Mama en baby

[soulfa]

Ik dacht ik open een nieuwe topic, voor de kersverse mama's. Hier kunnen we verder gaan over hoe de bevalling was, en hoe de eerste dagen en weken zijn met de baby. Hoe voel jij je na de bevalling? Hoe is het met de papa? Wat voor pijn heb je? Wat voor emoties? Kort om alles over de baby en over jezelf kun je hier kwijt. :)

[nadoria_zinador]

Ik kan dat helaas nog niet vertellen maybe over 5 jaartjes INSHA'ALLAH!!!!:)

[Sardina]

leuke topic soulfa! ik kan helaas nog niet meepraten want ben nog zwanger, maar zal met smart met jullie meelezen, heel interessant vind ik dat. weet ik ook wat me straks inchaAllah te w8ten staat!

[Nihaad7]

Ja, vind het ook erg interessant, want inderdaad: wat gebeurt er na de bevalling? hoe voel je je, hoe kijk je aan tegen de verantwoordelijkheid die je draagt en nog veel meer! Ben ook nog zwanger, maar denk er nu zelfs al aan! Nihaad

[Hennaja]

Zal ik maar eens beginnen? Ik ben bijna 3 jaar geleden bevallen van een gezonde zoon , alhamdoe lillah. Ik was tijdens de zwangerschap helemaal niet bang voor pijn, bevalling etc. Heel zelfverzekerd streefte ik naar de bevalling en de periode erna. Ik ben heel ongeduldig dus was negen maanden zwangerschap maar aftellen. Iedereen vertelde altijd hoe zwaar en pijnlijk de bevalling is enz maar bij mij was het alhamdoe lillah niet zo gelopen. Aangezien ik 2 longoperaties achter de rug had, was ik niet bang voor pijn meer. Als je zonder verdoving een drain in je long krijgt dan niet nee. Ik was 15 dagen over tijd en vroeg in het ziekenhuis of ik niet ingeleid mocht worden. De baby moest eruit, ik had geen zin meer in 26 extra kilo's meedragen (zoveel was ik aangekomen). Gelukkig stemden ze toe maar voordat de dag aanbrak van de inleiding waren de weeën vanzelf begonnen. Ik wist niet eens dat het begonnen was, het leek op heeeeel licht menstruatiepijn! Het begon om half vier ongeveer, mijn man vroeg ik ie moest blijven maar dat hoefte niet van mij. Na drie uur kwamen de weeën om de 5 minuten maar wel voelbaar. Ik belde de verloskundige om haar voor te bereiden dat ze mocht komen over een uur ofzo. Toen ze kwam kijken had ik al 7 centimeter ontsluiting!!! Ik mocht gelijk naar het ziekenhuis. En ik dacht dat het wel een dag of twee zou duren omdat het niet erg pijn deed. Ik zie vrouwen op tv te keer gaan en dat soms 24 uur lang. Inmiddels was mijn man allang thuis en reden we naar het ziekenhuis. De verloskundige keek nog een keer naar de ontsluiting en deze keer was het 8 centimeter. Ze adviseerde me rustig te ademen enz want de laatste centimeters kunnen wel twee uur duren. Ik liep liever rond maar de verloskundige was niet eens tien minuten weg en ik had het gevoel dat ikmoest persen. Ik zei tegen de zusters om me heen dat ik moet persen en die lachten me zowat uit. "nee joh, dat duurt nog even hoor" Ik heb geleerd naar mijn eigen lichaam te luisteren dus vroeg ik mijn man of hij mij kon helpen om op bed te komen want de baby zat zowat tussen mijn benen voor mijn gevoel . Mijn man tilde me op en zet me op bed en voordat de verloskundige er was, was ik al aan het persen. OP het moment dat de verloskundige binnen kwam hoefte ik maar een keer te persen en daar was ieeeeeeeee!! Alhamdoe lillah! alle tenen en vingertjes zaten eraan en masha allah wat was ik trots. Het eerste waar ik aan dacht was borstvoeding geven. Ik voelde geen pijn meer , ik was niet meer moe. alles was ik vergeten!!!! Soebhaan allah al3adiem. Helaas had ik veeel bloed verloren en kon weken daarna niet vele doen. mijn zoontje schreeuwde het huis bij elkaar en ik wist het echt niet meer. vervolg komt nog

[Sardina]

erg interessant hennaja, ik kijk uit naar het vervolg. maar toch denk ik dat jij 1 van de weinige bent hoor, met zon makkelijk en snelle bevalling. hamdoulilah. de meeste ervaren de pijn echt als een hel. mag ik vragen of je daarvoor een zw.schapscursus ofzo hebt gedaan? ze zeggen dat dat ook helpt tijdens een bevalling.

[blauwtje2]

Hallo allemaal, Ik ben 8 weken geleden bevallen van mijn tweede kind, mijn eerste kind is bijna 5 jaar. mijn eerste en tweede bevallingen zijn prima verlopen, bij de eerste was ik in 2,5 uur bevallen en bij de tweede in 1 uur en een kwartier, de eerste is een jongen en de tweede een meid :lol: ik was bij allebei de zwangerschappen erg laat met bevallen de 1ste 11 dagen te laat en de 2de 13 dagen te laat. bij de 2de ben ik ook ingeleid wat reuze mee viel..., na de eerst bevalling ben ik depresief geweest, ik wist eigenlijk opeens niets meer, de borstvoeding ging niet ik had tepelkloven . bij de 2de ging de borstvoeding ook niet, maar ik was niet depresief gelukkig.de 2de gaat veel makkelijker omdat je al ervaring hebt met de eerste.

[dounaya22]

hallo allemaal. ik heb zelf ook 2 kindjes. ik heb een dochter van 3 en een zoontje van 10 maanden. toen mijn zoontje 6 maanden was kwam ik erachter dat ik zwanger ben van een derde. ik heb heeel erg moeten wennen aan het idee, in tegen stelling tot mijn man. het was de bedoeling dat ik in september naar de hbo zou gaan. maar dat gaat nu helaas niet door. insha allah over een paar jaar wel. ik heb het voordeel dat mijn zwangerschappen makkelijk verlopen. en ook de bevallingen zijn mij allebei makkelijk vergaan. ik had natuurlijk wel veel pijn, maar direct na de bevalling had ik al zoeits van "o is dit alles" ik hoop dus dat het in november ook zo makkelijk zal gaan. groetjes dounaya

[lilchakir]

ik ben bijna 2 jaartjes alweer bevallen van mijn jongste zoon ik moet zeggen dat deze 3 de zwangerschap best moeilijk was ik ben mega veel aan gekomen ik ben de eerste maanden belachelijk misselijk geweest ik was zo moe dat ik alleen maar kon slapen ik had nergens geen zin in maar ja dat komt natuurlijk denk ik maar door de leeftijd de bevalling is prima en vlot verlopen de maande naar de bevalling waren zwaar om dat het een huil baby was en nog hij is zo mega druk dat hij wel tig mensen moe kan maken en zelf nog tijd over heeft om er nog meer plat te krijgen ik zeg maar als hij de eerste was dan was hij ook gelijk de laatste geweest :D

[Multajeema]

Ik zou d'r niet aan denken; Een bevalling :maf: Maar ik houd van Baby's :Iluvu:

[misstomatisch]

Leuke topic!! Heb nog geen kindjes, maar lees graag mee, dus kom op moedertjes. vertel..........................

[zinne_dinne_nr1]

Mijn bijdrage Mijn eerste kindje is een jongen. De zwangerschap viel heel erg mee. Niet echt misselijk ofzo. Maar de bevalling olalala. Dat kwam doordat de weeen niet wilden doorzetten en de vliezen al waren gebroken. Daarbij kwam nog eens miscommunicatie, waardoor ze de weeen gingen opwekken. Na enkele uren kreeg ik persweeen maar geen ontsluiting. De persweeen zijn echt het ergst als je dus niet mag persen. Ik heb van zes uur s ochtends tot drie uur snachts aan dat apparaat gezeten zes uur persweeen gehad. Toen ik eindelijk mocht persen waren de weeen weg en had ik geen kracht meer om te persen. Alhamdoelilah was mijn man er om mijn rug te steunen en zo hebben we hem er min of meer uit geduwd. hahaha. Daarna vergeet je echt alle pijn tot je thuis bent. En je er steeds door de pijn aan herinnert wordt dat je een kleintje hebt. En waarom heeft niemand vertelt wat je in zo een geval moet doen en wat moet ik nu doen? Kraamhulp is belangrijk en mama's ook. Dan ga je je moeder pas echt waarderen. De tweede is een meisje. Dat ging heel snel. Om twee uur weeen en om vijf uur geboren. Wel heel heftige weeen maar was zo voorbij. Nou ja zo weer. Moest in een gammel autootje van de verloskundige naar het ziekenhuis (heel onprettig als je al persweeen hebt) omdat de ambullance niet kam opdagen. Mocht in het ziekenhuis ook niet persen maar ik wist gewoon dat de baby geboren zou worden en heb de arts bevolen de baby eruit te halen. En ja hoor daar was ze. 4.5 kilo. tbarkalah. Nu elf maanden en mijn zoon drie en een half. Alhamdoelilah. Bij het tweede kind gaat alles van zelf en veel makkelijker. Oh dames let op de huilbuien na de bevalling. Soms zal je je heel ellendig voelen, dat is heel normaal en vertel dat ook aan iedereen in je omgeving want zij zullen het niet snappen als ze het niet weten.

[lilchakir]

Origineel gepost door La__Haine Ik vind het echt masha'Allah om zo de verhalen te lezen van de mama's. Een kind ter wereld zetten is volgens mij het prachtigste wat je kan doen. Oeeeeeeeh zo een heel klein babytje met van die kleine vingertjes en teentjes. En hun gekrijs maar toch zoo onschuldig. ondanks alle pijn -die je in een mum van tijd bent vergeten ondanks alle kilootjes die je mee sjauwt- waar je achter af best om kunt lachen ondanks die ochtend misselijkheid - die naar een tijdje omzetten in alleen maar willen eten van alles wat los en vast zit kortom een bevalling is iets zo moois dat je het uit eigen ervaring kunt verder vetellen dan is alles wel de moeite waard geweest als je dat klein onschuldig hoopje hoort krijsen masha'allah :Iluvu:

[miss_sugar]

egt mooi die bevallingsverhalen... wajaaw ik wil een kindje.... :maf: ik wil trouwen..... proficiat dames..

[soulfa]

dag dames mooi hoor al die verhalen. Mijn dochtertje is vandaag precies 5 weken. Ik voel me weer helemaal de oude. De overtolige kilo's vliegen eraf. En ik ben gezegend met een heerlijk rustig kind, s'nachts slaapt ze door. Ze word 1x wakker voor de voeding. Ik geef haar borstvoeding, dat loopt ook prima. Even een vraagje voor jullie, wanneer hadden jullie weer gemeenschap met je man? Ik heb mijn man wijs gemaakt dat het pas weer na 3 maanden na de bevalling mag. Ik heb er absoluut geen zin in, ik gruwel gewoon bij het idee. Wie van jullie had dit ook?