Bekijk originele versie : de dag dat de profeet huilde
Hart4Islam
12-01-2003, 13:38
salaam aleikom zusters,
een mooi verhaal dat ik met jullie wil delen.
wa salaam oum manal
De dag dat de Profeet huilde
Voor de tijd dat de Profeet Mohammed (vzmh) begon met het verkondigen van
Allah’s woord, waren er veel Arabieren die liever een zoon dan een dochter
hadden.
Zonen waren sterk en konden hard werken. Zij hadden veel voordelen voor hun
ouders en familie. Maar dochters waren zwak, dachten de Arabieren. En dat
niet alleen, meisjes waren vervelend en een last en een kostenpost voor de
familie.
Veel Arabische vaders konden geen meisjes gebruiken en wanneer er een
dochter geboren werd in plaats van een zoon, dan waren zij helemaal niet
blij. Sommigen werden erg boos door de geboorte van een dochter en begroeven
haar levend.
Gelukkig was er een vader die naar de Profeet (vzmh) ging en hij biechtte
deze verschrikkelijke misdaad op.
Deze vader was ooit een fanatieke afgod aanbidder, zoals alle Arabieren
voordat de Profeet Mohammed (vzmh) tot hen kwam en hun de weg naar de Islam
wees.
Voordat hij een moslim werd, had deze Arabier een dochter. Een lief klein
meisje die hem altijd kuste.
Wanneer haar vader haar riep, kwam het kleine meisje naar hem toegerend en
stond altijd klaar om haar liefde voor haar vader te tonen.
Op een dag riep de vader haar en natuurlijk kwam zij snel aanrennen. Hij nam
haar mee op een lange wandeling en het meisje rende en huppelde blij naast
haar vader op weg, het arme kleine ding.
Ze had nooit gedacht dat een vreselijk lot haar te wachten stond.
Na een tijdje kwamen vader en dochter bij een waterbron. Plotseling, zonder
waarschuwing pakte hij haar op en gooide haar in de bron. Het kleine meisje
was vreselijk bang en gilde in angst: “Papa oh Papa!”
Maar de vader weigerde om naar haar smeken en hulpgeroep te luisteren. In
plaats daarvan gooide hij een lading aarde in de bron om zijn dochter te
begraven en toen ging hij naar huis, haar achterlatend om te sterven.
Het was een hartverscheurend verhaal. De vader was vol van wroeging door de
vreselijke moord die hij had gepleegd. De vader zou de rest van zijn leven
moeten lijden onder dit schuldgevoel.
Natuurlijk was de Profeet (vzmh) vervuld van afschuw toen hij hoorde wat de
vader had gedaan. Zijn hart deed zeer van verdriet. Tranen welden op in zijn
ogen en liepen over zijn gezicht en zijn baard in. De Profeet (vzmh) moest
zo huilen dat zijn gezicht en baard helemaal nat werden.
Toen zijn vrienden de Profeet (vzmh) zo zagen huilen, werden zij allen erg
ongelukkig en ook hen ogen vulden zich met tranen.
Zij wisten dat het terecht was dat de Profeet (vzmh) zoveel tranen vergoot
voor het kleine meisje die zo’n vreselijke dood was gestorven. Want had hij
zijn volk niet geleerd dat zij lief moesten hebben? Alle kinderen, jongens
en meisjes?
En had hij niet gezegd: “Allah houdt van diegene die zorgt voor zijn
familie, speciaal diegenen die zorgen voor meisjes”
En was de Profeet (vzmh) niet de grootste kindervriend die de wereld ooit
gezien heeft?
Vertaald uit: Islam-online
Tony_Wontana
12-01-2003, 13:40
Wallah echt mooi verhaaltje, en het is echt erg, maar dit gebeurde echt vaak vroeger.
Nog steeds in sommige oudewetse gezinnen, hebben ze liever een zoon dan een dochter.
Juf_Nora
12-01-2003, 13:41
Ik had dit verhaal al een keer gelezen, maar het blijft zeker HEEEEEEEEEEEEEL er mooi!!!!
Het verhaal is inderdaad mooi...;) Echt triest voor dat meisje. Meskiena ze heeft echt moeten leiden!
mooi verhaal :goedzo:
Thanx 4 sharing :)
ik heb dit verhaal ook vaak gehoord en gelezen. :goedzo:
Djazakiellah
Ghatar_tangawia
12-01-2003, 14:23
Origineel gepost door OemLoqmaan
salaam aleikom zusters,
een mooi verhaal dat ik met jullie wil delen.
wa salaam oum manal
De dag dat de Profeet huilde
Voor de tijd dat de Profeet Mohammed (vzmh) begon met het verkondigen van
Allah’s woord, waren er veel Arabieren die liever een zoon dan een dochter
hadden.
Zonen waren sterk en konden hard werken. Zij hadden veel voordelen voor hun
ouders en familie. Maar dochters waren zwak, dachten de Arabieren. En dat
niet alleen, meisjes waren vervelend en een last en een kostenpost voor de
familie.
Veel Arabische vaders konden geen meisjes gebruiken en wanneer er een
dochter geboren werd in plaats van een zoon, dan waren zij helemaal niet
blij. Sommigen werden erg boos door de geboorte van een dochter en begroeven
haar levend.
Gelukkig was er een vader die naar de Profeet (vzmh) ging en hij biechtte
deze verschrikkelijke misdaad op.
Deze vader was ooit een fanatieke afgod aanbidder, zoals alle Arabieren
voordat de Profeet Mohammed (vzmh) tot hen kwam en hun de weg naar de Islam
wees.
Voordat hij een moslim werd, had deze Arabier een dochter. Een lief klein
meisje die hem altijd kuste.
Wanneer haar vader haar riep, kwam het kleine meisje naar hem toegerend en
stond altijd klaar om haar liefde voor haar vader te tonen.
Op een dag riep de vader haar en natuurlijk kwam zij snel aanrennen. Hij nam
haar mee op een lange wandeling en het meisje rende en huppelde blij naast
haar vader op weg, het arme kleine ding.
Ze had nooit gedacht dat een vreselijk lot haar te wachten stond.
Na een tijdje kwamen vader en dochter bij een waterbron. Plotseling, zonder
waarschuwing pakte hij haar op en gooide haar in de bron. Het kleine meisje
was vreselijk bang en gilde in angst: “Papa oh Papa!”
Maar de vader weigerde om naar haar smeken en hulpgeroep te luisteren. In
plaats daarvan gooide hij een lading aarde in de bron om zijn dochter te
begraven en toen ging hij naar huis, haar achterlatend om te sterven.
Het was een hartverscheurend verhaal. De vader was vol van wroeging door de
vreselijke moord die hij had gepleegd. De vader zou de rest van zijn leven
moeten lijden onder dit schuldgevoel.
Natuurlijk was de Profeet (vzmh) vervuld van afschuw toen hij hoorde wat de
vader had gedaan. Zijn hart deed zeer van verdriet. Tranen welden op in zijn
ogen en liepen over zijn gezicht en zijn baard in. De Profeet (vzmh) moest
zo huilen dat zijn gezicht en baard helemaal nat werden.
Toen zijn vrienden de Profeet (vzmh) zo zagen huilen, werden zij allen erg
ongelukkig en ook hen ogen vulden zich met tranen.
Zij wisten dat het terecht was dat de Profeet (vzmh) zoveel tranen vergoot
voor het kleine meisje die zo’n vreselijke dood was gestorven. Want had hij
zijn volk niet geleerd dat zij lief moesten hebben? Alle kinderen, jongens
en meisjes?
En had hij niet gezegd: “Allah houdt van diegene die zorgt voor zijn
familie, speciaal diegenen die zorgen voor meisjes”
En was de Profeet (vzmh) niet de grootste kindervriend die de wereld ooit
gezien heeft?
Vertaald uit: Islam-online
super mooi verhaal!! ik kreeg ook tranen!!
Hart4Islam
12-01-2003, 15:12
mashallah 3llikome dit is nog lang niet alles, ga op onderzoek uit in de islam dan zullen je ogen alleeeeeeeeeeeen maar tranen, wat is de islam toch zo mooi :Iluvu:
©2000-2012 Marokko.nl Virtual Community's - La maison du Maroc. Powered by Marokko Media.