21 februari 2005 Getekend door; Dr Abdelmalek Houcine Ousadden Mohamed Boudhan Hassane Banhakeia Mohamed Ajaajaa Mimoun Ighraz Ali Bougrine Ali Khadaoui Vertaald door: YBD Bron (Frans): http://www.amazighworld.org/human_rights/morocco/index_show.php?Id=81 De woorden schieten mij tekort!!! Het bovenstaande is een zeer heldere bevestiging van het feit dat de Marokkaanse overheid ze haar overgrote Amazighbevolking discrimineert, vernederd, uibuit, onderdrukt etc etc. Voor de onwetende onder ons en voor die gene die haar Koning M6 en de regering steunt, lees de tekst goed en wordt uit uw droom wakker! Mijn vraag is; wat vinden onze Nederlandse Marokkanen van deze gang van zaken en dit wil ik met name van onze Arabisch sprekende Marokkanen graag weten. Waarom komen jullie niet op voor jullie broeders en zusters in de Rif of andere onderdrukten in Marokko? En hoe denken jullie dat we samen dit apartheidsysteem kunnen omver werpen. Graag serieuze reacties van mensen die niet op hun achterhoofd zijn gevallen. GR, HB Azul ayouma, Ik heb er gewoonweg geen woorden voor. Alleen maar praatjes van de Marokkaanse overheid. Ondertussen werken ze ICRAM tegen. Ze krijgen niet de vrijheid,geld en middelen om te doen waarvoor ze aangesteld zijn, namelijk Amazigh taal en cultuur promoten, wetenschappelijke onderzoek doen naar didactiek om Tamazight te onderwijzen. Ik vind het erg goed dat er leden zijn die niet op die manier willen werken en uit protest aftreden. De Marokkaanse regering wil de "Sahara-politiek" op de Imazighen loslaten. Dat wil zeggen gouden bergen beloven, maar ondertussen de regio Arabiriseren. Het referendum is er nog steeds niet. Dit duurt al jaren. En zal ook voorlopig niet komen. Ze willen de Imazighen ook op die manier de mond snoeren door in de Marokkaanse media te verkondigen dat ze er alles aan doen om de Amazigh cultuur te behouden en taal te onderwijzen. Zoadat we onze mond dichthouden. Maar eigenlijk gebeurt helemaal niets.sterker nog ze werken de Amazigh wetenschappers tegen door ze niet genoeg geld te geven of en geen rechten te geven. Alleen ze maken een grote fout door te denken dat we net als Saharwian zijn. We strijden niet met wapens, maar met pen en papier en met de internationale verdragen in onze rechterhand. Wij zijn niet met 200.000 man, maar met tientallen miljoenen. Dus ze moeten niet denken dat ze er zomaar vanaf komen. Wij blijven strijden voor een totale erkenning en dat zal zeker gebeuren. Tamazight wordt een nationale taal in Marokko. Dat weet ik zeker. Het zal ook in de grondwet worden opgenomen. Heb geduld broeder en je zult zien dat het recht zege zal vieren.

[Rebel_1963]

Ik ben niet marokkaans maar deze topic mag wel weer naar boven.

[Hannibal_Barca]

Ik ben niet marokkaans maar deze topic mag wel weer naar boven. U bent een goed mens lieve Rebel :goedzo: :kus:

[Hannibal_Barca]

Azul ayouma, Ik heb er gewoonweg geen woorden voor. Alleen maar praatjes van de Marokkaanse overheid. Ondertussen werken ze ICRAM tegen. Ze krijgen niet de vrijheid,geld en middelen om te doen waarvoor ze aangesteld zijn, namelijk Amazigh taal en cultuur promoten, wetenschappelijke onderzoek doen naar didactiek om Tamazight te onderwijzen. Ik vind het erg goed dat er leden zijn die niet op die manier willen werken en uit protest aftreden. De Marokkaanse regering wil de "Sahara-politiek" op de Imazighen loslaten. Dat wil zeggen gouden bergen beloven, maar ondertussen de regio Arabiriseren. Het referendum is er nog steeds niet. Dit duurt al jaren. En zal ook voorlopig niet komen. Ze willen de Imazighen ook op die manier de mond snoeren door in de Marokkaanse media te verkondigen dat ze er alles aan doen om de Amazigh cultuur te behouden en taal te onderwijzen. Zoadat we onze mond dichthouden. Maar eigenlijk gebeurt helemaal niets.sterker nog ze werken de Amazigh wetenschappers tegen door ze niet genoeg geld te geven of en geen rechten te geven. Alleen ze maken een grote fout door te denken dat we net als Saharwian zijn. We strijden niet met wapens, maar met pen en papier en met de internationale verdragen in onze rechterhand. Wij zijn niet met 200.000 man, maar met tientallen miljoenen. Dus ze moeten niet denken dat ze er zomaar vanaf komen. Wij blijven strijden voor een totale erkenning en dat zal zeker gebeuren. Tamazight wordt een nationale taal in Marokko. Dat weet ik zeker. Het zal ook in de grondwet worden opgenomen. Heb geduld broeder en je zult zien dat het recht zege zal vieren. Ewa a youma, wat moet ik hierop antwoorden, hulde voor jou :goedzo: Je hebt mijn pm gelezen en we weten beiden hoe we hierover denken. Heb jij hier nog een Marokkaanse Arabier een serieuze reactie zien geven op dit gegeven? Ik niet :jammer: