Jane77
02-02-2005, 00:29
Als het vonnis is uitgesproken, staat Gerald H. 29 uit Rotterdam lachend op. Hij draait zich om naar de publieke tribune, slaat met zijn hand op zijn hart en maakt een zegevierend gebaar. Alsof hij een moment eerder níet tot 15 jaar cel is veroordeeld. H. kreeg de straf omdat hij precies twee jaar geleden de 13-jarige Sedar Soares doodschoot toen die met vriendjes sneeuwballen gooide vanaf het parkeerdek bij metrostation Slinge in Rotterdam. Een van die ballen raakte de Honda van H., die uitstapte en een aantal schoten op de jongens afvuurde. Sedar dook niet op tijd weg. De havo-scholier werd in zijn hoofd geraakt. Volgens de rechtbank is H. een agressieve, arrogante man, die zich onaantastbaar voelt. Kom niet aan zijn auto, vriendinnen of drugs, verklaarde een halfzus bij de politie, want dan is Gerald in staat iemand te vermoorden. De schrik van Pendrecht is snel gekrenkt en als dat gebeurt, reageert hij buitensporig. Dat deed hij ook op de avond van 1 februari 2003. ,,Wat als betrekkelijk onschuldig kindervermaak begon, is in een drama geëindigd, oordeelde de rechtbank. ,,H. heeft het jongetje zonder pardon doodgeschoten. H., een forse Antilliaan met dreadlocks, hoort het vonnis onbewogen aan. Medelijden met de familie Soares, die vlak achter hem zit, toont hij niet. Bij binnenkomst en vertrek passeert hij hen met een grijns op zijn gezicht. De familie Soares is engel Sedar kwijt, maar H. wordt daar niet warm of koud van. Hij verwacht in hoger beroep te worden vrijgesproken en te worden herenigd met de tien kinderen die hij bij zeven vrouwen verwekte. Dankzij twee belangrijke getuigen veroordeelde de rechtbank Gerald H. Het alibi dat zijn familie H. verschafte, bleek op leugens gebaseerd. De belangrijkste getuigenis kwam van een vrouw die tijdens het schietincident op 1 februari 2003 in een telefooncel stond. Ze hoorde een schot en zag H. daarna met een pistool in de hand in zijn auto stappen. De rechtbank hechtte sterk aan die verklaring omdat de vrouw H. al van gezicht kende. Daarnaast was de schutter duidelijk herkenbaar aan zijn grote postuur, zijn opvallende kleding en zijn dreadlocks. De getuigenis kwam zeer moeizaam tot stand. Aanvankelijk verklaarde de vrouw slechts een gil te hebben gehoord. Maanden later, H. was inmiddels gearresteerd, erkende ze uit angst voor de schutter te hebben gelogen. Een medegedetineerde van H. leverde ondersteunend bewijs. Hij verklaarde dat H. in het Huis van Bewaring had toegegeven verantwoordelijk te zijn voor de dood van Sedar. H. heeft dat altijd ontkend. Hij beweerde dat hij tijdens het schietincident bij zijn vriendin op bezoek was. H.s moeder, zijn vriendin en haar zus bevestigden dat. De rechtbank noemde hun verklaringen echter leugenachtig. Aanvankelijk zou het vonnis vandaag worden uitgesproken, maar omdat 1 februari de sterfdag is van Sedar werd de uitspraak een dag vervroegd. Bron: AD.nl