rnaj
24-08-2004, 13:11
Amsterdam, zaterdag 21 augustus 2004 'Je gedraagt je, of je rot maar op' Amsterdam krijgt een nieuw voetbaltoernooi: Amsterdam Allstars, waarbij joodse spelers het gaan opnemen tegen Marokkaanse. Want sport verbroedert - althans dat mag men hopen. Malika Sevil Enrico Bartens (45), drijvende kracht achter het voetbaltoernooi Amsterdam Allstars, had een paar jaar geleden een aanvarinkje met 'een Marokkaans jochie van een jaar of achttien'. De jongen stond in de weg. "Meisje erbij, beetje stoer doen. Je kent het wel. Ik vraag: 'Hé vriend, mag ik er even langs?' Zegt hij: 'Oprotten'. Nou kom ik zelf van het Mercatorplein en ik heb vijftien jaar gekickbokst. Dat scheelt. Daarna ging het van pief-paf-poef. Ik heb 'm de tyfus geslagen." Toen Bartens ook de wijkagent nog talloze keren had gebeld over 'die kutbrommertjes', en daar niet tegen werd opgetreden, dacht hij: Dat gaan we eens op een hele andere manier aanpakken. Hij stapte naar Stichting Bureau Jeugdzorg Amsterdam. "Ik zei: 'Trek voor mij eens een blik van die gastjes open'." Dat gebeurde. Sindsdien is Bartens in de weer met allerlei initiatieven voor Marokkaanse jongens. Het meest recente is Amsterdam Allstars, waarbij joodse jongens over een paar weken gaan voetballen tegen Marokkaanse. Bartens - zelf met Napolitaans en zigeunerbloed - kent inmiddels zijn pappenheimers. Hij stapt op hangjeugd af, zoekt ze op in coffeeshops en gaat met zijn eigen recht-voor-zijn-raap-methode de discussie aan. Met succes, kennelijk, want hij wist een groepje zover te krijgen dat ze meewerkten aan het boekje MO 40-45, dat in april uitkwam. Daarin leggen ze aan leeftijdsgenoten uit waarom men in Nederland herdenkt en dat er in de Tweede Wereldoorlog ook Marokkanen zijn gevallen. Er werden vijfduizend exemplaren van gedrukt, die de jongeren zelf bij de coffeeshops en boksscholen rondbrachten. Zo'n boek uitbrengen kost natuurlijk geld: een deel betaalde Bartens uit eigen zak. Want: "Als je ergens in gelooft, dan moet je er in investeren." En als je eenmaal ergens aan begint, dan raak je er ook steeds meer aan verslingerd. Logisch dat Bartens ook bij de 4 mei-herdenking in De Baarsjes werd betrokken, waar de 'Marokkaanse jongeren dit jaar een krans legden, in plaats van ermee te voetballen'. Maatschappelijke betrokkenheid geboren uit irritatie, zoveel mag duidelijk zijn. Bartens, naast trainer en coach bij voetbalclub AFC ook werkzaam op een reclamebureau, houdt niet van de zalvende aanpak. Hij gelooft niet in 'het poldermodel, zoals die hulpverlenertjes, praatgroepjes, teringlijers'. "De boodschap is: je bent Amsterdammer, je gedraagt je als Amsterdammer en anders rot je maar op. Er gaat elke dag een vliegtuig naar Marokko." Natuurlijk, met een dergelijke benadering maak je je niet populair. Genoeg Marokkaanse jongens hebben 'een teringhekel' aan hem. Jammer dan. "Er zijn er genoeg die het geweldig vinden. Die worden uitgedaagd. De samenwerking met dat boekje ging fantastisch." Uitdagen dus en confronteren in snoeiharde taal van de straat, want die komt tenminste binnen. "Als ze schreeuwen 'Joden, joden, we gaan jullie doden', dan zeg ik: 'Joden zitten hier al honderden jaren, jullie niet. Hou je kop en gedraag je.' Het is een verfrissende, Amsterdamse aanpak. En het werkt." Neem die jongen die riep dat hij nergens werd aangenomen omdat hij Marokkaan is. "Ik zei: 'Ja, vlucht maar in je slachtofferrol. Maar je lult als een imbeciel, man'." Deze jongen volgt nu Nederlandse les. Bartens bedoelt maar. Copyright: Het Parool Dit soort berichten daar wordt ik nu vrolijk van, naast de afscheidings beweging marokko.nl zijn er ook nog mensen die inzien dat samen veel gezelliger is.