De Ramadan

[esmaatjuuh]

En ja hoor, het is weer bijna Ramadan. Allemaal met zulke grote zakken onder onze ogen, slaap in ons ogen, niet bepaald 'frisse' adem en niet te vergeten de honger! Iedere ochtend door onze moeder gewekt worden om een broodje of een hele Tagine/Marqa te eten. Eigenlijk heb je niet zo`n zin, maar als je aan de rest van de dag denkt, de honger, de verleidende pizzabroodjes bij de Turk dan neem je toch maar een paar hapjes. Met je ogen dicht neem je een paar happen. Af en toe ga je met je eten de verkeerde gat in, dan bedoel ik je neusgat. Maar met hulp van je vader die je een mep op je achterhoofd geeft wordt je wakker en prop je de rest van je broodje in de mond. Zonder door te slikken neem je ook nog eens een paar slokken van je drinken die aan je rechterhand neergezet werd. Als je geluk hebt kieper jij je beker niet om. Op school vertel je aan je vrienden/vriendinnen hoe vermoeid je wel niet geslapen had, en dat je met moeite je broodje gegeten had. Overtuigd antwoorden ze dat ze weten hoe jij je veolt. Dit is de eerste keer in je leven dat je hen gelooft. ze mogen namelijk niet liegen, dat mag altijd niet, maar alleen deze maand nemen ze de regels van De Islam echt ernstig serieus! In de pauzes kijk je naar de verleidende kaassouflébroodjes die opgegeten wordt door de anderen. Snel sluit jij je ogen en denk je aan iet anders, maar geen enkel gedachte overwint het van de kaassouflébroodje. Tijdens de lessen is het ook héél wat rustiger, niemand zegt wat. Niemand die eruit wordt gestuurd, iedereen op z`n eerlijkst. Maar ondanks dat hoor je altijd de geklets van de twee meiden die altijd achterin in de hoekje zitten. Het is bijna kwart over drie, bijna ben je vrij van school en ga je naar huis. Het is de eerste keer dat je niet juicht, als je vrij bent denk je namelijk heel veel aan eten, en voel je ineens je hongen héél erg. Je besluit om met je vrienden/vriendinnen maar eens wat te doen. Terwijl jullie naar het parkje lopen krijg je ineens een Sms-je van je vriend(in). Hey schatje, ik bedoel..hey zuster in de islam. Ik spreek je na de Ramadan. Niet vreemdgaan hé! Beslamma! P.s: Ik hou van jou! Je gedachten dwalen helemaal af..totdat je bestevriend(in) je wakker maakt van je gedachten. Bijna is het tijd voor `l moghreb. Nog één uur te gaan. Je snelt je naar de metro (fietsenhok, om je fiets los te maken, vervolgens racen naar huis) en wacht heel ongeduldig op de metro. Nerrie, nerrie..wéér vertraging! 'Ewa AllahieN3el 7ennek!' floep je ineens uit je mond. Opeens voel je al die Marokkaanse ogen op je gericht, wachtend totdat jij je excuses aanbiedt. 'Eh..Allahieseme7' piep je er weer zachtjes uit. Thuis aangekomen ruik je die verleidende Harira-geur, je vraagt je af of de harira nu lekkerder zal smaken als voor. Terwijl je moeder je naar de keuken roept meld jij je af bij Marokko.nl. Je hebt net een Topic geopend over jou hongerige dag. Je moeder wijst naar de twee bordjes met shebekia en vraagt of je ze naar de huiskamer wilt brengen. Zonder dat je maar één kick geeft luister je naar wat je moeder zegt. Terwijl je naar de klok kijkt die nu 'opeens' zo langzaam tikt leg je de bordjes neer. 'Abba, weetje zeker dat de klok goed staat?' Je vader knikt snel en kijkt weer naar de televisie, Iqra. 'Abba, doe nou eens teletext, om te kijken hoelaat het is!' zeg je ongeduldig. 'Praat Arabisch/Berbers tegen mij!' snauwde je vader. Eindelijk deed je vader teletext..nog 2 minuten te gaan. 'Het is bijna etenstijd!!!' schreeuw je door de gang met je gebroken Arabisch/Berbers. Alle deuren gaan open, je drie broers en twee zussen komen tevoorschijn. Je moeder komt als laatst en zet de Harira op tafel. 'Nog 3 seconden..' hoor jij je oudste broer zeggen. Samen zeggen jullie de dou`a en proppen algauw een dadel in jullie mond. Dan volgt er nog één, daarna nog één. Eindelijk kan je tong de smaak van je superhete Harira proeven! Nog nooit heeft je Harira zó lekker gesmaakt! Nadat jij je Harira opgedronken had eet je nog één grote Shebekkia in je mond en legt alvast de Sezjedda klaar voor gebruik. samen bidden jullie, nog nooit heb je zo blij gebeden en ook weer zó verrot. Je zussen en je moeder verstoppen zich na het eten in de keuken en wassen daar gezamelijk af. Daarna trekken ze snel hen jelebba aan, hoofddoekjes om. 'Zijn jullie klaar? Wij gan nu naar de moskee!' Vraag je aan je zussen en ouders. Ze knikken 'ja'. Samen gaan jullie de deur uit en bidden daar, vragen om vergiffenis en doen een dou`a, meerdere dou`as. Na anderhalf uur keer je samen met je familie naar huis en blijk je beroofd te zijn.

[LaLa_SoFiA]

OOhh echt een leuk verhaal!!! :D

[L7hobi_zina]

Goh , wat heb ik er zin in.. :D

[Tamqeyast]

heb er ook zin in

[minous21]

I Love Ramadan!! Ik heb er ook zin in....over een paar weekjes inscha allah.....

[esmaatjuuh]

Lala_Sofia, Dankúh! Ja! Nog een paar weken InshaAllah, 15 Oktober InshaAllah!

[Tamqeyast]

Insallah echt die harira en sebekija :love:..

[yesmina19]

ik he er zo zin in wallah kan nie wachten

[Sima_4_leven]

Waaaaah moooi mann..echt leukk verhaal :D

[Siham5]

Nog een paar weekjes..........insha allah......ik verheug me er ook op.....ik heb er echt zin in

[MocrowGirlBella]

:hoera: Heb er zkr ook zin in :zwaai:

[esmaatjuuh]

Sima, shokran!! InshaAllah;)

[esiyaa]

Echt een droog verhaal. heb er er om moeten lachen :D Heb zo'n zin in de Ramadan he...

[babybruidje]

Origineel gepost door esmaatjuuh En ja hoor, het is weer bijna Ramadan. Allemaal met zulke grote zakken onder onze ogen, slaap in ons ogen, niet bepaald 'frisse' adem en niet te vergeten de honger! Iedere ochtend door onze moeder gewekt worden om een broodje of een hele Tagine/Marqa te eten. Eigenlijk heb je niet zo`n zin, maar als je aan de rest van de dag denkt, de honger, de verleidende pizzabroodjes bij de Turk dan neem je toch maar een paar hapjes. Met je ogen dicht neem je een paar happen. Af en toe ga je met je eten de verkeerde gat in, dan bedoel ik je neusgat. Maar met hulp van je vader die je een mep op je achterhoofd geeft wordt je wakker en prop je de rest van je broodje in de mond. Zonder door te slikken neem je ook nog eens een paar slokken van je drinken die aan je rechterhand neergezet werd. Als je geluk hebt kieper jij je beker niet om. Op school vertel je aan je vrienden/vriendinnen hoe vermoeid je wel niet geslapen had, en dat je met moeite je broodje gegeten had. Overtuigd antwoorden ze dat ze weten hoe jij je veolt. Dit is de eerste keer in je leven dat je hen gelooft. ze mogen namelijk niet liegen, dat mag altijd niet, maar alleen deze maand nemen ze de regels van De Islam echt ernstig serieus! In de pauzes kijk je naar de verleidende kaassouflébroodjes die opgegeten wordt door de anderen. Snel sluit jij je ogen en denk je aan iet anders, maar geen enkel gedachte overwint het van de kaassouflébroodje. Tijdens de lessen is het ook héél wat rustiger, niemand zegt wat. Niemand die eruit wordt gestuurd, iedereen op z`n eerlijkst. Maar ondanks dat hoor je altijd de geklets van de twee meiden die altijd achterin in de hoekje zitten. Het is bijna kwart over drie, bijna ben je vrij van school en ga je naar huis. Het is de eerste keer dat je niet juicht, als je vrij bent denk je namelijk heel veel aan eten, en voel je ineens je hongen héél erg. Je besluit om met je vrienden/vriendinnen maar eens wat te doen. Terwijl jullie naar het parkje lopen krijg je ineens een Sms-je van je vriend(in). Hey schatje, ik bedoel..hey zuster in de islam. Ik spreek je na de Ramadan. Niet vreemdgaan hé! Beslamma! P.s: Ik hou van jou! Je gedachten dwalen helemaal af..totdat je bestevriend(in) je wakker maakt van je gedachten. Bijna is het tijd voor `l moghreb. Nog één uur te gaan. Je snelt je naar de metro (fietsenhok, om je fiets los te maken, vervolgens racen naar huis) en wacht heel ongeduldig op de metro. Nerrie, nerrie..wéér vertraging! 'Ewa AllahieN3el 7ennek!' floep je ineens uit je mond. Opeens voel je al die Marokkaanse ogen op je gericht, wachtend totdat jij je excuses aanbiedt. 'Eh..Allahieseme7' piep je er weer zachtjes uit. Thuis aangekomen ruik je die verleidende Harira-geur, je vraagt je af of de harira nu lekkerder zal smaken als voor. Terwijl je moeder je naar de keuken roept meld jij je af bij Marokko.nl. Je hebt net een Topic geopend over jou hongerige dag. Je moeder wijst naar de twee bordjes met shebekia en vraagt of je ze naar de huiskamer wilt brengen. Zonder dat je maar één kick geeft luister je naar wat je moeder zegt. Terwijl je naar de klok kijkt die nu 'opeens' zo langzaam tikt leg je de bordjes neer. 'Abba, weetje zeker dat de klok goed staat?' Je vader knikt snel en kijkt weer naar de televisie, Iqra. 'Abba, doe nou eens teletext, om te kijken hoelaat het is!' zeg je ongeduldig. 'Praat Arabisch/Berbers tegen mij!' snauwde je vader. Eindelijk deed je vader teletext..nog 2 minuten te gaan. 'Het is bijna etenstijd!!!' schreeuw je door de gang met je gebroken Arabisch/Berbers. Alle deuren gaan open, je drie broers en twee zussen komen tevoorschijn. Je moeder komt als laatst en zet de Harira op tafel. 'Nog 3 seconden..' hoor jij je oudste broer zeggen. Samen zeggen jullie de dou`a en proppen algauw een dadel in jullie mond. Dan volgt er nog één, daarna nog één. Eindelijk kan je tong de smaak van je superhete Harira proeven! Nog nooit heeft je Harira zó lekker gesmaakt! Nadat jij je Harira opgedronken had eet je nog één grote Shebekkia in je mond en legt alvast de Sezjedda klaar voor gebruik. samen bidden jullie, nog nooit heb je zo blij gebeden en ook weer zó verrot. Je zussen en je moeder verstoppen zich na het eten in de keuken en wassen daar gezamelijk af. Daarna trekken ze snel hen jelebba aan, hoofddoekjes om. 'Zijn jullie klaar? Wij gan nu naar de moskee!' Vraag je aan je zussen en ouders. Ze knikken 'ja'. Samen gaan jullie de deur uit en bidden daar, vragen om vergiffenis en doen een dou`a, meerdere dou`as. Na anderhalf uur keer je samen met je familie naar huis en blijk je beroofd te zijn. hemm sorry maar ik vind dat het wel wat islamtischer mag lijkt net cultureel op deze manier vasten...

[esmaatjuuh]

Origineel gepost door babybruidje hemm sorry maar ik vind dat het wel wat islamtischer mag lijkt net cultureel op deze manier vasten... Het is inderdaad cultureel, daarom heb ik het juist geschreven. Zodat men zich deels erin herkent.