eghber
25-02-2005, 11:36
Op 24 februari 2005, een jaar na de beving in Hucima, staan wij stil bij alle slachtoffers van deze beving. Een gebeurtenis die veel sporen heeft nagelaten. De onmacht van de slachtoffers om uit hun benarde situatie te komen. Een gebeurtenis die zich vandaag de dag nog afspeelt op het gebied van hulpverlening, mensenrechten en het heropbouwproces. Ondanks het verloop van het heropbouwproces is er nog altijd aandacht nodig voor de slachtoffers. Dit blijkt uit de optocht van een week terug, van ruim 1000 slachtoffers uit Tmasint. Na 1 jaar hebben de slachtoffers uit Tmasint nog steeds niet de beloofde hulp van de Marokkaanse overheid ontvangen. Op 24 februari 2005, is ook de dag waarin een massale optocht heeft plaatsgevonden in Hucima, naar aanleiding van 1 jaar na de beving in Hucima. Luister naar telefonische verslag "24 februari 2005 optocht in Hucima" van Mohamed Zianni Verslag "24 februari 2005 optocht in Hucima" http://img212.exs.cx/img212/758/AnhezzinIwdanHucima24022005_1.th.jpg (http://img212.exs.cx/my.php?loc=img212&image=AnhezzinIwdanHucima24022005_1.jpg) - 24-02-2005 optocht in Hucima. Ruim 7000 deelnemers. Foto: M. Zianni Zoals we allemaal weten, is 24 februari hier in Hucima een grote dag. Een dag waarin alle organisaties, vakbonden, politieke partijen en alle mensen die bij maatschappelijke instanties betrokken zijn, de aardbeving van vorig jaar herdenken. Deze dag, zijn veel winkels in de stad dicht, veel mensen waren op de afgesproken plek voor een grote herdenkingstocht aanwezig. Vandaar vertrokken de aanwezige mensen in een grote optocht richting Boulevard Mohamed V. Ze riepen leuzen waarin de Makhzen(overheid) sterk bekritiseerd werd. De beloftes van de overheid om de mensen te helpen bleken loze beloftes te zijn. Mensen leven na 1 jaar nog steeds buiten. Ze leven in tenten die gescheurd zijn door weersinvloeden: zon, wind en regen. De demonstranten eisten van de overheid om werkelijk iets aan de situatie te doen. Ze vroegen waar het geld dat voor de slachtoffers bedoeld was, is gebleven, waar zijn de hulpgoederen van de internationale hulporganisaties gebleven, waar is het geld van het nationale aardbevingsfonds 101. Ze riepen gezamenlijk als 1 stem tegen de overheden: “wij accepteren niet dat wij geen weet hebben van het geld dat binnenkomt” “Wij willen controle op geldstroom, controle op de uitgaven, controle om fraude te voorkomen enz… enz…”. - 24-02-2005 optocht in Hucima. Rechts, potret van Moulay Mohend(Abdelkrim Khattabi). Foto: M. Zianni Verder riepen ze tegen de Makhzen: “de hutjes die jullie voor slachtoffers bouwen, zijn geen oplossingen. Hoewel bij de bouw van deze hutjes die jullie huizen noemen, bouwkundigen en architecten betrokken zijn, zijn tot nu toe onbewoond gebleven. Mensen kiezen liever buiten te slapen.” Enkelen die wel teruggekeerd zijn naar hun oude huis, zijn meer kapitaal krachtiger en hebben zelf voor gezorgd dat hun huizen in orde zijn. Voor degenen die afhankelijk zijn van hulp van buitenaf, is de situatie ongewijzigd. In de verklaring die door de deelnemers aan deze herdenking uitgegeven is, is nadrukkelijk de situatie van half gebouwde huizen naar voren gebracht. De meeste van deze half gebouwde “huizen” zijn door wind omgevallen. In die verklaring verwezen ze naar de kwaliteit van de bouw en de bestendigheid tegen een nieuwe aardbeving. Als deze huizen door een normale wind omvallen, hoe zal het zijn als er onverhoopt een nieuwe krachtige aardbeving plaats zal vinden?, vroeg men zich af. Kortom: Makhzen pleegt fraude in de bouw en is voor alle slachtoffers onbetrouwbaar. Daarom willen ze zelf de regie in handen hebben en willen ook als een overlegorgaan met de betrokken instanties treden, want zij zijn de directe betrokkenen en het gaat om hun leven en veiligheid. In Hucima, hebben naar schatting tussen 7000 tot 8000 personen deelgenomen aan de optocht. Ze kwamen uit Tanger, Nador, Titouane, Laarayche. Ze zijn hier gekomen om gezamenlijk hun afkeur jegens de betrokken autoriteiten te uiten. Het is vandaag precies 1 jaar na de aardbeving en de situatie van vele slachtoffers is ongewijzigd. De hulp om hun oude huis te restaureren of opnieuw te bouwen is uitgebleven of niet toereikend. In Imzouren zijn ook veel mensen op de been geweest om net als in Hucima de beving te herdenken en stil te staan bij de gevallen slachtoffers. Ze riepen luidkeels om aandacht voor de nijpende situatie van de gezinnen die nog niet geholpen zijn. Ze vragen de autoriteiten om serieus werk van te maken en zelf de handen uit de mouwen te steken en niet het lot van de slachtoffers in handen van profiteurs te leggen. In Ait Tmasint, was er ook een herdenkingstocht. Ze eisen net als in Hucima en Imzouren, voor de verbetering van hun situatie. De deelnemers aan de tocht riepen de Makhzen op om eens aan het werk te gaan en werkelijk iets aan de situatie te doen en ophouden met gewelddadige onderdrukking van elk protest van de gedupeerden. Ze vroegen ook de Makhzen om een "controle" orgaan aan te stellen en mensen opnieuw te registreren. Want de instantie, die belast was met deze taak, heeft verzuimd om alle gedupeerden te registreren. De deelnemers aan de tocht eisen ook dat degenen die nog niet opgenomen zijn in het register van gedupeerden alsnog op de lijst te zetten. Daarnaast is de eis nadrukkelijk om met vervangende instanties te komen die wel hun verantwoordelijkheid kunnen en durven te nemen. Tot slot, waren hier in Hucima verschillende buitenlandse en onafhankelijke media aanwezig, maar de officiële Marokkaanse media was niet aanwezig. Kanaal 2M, (2e Marokkaanse staatstelevisie) was gisteren wel naar Imzouren gekomen, maar werd door de lokale bevolking weggejaagd met als reden de onobjectieve berichtgeving. De bewoners van Imzouren willen geen media, die alleen leugens verkondigd en het publiek misleidt. Ze hebben te kennen gegeven dat ze geen behoefte hebben aan media die eenzijdige, gekleurde informatie afkomstig van corrupte ambtenaren uitzendt. En 2M zoekt alleen mensen op die een rooskleurig beeld schetsen over de armzalige situatie na de aardbeving en niet de gedupeerden en gewone man en vrouw op de straat. Gisteren nog was op hetzelfde kanaal (2M) een ambtenaar aan het woord geweest die positief berichte over de toestand van de mensen in de getroffen gebieden. Dit soort mensen zijn loyaal aan de Makhzen en zullen nooit de waarheid vertellen. Daarom moest de camera van 2M gisteren in Imzouren het ontgelden. Mensen eisen tijdens hun tocht van de media de waarheid te vertellen en niet achter de corrupte dienaren van de Makhzen te lopen. 24-02-2005, Mohamed Zianni, Bades krant, Hucima. Vertaling van Tamazight naar Nederlands: Nachin www.tawiza.nl