Afscheid nemen van je ouderlijke huis..hoe ga je ermee om?

[blauwe_hemel]

Salaam lieve zusters, Aangezien hier zich op dit forum heel wat getrouwde dames bevinden, besloot ik om mijn topic hier maar te plaatsen. Afscheid nemen op zich is al erg moeilijk maar het moeilijkst en meest pijnlijkst lijkt mij afscheid nemen van je ouders. Hiermee bedoel ik dan dat je het ouderlijk huis verlaat doordat je gaat trouwen. Een vriendin van me gaat namelijk bijna trouwen en meskiena, ze zit erg mee in. Je kan het verdriet zo op haar gezicht af lezen en doet me wel pijn om haar zo te zien. Gewoon het gedachte al dat ik mijn ouders ooit zal moeten verlaten, maakt me erg :( Hoe gingen jullie ermee om, getrouwde ladies...was het moeilijk en had je veel tijd nodig om eraan te wennen of ging het allemaal snel voorbij en raakte je huwelijksleventje al gauw gewoon? Deel jullie ervaringen met ons mee...ik hoop zo mijn vriendin wat te kunnen troosten Ook aanstaande bruidjes mogen reageren natuurlijk...hoe kijken jullie erop om afscheid te moeten nemen van jullie ouders/broers/zussen...probeer je er liever niet aan te denken en laat je het gewoon op je afkomen of vloeien de traantjes al als je er aan moet denken :( Alvast bedankt Wa salaam

[Multajeema]

Ach ja..

[misstomatisch]

Hoi meid, :( Het is inderdaad wel moeilijk. Ik voelde me namelijk echt verantwoordelijk voor alles thuis. Maakte afspraken voor iedereen, dus dokter etc. Las alle brieven voor pa door en ging achter alles aan. Ging zelfs naar rapportbesprekingen met pa en ma als tolk... Maar weet je wat het is, als je eenmaal het huis uit bent komt alles op z'n pootjes terecht. Alhamdoerillah heb ik een hele lieve man. Als je gelukkig bent dan went het heel snel. :) Ik kan gelukkig ook zo vaak naar me moeder als ik wil. Het is gelukkig maar 10 minuutjes rijden. Ik ben nu een paar maandjes getrouwd en het bevalt me prima. Met andere woorden, wil niet meer terug. Dus geef maar aan je vriendin door, dat als ze gelukkig is met haar man, dat alles dan op z'n pootjes terecht komt. Ik wens haar veel geluk! :zwaai:

[Mysticalia]

Ik wil... er liever niet aan denken :D voorlopig dan. Ik zie wel als het zover komt inshallah. :belgie:

[blauwe_hemel]

Origineel gepost door misstomatisch Hoi meid, :( Het is inderdaad wel moeilijk. Ik voelde me namelijk echt verantwoordelijk voor alles thuis. Maakte afspraken voor iedereen, dus dokter etc. Las alle brieven voor pa door en ging achter alles aan. Ging zelfs naar rapportbesprekingen met pa en ma als tolk... Maar weet je wat het is, als je eenmaal het huis uit bent komt alles op z'n pootjes terecht. Alhamdoerillah heb ik een hele lieve man. Als je gelukkig bent dan went het heel snel. :) Ik kan gelukkig ook zo vaak naar me moeder als ik wil. Het is gelukkig maar 10 minuutjes rijden. Ik ben nu een paar maandjes getrouwd en het bevalt me prima. Met andere woorden, wil niet meer terug. Dus geef maar aan je vriendin door, dat als ze gelukkig is met haar man, dat alles dan op z'n pootjes terecht komt. Ik wens haar veel geluk! :zwaai: Shokran sis voor je reactie...het doet me plezier om dit te lezen, en hamdoelilah ben blij voor je dat je gelukkig bent met je man..het begin wordt inderdaad een beetje wennen, maar voor mijn vriendin zal het wat moeilijker zijn...zij kan namelijk niet elke dag haar moeder gaan bezoeken..dit doordat ze naar Nederland zal verhuizen en dat maakt het erg moeilijk voor haar....ghair inscha'Allah...we moeten het ervoor over hebben zekers als we willen trouwen.. zucht groetjes from me :)

[blauwe_hemel]

Origineel gepost door Mysticalia Ik wil... er liever niet aan denken :D voorlopig dan. Ik zie wel als het zover komt inshallah. :belgie: Je hebt gelijk sis..want als je er mee bezig gaat zijn, dan ga je er nog gek van worden ook (ikke alleszins toch en heb nog niet eens trouwplannen :D )..maar ja, het gebeurt vaak onbewust dat je eraan gaat denken..ghair inscha'Allah xxxxx

[misSanae]

Het went denk ik wel, mijn zus is vorige week getrouwd en die moest wel huilen, wij allemaal :D. Maar ze is het nu al een beetje gewend en wij ook. komt wel goed inshallah;)

[blauwe_hemel]

Origineel gepost door misSanae Het went denk ik wel, mijn zus is vorige week getrouwd en die moest wel huilen, wij allemaal :D. Maar ze is het nu al een beetje gewend en wij ook. komt wel goed inshallah;) Inscha'Allah :)

[Mysticalia]

Origineel gepost door blauwe_hemel Je hebt gelijk sis..want als je er mee bezig gaat zijn, dan ga je er nog gek van worden ook (ikke alleszins toch en heb nog niet eens trouwplannen :D )..maar ja, het gebeurt vaak onbewust dat je eraan gaat denken..ghair inscha'Allah xxxxx Als ik mezelf zou toelaten eraan te denken, weet ik dat ik :huil: want heb een heeeeeeeeeeeeeeeeeel dichte band met mn familie en zal naar een ander stad moeten verhuizen (shi 50km) voor hem. dus het is wel effe slikken om er bij stil te staan maar vermits het voor volgend jaar is inshallah, laat ik het mezelf niet toe om eraan te denken :o . Tot het zover komt ;) . Het gaat je niet alleen gek maken maar ook supertriest :( want je gaat van het ene leventje naar een ander en alles gaat veranderen. Het is een grote stap. Met mn 2getrouwde zussen was het al moeilijk hen de deur uit te zien gaan :verdriet: en zijzelf hadden ook veeeeeel moeite ermee. Was gewoon heel triest :( . Vandaar, ik bespaar het mezelf nog even :o . Ghair inshallah inderdaad. :)

[blauwe_hemel]

Origineel gepost door Mysticalia Als ik mezelf zou toelaten eraan te denken, weet ik dat ik :huil: want heb een heeeeeeeeeeeeeeeeeel dichte band met mn familie en zal naar een ander stad moeten verhuizen (shi 50km) voor hem. dus het is wel effe slikken om er bij stil te staan maar vermits het voor volgend jaar is inshallah, laat ik het mezelf niet toe om eraan te denken :o . Tot het zover komt ;) . Het gaat je niet alleen gek maken maar ook supertriest :( want je gaat van het ene leventje naar een ander en alles gaat veranderen. Het is een grote stap. Met mn 2getrouwde zussen was het al moeilijk hen de deur uit te zien gaan :verdriet: en zijzelf hadden ook veeeeeel moeite ermee. Was gewoon heel triest :( . Vandaar, ik bespaar het mezelf nog even :o . Ghair inshallah inderdaad. :) Moge Allah swt jullie huwelijk zegenen inscha'Allah ;) ..we moeten vertrouwen op Allah swt, dan komt het allemaal wel goed inscha'Allah

[misstomatisch]

Origineel gepost door Miss_Magrebia het went, ik miste in het begin me moeder en hellemaal me kleine broertje......... maar het went.... ik ben zo vaak mijn ouders ik heb het huis eigelijk niet verlaten heb er een 2de huis bij.... Inderdaad, Een tweede huis :) :)

[Tijn]

Vraag je ouders of ze je oude kamer nog ff onveranderd laten....komt namelijk hard aan als je achter je oude vertrouwde deur opeens een strijkkamer aantreft ;)

[zinne_dinne_nr1]

Origineel gepost door Tijn Vraag je ouders of ze je oude kamer nog ff onveranderd laten....komt namelijk hard aan als je achter je oude vertrouwde deur opeens een strijkkamer aantreft ;) Nou om mijn kamer werd meteen oorlog gevoerd en moest ook meteen de sleutel afstaan hahahahaha. Natuurlijk alles went. In het begin had ik het moeilijk mee om met mijn man samen te leven, omdat je toch een bepaald patroon gewend bent, bijvoorbeeld elke zondag grote schoonmaakdag. Nu heb ik dat ook in ons huis doorgevoerd. Verder studeerde ik en werkte ik ook toen ik ging trouwen dus weinig tijd om te gaan zitten kniezen. Maar ik ga nu ook meer naar mijn schoonmoeder dan naar mijn ouders, omdat zij toch vaker alleen is, geen dochters heeft en haar kinderen allemaal al volwassen zijn. Bij mijn ouders thuis is het meestal een slagveld (12 kleinkinderen) dus blijf veilig thuis. :giechel:

[Tijn]

Origineel gepost door zinne_dinne_nr1 Nou om mijn kamer werd meteen oorlog gevoerd en moest ook meteen de sleutel afstaan hahahahaha. Natuurlijk alles went. In het begin had ik het moeilijk mee om met mijn man samen te leven, omdat je toch een bepaald patroon gewend bent, bijvoorbeeld elke zondag grote schoonmaakdag. Nu heb ik dat ook in ons huis doorgevoerd. Verder studeerde ik en werkte ik ook toen ik ging trouwen dus weinig tijd om te gaan zitten kniezen. Maar ik ga nu ook meer naar mijn schoonmoeder dan naar mijn ouders, omdat zij toch vaker alleen is, geen dochters heeft en haar kinderen allemaal al volwassen zijn. Bij mijn ouders thuis is het meestal een slagveld (12 kleinkinderen) dus blijf veilig thuis. :giechel: gelukkig heb je `t slagveld nog net op tijd kunnen verlaten :D

[zinne_dinne_nr1]

Ja ik mis ze wel allemaal nu ze op vakantie zijn.