MueZli
08-12-2002, 21:19
A F S C H E I D V A N D E G E M E E N S C H A P S P AR T I J Van: Abdullah Haselhoef Nr. 15 dd. 08 december 2002 Beste mensen, tot mijn spijt moet ik mededelen de Gemeenschapspartij niet zal meedoen aan de komende landelijke verkiezingen. Het verkiezingsprogramma op www.degemeenschapspartij.nl heeft vele positieve reacties opgeleverd. Des te jammer is het dat ik op dit moment helaas moet afhaken. Daags na de verjaardag van mijn zoon (14), is hij in een zeer en acuut levensbedreigende situatie opgenomen in het Oosterschelde Ziekenhuis te Goes en daarna in het Koningin Paola Kinderziekenhuis te Antwerpen. Mede dankzij de vakkundige en professionele inzet van artsen en verpleegkundig personeel van beide ziekenhuizen, leeft mijn zoon nog en is langzaam herstellende op de intensive care te Antwerpen. De zorg voor mijn zoon, vrouw en drie dochtertjes vereist dat ik de keuze voor een fulltime politieke carrière heb moeten heroverwegen. Als mens, vader en echtgenoot ben ik het aan mijn gezin verplicht om gedurende deze zeer zorgelijke periode er voor hen te zijn. Dat gaat mijns inziens op dit moment niet samen met de verplichtingen die de Gemeenschapspartij met zich meebracht. Onverlet blijf ik mij zorgen maken over de politieke situatie in Nederland. De bezorgdheid en betrokkenheid voor het gehele Nederlands volk in al haar verscheidenheid van kleuren, etniciteiten, geaardheden, levensbeschouwingen en religies blijft. Dat is immers exact de reden geweest voor de oprichting van de Gemeenschapspartij, in plaats van een islamitische partij of allochtonenpartij, die volgens mij enkel de tweedeling in onze samenleving zou hebben bevestigd. De rellen vorige week in Antwerpen tussen nieuwe en oude Belgen zijn dan ook een voorbeeld van de gevolgen van waar polarisering door politiek en media toe kunnen leiden. Daarnaast zijn ze een waarschuwing voor iedere samenleving. Laten we in Nederland niet doof voor deze waarschuwing blijven en beseffen dat dit soort rellen ook in Nederland zouden kunnen plaatsvinden als we de aandacht laten verslappen. De wijze waarop in dit land vele politieke partijen en sommige media populistische kreten gebruiken en sociaal economische maatschappelijke problemen ten onrechte islamiseren cq. stigmatiseren, veroorzaken een nog grotere verwijdering tussen en radicalisering van de verschillende Nederlandse bevolkingsgroepen. De verkapte weigering van bestaande politieke partijen om toch vooral geen als moslim herkenbare personen op een verkiesbare plaats op hun lijst te plaatsen is een grote denkfout. Een denkfout die nog groter wordt op het moment dat blijkt dat de allochtone politici die uit onzuivere redenen wel geplaatst worden op een verkiesbare plaats te zeer worstelen met hun nieuwe identiteit en een conflictueuze relatie onderhouden met hun 'roots' en de gemeenschap waaruit zij afkomstig zijn. Deze conflictueuze verhouding opent vaak geen nieuwe, innoverende beleidsperspectieven maar versterkt juist de polarisatie tussen de verschillende Nederlandse bevolkingsgroepen. Als gevolg van het 'wit'-houden van de gevestigde politieke partijen en van sommige media zal deze houding er toe leiden dat er bij de volgende verkiezingen Islamitische of allochtonen partijen zullen gaan meedoen. Daarvan zullen sommige gematigd zijn, maar anderen kunnen radicalere oplossingen voor de steeds pregnantere problemen van moslims en allochtonen in de Nederlandse samenleving aandragen. Met de 1 miljoen moslims die Nederland binnen twee jaar onder haar bevolking zal tellen en dit aantal verder groeiend, moeten de gevestigde politiek en media ervoor waken geen upperclass vs. underdogs en religieus vs. niet-religieus beledigde groepen in de Nederlandse maatschappij te creëren Men zou er toch juist naar moeten streven dat groepen in de samenleving opgenomen worden, dat ze een deel gaan vormen van het establishment en dat de gemeenschappelijke belangen benadrukken worden. De geschiedenis leert helaas dat hoe meer men uit angst voor een immer veranderende samenleving de volgelingen van religies en niet religieuze ideologieën probeert te onderdrukken of te vervolgen, des te sterker zij ondergronds hun weg vinden, met alle vervelende gevolgen van dien. Hier staat tegenover dat wanneer men de gemeenschappelijke overeenkomsten probeert te benadrukken, zoals dit gebeurde in Andulusië (het Islamitisch Spanje van de latere middeleeuwen) moslims, vrijzinnigen, christenen en joden gezamenlijk hebben bijgedragen aan een hoogstaande cultuur van ethiek, filosofie en wetenschap. Laten we dit voorbeeld volgen en koppelen aan de mogelijkheden van het hedendaagse vrije Europa, om zo een nieuwe impuls te geven aan het vestigen van een samenleving waar mensen in verdraagzaamheid en wederzijds respect naast elkaar kunnen bestaan, met zorg voor elkaar en voor elkaars vrijheid, zoals dit eeuwenlang in Nederland ook de traditie is geweest. Abdullah Haselhoef