Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


PDA

Bekijk originele versie : Voor Mijn Lieve Vader....



Pagina's : [1] 2 3

Chaimaa
01-12-2002, 16:02


allah ie rahmak.. 8 jaar lang was ik gelukkig... 8 jaar lang heb ik onder jouw vleugels gevlogen.. 8 jaar lang heb je voor me gezorgd... 8 jaar lang heb je me liefde gegeven.. 8 jaar lang heb je me wijsheid bijgebracht.. 8 jaar lang heb je me kracht gegeven.. 8 jaar lang heb je me een LEVEN gegeven.. en toen..ineens..was je verdwenen verdwenen uit mijn leven ............... Elmakteb? Gelukkig werd je veel pijn bespaart.. Maar die laatste dag zal ik nooit vergeten..in het ziekenhuis ik vertrok s'ochtends vroeg , ik wilde de eerste zijn die je zag.. je zag er nog goed uit en samen kleden we je aan en ik mag je zelfs nog scheren... de dokters lopen in en uit en dan komt mamma met een paar familieleden.. iedereen kijkt zo hopeloos...maar ik heb nog hoop... wat gaat de dag langzaam....en waarom duurt alles zo lang.. ik heb nog idee van wat me te wachten staat.... er verzamelen zich steeds meer mensen om je heen.. oude vrienden van vroeger, moskee bezoekers die je goed kennen en familieleden.. Iedereen kijkt me medelevend aan en ik? ik kon alleen maar huilen...en dan.. je ziet mijn tranen..en je huilt ook..met al je laatste restjes kracht. Ik loop naar je toe en zeg dat je je geen zorgen meer hoeft te maken. IK zorg wel voor iedereen, dat het goed komt. Dan ren ik weg...weg omdat ik mijn tranen niet aan je wil tonen. Het is inmiddels erg laat geworden... Je bent heel zwak geworden....zo zwak... het einde nadert.. Je zegt a sahada . de laatste ademhaling en toen... Ik keek in je ogen en schrok.. de dood heeft je meegenomen, weg van ons... Mannen. veel mannen verzamelden zich om je heen..Mamma? waar is mamma? Ze huilt hard en is gebroken.. Iedereen huilde..ik zag alleen maar tranen en ik deed hard mee. Toen werd me gevraagt: "Geef hem een laatste kus op zijn voorhoofd" Ik wilde niet....omdat het de laatste kus zou zijn die ik je zou geven... Toen ik later naar huis ging voelde ik mezelf niet meer, het leek of ik dood was gegaan.. Ik trilde en rilde helemaal en ik had het zo koud...zo koud.... Toen kwamen de mensen, familie en vrienden langs.. En toen was daar het moment dat je definitief van ons weg zou gaan..begraven worden in je moederland Marokko...je wilde niets liever.. Ik heb me sterk gehouden en nam de zorgen op mij. Ik werk hard en probeer er wat van te maken.. Ik wil dat je trots op mij bent.. Al ben je dan niet wezenlijk bij me.. ik weet dat je mij ziet, over mij waakt als een beschermengel, ik voel je aanwezigheid. Maar het verdriet..de pijn en de leegte die ik van binnen gevoel...het gaat niet weg.. Je was en blijft de belangrijkste man in mijn leven. ALLAH IE RAHMAK A BA, ALLAH IE WOESEH AHLIEK. je liefhebbende dochter. ............

BentDagilia
01-12-2002, 16:04
Allah i rhmou... Hopelijk is hij nu op een plek waar hij kan rusten... ( JENA ) doe rustig aan meid Bent Dagilia

Chaimaa
01-12-2002, 16:06
Origineel gepost door Bent Dagilia Allah i rhmou... Hopelijk is hij nu op een plek waar hij kan rusten... ( JENA ) doe rustig aan meid Bent Dagilia bedankt dat je ff de tijd hebt genomen om het te lezen... inchaillah heeft allah de deur van de djenna voor hem geopend thnx thalla

RaZer
01-12-2002, 16:08
Allah i rahmou... Je vader zal nog altijd bij je zijn! :zwaai:

NaDoR.ZiNa
01-12-2002, 16:10


Wallah egt heel mooi geschreven dat raakt me egt wel damnzzzz

Lady_moi
01-12-2002, 16:11
:( het is echt mooi Moge allah over hem waken en hem genoegen geven allah yarahmo

NoreJihan
01-12-2002, 16:14
Origineel gepost door Chaimaa allah ie rahmak.. 8 jaar lang was ik gelukkig... 8 jaar lang heb ik onder jouw vleugels gevlogen.. 8 jaar lang heb je voor me gezorgd... 8 jaar lang heb je me liefde gegeven.. 8 jaar lang heb je me wijsheid bijgebracht.. 8 jaar lang heb je me kracht gegeven.. 8 jaar lang heb je me een LEVEN gegeven.. en toen..ineens..was je verdwenen verdwenen uit mijn leven ............... Elmakteb? Gelukkig werd je veel pijn bespaart.. Maar die laatste dag zal ik nooit vergeten..in het ziekenhuis ik vertrok s'ochtends vroeg , ik wilde de eerste zijn die je zag.. je zag er nog goed uit en samen kleden we je aan en ik mag je zelfs nog scheren... de dokters lopen in en uit en dan komt mamma met een paar familieleden.. iedereen kijkt zo hopeloos...maar ik heb nog hoop... wat gaat de dag langzaam....en waarom duurt alles zo lang.. ik heb nog idee van wat me te wachten staat.... er verzamelen zich steeds meer mensen om je heen.. oude vrienden van vroeger, moskee bezoekers die je goed kennen en familieleden.. Iedereen kijkt me medelevend aan en ik? ik kon alleen maar huilen...en dan.. je ziet mijn tranen..en je huilt ook..met al je laatste restjes kracht. Ik loop naar je toe en zeg dat je je geen zorgen meer hoeft te maken. IK zorg wel voor iedereen, dat het goed komt. Dan ren ik weg...weg omdat ik mijn tranen niet aan je wil tonen. Het is inmiddels erg laat geworden... Je bent heel zwak geworden....zo zwak... het einde nadert.. Je zegt a sahada . de laatste ademhaling en toen... Ik keek in je ogen en schrok.. de dood heeft je meegenomen, weg van ons... Mannen. veel mannen verzamelden zich om je heen..Mamma? waar is mamma? Ze huilt hard en is gebroken.. Iedereen huilde..ik zag alleen maar tranen en ik deed hard mee. Toen werd me gevraagt: "Geef hem een laatste kus op zijn voorhoofd" Ik wilde niet....omdat het de laatste kus zou zijn die ik je zou geven... Toen ik later naar huis ging voelde ik mezelf niet meer, het leek of ik dood was gegaan.. Ik trilde en rilde helemaal en ik had het zo koud...zo koud.... Toen kwamen de mensen, familie en vrienden langs.. En toen was daar het moment dat je definitief van ons weg zou gaan..begraven worden in je moederland Marokko...je wilde niets liever.. Ik heb me sterk gehouden en nam de zorgen op mij. Ik werk hard en probeer er wat van te maken.. Ik wil dat je trots op mij bent.. Al ben je dan niet wezenlijk bij me.. ik weet dat je mij ziet, over mij waakt als een beschermengel, ik voel je aanwezigheid. Maar het verdriet..de pijn en de leegte die ik van binnen gevoel...het gaat niet weg.. Je was en blijft de belangrijkste man in mijn leven. ALLAH IE RAHMAK A BA, ALLAH IE WOESEH AHLIEK. je liefhebbende dochter. ............ Lay re7moe Ik vergeet die dag nooit Iederreen hier in de buurt leefde met jullie mee Hij stond ook bekend als een goeie man maar meid het was elmekteb :( Insha ' allah komt het alleemaal wel goed

mtalsi
01-12-2002, 16:20
ik ben er stil van geworden allah yarhmo wa jami3i almoslimin moge allah je wijsheid en kracht geven.. Abdelouahed

benali
01-12-2002, 16:31
jammer voor je meid hou je sterk ik ben ook al iemand verloren maar geen ouders ik weet dat het heeeeeel pijnlijk is en je komt er nooit overheen waarom het was je vader je vader was het en niets anders dit sleep je mee tot aan de dood geloof mij wij sterven ook nog allemaal en de dood komt dichter en dichter hou je sterk jij en je familie meid

appie18
01-12-2002, 16:37
allah re7moe, Inshahallah heeft allah de deuren van jena voor hem geopend. Hij is er niet meer, maar in je hart leeft hij zeker voort. appie

ZiLaaL
01-12-2002, 17:24
Allah y Rahmoe... Ik wens je veel sterkte Sweet. Niemand zal zijn plek kunnen innemen, maar weet dat er hier ook mensen zijn die er voor je zijn . Als ik het zo nu nog eens lees, krijg ik er tranen van in mn ogen.. Ik wens niemand zo een verlies toe.

Noer3inetie
01-12-2002, 17:29
Origineel gepost door Chaimaa allah ie rahmak.. 8 jaar lang was ik gelukkig... 8 jaar lang heb ik onder jouw vleugels gevlogen.. 8 jaar lang heb je voor me gezorgd... 8 jaar lang heb je me liefde gegeven.. 8 jaar lang heb je me wijsheid bijgebracht.. 8 jaar lang heb je me kracht gegeven.. 8 jaar lang heb je me een LEVEN gegeven.. en toen..ineens..was je verdwenen verdwenen uit mijn leven ............... Elmakteb? Gelukkig werd je veel pijn bespaart.. Maar die laatste dag zal ik nooit vergeten..in het ziekenhuis ik vertrok s'ochtends vroeg , ik wilde de eerste zijn die je zag.. je zag er nog goed uit en samen kleden we je aan en ik mag je zelfs nog scheren... de dokters lopen in en uit en dan komt mamma met een paar familieleden.. iedereen kijkt zo hopeloos...maar ik heb nog hoop... wat gaat de dag langzaam....en waarom duurt alles zo lang.. ik heb nog idee van wat me te wachten staat.... er verzamelen zich steeds meer mensen om je heen.. oude vrienden van vroeger, moskee bezoekers die je goed kennen en familieleden.. Iedereen kijkt me medelevend aan en ik? ik kon alleen maar huilen...en dan.. je ziet mijn tranen..en je huilt ook..met al je laatste restjes kracht. Ik loop naar je toe en zeg dat je je geen zorgen meer hoeft te maken. IK zorg wel voor iedereen, dat het goed komt. Dan ren ik weg...weg omdat ik mijn tranen niet aan je wil tonen. Het is inmiddels erg laat geworden... Je bent heel zwak geworden....zo zwak... het einde nadert.. Je zegt a sahada . de laatste ademhaling en toen... Ik keek in je ogen en schrok.. de dood heeft je meegenomen, weg van ons... Mannen. veel mannen verzamelden zich om je heen..Mamma? waar is mamma? Ze huilt hard en is gebroken.. Iedereen huilde..ik zag alleen maar tranen en ik deed hard mee. Toen werd me gevraagt: "Geef hem een laatste kus op zijn voorhoofd" Ik wilde niet....omdat het de laatste kus zou zijn die ik je zou geven... Toen ik later naar huis ging voelde ik mezelf niet meer, het leek of ik dood was gegaan.. Ik trilde en rilde helemaal en ik had het zo koud...zo koud.... Toen kwamen de mensen, familie en vrienden langs.. En toen was daar het moment dat je definitief van ons weg zou gaan..begraven worden in je moederland Marokko...je wilde niets liever.. Ik heb me sterk gehouden en nam de zorgen op mij. Ik werk hard en probeer er wat van te maken.. Ik wil dat je trots op mij bent.. Al ben je dan niet wezenlijk bij me.. ik weet dat je mij ziet, over mij waakt als een beschermengel, ik voel je aanwezigheid. Maar het verdriet..de pijn en de leegte die ik van binnen gevoel...het gaat niet weg.. Je was en blijft de belangrijkste man in mijn leven. ALLAH IE RAHMAK A BA, ALLAH IE WOESEH AHLIEK. je liefhebbende dochter. ............ dag lieve meid, allah irahmoe en moge allah over hem waken en al zijn zonden vergeven en een plaatjes in de hemel vrij houden. ik zeg je eerlijk ik las je verhaal met tranen in mijn ogen. je gaat dan pas inzien hoeveel je ouders voor je betekenen. maar dan is het te laat en dan kun je niks terug draaien en je kan niks meer zeggen. meisje hou je goed en insha allah zal allah je sbar geven om dit te kunnen verwerken. veel liefs van een zuster thallah frasik

soumaya1
01-12-2002, 17:44
Origineel gepost door Chaimaa allah ie rahmak.. 8 jaar lang was ik gelukkig... 8 jaar lang heb ik onder jouw vleugels gevlogen.. 8 jaar lang heb je voor me gezorgd... 8 jaar lang heb je me liefde gegeven.. 8 jaar lang heb je me wijsheid bijgebracht.. 8 jaar lang heb je me kracht gegeven.. 8 jaar lang heb je me een LEVEN gegeven.. en toen..ineens..was je verdwenen verdwenen uit mijn leven ............... Elmakteb? Gelukkig werd je veel pijn bespaart.. Maar die laatste dag zal ik nooit vergeten..in het ziekenhuis ik vertrok s'ochtends vroeg , ik wilde de eerste zijn die je zag.. je zag er nog goed uit en samen kleden we je aan en ik mag je zelfs nog scheren... de dokters lopen in en uit en dan komt mamma met een paar familieleden.. iedereen kijkt zo hopeloos...maar ik heb nog hoop... wat gaat de dag langzaam....en waarom duurt alles zo lang.. ik heb nog idee van wat me te wachten staat.... er verzamelen zich steeds meer mensen om je heen.. oude vrienden van vroeger, moskee bezoekers die je goed kennen en familieleden.. Iedereen kijkt me medelevend aan en ik? ik kon alleen maar huilen...en dan.. je ziet mijn tranen..en je huilt ook..met al je laatste restjes kracht. Ik loop naar je toe en zeg dat je je geen zorgen meer hoeft te maken. IK zorg wel voor iedereen, dat het goed komt. Dan ren ik weg...weg omdat ik mijn tranen niet aan je wil tonen. Het is inmiddels erg laat geworden... Je bent heel zwak geworden....zo zwak... het einde nadert.. Je zegt a sahada . de laatste ademhaling en toen... Ik keek in je ogen en schrok.. de dood heeft je meegenomen, weg van ons... Mannen. veel mannen verzamelden zich om je heen..Mamma? waar is mamma? Ze huilt hard en is gebroken.. Iedereen huilde..ik zag alleen maar tranen en ik deed hard mee. Toen werd me gevraagt: "Geef hem een laatste kus op zijn voorhoofd" Ik wilde niet....omdat het de laatste kus zou zijn die ik je zou geven... Toen ik later naar huis ging voelde ik mezelf niet meer, het leek of ik dood was gegaan.. Ik trilde en rilde helemaal en ik had het zo koud...zo koud.... Toen kwamen de mensen, familie en vrienden langs.. En toen was daar het moment dat je definitief van ons weg zou gaan..begraven worden in je moederland Marokko...je wilde niets liever.. Ik heb me sterk gehouden en nam de zorgen op mij. Ik werk hard en probeer er wat van te maken.. Ik wil dat je trots op mij bent.. Al ben je dan niet wezenlijk bij me.. ik weet dat je mij ziet, over mij waakt als een beschermengel, ik voel je aanwezigheid. Maar het verdriet..de pijn en de leegte die ik van binnen gevoel...het gaat niet weg.. Je was en blijft de belangrijkste man in mijn leven. ALLAH IE RAHMAK A BA, ALLAH IE WOESEH AHLIEK. je liefhebbende dochter. ............ ooh meid, wat heb jij me geraakt zeg!! ik wens je heel veel sterkte, ik weet dat de wonden wel helen maar de litteken zal altijd blijven! allahhrahmo! en ik wens jullie veel sbar!

amianis
01-12-2002, 17:56
Salaam INA LILAHI WA INA ILAIHI RAJI3OEN. Ik wens je veel geduld en kracht toe, ik voel echt met je mee. Maar het is goed om erover te praten dus als je ooit een luisterend oor (= lezend oog) nodig hebt, I'm here for you.xxx

Angel
01-12-2002, 18:01


hey schatje Moge Allah(swt) je veel sbar geven Allah yarhamoe


Pagina's : [1] 2 3