Mijn eeuwige strijd tegen de kilo's.

[Zonnetje85]

Hallo allemaal, graag wil ik hier mijn verhaal kwijt. Mijn verhaal over mijn eeuwige strijd tegen de kilo's. Ik wil dit kwijt omdat ik het dieptepunt heb bereikt en ik er niet meer uit kan komen. Niet zonder hulp! Daarom leek het me goed om een eerste stap te zetten, en dat is mijn verhaal op te schrijven! Al sinds ik me kan herhinneren heb ik overgewicht. Als tiener werd ik al gepest, Afrikaanse olifant was ieders favoriet. Nog steeds achtervolgen die scheldwoorden mij dagelijks. Woorden die ik als kind overal al te horen kreeg, van dikzak tot koe. Ik was al heel jong onzeker vanwege mijn gewicht. Ik heb mezelf hierdoor vele dingen ontzegd. Ik durfde niet aan sport te doen, of aan andere soorten activiteiten, omdat ik me schaamde voor me uiterlijk. Ik groeide op als een onzekere meid met een negatief zelfbeeld. Ik probeerde dit niet te laten merken door allerlei streken uit te halen en stoer gedrag te vertonen. Dan was ik voor even leuk en intresant voor mijn leeftijdsgenoten. Maar diep van binnen voelde ik me hier niet goed bij. Ik ben een emotie eter. Heb een zware jeugd gehad en een moeilijke thuissituatie. Ik reageerde me letterlijk af op eten, waardoor mijn gewich alleen maar toenam... Nooit kon ik mezelf bekijken en denken, je ziet er goed uit. Ik was altijd jaloers op mijn 'vriendinnen'. Mijn nichtjes, eigenlijk op iedereen die slank was en in mijn ogen dus mooi! Ik ben altijd al jaloers geweest op de mensen die alles kunnen eten zonder een gram aan te komen. Tot op de dag van vandaag kijk ik zoveel dames na met de gedachten, waarom ben ik niet zo mooi en slank. Ik groeide dus op als een onzekere meid. In de loop der jaren heb ik vele mensen van me afgestoten, puur vanwege me eigen onzekerheid en depressie die ik daardoor kreeg. Ik heb mijn lieve lieve moeder zoveel pijn gedaan. Ik krijg er gewoon tranen van en pijn in mijn hart als ik denk aan de tranen die ze heeft gelaten vanwege mijn gedrag. Sorry mama voor alle ellende die ik je heb aangedaan, je had het al moeilijk en ik maakte het je niet gemakkelijk:( Op mijn 19e leerde ik iemand kennen. We hadden contact maar ik was zo onzeker, ik durfde nooit af te spreken. Hmdl heb ik me over dat gevoel heen kunnen zetten en die stap wel gezet. Nu vele jaren later ben ik met diezelfde persoon getrouwd. Mijn steun en toeverlaat. Hij die er altijd voor me is geweest. Mijn man die me toen heeft leren kennen en geaccepteerd zoals ik was, ondanks mijn gewicht. Maar dit wilde niet zeggen dat ik me zekerder ging voelen. Integendeel! Ik ging me nog onzekerder voelen. Hij mocht me niet aanraken, want dan zou hij voelen hoe dik ik was, en nog meer van dat soort rare gedachtes had ik. Op een dag was ik het zat. Ik dacht, nu is het voorbij en ging streng aan de lijn. Ik verloor vele kilo's en voelde me steeds zekerder en mooier. Hmdl heb ik mijn streefgewicht toen kunnen behalen en heb ik op onze trouwddag gestraald als geen ander! Ik voelde me de mooiste persoon op aarde. Maar helaas, zaten die kilos er sneller weer aan dan dat ze er vanaf waren gegaan. Ik heb een zwaar jaar achter de rug, en zoals ik al eerder zei, ik ben een emtotie eter. Zodra ik me klote voel grijp ik naar iets te eten, dit kan hartig of zoet zijn. Afhankelijk van mijn gevoel. Nu de dag van vandaag zit ik hier achter de laptop en voel ik me zwaar depressief. Ik zit al weken thuis en durf de deur niet uit. Ik raak helemaal geisoleerd. Alles draait om eten. Mijn hele leven draait om eten! Ik heb in de afgelopen weken vele pogingen gedaan om mijn leef en eetpatroon om te gooien maar steeds weer grijp ik naar voedsel, alles wat ik tegenkom, maakt niet uit wat! Mijn man heeft me het afgelopen jaar steeds dikker en dikker zien worden weer. Het is erger geworden dan toen hij me leerde kennen. Dit benoemd hij ook. Hij probeerd me te steunen maar vind me ook niet mooi zo. Hij laat me dit op een subtiele manier weten. Ik WEET het dondersgoed. Ik weet dat ik iets aan me gewicht moet doen omdat ik eraan onderdoor ga. Maar waarom lukt het me dan niet? Waarom??!! De hele dag door denk ik alleen maar, het is niet eerlijk! Waarom moet ik deze strijd voeren. Waarom nog een keer. Het is zo verdomd moeilijk om er wat aan te doen!!! Ik weet dat ik slecht bezig ben, ik eet van alles, ik geef over. Ik eet weer. Ik gebruik teveel laxeermiddelen. Allerlei middelen die helemaal niet goed voor me zijn en me alleen maar slechter doen voelen.. Ik moest het gewoon even kwijt. Het zit me dwars, heel heel erg dwars. Ik weet het gewoon niet meer. Bij mijn man durf ik er niet meer mee te komen. Ik heb het dagenlang, wekenlang over niks anders gehad. En hij kan er ook niks mee doen, want uiteindelijk zal ik er zelf wat aan moeten veranderen! Mijn omgeving geeft me ook vele singalen en benoemd ook dat ik wel erg veel ben aangekomen het afgelopen jaar. Ik realliseer me dit ook heel erg goed. Ik durf ze niet eens meer onder ogen te komen. Maar in feite ren ik niet weg voor hun maar voor mezelf. Ik verwaarloos mezelf :traan1:

[nour_el_3oejoen]

Ik heb het idee dat tegenwoordig bijna elke vrouw (in mijn omgeving in ieder geval) moet letten op de kilootjes. Dus niet alleen jij zit ermee. Laat je geluk niet afhangen van een getal op de weegschaal, ga sporten, doe leuke dingen: als je je fit voelt, ga je je gelukkiger voelen. Inchallah lukt het je om af te vallen en je weer mooi te voelen.

[dikra1984]

cambridge???

[delilah1983]

:traan1: Hallo allemaal, graag wil ik hier mijn verhaal kwijt. Mijn verhaal over mijn eeuwige strijd tegen de kilo's. Ik wil dit kwijt omdat ik het dieptepunt heb bereikt en ik er niet meer uit kan komen. Niet zonder hulp! Daarom leek het me goed om een eerste stap te zetten, en dat is mijn verhaal op te schrijven! Al sinds ik me kan herhinneren heb ik overgewicht. Als tiener werd ik al gepest, Afrikaanse olifant was ieders favoriet. Nog steeds achtervolgen die scheldwoorden mij dagelijks. Woorden die ik als kind overal al te horen kreeg, van dikzak tot koe. Ik was al heel jong onzeker vanwege mijn gewicht. Ik heb mezelf hierdoor vele dingen ontzegd. Ik durfde niet aan sport te doen, of aan andere soorten activiteiten, omdat ik me schaamde voor me uiterlijk. Ik groeide op als een onzekere meid met een negatief zelfbeeld. Ik probeerde dit niet te laten merken door allerlei streken uit te halen en stoer gedrag te vertonen. Dan was ik voor even leuk en intresant voor mijn leeftijdsgenoten. Maar diep van binnen voelde ik me hier niet goed bij. Ik ben een emotie eter. Heb een zware jeugd gehad en een moeilijke thuissituatie. Ik reageerde me letterlijk af op eten, waardoor mijn gewich alleen maar toenam... Nooit kon ik mezelf bekijken en denken, je ziet er goed uit. Ik was altijd jaloers op mijn 'vriendinnen'. Mijn nichtjes, eigenlijk op iedereen die slank was en in mijn ogen dus mooi! Ik ben altijd al jaloers geweest op de mensen die alles kunnen eten zonder een gram aan te komen. Tot op de dag van vandaag kijk ik zoveel dames na met de gedachten, waarom ben ik niet zo mooi en slank. Ik groeide dus op als een onzekere meid. In de loop der jaren heb ik vele mensen van me afgestoten, puur vanwege me eigen onzekerheid en depressie die ik daardoor kreeg. Ik heb mijn lieve lieve moeder zoveel pijn gedaan. Ik krijg er gewoon tranen van en pijn in mijn hart als ik denk aan de tranen die ze heeft gelaten vanwege mijn gedrag. Sorry mama voor alle ellende die ik je heb aangedaan, je had het al moeilijk en ik maakte het je niet gemakkelijk:( Op mijn 19e leerde ik iemand kennen. We hadden contact maar ik was zo onzeker, ik durfde nooit af te spreken. Hmdl heb ik me over dat gevoel heen kunnen zetten en die stap wel gezet. Nu vele jaren later ben ik met diezelfde persoon getrouwd. Mijn steun en toeverlaat. Hij die er altijd voor me is geweest. Mijn man die me toen heeft leren kennen en geaccepteerd zoals ik was, ondanks mijn gewicht. Maar dit wilde niet zeggen dat ik me zekerder ging voelen. Integendeel! Ik ging me nog onzekerder voelen. Hij mocht me niet aanraken, want dan zou hij voelen hoe dik ik was, en nog meer van dat soort rare gedachtes had ik. Op een dag was ik het zat. Ik dacht, nu is het voorbij en ging streng aan de lijn. Ik verloor vele kilo's en voelde me steeds zekerder en mooier. Hmdl heb ik mijn streefgewicht toen kunnen behalen en heb ik op onze trouwddag gestraald als geen ander! Ik voelde me de mooiste persoon op aarde. Maar helaas, zaten die kilos er sneller weer aan dan dat ze er vanaf waren gegaan. Ik heb een zwaar jaar achter de rug, en zoals ik al eerder zei, ik ben een emtotie eter. Zodra ik me klote voel grijp ik naar iets te eten, dit kan hartig of zoet zijn. Afhankelijk van mijn gevoel. Nu de dag van vandaag zit ik hier achter de laptop en voel ik me zwaar depressief. Ik zit al weken thuis en durf de deur niet uit. Ik raak helemaal geisoleerd. Alles draait om eten. Mijn hele leven draait om eten! Ik heb in de afgelopen weken vele pogingen gedaan om mijn leef en eetpatroon om te gooien maar steeds weer grijp ik naar voedsel, alles wat ik tegenkom, maakt niet uit wat! Mijn man heeft me het afgelopen jaar steeds dikker en dikker zien worden weer. Het is erger geworden dan toen hij me leerde kennen. Dit benoemd hij ook. Hij probeerd me te steunen maar vind me ook niet mooi zo. Hij laat me dit op een subtiele manier weten. Ik WEET het dondersgoed. Ik weet dat ik iets aan me gewicht moet doen omdat ik eraan onderdoor ga. Maar waarom lukt het me dan niet? Waarom??!! De hele dag door denk ik alleen maar, het is niet eerlijk! Waarom moet ik deze strijd voeren. Waarom nog een keer. Het is zo verdomd moeilijk om er wat aan te doen!!! Ik weet dat ik slecht bezig ben, ik eet van alles, ik geef over. Ik eet weer. Ik gebruik teveel laxeermiddelen. Allerlei middelen die helemaal niet goed voor me zijn en me alleen maar slechter doen voelen.. Ik moest het gewoon even kwijt. Het zit me dwars, heel heel erg dwars. Ik weet het gewoon niet meer. Bij mijn man durf ik er niet meer mee te komen. Ik heb het dagenlang, wekenlang over niks anders gehad. En hij kan er ook niks mee doen, want uiteindelijk zal ik er zelf wat aan moeten veranderen! Mijn omgeving geeft me ook vele singalen en benoemd ook dat ik wel erg veel ben aangekomen het afgelopen jaar. Ik realliseer me dit ook heel erg goed. Ik durf ze niet eens meer onder ogen te komen. Maar in feite ren ik niet weg voor hun maar voor mezelf. Ik verwaarloos mezelf :traan1: :traan1: :traan1: :traan1: :traan1: :traan1: zo voel ik me na het lezen van jou verhaal lieve meid ,ik herken me zelf in jou verhaal,en ben nu bezig met afvallen ben van de 100 kilo naar 85 kilo gekomen en ga nog steeds verder om mij doel te bereiken ,ik heb ook veel lijn pogingen gedaan,en ben heel jalours op mensen die een mooi figuur hebben en die alles aan kunnen etcc,maar nu ben ik het zat ik wil niet meer dik zijn en depri zijn ik wil mooi zijn om beter te worden,. ik wil fit zijn voor mij 2 kinderen en voor me man,en dat kan jij ook meid kom op doe der wat aan ga naar een arts laat je nakijken meschien dat er iets niet klopt met je schildklieren of wat dan ook ,meid van nu af aan begin je aan een nieuwe start ...pm mij en we kunnen het samen doen....kom op meid ...we gaan der voor hoe slecht je ook voelt....

[Classic]

:traan1: :traan1: :traan1: :traan1: :traan1: :traan1: zo voel ik me na het lezen van jou verhaal lieve meid ,ik herken me zelf in jou verhaal,en ben nu bezig met afvallen ben van de 100 kilo naar 85 kilo gekomen en ga nog steeds verder om mij doel te bereiken ,ik heb ook veel lijn pogingen gedaan,en ben heel jalours op mensen die een mooi figuur hebben en die alles aan kunnen etcc,maar nu ben ik het zat ik wil niet meer dik zijn en depri zijn ik wil mooi zijn om beter te worden,. ik wil fit zijn voor mij 2 kinderen en voor me man,en dat kan jij ook meid kom op doe der wat aan ga naar een arts laat je nakijken meschien dat er iets niet klopt met je schildklieren of wat dan ook ,meid van nu af aan begin je aan een nieuwe start ...pm mij en we kunnen het samen doen....kom op meid ...we gaan der voor hoe slecht je ook voelt.... op wat voor manier ben je die kilos veloren? en binnen welk tijdsbestek? :kus:

[Classic]

Hallo allemaal, graag wil ik hier mijn verhaal kwijt. Mijn verhaal over mijn eeuwige strijd tegen de kilo's. Ik wil dit kwijt omdat ik het dieptepunt heb bereikt en ik er niet meer uit kan komen. Niet zonder hulp! Daarom leek het me goed om een eerste stap te zetten, en dat is mijn verhaal op te schrijven! Al sinds ik me kan herhinneren heb ik overgewicht. Als tiener werd ik al gepest, Afrikaanse olifant was ieders favoriet. Nog steeds achtervolgen die scheldwoorden mij dagelijks. Woorden die ik als kind overal al te horen kreeg, van dikzak tot koe. Ik was al heel jong onzeker vanwege mijn gewicht. Ik heb mezelf hierdoor vele dingen ontzegd. Ik durfde niet aan sport te doen, of aan andere soorten activiteiten, omdat ik me schaamde voor me uiterlijk. Ik groeide op als een onzekere meid met een negatief zelfbeeld. Ik probeerde dit niet te laten merken door allerlei streken uit te halen en stoer gedrag te vertonen. Dan was ik voor even leuk en intresant voor mijn leeftijdsgenoten. Maar diep van binnen voelde ik me hier niet goed bij. Ik ben een emotie eter. Heb een zware jeugd gehad en een moeilijke thuissituatie. Ik reageerde me letterlijk af op eten, waardoor mijn gewich alleen maar toenam... Nooit kon ik mezelf bekijken en denken, je ziet er goed uit. Ik was altijd jaloers op mijn 'vriendinnen'. Mijn nichtjes, eigenlijk op iedereen die slank was en in mijn ogen dus mooi! Ik ben altijd al jaloers geweest op de mensen die alles kunnen eten zonder een gram aan te komen. Tot op de dag van vandaag kijk ik zoveel dames na met de gedachten, waarom ben ik niet zo mooi en slank. Ik groeide dus op als een onzekere meid. In de loop der jaren heb ik vele mensen van me afgestoten, puur vanwege me eigen onzekerheid en depressie die ik daardoor kreeg. Ik heb mijn lieve lieve moeder zoveel pijn gedaan. Ik krijg er gewoon tranen van en pijn in mijn hart als ik denk aan de tranen die ze heeft gelaten vanwege mijn gedrag. Sorry mama voor alle ellende die ik je heb aangedaan, je had het al moeilijk en ik maakte het je niet gemakkelijk:( Op mijn 19e leerde ik iemand kennen. We hadden contact maar ik was zo onzeker, ik durfde nooit af te spreken. Hmdl heb ik me over dat gevoel heen kunnen zetten en die stap wel gezet. Nu vele jaren later ben ik met diezelfde persoon getrouwd. Mijn steun en toeverlaat. Hij die er altijd voor me is geweest. Mijn man die me toen heeft leren kennen en geaccepteerd zoals ik was, ondanks mijn gewicht. Maar dit wilde niet zeggen dat ik me zekerder ging voelen. Integendeel! Ik ging me nog onzekerder voelen. Hij mocht me niet aanraken, want dan zou hij voelen hoe dik ik was, en nog meer van dat soort rare gedachtes had ik. Op een dag was ik het zat. Ik dacht, nu is het voorbij en ging streng aan de lijn. Ik verloor vele kilo's en voelde me steeds zekerder en mooier. Hmdl heb ik mijn streefgewicht toen kunnen behalen en heb ik op onze trouwddag gestraald als geen ander! Ik voelde me de mooiste persoon op aarde. Maar helaas, zaten die kilos er sneller weer aan dan dat ze er vanaf waren gegaan. Ik heb een zwaar jaar achter de rug, en zoals ik al eerder zei, ik ben een emtotie eter. Zodra ik me klote voel grijp ik naar iets te eten, dit kan hartig of zoet zijn. Afhankelijk van mijn gevoel. Nu de dag van vandaag zit ik hier achter de laptop en voel ik me zwaar depressief. Ik zit al weken thuis en durf de deur niet uit. Ik raak helemaal geisoleerd. Alles draait om eten. Mijn hele leven draait om eten! Ik heb in de afgelopen weken vele pogingen gedaan om mijn leef en eetpatroon om te gooien maar steeds weer grijp ik naar voedsel, alles wat ik tegenkom, maakt niet uit wat! Mijn man heeft me het afgelopen jaar steeds dikker en dikker zien worden weer. Het is erger geworden dan toen hij me leerde kennen. Dit benoemd hij ook. Hij probeerd me te steunen maar vind me ook niet mooi zo. Hij laat me dit op een subtiele manier weten. Ik WEET het dondersgoed. Ik weet dat ik iets aan me gewicht moet doen omdat ik eraan onderdoor ga. Maar waarom lukt het me dan niet? Waarom??!! De hele dag door denk ik alleen maar, het is niet eerlijk! Waarom moet ik deze strijd voeren. Waarom nog een keer. Het is zo verdomd moeilijk om er wat aan te doen!!! Ik weet dat ik slecht bezig ben, ik eet van alles, ik geef over. Ik eet weer. Ik gebruik teveel laxeermiddelen. Allerlei middelen die helemaal niet goed voor me zijn en me alleen maar slechter doen voelen.. Ik moest het gewoon even kwijt. Het zit me dwars, heel heel erg dwars. Ik weet het gewoon niet meer. Bij mijn man durf ik er niet meer mee te komen. Ik heb het dagenlang, wekenlang over niks anders gehad. En hij kan er ook niks mee doen, want uiteindelijk zal ik er zelf wat aan moeten veranderen! Mijn omgeving geeft me ook vele singalen en benoemd ook dat ik wel erg veel ben aangekomen het afgelopen jaar. Ik realliseer me dit ook heel erg goed. Ik durf ze niet eens meer onder ogen te komen. Maar in feite ren ik niet weg voor hun maar voor mezelf. Ik verwaarloos mezelf :traan1: Toen je voor je bruiloft de kilos was verloren op welke manier heb je dat toen die tijd gedaan? (en hoelang?)misschien is dat weer een optie gewoon keihard er tegenaan!! Mag ik vragen wat je weegt:kus: we gaaner samen tegenaan we kunnen het !! het ziet er niet alleen lelijk uit maar ook je gezondheid gaat naar de klote dus kom op we zijn klaar met ons zelf te verwaarlozen!!!:banana:

[X_TAMAZIGHT_X]

gewoon door zetten en incha'allah vallen de kilo's der weer af!:goedzo:

[Fashion_Victim]

Hey lief, Waarom doe jij jezelf dit aan? Je weet dat je ze kwijt kunt raken, want je hebt het al eerder gedaan! Een start maken is moeilijk, maar als je 1maal begonnen bent ben je niet meer te stoppen. Ik woog in 2004 op mn zwaarst. Bij een lengte van 176 woog ik 125 kilo. Ik was een reusssssssssss!!!! Al mijn vriendinnen waren klein en tenger. Ook ik ben een emotionele eter. Ook ik zoek nog steeds mijn troost in eten. Ik was mezef zatter dan zat en ben begonnen met afvallen. Nu 2010 weeg ik 73 kilo en heb ik mijn buik na bijna 55 kilo afvallen vorige week laten corrigeren. Ik heb het voor elkaar! Ik ben daar waar ik in 2004 wilde zijn. Ik sport lekker en hou het er ook af (2 a 3 kilo schommelen is voor mij normaal). Een dag voor mn operatie heb ik al mijn oude kleren weg gedaan (ik wist dat de operatie eraan kwam dus heb de hele zomer met mn oude zomerkleren rondgelopen). Na mijn herstel ga ik volledig voor A NEW ME :) dat is HET kadootje dat ik mezelf geef voor al dat harde werken. Ook jij kan dit, ieder ander kan dit....maar je moet niet bij de pakken neerzitten. Work it! Jij hebt een gezin....waarschijnlijk doen jullie samen de boodschapjes. Pas je boodschappen aan. Jij bent waarschijnlijk ook diegene die kookt. Pas je koken aan, kook lekker en gezond. Zorg ervoor dat je geen lekkernijtjes hebt liggen, ga voor gezonde tussendoortjes. Praat er met je man over, daar is hij toch voor? Hij kan je steunen! Samen kunnen jullie dit doen!!! Je mag me pmen om contact met me te houden op een andere manier. Ik zou je graag willen helpen..

[Classic]

Hey lief, Waarom doe jij jezelf dit aan? Je weet dat je ze kwijt kunt raken, want je hebt het al eerder gedaan! Een start maken is moeilijk, maar als je 1maal begonnen bent ben je niet meer te stoppen. Ik woog in 2004 op mn zwaarst. Bij een lengte van 176 woog ik 125 kilo. Ik was een reusssssssssss!!!! Al mijn vriendinnen waren klein en tenger. Ook ik ben een emotionele eter. Ook ik zoek nog steeds mijn troost in eten. Ik was mezef zatter dan zat en ben begonnen met afvallen. Nu 2010 weeg ik 73 kilo en heb ik mijn buik na bijna 55 kilo afvallen vorige week laten corrigeren. Ik heb het voor elkaar! Ik ben daar waar ik in 2004 wilde zijn. Ik sport lekker en hou het er ook af (2 a 3 kilo schommelen is voor mij normaal). Een dag voor mn operatie heb ik al mijn oude kleren weg gedaan (ik wist dat de operatie eraan kwam dus heb de hele zomer met mn oude zomerkleren rondgelopen). Na mijn herstel ga ik volledig voor A NEW ME :) dat is HET kadootje dat ik mezelf geef voor al dat harde werken. Ook jij kan dit, ieder ander kan dit....maar je moet niet bij de pakken neerzitten. Work it! Jij hebt een gezin....waarschijnlijk doen jullie samen de boodschapjes. Pas je boodschappen aan. Jij bent waarschijnlijk ook diegene die kookt. Pas je koken aan, kook lekker en gezond. Zorg ervoor dat je geen lekkernijtjes hebt liggen, ga voor gezonde tussendoortjes. Praat er met je man over, daar is hij toch voor? Hij kan je steunen! Samen kunnen jullie dit doen!!! Je mag me pmen om contact met me te houden op een andere manier. Ik zou je graag willen helpen.. Selaam nadat ik je reactie gelezen heb ben ik een beetje geschrokken, aangezien jij je bui moest laten corrigeren nadat je zoveel kilos kwijt bent geraakt. Heb jij tijdens het afvallen niet gesport? of wel en is dat bij iedereen zo die afvalt dat men overtollige huid overhoud? ik heb ook het meeste vet rond mijn buik, ik ben een beetje bang geworden van jou reactie. hoe ben jij precies afgevallen? sorry voor al deze vragen. hoop dat je snel reageert:kus:

[Fashion_Victim]

Selaam nadat ik je reactie gelezen heb ben ik een beetje geschrokken, aangezien jij je bui moest laten corrigeren nadat je zoveel kilos kwijt bent geraakt. Heb jij tijdens het afvallen niet gesport? of wel en is dat bij iedereen zo die afvalt dat men overtollige huid overhoud? ik heb ook het meeste vet rond mijn buik, ik ben een beetje bang geworden van jou reactie. hoe ben jij precies afgevallen? sorry voor al deze vragen. hoop dat je snel reageert:kus: De eerste 25 kilo heb ik niet echt gesport in een sportschool. Ik ben wel veel gaan joggen buiten. Ik woog precies 100 kilo op moment dat ik me aanmeldde op een sportschool. Ik ben altijd het dikst geweest bij mn buik. Dus had daar ook heel veel striae. Striae is huidbeschadeging. Mijn huid was zooo beschadigd dat het niet meer zijn normale vorm aan kon nemen. Ongeacht het sporten. Mijn enige optie was cosmetisch corrigeren en dat heb ik gedaan. Niet bang zijn, iedere huidtype is anders :hadj: !!!!SPORTEN EN GEZOND ETEN IS DE REMEDIE!!!!

[faiza_el]

De eerste 25 kilo heb ik niet echt gesport in een sportschool. Ik ben wel veel gaan joggen buiten. Ik woog precies 100 kilo op moment dat ik me aanmeldde op een sportschool. Ik ben altijd het dikst geweest bij mn buik. Dus had daar ook heel veel striae. Striae is huidbeschadeging. Mijn huid was zooo beschadigd dat het niet meer zijn normale vorm aan kon nemen. Ongeacht het sporten. Mijn enige optie was cosmetisch corrigeren en dat heb ik gedaan. Niet bang zijn, iedere huidtype is anders :hadj: !!!!SPORTEN EN GEZOND ETEN IS DE REMEDIE!!!! Dat is echt wel super van jou. Kan je ons vertellen wat je allemaal deed om die kilos te verliezen. Zoals je ziet ben ik ook bezig, ik ben het echt kotsbeu om altijd de mollige in de groep te zijn.

[samraaa]

bewegen en geen troep eten! zie het als mannen die roken hebben ook levenslang. mijn heeft 20jr gerookt en is jaar gestopt, en soms zegt hij gewoon damn ik heb zo een trek in een peuk, zomaar uit het niets. vooral de gewoonte s die hij vroeger had na het eten of na het s..., maar wat hij doet is gewoon afleiding zoeken klaar. en dat is ook met verkeerde voeding komt die ziekelijke trek, sta erbij stil en denk aan je doel.

[Fashion_Victim]

Dat is echt wel super van jou. Kan je ons vertellen wat je allemaal deed om die kilos te verliezen. Zoals je ziet ben ik ook bezig, ik ben het echt kotsbeu om altijd de mollige in de groep te zijn. hmm....ik had vanochtend een hele reactie geplaatst op jouw reactie. Ik zie nu dat tie er niet eens bij staat :confused: Vreemd! Ik zal straks even opnieuw typen :hadj:

[mevr0uwtjelief]

En ook ik vecht al jaren tegen de kilo's en ik moet niet alleen qua mijn lichaam en zelfvertrouwen afvallen maar mijn gezondheid gaat er heel erg op achteruit.... Ik heb nu helemaal motivatie dat is echt het belangrijkste omdat ik het samen met mijn schoonzus doe. We sporten ook samen. Maar de juiste maaltijden en tussendoortjes kiezen vind ik nog ontzettend moeilijk.

[Fashion_Victim]

En ook ik vecht al jaren tegen de kilo's en ik moet niet alleen qua mijn lichaam en zelfvertrouwen afvallen maar mijn gezondheid gaat er heel erg op achteruit.... Ik heb nu helemaal motivatie dat is echt het belangrijkste omdat ik het samen met mijn schoonzus doe. We sporten ook samen. Maar de juiste maaltijden en tussendoortjes kiezen vind ik nog ontzettend moeilijk. Je hebt zoveel keuze....je sport...wees dan niet zo streng voor jezelf. Heb je iets meer kcal op dan je normaal op hebt, sport dan wat extra. Dat is 1 van de vele voordelen van het sporten. Balansen, dat doe ik ook!