LZN
05-01-2003, 17:36
Wegens persoonlijk omstandigheden heb ik sinds een jaar geen contact meer met mijn familie. Ik vind dit heel erg. Ik lijd hier enorm om. Ik ben depressief en voel me alleen. Waarom is dit toch zo normaal in onze cultuur? Waarom houden ouders niet onvoorwaardelijk van hun kinderen? Vinden wij het zo normaal om een familielid zomaar uit ons leven te bannen? Iedereen verdient toch een tweede kans? Ik heb meerdere pogingen gedaan om contact te krijgen, maar mijn familie reageert niet. Ze negeren me gewoon. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil graag gewoon kunnen omgaan met mijn familie. Ze willen niet met me praten. Dat is toch het minste wat ze kunnen doen. Het is toch normaal dat mensen met elkaar praten als er een probleem is, anders komt er toch geen oplossing! Zijn er meer meiden met een dergelijk probleem? Heeft iemand tips voor me om weer contact te krijgen met mijn familie? Ik hoop wat troost te kunnen vinden in de nieuwe generatie. Veel liefs, incognito.