Ik wil weg,weg uit dit leven!!

[LZN]

Ik zit in een situatie die ik niemand gun, niet eens mijn ergste vijand(mocht ik die hebben). Ik ben net een jaar getrouwd,was verliefd verloofd en daarna in het huwelijksbootje gestapt.We hadden het goed, begrepen elkaar, qua communicatie liefde respect etc ging het allemaal goed, tot ongeveer 3 maanden geleden.Mijn man gaf mij na een discussie,die weet ik veel waar over ging,een keiharde klap in mijn gezicht.Ik stond in de badkamer en vloog tegen de tegels aan, zo hard was het.vanaf toen is het alleen maar erger geworden.Na een kleine ruzietje slaat hij mij, om niets.Hij duld geen weerwoord en soms zeg ik ook niets terug, hij slaat toch.Overal zitten blauwe plekken, gaat de ene weg komt er een ander.Hij slaat overal, in mn gezicht, mn buik echt overal. Ik weet niet wat hem bezielt.Hij slaat mij en een uurtje later wil hij het al goed maken.ik houd mij sterk, praat niet tegen hem, maar hij gaat dan zo zielig doen enzo, dat ik weer tegen hem praat.Die boosheid houd ik niet lang vol.Maar na vanmiddag, toen hij mij sloeg waar zijn broertjes bij was, toen ben ik echt gaan beseffen dat het nooit meer goedkomt.Ik voel mij zo leeg, geen fut geen energie, voel helemaal niets meer. Ik begrijp niet waarom hij zo doet, ik luister naar hem, vraag toestemming als ik ergens heen wil gaan, ik doe de was, ik strijk, ik ruim het huis op, ik kook voor hem (altijd marokkaans dan) Sloof mij altijd uit en wat krijg ik dan?? Klappen, voor nix.En nou zeg ie tegen mij dat hij een kind wil, daar is hij gisteren mee aankomen zetten.Een kind? Ahibadallah, dit vind ik zelf zo erg laat staat dat mijn kind, mijn vlees en bloed dit gaat meemaken.Echt niet.Daarom wil ik wel, weg ver weg. Nou zou je denken, waarom ga je niet bij hem weg??Bij hem weggaan, dus scheiden is geen mogelijkheid, doe ik mijn ouders niet aan, mijn vader heeft al een zwak hart dit overleeft hij niet.En zijn lieve ouders, als ik daaraanm denk schieten de tranen in mijn ogen.Ik heb dit aan niemand verteld, schaam mij plus praat er niet makkelijk over. Wat ik zelf denk, is dat ik gewwoon wegga, ergens voorgoed.Dat is de enige oplossing, of is er een andere mogelijkheid?? Met hem praten helpt niet, ik heb hem letterlijk op mn knieen gesmeekt om hem hiermee op te laten houden maar het heeft niet geholpen.Ik zit nu tussen 2 muren, weet niet wat te doen..

[Zusterke001]

Ik heb 2 oplossingen voor jou: 1. Als je niet van hem wil scheiden dan ga je naar de politie en dan durft hij je met geen vinger meer aan te raken. Gebeurt dat wel, dan vliegt hij de gevangenis in. Denk niet dat hij je terug zal aanraken!! Wil je dit niet, 2. Dan verlaat je hem en leg je alles uit aan je ouders en je schoonouders. het zal een schok zijn voor hen maar het is JOU LEVEN!! En alles waait weer over, het zal in het begin hard zijn maar je moet sabr hebben! Dat heb je nu toch ook? Weglopen van huis, voorgoed ergens anders zal je vader MEER kwetsen dus haal dit maar uit je hoofd want het is écht geen leven! Dus meid, doe geen domme dingen, loop niet weg maar ren voor je leven naar je ouders. Al zal het hen pijn doen, jij hebt ook pijn ! Die mannen die hun vrouwen slaan hebben geen leven en daar valt ook niet meer te praten dus doe wat aan je leven meid en laat het niet zo ver gaan totdat je er ziek van wordt. En een zachter advies van mij: Doe véél doua', wend je altijd tot Allah swt met je zorgen want Hij alleen is Degene die jou kan steunen en over jou kan waken. Als Hij van jou houdt dan zul je deze zware beproeving doorstaan met sabr insha'Allah en zal Hij jou een betere man schenken...en insha'Allah in dit leven en in het Hiernamaals. P.S.: Begin aub niet aan een kind.

[Zusterke001]

Loop aub weg naar je ouders ! Wil je je eigen leven kapot maken voor een man die het niet waard is?? Oftewel zoek je hulp van buitenaf, je moet het bekend maken, dit kan niet zomaar verdergaan ! Zoek contact met een betrouwbare persoon die gaat praten met hem en hem duidelijk maakt dat je het niet meer ziet zitten. Je hebt het recht om een scheiding aan te vragen voor zulke mishandelingen. Allahoe Mousta'aan Allahoe Mousta'aan Allahoe Mousta'aaaaaaan

[moeder4]

ik ben het met zusterke eens je moet dit openbaar maken ga naar je ouders en laat het hem duidelijk zijn dat je dit niet van hem pikt,dat jij ook een volwaardig mens bent en dit niet verdiend maar loop niet van je familie weg vooral in deze situaties heb je die het hardst nodig en vraag je af hoe wou jij het alleen in je uppie gaan redden op deze wereld

[Assalaam]

A'salaam alleikum wwb, Meid ik vind dit verschrikkelijk voor je, maar alleen jij kan een keus maken wat goed voor je is, wij kunnen je zoveel adviesen geven, maar uiteindelijk zal jij alleen jij een keus moeten maken. Vraag jezelf af: Hou ik dit nog langer vol? Wat als ik kinderen van deze man zou hebben, zou het dan niet ziellig zijn voor mij kinderen om hun hun moeder te zien geslagen worden? Wil ik nog een jaar aan deze man besteden, en is hij het waard. Meid ik raad je aan om het istigara gebed te verrichten, van twee rak'aat en Allah de Almachtige om hulp te vragen, want hij is de enige die jou de beste raad kan geven in dit geval. na het verrichten van deze gebed zal je of een droom krijgen of een sterk gevoel, en ik raad je aan om deze gebed vaak te herhalen en Allah smeken om hulp! Als je het istigara gebed niet kent dan wil ik het voor je opschrijven inshaAllah. Voor de rest wens ik je alle kracht die je maar nodig hebt bij het maken van een goede keus inshaAllah Allah is met de sabirin inshaAllah

[babybruidje]

subban Allah oegtie vind het heel erg voor je!! moge Allah swt je veel sabr geven Amien

[Zusterke001]

Istigaragebed is een leidinggebed. De keuze die je maakt na oprecht doua' gedaan te hebben bij Allah swt en 2 rakaat gebeden te hebben, is een keuze van Allah swt, Qadr Allah. Als je bij hem blijft dan is dat het Lot die je voorgeschreven heeft en als je weg gaat van hem dan is dat ook het Lot. Istigara gebed is niet 2 rakaat bidden en dan wachten op een droom of gevoel. Dat is een fout die velen denken. Allah swt houdt van Zijn Oprechte Dienaren en als je oprecht doua' doet bij hem, dan zal hij jou gebed verhoren en jou leiden naar het beste.

[UndercoverAngel]

Als je gewoon weggaat komt het tien keer harder aan bij je ouders dan als je met dit probleem naar je ouders toegaat.. Het blijven je ouders en jij blijft hun dochter.. Ze zullen je steunen ook al stonden ze eerst niet achter je huwelijk.. Meid ik wens je ongelofelijk veel sterkte toe en Insha Allah komt alles goed.. .:UcA:.

[miss_rif21]

je moet zeker met je ouders over praten zo kunnen ze je helpen als er een oplossing is. je ouders zullen denken dat je gelukkig bent met hem terwijl je in het ongelukige leven leeft. ik hoop dat je het insallah goed komt en heb vooral sbar mischien komt het wel goed. wat je zeker moet doen is naar je ouders gaan en zeggen dat hij je slaat bij bijzijn van zijn broer en zo. zij kunnen met hem praten of met je schoonouders en hun een oplossing vinden. en als hij toch verder met slaan gaat, dan moet je zeker gaan scheiden. zo leven is geen leven. vroeg of laat ga je er echt aan kapot. ik spreek uit ervaring van mijn schoonmoeder. haar man sloeg haar ook altijd en echt tegen de muren enzo. en zijn kinderen ook. begin zeker niet aan kinderen. ik hoop insallah dat het goed komt met je als je wil praten stuur mij een pm groetjes karima

[alyana]

beste nadia82 Ik heb je verhaal gelezen en ik vind het sow erg voor je allemaal. maar 1 ding wil ik je ff zeggen, laat je leven nie kapot maken door iemand die jou slaat. als je het 1x pikt ben je al de pineut.Je moet het jou ouders als 1ste vertellen, want alleen hun zouden hun vlees en bloed kunnen begrijpen,steunen enz. stel het loopt helemaal verkeerd af tussen jou en je man (ik hoop voor jullie dat het insallah goed komt, en dat jou man gaat beseffen waar ie mee bezig is) hij kan dus dingen over jou verzinnen en jou de schuld geven van alles. Wie zullen ze dan geloven? Ik denk dan eerder de man, want jij bent nooit naar buiten gekomen met jou verhaal dat je in een hel leeft en geslagen word. Meid denk aan jezelf! Wallah neem je ouders in vertrouwen, en vertel ze de waarheid hoe alles in jou huwelijk in elkaar zit.Ik hoop voor jou insallaah dat alles goed komt met je. P.S loop niet weg voor je problemen............... Groet, Alyana

[RaiseUp]

Je moet het aan iemand vertellen. Zodat diegene aan wie je het vertelt met je man kan praten. Als zijn ouders zo lief zijn hebben ze wel begrip voor je. Maak je situatie openbaar aan de mensen die een rol kunnen spelen in dit conflict......(ik weet dat ik makkelijk praten heb)

[majdaj]

Lieve Nadia, Je verteld dat je vader een zwak hart heeft, ik denk dat als hij je een keer ziet met blauwe plekken dat hij dat niet overleeft, denk niet dat je ouders je pijn niet zien, ook al zeg je niks. OUders en vooral moeders voelen heel veel en ze zien het ook aan je. Ik kan je vertellen dat deze mannen nooit zullen veranderen, op den duur zal ie misschien ook vreemd gaan, wil je dat??? Je moet voor jezelf kiezen meid, en laat hem zien dat hij niet de baas is en je vooral niet bang kan maken. En wat betreft je ouders, die zien liever dat hun dochter gelukkig is, dan een dochter die dof is van ellende. En wat de politie betreft, je kunt heel veel doen zonder je naam te noemen, als je meer wilt weten dan hoor ik het wel. Maar ik zou in ieder geval, weggaan!!! Ga terug naar de vrolijke altijd lachende meid... Kus Ik kan je vertellen, dat als je niks doet het alleen maar verslechtert en geen enkele man mag het leven van een vrouw naar de hel brengen of je slaan.

[ladyp]

Meid, Zie aub in dat mannen die hun vrouw slaan over het algemeen niet zullen veranderen. Ik ben zelf 5 jaar lang mishandeld door mijn toenmalige vriend (ben nederlandse). In het begin was ik heel vrolijk maar op het laatst was ik een zielig en bang propje die al wegdook als iemand een onverwachte beweging maakte. Na 5 jaar had ik de moed om weg te gaan (hem er uit te schoppen). Ik heb meerdere keren aangifte gedaan (niet voor mishandeling) en elke week kwam de politie aan de deur omdat er een ruit sneuvelde of men mij in mijn ondergoed met bloed de straat op zag rennen. Het erge is: die jongen was 2 jaar jonger dan mij. Hij bleek verslaafd te zijn en heeft ook heel veel geld van me gestolen. Hij werd agressief wanneer hij niets op had. Ik dacht dat hij zou veranderen (hij had een rotjeugd gehad). het is goed om iemand bij te staan bij een verandering maar niet wanneer jij daar de dupe van bent. Nu ben ik 4,5 jaar verder en ben gelukkig niet meer bang. Please niet weglopen, ga naar je ouders! Ik zou niet naar de politie gaan daar worden die mannen helemaal doorgedraaid van. G anaar je ouders. Ik wens je heel veel geluk en doorzettingsvermogen om de juiste stap te maken. En je hebt echt iemand nodig om er over te praten, anders voel je je zo alleen. Hij heeft je helemaal in zijn macht.

[ouassilla24]

Salaam meid Het doet met altijd zo'n pijn om zulke verhalen te horen, omdat ik het zelf meegemaakt heb, en weet hoe erg het is. Meid het lijkt net of je mijn verhaal hier op schrijft, ik heb namelijk ook hetzelfde meegemaakt. Meid mijn advies aan jou is je moet nu een stap ondernemen en je man verlaten, want ook al belooft hij je dat hij het niet meer zal doen en dat hij zich zal veranderen, dat gebeurt niet geloof mij maar, ik weet waar ik over praat. Je zegt dat je je ouders het niet wilt aan doen om bij hem weg te gaan, ik kan best wel begrijpen dat het erg moeilijk is en dat je rekening houdt met jou ouders en zijn ouders, maar wat vind je ervan als je aan jezelf eens denkt. Ik zeg je dit omdat ik precies net als jij gedacht heb, ik heb altijd gedacht ik kan toch niet bij hem weg gaan, dat kunnen mijn ouders niet aan en wat gaan de mensen denken en zo. Mijn vader heeft een zwakke hart en hij is vaak eraan geopereerd worden, en ik dacht ook dat wil ik mijn vader niet aan doen want dat overleeft hij niet. Ik hield ook rekening met mijn schoonouders, maar toen ik op ze afstappte om mij te steunen en hun vertelde hoe hun zoon is en zo, denk je dat ze mij steunden, ze stonden achter hun zoon, ze deden wel lief tegen mij en zo, en ze praten met mij dat ik sbar moet hebben en zo, maar met hem praten of zo dat deden ze niet. En achteraf was ik de slechte persoon en ik was altijd verkeerd, maar allah heeft alles gezien, en hij zal wel beoordelen wie hier slecht is en wie niet. Ik ging er bijna aan kapot lichamelijk en geestelijk, maar echt niemand die rekening met mij hield, mijn ouders heb ik nooit van mijn problemen verteld, ik wou ze de zorgen altijd besparen, maar ze merkten aan mij dat er gewoon iets mis was. Je zegt dat je man een kind wil, lieve meid dit is het laatste wat je nu moet doen op dit moment is een kind nemen, doe het niet…. Jou man wil het slim spelen, hij weet dat hij fout bezig is en hij denkt als we een kind hebben dan kan ze niet bij mij weg en ziet ze voorgoed aan mij vast, dit heeft mijn ex ook gedacht….. Met een kind is het veel moeilijker om die stap te zetten en bij hem weg te gaan. Bij mij heeft het 4 jaar geduurd voordat ik eindelijk die stap heb genomen om bij hem weg te gaan, en ik moet je zeggen ik ben nu veel gelukkiger…. Ik heb wel een prachtige dochter waar ik veel van hou, en ik moet je zeggen het is niet makkelijk om alleen voor een kind te zorgen, maar ik heb gelukkig de steun van mijn ouders en famillie. Je zegt dat je bij hem weg wil gaan, maar dan niet terug naar je ouders, maar ergens waar niemand je kent. Maar waarom denk je zo, je ouders zullen je wel begrijpen en als je ergens naar toe gaat waar je niemand hebt en zo, meid daar ga je aan kapot, dus ik raad je aan om gewoon naar je ouders te gaan en geloof me maar ze zullen je begrijpen en je zult zien dat dat het beste is. En ergens alleen te gaan zitten zonder famillie dat hou je niet vol, dan maak je alleen jezelf gek. Weet je wat mijn ouders tegen mij zeiden? Waarom ik niet eerder naar huis ben gekomen als hij al vanaf het begin zo was, en ik zei tegen hun ik was bang voor jullie reactie en de roddels van de mensen, weet je wat mijn ouders zeiden, je bent toch onze dochter waarom zouden we je niet steunen en begrijpen, ze zeiden we willen het beste voor je en we accepteren het niet dat een klootzak zo onze dochter behandeld, wallah mijn ouders hebben mij zo gesteund en ik weet wel zeker dat jouw ouders je ook zullen steunen. Meid het is zoveel om mijn ervaring hier op te schrijven, maar ik wil je zo graag helpen en advies geven, je mag me mailen als je wilt en als je met iemand wilt praten, ik wil je graag helpen dus twijfel niet en laat het me weten. Nou meid ik wens je sterkte en ik hoop dat ik wat van je hoor. Groetjes

[oujdiariffia]

Origineel gepost door nadiakm1982 Ik zit in een situatie die ik niemand gun, niet eens mijn ergste vijand(mocht ik die hebben). Ik ben net een jaar getrouwd,was verliefd verloofd en daarna in het huwelijksbootje gestapt.We hadden het goed, begrepen elkaar, qua communicatie liefde respect etc ging het allemaal goed, tot ongeveer 3 maanden geleden.Mijn man gaf mij na een discussie,die weet ik veel waar over ging,een keiharde klap in mijn gezicht.Ik stond in de badkamer en vloog tegen de tegels aan, zo hard was het.vanaf toen is het alleen maar erger geworden.Na een kleine ruzietje slaat hij mij, om niets.Hij duld geen weerwoord en soms zeg ik ook niets terug, hij slaat toch.Overal zitten blauwe plekken, gaat de ene weg komt er een ander.Hij slaat overal, in mn gezicht, mn buik echt overal. Ik weet niet wat hem bezielt.Hij slaat mij en een uurtje later wil hij het al goed maken.ik houd mij sterk, praat niet tegen hem, maar hij gaat dan zo zielig doen enzo, dat ik weer tegen hem praat.Die boosheid houd ik niet lang vol.Maar na vanmiddag, toen hij mij sloeg waar zijn broertjes bij was, toen ben ik echt gaan beseffen dat het nooit meer goedkomt.Ik voel mij zo leeg, geen fut geen energie, voel helemaal niets meer. Ik begrijp niet waarom hij zo doet, ik luister naar hem, vraag toestemming als ik ergens heen wil gaan, ik doe de was, ik strijk, ik ruim het huis op, ik kook voor hem (altijd marokkaans dan) Sloof mij altijd uit en wat krijg ik dan?? Klappen, voor nix.En nou zeg ie tegen mij dat hij een kind wil, daar is hij gisteren mee aankomen zetten.Een kind? Ahibadallah, dit vind ik zelf zo erg laat staat dat mijn kind, mijn vlees en bloed dit gaat meemaken.Echt niet.Daarom wil ik wel, weg ver weg. Nou zou je denken, waarom ga je niet bij hem weg??Bij hem weggaan, dus scheiden is geen mogelijkheid, doe ik mijn ouders niet aan, mijn vader heeft al een zwak hart dit overleeft hij niet.En zijn lieve ouders, als ik daaraanm denk schieten de tranen in mijn ogen.Ik heb dit aan niemand verteld, schaam mij plus praat er niet makkelijk over. Wat ik zelf denk, is dat ik gewwoon wegga, ergens voorgoed.Dat is de enige oplossing, of is er een andere mogelijkheid?? Met hem praten helpt niet, ik heb hem letterlijk op mn knieen gesmeekt om hem hiermee op te laten houden maar het heeft niet geholpen.Ik zit nu tussen 2 muren, weet niet wat te doen. Het willen wegggaan uit dit leven, biedt geen oplossing, want is dit dan de uiteindelijke positie die je als Marokkaanse hebt aangenomen? Wij Marokkaanse vrouwen hebben pit, en dit moet veel meer inde praktijk worden gebracht...... Jij bent dan ook de diegene die halt moet roepen tegen deze zwakke handelingen van je echtgenoot... Scheiden kan altijd nog, maar probeer er iets van te maken, al is alleen door een 3e persoon bij te halen, zijn moeder? Dan hou jij je ouders op een afstand, aangezien ze een zwakke gezondheid hebben.