Help je zuster met een nasieha want ik ben ongelukkig :'(

[LZN]

salaamalaykoum, Wat moet je met een man die je de kans niet geeft om te solliciteren naar een degelijke islamitische job, die je niet alleen met de wagen laat rijden om bv. naar je ouders te gaan, die geen kabel in huis wil, die zelf de boodschappen niet doet, die zelf de vuilniszakken niet naar de container brengt, die nooit thuis zit maar als je hem belt hij bij zijn moeder tv zit te kijken, die niet thuis kan zitten omdat hij zich anders gefrustreerd voelt want hij kan niet stilzitten, die altijd zijn vrouw thuis alleen laat, dreigt te slaan als ik tegenspreek, houdt geen rekening met me en zoveel zaken. Ik ben het zat en wil daarom scheiden van mijn man. Het is een islamitisch goede man maar de shari'a is voor sommige mannen blijkbaar gewoon gebaseerd op de vrouw. Alle 'ilm over de plichten van de vrouw kennen ze uit het hoofd maar wanneer het over wat anders gaat dan piepen ze anders. Ik ben getrouwd om een islamitische sfeer in mijn huwelijk, om een gezin op te bouwen maar met een man die nooit thuis wil zitten en zijn vrouw alleen laat en niet naar haar omkijkt voor aandacht of tijd. Dat wordt mij teveel. Ik heb recht op een man, ik heb recht op zijn tijd en aandacht. Als volgens hem zijn familie voorgaat dan mag hij zijn familie houden en zijn vrouw laten die een beter leven wil, dan dit leven dat naar niets leidt. Ik zie mijn leven elke dag naar niets gaan, alsof ik gewoon wacht op de dood. Ik wil geen kinderen van hem want het lukt hem niet met mij alleen al, laat staan als er kinderen zijn. Ik ben eenzaam, ongelukkig en huil bijna elke dag. Ik weet niet wat er op deze dunia gebeurd, ik zit tussen 4 muren en ga enkel naar buiten om naar zijn ouders te gaan of naar de winkel te gaan. Het wordt niet opgelost als ik naar zijn ouders stap en bij hen klaag over hun zoon. Het wordt alsmaar erger al weet ik dat ze ook wel aan mijn kant zullen staan want ze vinden zelf ook dat hij overdrijft wanneer hij mij niet wil laten werken of ergens naartoe wil laten gaan. Ze hebben me zelfs graag omdat ik ondanks dit hem gehoorzaam, ze denken dat ik geduldig ben maar zoveel geduld kan ik niet hebben met hun zoon. We hebben zo vaak hier ruzies om gehad maar nooit kreeg ik dit opgelost. Wat is er toch met mij? Ik weet zeker dat het anders had gekund maar mijn man is koppig en wil me opvoeden en wanneer ik hem "ongehoorzaam" ben wil hij mij straffen door zaken af te nemen. Dit wordt mij teveel. Ik heb dit niet verdiend, zo'n leven van niets. Ik heb mijn best gedaan om mij te concentreren op andere zaken, op mijn toekomst, op kinderen maar ik durf dit niet. Als mijn relatie nu niet stabiel is met hem dan durf ik aan niets beginnen. Ik durf dit mijn ouders niet te vertellen want het zal een harde schok voor ze zijn daar ze ons altijd zagen als een gelukkig stel, zo deden we ons altijd voor bij hen. Zo ook bij mijn schoonouders, ze zullen er ziek van worden maar dit alles beseft mijn man niet. Ik weet niet hoe dit aan te pakken, leven met hem is moeilijk en wil niet pas weggaan van hem als ik écht ziek ben. Ik denk vaak aan hoe het is om een gescheiden vrouw te zijn. Is er nog leven na gescheiden te zijn? Wie heeft advies voor me of wie kan me oppeppen want ik heb dit echt nodig :'( Vanwege een zustertje van jullie.

[babybruidje]

oegtie helaas moet ik nu gaan ik heb een heel klein stukje gelezen insha Allah zou ik er snel op terug komen...want vind het jammer om te horen dat een zuster in dien verdriet heeft...

[babybruidje]

Origineel gepost door elhamdulilah salaamalaykoum, Wat moet je met een man die je de kans niet geeft om te solliciteren naar een degelijke islamitische job, die je niet alleen met de wagen laat rijden om bv. naar je ouders te gaan, die geen kabel in huis wil, die zelf de boodschappen niet doet, die zelf de vuilniszakken niet naar de container brengt, die nooit thuis zit maar als je hem belt hij bij zijn moeder tv zit te kijken, die niet thuis kan zitten omdat hij zich anders gefrustreerd voelt want hij kan niet stilzitten, die altijd zijn vrouw thuis alleen laat, dreigt te slaan als ik tegenspreek, houdt geen rekening met me en zoveel zaken. Ik ben het zat en wil daarom scheiden van mijn man. Het is een islamitisch goede man maar de shari'a is voor sommige mannen blijkbaar gewoon gebaseerd op de vrouw. Alle 'ilm over de plichten van de vrouw kennen ze uit het hoofd maar wanneer het over wat anders gaat dan piepen ze anders. Ik ben getrouwd om een islamitische sfeer in mijn huwelijk, om een gezin op te bouwen maar met een man die nooit thuis wil zitten en zijn vrouw alleen laat en niet naar haar omkijkt voor aandacht of tijd. Dat wordt mij teveel. Ik heb recht op een man, ik heb recht op zijn tijd en aandacht. Als volgens hem zijn familie voorgaat dan mag hij zijn familie houden en zijn vrouw laten die een beter leven wil, dan dit leven dat naar niets leidt. Ik zie mijn leven elke dag naar niets gaan, alsof ik gewoon wacht op de dood. Ik wil geen kinderen van hem want het lukt hem niet met mij alleen al, laat staan als er kinderen zijn. Ik ben eenzaam, ongelukkig en huil bijna elke dag. Ik weet niet wat er op deze dunia gebeurd, ik zit tussen 4 muren en ga enkel naar buiten om naar zijn ouders te gaan of naar de winkel te gaan. Het wordt niet opgelost als ik naar zijn ouders stap en bij hen klaag over hun zoon. Het wordt alsmaar erger al weet ik dat ze ook wel aan mijn kant zullen staan want ze vinden zelf ook dat hij overdrijft wanneer hij mij niet wil laten werken of ergens naartoe wil laten gaan. Ze hebben me zelfs graag omdat ik ondanks dit hem gehoorzaam, ze denken dat ik geduldig ben maar zoveel geduld kan ik niet hebben met hun zoon. We hebben zo vaak hier ruzies om gehad maar nooit kreeg ik dit opgelost. Wat is er toch met mij? Ik weet zeker dat het anders had gekund maar mijn man is koppig en wil me opvoeden en wanneer ik hem "ongehoorzaam" ben wil hij mij straffen door zaken af te nemen. Dit wordt mij teveel. Ik heb dit niet verdiend, zo'n leven van niets. Ik heb mijn best gedaan om mij te concentreren op andere zaken, op mijn toekomst, op kinderen maar ik durf dit niet. Als mijn relatie nu niet stabiel is met hem dan durf ik aan niets beginnen. Ik durf dit mijn ouders niet te vertellen want het zal een harde schok voor ze zijn daar ze ons altijd zagen als een gelukkig stel, zo deden we ons altijd voor bij hen. Zo ook bij mijn schoonouders, ze zullen er ziek van worden maar dit alles beseft mijn man niet. Ik weet niet hoe dit aan te pakken, leven met hem is moeilijk en wil niet pas weggaan van hem als ik écht ziek ben. Ik denk vaak aan hoe het is om een gescheiden vrouw te zijn. Is er nog leven na gescheiden te zijn? Wie heeft advies voor me of wie kan me oppeppen want ik heb dit echt nodig :'( Vanwege een zustertje van jullie salaam aleykoem oegtie ten eerste vind het heel erg om te horen dat je zo veel verdriet hebt echt waar krijg tranen in mijn ogen!!! ik denk aan je mijn lieve zuster weet dat er iemand met je mee leeft....maar oegtie weet dat dit niet de islam is zoals hij dit doet dat hij je wil slaan en dat hij geen tijd voor je heeft...een vrouw wil altijd aandacht dat is vrouw eigen een man moet wel zeker intresse in zijn vrouw tonen en ik weet dat dit heel erg voor je kan zijn als dit niet gebeurd...oegtie ik ken een meisje die ook in zo'n situatie zat ze heeft met een imaam hier over gesproken hij gaf haar het advies doe heeeeeeeeel erg vee doua bij Allah swt want alleen hij kan jou pijn verzachte,smeek Allah voor een beter huwelijk,en zet in een brier jou gevoelens niet alleen maar met een negatief tintje maar doe het positief...en rade haar ook aan om het nog 1jaar te proberen maar dan echt te proberen alles maar dan ook alles te geven,gaat dit uit eindelijk niet ga dan in gesprek met een (in haar geval was het die imaam) imaam en met jou man hoe het nu verder moet....maar lieverd over werken betreft hij heeft wel gelijk om jou niet te laten werken met mannen dat is heel erg veel fitnah alleen wel jammer dat hij daar niet tegenover zet dat hij jou veel aandacht en liefde geeft oegtie aub probeer het nog doe alles er nog voor misschien zeg je wel over een jaar oww wat ben ik blij dat ik niet gescheiden ben.....heb sabr oegtie hoe moeilijk dit ook kan zijn!!! ik zou insha Allah doea voor je doen en als er wat is mail me prive en kunnen we contact maken ik weet dat dit moeilijk kan zijn

[babybruidje]

salaam aleykoem lieve oegtie...ja het huwelijk kan heel erg moeilijk zijn mensen willen altijd zo graag trouwen omdat ze denken dat het een sprookje is maar dat is het zeker niet je moet vechten voor je huwelijk...oegtie ik vind het heel erg vervelend dat jij je zo moet voelen maar oegtie mag je wel bezoek thuis ontvangen of wil je man dat ook niet?

[babybruidje]

oke oegtie wat lijkt je als ik een keer langs zou komen lekker met je praten even je hartje luchten missschien doet het je goed...we moeten elkaar helpen in moeilijke tijden je bent tenslote me zuster in dien

[Mounir73]

Sallaam, Ten eerste wil ik zeggen dat ik zeer met je te doen heb,en ik hoop daarom voor jou dat er gauw iets gaat veranderen in jou situatie INSHA ALLAH. Verder vind ik het egoistisch van hem dat jij niet mag werken en je vriendin bezoeken met de auto. Want dit heeft niks meer met de islam te maken ,maar ik denk meer dat het een vorm van jaloezie is????. Ook had hij jou dat voor dat je met hem ging trouwen moeten vertellen,zodat je er over kon nadenken. Ik zou zeggen ga met hem een gesprek met hem aan zoals alle volwassen mensen dat doen,ik hoop dan dat je er met hem uitkomt want het zou zonde zijn om daarvoor je huwelijk op te geven. Ik wens je heel veel succes en geluk in de toekomsten hopelijk ga je weer genieten van het leven INSHA ALLAH.

[stardust]

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen? Ik ben het eens met Mounir, hij zou jou juist moeten stimuleren om een positieve bijdrage te geven aan onze samenleving, dit komt ook de relatie ten goede, want dan hebben jullie wat om over te praten, je schreef dat hij nix doet, heeft hij geen werk dan? Misschien is hij bang dat je hem voor zal zijn en daardoor beter zal zijn dan hem?? Ik vind het vreemd, persoonlijk had ik het allang aangegegeven aan de persoon en een ultimatum hebben gegeven, ik zou me wel inzetten, maar zoals buidje zei, zodra je jouw part of the deal hebt gedaan, moet je toch misschien een conclusie trekken ipv je zelf gekmaken elke dag in je huis. Het is toch belachelijk om toestemming te vragen elke keer dat je een luchtje wilt gaan scheppen..je hebt echt meer geduld en tolerantie dan mij, maar ja je zal wel veel van hem houden. Vergeet niet dat je nu nog jong bent en dit de jaren zijn dat je wat van de wereld moet zien,je kennis uitbreiden etc. als iemand mij zou tegenhouden daarin dan is mijn conclusie snel getrokken. houden of haten.. Succes

[stardust]

PS, ik bedoelde met de laatste zin, ook al zou ik nog zo veel van diegene houden..dan is de conclusie duidelijk

[livies]

sorry dat ik het zeg maar een man die tv gaat kijken bij zijn moeder en niet liever zit bij zijn vrouw ben ik tot de conclusie gekomen dat hij niet van jouw houd het is zo als een man afkeer heeft over zijn is het meestal dat de liefde te zwak is

[babybruidje]

ja maar livies jij hebt makkelijk praten dat je de conclusie hebt getrokken dat hij niet van haar houd maar hij zou er ook heus wel andere dingen tegenover stellen anders had ze het niet zo moeilijk nu en zou ze niet verstrikt zitten in een dillema bovendien een huwelijk stop zetten doe je niet zomaar!!!

[eLiZaaR]

Origineel gepost door elhamdulilah salaamalaykoum, Wat moet je met een man die je de kans niet geeft om te solliciteren naar een degelijke islamitische job, die je niet alleen met de wagen laat rijden om bv. naar je ouders te gaan, die geen kabel in huis wil, die zelf de boodschappen niet doet, die zelf de vuilniszakken niet naar de container brengt, die nooit thuis zit maar als je hem belt hij bij zijn moeder tv zit te kijken, die niet thuis kan zitten omdat hij zich anders gefrustreerd voelt want hij kan niet stilzitten, die altijd zijn vrouw thuis alleen laat, dreigt te slaan als ik tegenspreek, houdt geen rekening met me en zoveel zaken. Ik ben het zat en wil daarom scheiden van mijn man. Het is een islamitisch goede man maar de shari'a is voor sommige mannen blijkbaar gewoon gebaseerd op de vrouw. Alle 'ilm over de plichten van de vrouw kennen ze uit het hoofd maar wanneer het over wat anders gaat dan piepen ze anders. Ik ben getrouwd om een islamitische sfeer in mijn huwelijk, om een gezin op te bouwen maar met een man die nooit thuis wil zitten en zijn vrouw alleen laat en niet naar haar omkijkt voor aandacht of tijd. Dat wordt mij teveel. Ik heb recht op een man, ik heb recht op zijn tijd en aandacht. Als volgens hem zijn familie voorgaat dan mag hij zijn familie houden en zijn vrouw laten die een beter leven wil, dan dit leven dat naar niets leidt. Ik zie mijn leven elke dag naar niets gaan, alsof ik gewoon wacht op de dood. Ik wil geen kinderen van hem want het lukt hem niet met mij alleen al, laat staan als er kinderen zijn. Ik ben eenzaam, ongelukkig en huil bijna elke dag. Ik weet niet wat er op deze dunia gebeurd, ik zit tussen 4 muren en ga enkel naar buiten om naar zijn ouders te gaan of naar de winkel te gaan. Het wordt niet opgelost als ik naar zijn ouders stap en bij hen klaag over hun zoon. Het wordt alsmaar erger al weet ik dat ze ook wel aan mijn kant zullen staan want ze vinden zelf ook dat hij overdrijft wanneer hij mij niet wil laten werken of ergens naartoe wil laten gaan. Ze hebben me zelfs graag omdat ik ondanks dit hem gehoorzaam, ze denken dat ik geduldig ben maar zoveel geduld kan ik niet hebben met hun zoon. We hebben zo vaak hier ruzies om gehad maar nooit kreeg ik dit opgelost. Wat is er toch met mij? Ik weet zeker dat het anders had gekund maar mijn man is koppig en wil me opvoeden en wanneer ik hem "ongehoorzaam" ben wil hij mij straffen door zaken af te nemen. Dit wordt mij teveel. Ik heb dit niet verdiend, zo'n leven van niets. Ik heb mijn best gedaan om mij te concentreren op andere zaken, op mijn toekomst, op kinderen maar ik durf dit niet. Als mijn relatie nu niet stabiel is met hem dan durf ik aan niets beginnen. Ik durf dit mijn ouders niet te vertellen want het zal een harde schok voor ze zijn daar ze ons altijd zagen als een gelukkig stel, zo deden we ons altijd voor bij hen. Zo ook bij mijn schoonouders, ze zullen er ziek van worden maar dit alles beseft mijn man niet. Ik weet niet hoe dit aan te pakken, leven met hem is moeilijk en wil niet pas weggaan van hem als ik écht ziek ben. Ik denk vaak aan hoe het is om een gescheiden vrouw te zijn. Is er nog leven na gescheiden te zijn? Wie heeft advies voor me of wie kan me oppeppen want ik heb dit echt nodig :'( Vanwege een zustertje van jullie Salaam oegti, Ik vind het gewoonweg onacceptabel wat ik net gelezen heb. Ik kreeg er tranen in mn ogen van. Het beste wat je kan doen is het proberen uit te praten met je man. Gewoon zitten en je hart uitluchten. Hij kan je niet zomaar negeren want jij hebt ook gevoelens. Hij moet je beter behandelen en zeker naar je luisteren. Je zegt dat het een schok zou zijn voor je ouders en schoonouders, maar oegti als je wil dat er iets verandert moet je het hun vertellen zodat ze met hem kunnen praten. Als dit allemaal maar niet lukt zou ik het ovewegen om te gaan scheiden. en ja er is een leven na scheiden zeker. Want je kan toch niet je hele leven ongelukkig zijn met deze man :( Ik hoop ik je een btje heb geholpen Wasalaam

[babybruidje]

besef wel dat er een grote zonde is om te scheiden (ik zeg hier echter niet mee dat ze bij hem moet blijven alleen probeer wel te vechten)

[eLiZaaR]

Origineel gepost door babybruidje besef wel dat er een grote zonde is om te scheiden (ik zeg hier echter niet mee dat ze bij hem moet blijven alleen probeer wel te vechten) dat weet ik meid maar soms gaat het ook echt te ver want ik heb veel tante en nichjes die zeer ongelukkig zijn bij hun man alleen omdat ze niet willen scheiden en dat is ook geen leven geloof me :(

[babybruidje]

Origineel gepost door eLiZaaR dat weet ik meid maar soms gaat het ook echt te ver want ik heb veel tante en nichjes die zeer ongelukkig zijn bij hun man alleen omdat ze niet willen scheiden en dat is ook geen leven geloof me :( ja ik weet het oegtie het is dan echt moeilijk!!:verdriet: