Downsyndroom……………..taboe onder de Marokkanen?

[Jemal2002]

Ik weet je wat mij opvalt………….dat je bijna nooit gehandicapte mensen ziet van marokkaans afkomst. Het komt zelden voor dat je ze ziet terwijl er een hoop zijn. Ik hoorde laatst van een kennis dat kinderen die geboren worden met Downsyndroom worden gezien als een straf en uitschaamte verbergen die groep mensen hun “straf”. Ik vraag me af waarom mensen zich schamen? Het is natuurlijk niet leuk om een kind te hebben met downsyndroom……..maar schamen en je kind verbergen van de buiten wereld is toch wreed?

[delila16]

Ik heb een totaal andere mening.. Ik zie elke dag mijn buurjongetje met dat syndroom buiten spelen.. Kinderen die ik met dat syndroom ken worden juist verwend en overdreven beschermd... Beslama

[Jemal2002]

Origineel gepost door helleau jeetje doe normaal man je hebt dat kind van Allah(swt) gekregen wees e kunt kinderen krijgen en je moet blij zijn met wat je van Allah(swt) hebt gekregen. dat dacht ik ook maar dat heb ik gehoord...........

[amianis]

Ja het klopt echt wat Jemal2002 zegt: ik ken een vrouw die een dochtertje heeft waarvan er iest scheelt met haar ogen. (Het vat nauwelijks op en ze is ervoor in behandeling) maar toch neemt die moeder dat kind NOOOOIT ergens mee, alleen naar de grootouders. Wanneer er bezoek komt enzo, dan 'slaapt' dat kindje ze3mak... Echt zielig vind ik dat!

[Miss_Banana]

Origineel gepost door Jemal2002 Ik weet je wat mij opvalt………….dat je bijna nooit gehandicapte mensen ziet van marokkaans afkomst. Het komt zelden voor dat je ze ziet terwijl er een hoop zijn. Ik hoorde laatst van een kennis dat kinderen die geboren worden met Downsyndroom worden gezien als een straf en uitschaamte verbergen die groep mensen hun “straf”. Ik vraag me af waarom mensen zich schamen? Het is natuurlijk niet leuk om een kind te hebben met downsyndroom……..maar schamen en je kind verbergen van de buiten wereld is toch wreed? Bij ons hier is er een meisje die is lichamelijk en verstandelijk gehandicapt en iedereen die kent haar gewoon. Ook gaat ze altijd met de rolstoel mee als er een bruiloft is. Dus voor zover ik weet vanuit mijn ervaring is het bij ons in die stadje niet echt een taboe, elhamdoulillah.

[Miss_Banana]

Origineel gepost door BaByCaKe sinds wanneer wonen wij in een stad? Ow er staat stadje.. hmmzz.. nevermind! :cool: Een dorp kun je het niet noemen, sleet.

[Tnawie]

Origineel gepost door amianis Ja het klopt echt wat Jemal2002 zegt: ik ken een vrouw die een dochtertje heeft waarvan er iest scheelt met haar ogen. (Het vat nauwelijks op en ze is ervoor in behandeling) maar toch neemt die moeder dat kind NOOOOIT ergens mee, alleen naar de grootouders. Wanneer er bezoek komt enzo, dan 'slaapt' dat kindje ze3mak... Echt zielig vind ik dat! tfoeeeeeeeee wat kunen mensen wreed zijn. :( als zij nie voor haar goed wil zorgen, geef haar dan aan iemand die dat wel wilt

[Jemal2002]

Origineel gepost door Tnawie tfoeeeeeeeee wat kunen mensen wreed zijn. :( als zij nie voor haar goed wil zorgen, geef haar dan aan iemand die dat wel wilt Als ze dat kindje aan wilde geven zou je hem of haar nemen?

[Juf_Nora]

nou dat ken ik niet hoor... ik heb een gehandicapte nicht in Marokko zelfs en ze is altijd buiten enzo, gaat altijd overal mee..

[Tnawie]

Origineel gepost door Jemal2002 Als ze dat kindje aan wilde geven zou je hem of haar nemen? met alle genoegen. en ze zal nie eens merken dat zij iets te kort komt.

[MueZli]

Mijn tante is geestelijk gehandicapt, maar mijn oma ervaart haar niet als n last! Mijn oma heeft geweigerd dat ze zou worden gestopt in zo'n instituut. Hoewel het heel intensief is om haar 24hr per dag in de gaten te houden, omdat ze epilepsie heeft en omdat ze zich niet begrepen voelt. Daarnaast is het ook zo dat ze autistisch is. Zulke kinderen gaan rechtsstreeks naar het paradijs, eerder een zegen dan een vloek. Anyway, de ongeremdheid van mn tante, maakt haar een heel bijzonder persoon. We zijn vanaf we heel klein waren, heel hecht met elkaar opgegroeid en ik kan me geen leven voorstellen zonder haar. We ( kleinkinderen, haar nichtjes en neefjes) kunnen onwijs veel met haar lachen :D..en ze heeft ons bijna allemaal als heel klein kind gedoopt :D..Aan onze voeten getrokken, omgekeerd :D..dan lag ze helemaal te schateren van het lachen. :D Als ze in marokko is, dan wordt er heel raar naar haar gekeken, hier ook. Alleen in NL is de voorziening van geestelijk gehandicapte mensen wel beter verzorgd en zijn ze meer opgenomen in de samenleving.

[LaZina]

Salaam. mijn neefje is geestelijk gehandicapt. Hij heeft het lichaam van een 14 jarige maar zijn hersenen zijn zeg maar blijven staan op 3/4 jaar. Tuurlijk kan het soms vervelend zijn, maar je houd niet minder van een gehandicapt kind dan van een normaal functionerend kind. Mijn tante neemt hem gewoon overal mee naar toe. soms kijken mensen haar wel na en dat geld ook voor als we in marokko door de straten lopen. Maar hij is echt lief en k hou heel veel van hem natuurlijk dus ik schaam me totaal niet als ik met hem over straat loop. maar als ik zo over nadenk zie ik heeeel weinig marokkaanse gehandicapte (geestelijk en lichamelijk) op straat. Dus daarom kijken mensen denk ik dus deze gehandicapten na. (omdat het een 'uitzondering' is ). beslama x x x x

[xsalwa]

Mijn broer van 21 is geeste;lijk gehandicapt. HIj is een prachtig mens en geniet van het leven. Hij kan niet praten en zou niet op zichzelf kunnen wonen, maar verder is hij net zo normaal als anderen. Op de boot naar Marokko moest hij naar het damestoilet met mn moeder mee, omdat hij niet zelf kan en alle vrouwen die hun haren aan het wassen waren keken hem aan (en mij en mn moeder ook) echt niet normaal. Ik snap dat het raar is dat een jongen de damestoilet op komt, maar ze zien toch aan hem dat hij gehandicapt is. Echt ze keken ons aan alsof we vuil waren...Belachelijk. Ik zie verder inderdaad weinig marokkaanse gehandicapten, maar dat komt denk ik omdat die kinderen ook niet naar dagopvang gaan en gewoon thuis blijven en zo zich niet echt kunnen ontwikkelen, jammer.

[Jemal2002]

Origineel gepost door xsalwa Mijn broer van 21 is geeste;lijk gehandicapt. HIj is een prachtig mens en geniet van het leven. Hij kan niet praten en zou niet op zichzelf kunnen wonen, maar verder is hij net zo normaal als anderen. Op de boot naar Marokko moest hij naar het damestoilet met mn moeder mee, omdat hij niet zelf kan en alle vrouwen die hun haren aan het wassen waren keken hem aan (en mij en mn moeder ook) echt niet normaal. Ik snap dat het raar is dat een jongen de damestoilet op komt, maar ze zien toch aan hem dat hij gehandicapt is. Echt ze keken ons aan alsof we vuil waren...Belachelijk. Ik zie verder inderdaad weinig marokkaanse gehandicapten, maar dat komt denk ik omdat die kinderen ook niet naar dagopvang gaan en gewoon thuis blijven en zo zich niet echt kunnen ontwikkelen, jammer. Dat merk ik ook vaak dat mensen naar gehandicapte kijken alsof ze vuil zijn. Veel vaak wordt er ook deze mensen geroddeld en hebben mensen veel medeleiden voor de ouders van dit soort kinderen. Ik weet niet als ik het zielig moet vinden of dat ik juist blij voor hen moet zijn. Maar een ding weet ik zeker dat het geen straf is van Allah (swt) (misschien is het wel een zegen). Als ik zo een kind zou hebben zou ik wel veel moeite hebben. Maar ik vertrouw in Allah (swt) om mij dan te steunen en de helpen met het verzorgen en opvoeden van mijn kind.